leygardagur 1. juni 1985síða 23
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 60 -
1. juni 1985
Eitt ljós
,
á
gøtu mint
v/ Johs. A. Næs
Og fleiri og fleiri, sum trúðu, løgdust
til hjá Harranum, ein fjøld bæði av
monnum og kvinnum (Ap. seg. 5, 14).
Hetta varð hildið at vera, sum tað átti at
vera í tí fyrstu kristnu tíð, at tað stoðugt
vóru fólk, sum lótu seg frelsa, og sum so
komu at finna sær pláss millum tey trúgv-
andi, og sum á henda hátt komu at luttaka í
virki teirra trúgvandi, í sorgum og gleði
teirra, og tey fingu her tað, sum breðranna
felagsskapur gevur.
Nú á degum er ofta so statt, at bara vit
ikki falla heilt frá, skulu vit vera glað. Her
má vera nakað skeivt. Tað er rætt, at vit ikki
skulu trýsta nakað fram og tí mugu spyrja:
eru oddamenninir meddir? Er trúgv teirra
viknað? Ella eru tað tey trúgvandi, ið eru
spjedd og nú síggja ljót og ófýsin út?
Eg haldi, at vit skulu leita inn í
loyndarkamar okkara, tala við Gud um hesar
spurningar og biðja hann vísa okkum, um
brek ikki eru hjá okkum.
Vit mugu vera villig at lata okkum leiða av
Gudi í slíkum málum.
Hvussu er steða mín í dag?
Eri eg líka glaður um Guds fólk nú, sum eg
var tað fyrr?
Eri er líka heitur í andanum, um, at onnur
mugu verða frelst? Biði eg um, at liðið má
vaksa, ella skammist eg við tann krossfesta
mannin? Hann skammaðist ikki við meg!!!
Harri Jesus, lær okkum at liva tær til æru
og gev okkum náði til at síggja flokk tín
vaksa dag um dag.
Har var einki
Evangeliska reddin
Feroyska sendingin frá
Carlo hoyrist hvert mánakveld kl. 21.45 GMT (Fer. tíð
kl. 22.45), á millumbylgju 205 m. (1466 k Hz)
Månakvøldid 3/6 talar Rodmundur Nielsen
Evni: »Jesus hin krossfesti«.
Sangur: Felagssangur úr Ebenezer.
Trans World Radio, Monte
Gudstænastur trinitatissunnudagur
Sumba kl. 12 altargongd Bj. Bæk; Mykines D. Johanne-
sen; Havnar kirkja altargongd H. J. Joensen; Eiði kl. 11
altargong (talvan gongur fyri missiónshúsið) E. Olsen;
Sandvík kl. 12 J. Bech; Rituvík altargong J. Kass;
Hvalvik kl. 12 M. 2. Jacobsen; Tvøroyri kl. 11
altargongd B. Hansen.
Meinigheitshusid i Havn
Sunnudagin er, vegna vigsluna av nyggja meinigheits
húsinum, eingin sunnudagsskúli. Vígslan fer fram
sunnudagin kl. 4 sp. (sí lýsing í blaðnum).
80 ár. Í gjár varð Maria Mikkelsen (Mia á Steðini) í
Syðrugetu, 80 ár. Hon er burturstedd.
75 ár. Í dag verður Ragnar Ragnar Rasmussen á Eiði,
vanliga nevndur Ragnar í Koltri, 75 ár.
Gullbrúdleyp. Sunnudagin kunnu hjúnini Henrietta og
Petur Petersen, Oyndarfjørdur, halda gullbrúdleyp.
Borðreitt verður í ítróttarhellini kl. 7
40 ára starvsdagur. Leygardagin 1. juni hevur Edmund
Danielsen, Servágur, starvast hjá P/f N. Niclasen í 40
ár.
25 ára starvsdagur. Mánadagin 27. mai hevði Hildibjart
Johansen, stjóri á Lenjavningargrunni Skipsfiski-
manna, 25 ára starvsdag.
lívið undir pískan, argan
og happi og sleppa ongan-
tíð undan ti, fyrrenn tey
Bolli var ikki rættiliga
sum hini, men hann gjerdi
seg ikki inn á nakran, læt
at siggja
Í Tingakrossi tann
3. mai í ár skrivaði
Marius Johannesen
eina grein, sum
hann nevnir »Har
var einki at siggja«.
Greinin er um
syrgiligu hend-
ingina í Nólsoy um
hetta mundið. Ein
av lesarum okkara
hevur biðið okkum
endurprenta grein-
ina og gera vit tað
hervið við loyvi frá
Marius Johanne-
sen.
Soleiðis sigur Tingakross-
ur, at løgreglan målber
seg, táið hon greiðir frá
kanningini h av deyða
nólsoyinginum, sum so
nógv rok var um herfyri í
summum blødum manna.
Nei, tað bar ti, har átti
onki at vera at síggja við
líkuppskurðin, tí sárini,
su verða sett í sinnið, tey
sálarligu sárini, sum eitt
menniskja verður fyri av
sínum medmenniksjum,
teim síggjast ongi arr
eftir. Men arrini eru kort-
ini har, tey er bara ósjón-
lig, men nýta minst líka so
fast, ja helst so nógv fast-
ari enn líkamligu sárini,
sum okkum kunnu vera
fyri.
Hetta er tíverri ikki
fyrsti hatifuglurin, sum
hevur kent seg noyddan at
sleppa sær burtur úr
happinum við at taka sitt
egna lív.
Vit kunnu bara lesa av-
bera vælskrivaðu, men so
syndarliga óhugnaligu
stuttsøguna hjá Heðini
Brú, Bolla í Grágerði.
síni medmenniskju
frið, men sjálvur fekk
hann ikki frið, varð sálar-
liga píndur av sínum javn-
aldrum, so at lívið gjørd-
ist eitt helviti hjá honum.
»Mennsikjuni kendi
hann, undir teirra dóm
vildi hann ikki, tá heldur
undir Guds dóm. Og so
læt hann hurðina upp og
“ru út í myrkrið. Villur
av ræðslu rann hesin mað-
urin. Aftan fyri hann var
menniskjans dómur, yvir
sær kendi hann Guds
dóm, og frammanfyri var
tað svarta bergið vesturi á
Skúta. Og hatifuglurin
valdi tað svarta bergið.
Hatta var Bolli í Grá-
gerði, og hann aldi svarta
bergið. Men tað hava
verið fleiri Bollar enn hann
i Føroyum, tíverri, Bollar,
sum ikki hava fingið frið
at liva lív sítt fyri sínum
medmenniskjum, sum al-
tid eru til reiðar at piska
tann fuglin, sum ikki er
rættiliga tað sama, sum
tey sjálv eru. Summir av
heisum Bollunum liva alt
fáa Verða potað niður í raold-
ina, sum tey eru komin
av. Men aðrir, og teir eru
ikki so fáir, velja svarta
bergið sum Bolli * Grá-
gerði og sleppa sær á tann
hátt undan happinum í
teirri vón, at Várharra er
miskunsamari enn med-
menniskjuni, sum ongan-
tid hava synt vårkunn.
Just i hesum døgum er
ein slíkur sorgarleikur
farin fram er í granna-
lagnum. Ein Bolli, sum
ikki var rættiliga sum fólk
flest, og tískuldi hann
happast og happast við
lít. Og tað endaði hjá hes-
um Bolla sum hjá so
mongum eðrum Bolla áð-
ur. Hann orkaði ikki meir,
hevði fingið bæði likam-
ligt og tað, sum uppaftur
verri var, sálarligt mein,
so at hann valdi at sleppa
sær undan happinum,
valdi tað svarta bergið.
Men vit, sum eftir liva,
ugga okkum við, at ongi
arr sóust eftir á kannaða
likaminum, og sålararrini
siggjast tibetur ikki!
I mun til
Munur å. Pætur
hevur munin. Tad gjørdi honum mun. Dagamunur
Orðið munur er vanligt orð.
sæst á grasinum. Mong, mong onnur demi eru,
hvussu ið vit skulu brúka orðið munur.
Vit sótu nekur fólk á fundi.
Joensen var eisini á fundinum. Ein maður segði tá
Málmaðurin, Sofus
í mun til. Sofus Joensen tók tá heldur harðliga til
orðanna: >Í mun til er ikki føroyskt«.
Drongurin er stórur í mun til sín aldur, soleiðis
stóð skrivað.
Drongurin er stórur eftir aldrinum, munnu tey,
ið vanda sær um málið, ikki siga soleiðis?
Roknað verður við fleiri yvirnáttingum í ár í
mun til í fjør, svaraði hann, ið spurdur varð
Hann kundi heldur havt svarað: Vit vænta, at i
ár fara fleiri at liggja nátt enn í fjør.
Fíggjarlógaruppskotið er vaksið við 15 procent-
um í mun til fíggjarlógaruppskotið seinasta ár,
ikki er óvanligt, at soleiðis verður sagt; men ikki
er tað gott føroyskt mål.
Latum okkum heldur siga:
Fíggjarlógaruppskotið í ár er 15 procent hægri.
enn figgjarlógaruppskotið í fjør.
Dreingir tíma ikki so væl at keypa klæði í mun
til gentur, segði ein kona.
Dreingir tíma ikki so væl at keypa klæði sum
gentur, munnu fólk ikki siga soleiðis?
Hvussu metir tú meguleikarnar við Svalbard í
mun til ta góðu tíðina í Grenlandi? spurdi blaðið
ein skipara.
Hvat heldur tú um møguleikarnar við Svalbard,
tá ið tú hugsar um ta góðu tíðina í Grenlandi?
Veksturin hevur ikki verið stórur í nun til
1982.
Voksturin hevur ikki verið stórur borin saman
við 1982, man vera tað betra málbrúkið.
Bæði tangaskip og onnur skip verða bumbað,
og tað ikki í mun til, hverjum landi tey eru úr.
Bæði tangaskip og onnur skip verða bumbað,
hvaðani tey so eru, latum okkum heldur siga so-
leiðis.
Í mun til er ikki føroyskt, segði málmaðurin.
Sv. T.
Brúdleyp
Í dag giftast í Havnar
kirkju Elsba Guttesen og
Eivind Danielsen
Brúdleypsadr 1pa
gilsvegur 8, Tórsha
Vælkomid ||
lítla barn |
23. mai fingu Jaco-
bina og Hannis Nicla-
sen, Norðdepil, ein
son.
26. mai fingu Kristin
og Finn Stampe,
Klaksvík, ein son.
Í
|
Í
Í
er at halda seg i!
loyvdu ferðin=