hósdagur 18. apríl 1985síða 18

Hetta er niðurstoðan hjá Sverra Egholm eftir leikárið 1984/85. Sverri hevur verið til sjónleik í Skálavík , og Kvi vík og ummælir her Kálv lítla hjá Ólavi Michelsen og Músafelluna hjá Ag athu Christie, sum Georg L. Samuelsen týddi. MÚSAFELLAN kva 28 i í k úr H | iði « vit nakad seinkad K K Ka lort IV g Mikkjalsmenn g£ ()'vegjarvegs kavafr NIK: bygdina gjørdist okkum og bygd arfolkinum minniligt Tann gåvuriki Olavur Michelseg, sum doyði alt ov ungur, skrivaði leikin. sum varð spældur á fyrsta sinni í Havn fyri meira enn 20 árum síð- ani. Eyðun Johannesen hevði tá høvudsleiklutin sum tann devulski og vesæligi Kálvur. Hesaferð eru fólk úr allari Sandoynni farin undir henda leik. Laura Joensen hevur havt ta kenu leiðsluna av leik- inum. ið var frumsýndur Í 2. páskadag í bygdar- húsinum uppi á Keldu í Skálavík tvær ferðir fyri fullum húsum sama dag Nú er tað Elis Poulsen. ið leggur kropp og redd | til hetta ómenniskjað Kálv lítla væl í mangar mátar. Frá- líki = andlitsspæl t.d Tad ger hann Men hann ger mest sum ovnógv av við hvert. ovmikið við hondunum. Rerslurnar kundu verið færri og meira sigandi. Haldi eis- ini, at hann fer alt ov illa við reddini hjá sær. Ill- sinnisorðini nýtast ikki at verða geylað við yvir- spentum hálsveddum. Tev verða ofta sterkari. tev orð. sum maður mest flaksar —— ie hvørvur hugnin. Okkurt o- ð inn frætlaker € KOMI gudsdov, eitt av verður fólkunum sum teskar fram fyri seg. Tey sita betur Treyðugt so, nakað av góðum skifti var í redd- ini, men ovlitid tykir mær. Kálvur lítli er segulig- ur persónur. Var prestur íTodnesi á Sandi um ár 1400. Hvussu hann veru- liga var, vita vit sjálv- sagt lítið um. Tað er eis- ini uttan stórvegis tyd- ning í hesum sambandi Olavur Michelsen hevur nvtt Kálv og søgnina um hann sum karm um leik- in, sum meira snýr seg um eirindaleysa makt girnd hjá sálarliga niður- undirkomnum manni. sum við bíbliuni sum og vernd er sera staðni vápn hættisligur og til allar tíðir Uppgávan hjá leik- stjóranum er saman við leikarunum at tolka hesa mynd við at liva seg inn í hana og síðani at endur- geva hana. meira og minni eftir egnari upp- falan, sannføring og føri- muni. Eingin ivi er um. at leikstjórin hevur lagt sær nær og leikararnir við. Elis megnar eisini at visa okkum Kálv. sum tann óða mann. hann saktans kann hava verið alla dripið. i ð ver KOT eik. Fyrst syrgdi na ! tvri at vedurlagid passað 100 ðani vóru pallun stødu 1 ektadar pælid so di trulit OKK Spt fra! hoast eg personliga hevði hugsað mær hann eitt sindru eðrvísi. Men „tað sigur so mangur frå Olavi kongi. og hevur ikki sæð hann“, sigur orðatakið Hevur gávur Av eðrum leikarum í Kálvi lítla havi eg hug at nevna Winnie Dals gaard, sum hevði ein i meira enn em mata o- takksaman leiklut sum sonarkona Kálvs. Hon hevur gávur. tað er skill igt Artur á Brúnni er frålikur sum tann undir brotligi boðfreturin og hjálparmaðurin hjá Kálvi. Erlingur Ras- mussen kom sera væl trá sínum leiki sum bvtt- lingurin. ið eins og tað sakleysa barnið sigur bart út tað, hini vaksnu og rættvorðnu ikki tora at tala um Mikkjal „Joensen spældi tann kropsliga sterki. men góðsliga veiki og góðtrúni Harald Kálvsson. Hann tekur upp aftur fleiri ferðir: „Meg minnist faðir ødr- Hann vil ikki siggja tað sum hendir VISI<S eið ro 1 1 rd pa sjonleikart nun Me hex ði etur 10 ið mt tu r onyan o no il t I £ og KKI I p indi hesaterð i I K Agatha Christie (1891 176) skrivaði he Mousetrap« i 1952 og uttan um hann. Hesa bloytuna havi eg ilt við aí trúgva uppá sum liv- andi menniskja. Tað skal ikki leggjast Mikkjali til last. Men her kom eisini nóg so lítið spæl til sjóndar í rerslunum og andlitsbragdinum. Tað man fara at koma Hini mongu. sum við eru. gjørdu øll sítt besta eisini. Serliga legði tú til merkis tær báðar ar- beiðskonurnar. ið um einki nær uttan bara við andlitsbrøgdum søgdu., og rørslum lystu tann ræðuliga óttan, sum fólkið hevði fyri hesum svaka og eirindalevsa presti Íkki tidarbundin Tað er neyvan rætt at ummæla ein leik eftir frumframførsluni sum ofta verdur gjørt. Tå gongst mangan íkki heilt eftir ætlan, hóast dúgliga kann hava verið vant. Natúrligi kvik- leikin. sum eigur at vera í samspælinum og orða- skiftinum kemur ofta ikki fyrr enn spælt hevur verið nakrar ferðir. Og onkustaðni í hesum leik- K 1 livandi leik a pal i er stórri nu hetta ið ht Gotu. Kollafirði, Kvívík, á Sandi liga eisini i Havn í hesum dogum uUSSU ert Tydiligur framburður er eisini innan sjónleik kkara Urvalið er kanska ikki stórt ødrvisi, tó eisini tað er batnað, men spælið sjålvt er ið hvussu er vvirhøvur so nógu betri M. a. tí, at vit nú hava betri moguleikar at fáa le ikstjór- ar. sum duga at leggja leikarum lag á Hetta sást væl, nú kvívíkingar fóru undir it spæla >Músafelluna - og eisini hjá sand- um, ið júst nú spæla >Kálv litla« erið eik Lol ber , x ð 0 í [| gjØrl Y | 1 ð IK i H í p r t K Få þ Na K rar fvr ferð spældu sjónleik, veit Geors | Samuelser eg ikki. Men mær er sagt hevur tvil « al 1920årunum varð leikum fyri Havnar Sjón spælt uppi á skúlaloft leikartelag tvad erlsinl num Per arinl varð sjon hendan og g$ honum leikur nógv spældur i ung eitið »Musafelluna« mannafeløgunum kring Um leikgongdina skal landið. Sennu árini hava kki verða sagt meira. og framferslurnar i Glæmuni savnað hundraðtals av á Hesir skemti- leikir vóru fyri tað nógva eg haldi heldur ikki, at tey sum nýta høvi til at síggja skoðarum hendan sera spennandi Tad riggaði ófera væl Samanumtikið hetta ein rík leta í hesum inum tóktist mær spælið at tana enn nevdugt. Eitt nu, tå Kålvs menn hava bundið Haraldskonu. Har verð- ur hon so standandi å pallinum, og Kålvur og hansara menn hava ongan skund, hoast båt- urin hjá meira var frálíka inum i samkomuhús- Skálavík. Ikki minst tá vit hugsa um, at hetta við hesum leik- inum er eitt samtak av fólki úr fleiri bygdum. Tað hevur ikki verið tað Haraldi er komin í stødna. Her mest vanliga har heldur doyði spenningurin burt- enn aðra staðni. ur so púrasta. Her Væl vant vantaði tað teir rópa Í | tempo. Umframt tað, at hesin Í uppruna leikinum er leikur er um søguligar ein samrøda ímillum tilburdir i oynni, er ein Kálv og ungan suðring, onnur serlig grund til at sum komin er úr sandingar beint nú eru prestaskúlanum í farnir undir at spæla Kirkjubo. Hetta gjerdi Kálv lítla. Olavur fyri at kunna Jú, feroyingar eru ýsa tíðarandan um og komnir upp í alt slag av fyri trúbótina. Við at norðurlendskum sam- eggja hetta burtur úr er starvi eisini innan eikurin ikki bundin at leiklistina. MáF, sum er ávísum tíðarskeiði. Men stytting fyri Meginfelag ýsir heldur sjúkligu áhugaleikara Feroya, er maktgirndina og mis- limur í tí norðurlendska rúkið í kristindomsins leikfelagsskapinum Nor- navni, sum meira (i disk Amaterteaterrád leysa, sum eisini rætt er (stytt NAR). Ráðsfund- urin hjá NAR verður í Føroyum fyrst í næsta mánað. Tá koma luttak- arar úr ellum Norður- londum higar og eitt tað fyrsta teir fáa at síggja her, verður júst »Kålv Hetta hevur skilliga eis- ini verið ætlan leikstjór- ans, tað sást á búnunum og pallútgerðini. Um alla hesa útgerð havi eg bara alt gott at siga. Tað tók einki frá leikinum. Sum nakað lítla spældan har sud- spildurnýtt var Lann tón- uri. Einki er at ivast í, at leikur. sum Sunnleif tey fara at skilja leikin, Rasmussen, sjálvur um tey skilja ikki oll orð- ættaður av Sandi. hevði ini. Í so máta er leikurin gjørt afturvid leikinum væl valdur