hósdagur 18. apríl 1985síða 6

Telefon 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Torshavn Utgåvudagar: týsdag. hósdag og leygardag Lýsingar skulu vera okkum í hendi í seinasta lagi kl. 10 dagin fyri útgávudagin Útgevari P/f Sosialurin Ábyrgdarblaðstjóri Jan Miller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Blaðfólk: Hegni Djurhuus Randi Jacobsen Dagny :ensen Uppseting: P/f Sosialurin Prent: P/f Pressan 1981 —; Dómurin er fallin Í seinastu viku hendi syrgiligur til burður í Nólsoy, har nakrir av í búgvunum vóru í hornatøkum Onkur teirra kom til skaða, men ein teirra slapp sær til rýmingar og enn ikki er afturfunnin. TAÐ hevur verið trupult at fáa upplýsingar um hetta málið og vita vit enn ikki, hvat er vorðið av tí eina persóninum. HÓAST TAÐ, so hava fleiri blød dittað sær at skriva um hending- ina — tíanverri eru gitingar og skuldsetingar komnar við inn í hesa skriving — helst tí, at blødini ikki hava havt nóg góðar upplýs- ingr at ganga eftir. VIT hava fingið uppringingar frá fólki, sum á ein ella annan hátt hava havt eina persónliga hugsan um málið, men hava vit mett tað vera rætt at bíða við at skriva um hetta málið, til vit kundu fáa nærri upplýsingar frá eitt nú løgregluni. TAÐ at ávís blød longu hava skuldsett og ákært ein av monn- unum fyri morðroynd og fyri at vera illgerðarmann, verður so teirra søk. Tað er kortini sera 6- heppið, at føroysk blaðfólk gera seg til dómarar og døma ein per- són, áðrenn neyðugir upplýsingar liggja á borðinum. oddagrein VIT eiga at vísa varsemi í okkara tíðindaflutningi og her hava pressuetikkin í huganum Tað er sjálvandi spell at skula »droppa« ella bíða við eini >góð ari« søgu, men tá tað snýr seg um so kensluborin og álvarssom viðurskifti sum hesi í Nólsoy, tá eig vit heldur at bíða. Tað kann ikki vera rætt, at vit skulu selja blød uppá yvirskriftir, sum als einki hava við veruleikan at gera og sum haraftrat geva lesarunum eina heilt órættvísa og skeiva mynd av veruleikanum. NÚ bíða vit oll so eftir, at løg- reglan skal koma við upplýs- ingum um málið — og at løgregl- an eisini kannar hetta málið so mikið væl, at teir rottu upplýsing- arnir koma fram. Vit hava ikki loyvi at »spæla« okkum við mannalagnum, bert tí at vit skulu selja eina góða søgu. Um hetta er meiningin, so eiga vit undir ollum umstødum at hava fleiri og meira álítandi upplýsingar at ganga eftir jamú Morðroy Ilgerðarmaðurin er rýmdur til fjals, og politii / Ein óhugnalig morð- fluttur á Landssjúkra- maðurin / roynd fór fram í Nólsoy húsið við læknabátinum, flest. Tei mikunáttina. Tveir mans men varð tó skjótt út- hoyrt, a' gjørdist ósamdir, og tað skrivaður aftur. Vit á maður endaði við, at annar Oyggjatíðindi spurdu anur stakk hin gjøgnum armin politiið, um íillgerðar- naka við knívi. Síðani hótti maðurin mundi vera honu hesin illgerðarmaður við ávirkaður av rúsdrekka, vóru byrsu, men menn, ið men hesum kundi politii3 men vóru hjástaddir, fingu ikki våtta. Teir vórðu fatu tikið bæði byrsu og knív ikki boðsendir fyrrenn lar frá manninum, áðrenn klokkan 2 seinrapartin, >esin helt avstað niðan í og tå var maðurin langt ; "ni. íðani rýmd Do —— > gg? = - ON kom at hgusa in skúlaflokk á Oyrabakka sum fyri umleið einun síðani gramdi seg um, at ikki kundu saman i døgurdatimanum, ulvarp Lev als Losa ti gangurin frå inum var so nógvur Hetta fekk meg at minn ast ein túr eg var vestur! I Vágum í arbeidsørindum Stórkavi var, eg for upp kl. 7.15 fyri at vita, um tað var koyrandi, og útvarpið segði, at koyrandi var til Vestmannar Komin bussin at sita, har ul varpið gekk har« asta, noyddist eg fyrst at lurta eftir morgunfimleiki sum tad sjålvandi ikki idka, har og sidani bar mær til at sum eg nu sat morguntónleiki. Komin á bryggjuna í Vestmanna skundaði eg mær niður í salónina á Sam, ti kalt var í veðri- num. Har var einki annað fólk tá, men útvarpið fylt rúmið — gangurin var enn meiri enn í bussinum. Eg kastaði meg (ti skerflatan í luftina at skrúva fyri hátalaranum, eg hevði ikki vent men gakk meira enn mræ á teir beint undir hátal ran:1m at pråta, men tað bar sum vera man Ikki Væl til. og Lad var so skjótt, at teir báðir sótu og ýldu í ovruni hver á ødrum. So leiðis komu vit ferðalag við um Vestmannasund fyra í utvarpinum henda vetrarmorgunin Arbeið eg skuldi vesturin í Vágum, nytist gera mær ikki at koma inn á, ti vertsfólkini vóru blíð bæði og teimum havi eg bert } gott at bera. men eg skai nú siga frá, hvussu hesir dagarnir lagaðu seg Eg kom á arbeiðsplássið henda morgunin kl. 10 og har var friður. Kl. 12 kom verturin eftir mær við bili sínum, at koyra meg til døgverda. Í bil- inum gekk utvarpid sum vera man, og sjålvt um vit báðir høvdu eitt og annað at práta um, so mátti tað verða av ongum, tí nú var tað middagstónleikin, eg noyddist at leggja oyra til. Komnir til degverða- borðið, setist verturin at práta við meg, men at tosa saman bar ikki Lil, vegna gangin frá utvarpinum kom eftir al mær feilti okkurt í erva kili varð farið aftur arbeiðis — nú var tað deg verdatonleikurin sun sagn i oyrunum Nú var so friður til nátt verdatimin kom tá var aftur sum í degvrða tímanum. Umleið kl. 21 kom eg til hús, tá gekk sjónvarpið — og var einki sjónvarp, so var tað video buðu Fólkini mær al síggja, men eg helt best vera at fara til songar, ti eg skuldi tíðliga til ar beiðis morgunin eftir aftur sum Tå var tad so morguntónleikurin, sat í oyrunum i bilinum til arbeiðsplássið Soleiðis gingu nú 14 dagar — tó var eg heima hjá mær sjálvum í vikuskiftinum. Tá arbeiðið var liðugt hetta eitt fríggja- kvold, setti verturin eina whiskyfløsku á borð- ið. Nú tagdi hátalarin, og vit báðir fingu fyri fyrstu ferð í 14 dagar saman í friði á náðum. Á henda hátt endaði Vága- ferðin hjá mær. Eg haldi, at útvarpið skuldu stytt um senditíð- ina og bett um dygdina var tosað Knapptrýstarin Konsertin hjá Presto-Booking Hvat tað, sum fór fram á konsertin, Presto-Booking var vertur 8. mars? Tað er, sum frálíður, nærum klassiskt, at alt,s um Presto-Booking skipar fyri, verður miseydnað. Serliga er tað tekniska fyrireikingin, sum ongan- tíð er í lagi. A konsertini 8. mars var aftur ólag í, leyst samband til hátal- ararnar og óvanliga vána- lig mixing. Tað sæst alt meira og meira, at tað er pengarnir, sum er hevuðsáhugin hjá var har Presto-Booking, ljóð- góðskan var verri enn nakrantíð áður Fyri at siga tað sum tað er, tað ljóðaði av hundan og til! Hvat er tað, sum fær tónleikahugað at gjalda okursprís fyri at pínast í tveir tímar? Hverja ferð vónar tú, at tað skal eydn ast næstu ferð, at fyri reikararnir kunnu geva á hoyrarunum nakað (ta m.a. tað PB livir av), sov tað fyr peng um vit lá tønleikarar, sum hava vant i vikuvis til konsert- ina, skulu verða til láturs, mótvegis tveimum penga- grískum fyrireikarum. Teir hugsa, ið hvussu so er ikki um áhoyrarar og tón- leikarar. Tað er greitt, at áhoyrararnir ikki kunnu skilja millum, hvert tað er tónleikabólkarnir ella fyri- reikararnir, sum hava skyldina av slíkum óskili. - Mín meining er tann, at Presto-Booking heldur vit góðvarin fara niðan í konsert, í vónini at fáa tveir hugnatímar, burtur úr dagliga stríðnum. Eg og nógvir við mær vóna, at Presto-Booking fer at roynast betur sum frálíður. Tað sum vit upplivdu á konsertini seinast, hevði ikki kunnað latið seg gjørt í útlandinum. Hví skulu vit so finna okkum í hesum. Vit eru helst líka góðri áhyrarar sum aðrir. Vinarliga ein musikkfan sum ynskir PB góðan bata FERÐSLUTRYGD | er at halda seg til loyvdu ferðina Fr