týsdagur 26. februar 1985síða 15

Hver segði einki arbeiðsloysi? Nei, so væl stendur ikki til í Feroya landi. Teir, ið halda fast við, at arbeiði er til allar vinnuferar hendur, lúgva — nakrir kanska tí teir ikki vita betur, men teir flestu við vilja. Hvat hevur verið og verður gjert til tess at fáa haldgott yvirlit yvir okk- ara arbeiðsloysi. Svarið er tíanverri,einki. At so skal vera er bæði synd og skomm, í einum sam- felagi, ið sigur seg virka fyri vælferð hins einstaka. Royndir hava verið gjørdar fyri at ávirka myndugleikarnar til at seta á stovn arbeiðsloysis- åvisingarstovu, men til fánýtis. Ikki ti, tað var ikki eiti á vælvild, málið fekk, serstakliga uppundir næstseinasta løgtingsval. Men eingin av okkara fólkavaldu hirdu so frægt sum at taka tað fram aft- ur. Alt gott um tað, at før- oyingar kanska duga at laga seg nøkunlunda eftir starvsmeguleikunum, ið so skiftandi koma fyri á arbeiðsmarknaði okkara, men harfyri skuldi skylda samfelagsins til at stuðla teimum, sum kortini falla nidurimillum, ikki verið minni — ella sum nú, eingin Men afturhaldsreypið í hesum degum er annars ófert. Tað má ikki grett- ast við einum orði, at vit snegt sagt ikki eiga — „nokk sagt<. Tað má ikki fram, at hin í mongum førum undirlønti føroyski løntakarin yvir skattin og saman við arbeidasleysum denum figgjar stóran part av sokallaðu nýggju vinnutólum okkara. Dyljast má sum mans- morð, at undanfarna sam- gonga ongan miåvisan fiskivinnu-, idnadar- ella annan politikk hevur rikið. Hetta, hóast hon bart út hevur viðgingið hetta ferð eftir ferð. Heldur ikki varð ríkin annar arbeiðsmarknaðar- politikkur enn tann, at innanhola vanligu lenir- nar, sum eftir bert fýra árum fullu í virði við 20—25 prosentum. Og so mikið sum at viðurkenna, at tervur er á arbeiðs- åvisan, var ikki talan um Nei, okkara stersta »aktiv« úteftir er fram- vegis í borgarligum eyg- um hetta, at vit sum ein- asta land í okkara heims- parti fáast ikki við tant og fjas sum t.d. arbeiðsloys- isstuðul, at feudalisman neyvan er sterri á okkara leiðum enn í Feroyum. Styrki okkara sigst í hesi »upplystu« tíð at vera, at »vit« eiga heimsins besta verkafólk, sum letur sær alt lynda. Slíkt fólk, slíkir breyð- politiskir dýrgripir, lata seg ikki ørkymla av tóm- um búkum og rættarloysi. Nei, uppalingin er full- komin. Hetta er meira enn sigast kann um fólkið í teimum londum uttan um okkum, sum við | rætti ógvast yvir okkara figgjarliga óskil seinastu árini. Hetta er tíanbetur ikki almannahugsan og av- gjørt heldur ikki hugsan verkafólksins, men synd- arliga hugsjónarsteði teirra borgarligu, sum móti betri vitan ikki vilja viðganga, at teir mestsum hava rikið okkum á húsa- gang. Vend má koma í - og ivaleyst kemur hon eisini. Vón mín skal vera, at uppruddingin verður munagóð og at arbeiðs- marknaðarviðurskiftini í hesum gambandi verða gjølla kannað og at ábet- ur, eitt nú arbeiðsávísan, verða framdar so tað mun- ar R. Umrøda Dimmalættingar frá býráðsfundi í Klaksvík „Formaðurin sleit fundin, tá ið tvey mál vóru eftir, ti býráðslimur úr andsteð- uni læt sinni fara av við særa. Undir hesari yvirskrift skrivar Dimmalætting leygardagin og skoytir uppi, at undirritaði hevði óheviskan atburð og læt | sinnið fara við sær og av verka- | hesum grundum bleiv fundurin slitin. Tað harmar meg, at blaðið á ein slíkan hátt heingir meg út uttan grundgeving. Til umtalaða býráðs- fund, sum Dimma refer- erar frá, hevði minnilutin eitt broytingaruppskot til Joensen á Olsen málið, men sum Dimma ikki hevur tikið við, og tað kanska av góðum grund- um, tí býráðsformaðurin vildi ikki vita av hesum skrivi (uppskoti) sum var soljóðandi >Undirritaðu býráðs- limir seta fram uppskot um, at P/F Joensen & Ol- sen fær byggiloyvi, sum gongur ut 28/2-85, longt til sama dato sum hinir, sum hava fingið byggi- loyvi á nýggja havna- ekinum á vestursíðuni Her verður hugsað um P/F Klaksvíkar Royki- virki og Anthonius Olsen o. fl. Um P/F Joensen & Ol- sen tå hevur eitt full- figgjad projekt klårt, men kanska ikki er ført fyri at fåa neyduga figging til vega, vilja vit umhugsa at koma vid uppskoti um, at Klaksvikar kommuna set- ir eina åvisa upphædd, sum partapening í virkið. Sjålvandi er hetta treytad av, at vit tå meta, at pro- jektið hevur meguleikar í framtíðini og kann skapa arbeiðspláss. Grundgeving P/F Joensen á Olsen er eitt gamalt felag her í býnum við fleiri arbeiðs- plássum. Vit vita eisini, at teir seinastu tíðina hava havt fleiri figgjarligar trupulleikar at dragast við. Meguliga eru hesir trupulleikar við at lætta nakað. Vit meta tí ikki, at teir hava havt orku til at hugsa um nakað projekt í seinastuni. Við at taka byggiloyvið frá teimum nú, kann verða vandi fyri, at aðrir koma at byggja har, soleiðis at teir verða forðaðir fyri at fáa nakað nýtt igongd, sum kanska i seinasta enda kann hava tann vanda við sær, at felagið steðgar, og fleiri arbeiðspláss verða færri í býnum. Við hesum grundgev- ingum loyva vit undir- ritaðu býráðslimir, at seta omanfyri nevnda uppskot fram Óli E. Heinesen — Simin P. Hjelm — Olv- hedin Jacobsen Karl H Joensen. Tá ið so atkvødast skuldi um meirlutaupp- skotið frá havnanevndini, sum segði, at um Joensen & Olsen ikki hevði nakað ítekiligt til 28. febr. 85, so skuldu teir missa ekið, vildi ein av meirilutanum hava eitt broytingarupp- skot við, men hvussu hetta uppískoytið ljóðaði, fekk ein ongantíð skil á, og hetta uppískoytið hevur Dimma heldur ikki við og tað av góðum grundum, og tað var hesari manna- gongd eg átalaði. Men tá ið so hetta málið við Joensen á Olsen var avgreitt, varð farið undir næsta mál á skránni, og undir hesari viðaeorAini Framhald á síðu 13 Suðuroyingar seta sparipengarnar SUÐUROYAR SPARIKASSA