hósdagur 13. juni 1985síða 11

Nr. 65 — 13. juni 1985 orðoyar- stevnan — ársins fyrsta summarstevna Á Norðoyastevnu helt Hallstein Sigurðs- son hesa reðuna, sum vit prenta í heilum 71: liki: “ Hu: er vakrari enn tvey leidani ungfólk, sum i livsgledi og trúgv uppa lívið kyssa hvenn annan góða nátt og vóna, at í morgin aftur ein dagur og teirra lítla kær- verður leikssól fer at lýsa líka so bjart ta Tey ungu fersta búgv uttan pengar. Tey ungu ferðast víða uttan veingir dagin á Nokur eru Tey ungu liva myrkari nátt ing alt lívið Vit kenna har sólin altíð skinur. Inn tó einki land imillum koma grá skygg) Eisini heima hjá okkum og vilja myrkaleggja ta mennandi livsglæmu Tå vit siggja føroyskan ungdom dystast og skemta sær a emi summ arstevnu, sum her á Norð yyastevnu, fær ein ta fat an at her er alt væl vorðið, og at eitt ungdómsár ikki viðkemur okkum Eg hitti ung, sum eru í dopurhuga uttan arbeiði, við óvissu eisini rótleys fyri framman og doyvd í fritidini. Hoyri skelkandi tidindi, har ung eru løstadi ella at ein lógarpara- graf hevur fråtikid teim um rættin at verða millum okkum, og gerist eg alt meira sannferdur um, at lívið ikki er ein dansur á mugu Hallstein Sigurðsson ikki í dag Summi verða borin á lógvum og onnur sleppa ikki at prógva hver dugur og hvat skapanarverk býr i teimum At all hava sama kjans er ikki sannleiki Vit búgva í einum litl- um landi, vit skylda nógv, hava lænt pengar til at fáa vinnuhjólini at mala. Vit skulu ell gjalda rokning- rósum, og at vit finna rætta stevið, um vit oll skulu verða í ringinum Ungdómurin er sum rós- an. Vekur tá ið hon slepp- ur at grógva fri, men hon folnar skjótt, tá ið onkur vil eiga hana, kvettir stelkin og setir hana í eitt- hvort glas. Ti er tað ein givin rætt- ur, at tey, sum skulu vaksa upp í Feroyum, skulu eiga meguleikan at mennast. Óansæð hver tú ert, skalt tú kunna fáa tær útbúgving og eiga rættin til at arbeiða og búgva í tínum egna landi. Vit noyðast at ásanna, at ongin av okkum skal eiga fyrimun. Men so er na Tá ið ungdómur biður lova sær við einum av teimum góðu skipunum, spyrja vit hver ert tú og hver eigur teg. Soleiðis er eisini á landi, mannamun uppliva vit í skúlum, á læruplássum og til arbeið- is. Øll ynskja vit eitt gott arbeiði, hanpuligan bú stað, vinir, kærleika og nøkur av okkum eitt orð at siga«. Men vit mugu plåss fyri øllum Eisini fyri teimum ar- beiðsleysu, teimum sjúku, veiku og teimum gomlu, men ikki minst teimum smáu og ungu sum eru okkara framtíð Tað er ikki so lætt at vera barn og ung í dag Hóast tær materiellu um- steðurnar eru húsini størri. Hvar skulu bernini vera? Hvar skal ungdóm- gera fleiri og urin fara? Tit eldru minnast, hvussu bygdirnar sóu út fyrr. Burtursæð frá sjóv- armálanum, so var bygdin eitt trygt stað hjá bernu- num. Men hvussu er vorð- ið í dag? Samfelagsbroyt- ingarnar hava verið so skjótar, at ikki hava fingið okkum. Vit hava ikki í nóg stóran mun ð fer fyri at stýra gongd á einum eki, har prioriterað fram um bilar oki soleiðis, at TOIK |} ak stovnar og fritidarheim Vit eiga snøgt hetta so, at tað skal vera gott at sagt, at innrætta samfelag vera barn og ungur, at vit trygt kunu verðina seta bern í Tá vil samfelagið av ti sama gerast gott fyri oll menniskju at liva í Eg nevndi, at tey ungu byggja uttan at hava pen ing hetta skal sjálvsagt Eftir stendur tó, at tað er heilt takast við fyrivarni ómetaliga tungt hjá ung- fólki at fáa sær tak yvir høvdid Eg kundi ti havt hug at spurt, um tad nu ikki er upp á tíðina, at vit viður kenna, at hetta, at faa tak yvir hevdið ikki bert við kemur ti einstaka, men at hetta eisini er ein san felagsuppgáva Einki er so drepandi fyr børn og u sum vanaiig Tad må íbúðarviðurskifti i rætt og rimi okkara hátiðar ti vera Dæ« ligt at krevja, at myndugleikar halda altjóða ungdomsår ið við at lánsgrunn og búðar hesir báðir grunnar frá at um húsa bøta u grunn S( ískoyti, gerast hevuðsálit ið hjá teimum 1 mongu ungu, sum i dag ganga og | stúra fyri hesum sjalv- | Í sagda rætti at setast í | búgv Árið er av ST lýst sum altjóða ungdómsár undir | heitinum mening, útbúgv- | ing og friður. Hvi hevur ST valt at lýsa 1985 sum ungdómsár, kunnu vit spyrja. Svarið má vera, at hesin stovnur metir ung- dómin og ungdómsspurn- ingar at hava stóran týdn ing fyri allan heimin Hetta kann merkja, at ein vil minna á alt tað, sum ung um allan heim hava til felags at tað er meira sum bindir eisini saman enn sum skilir, hó- ast umstødurnar eru ógvuliga ymiskar Eg kann bert nevna, at milliónir av bernum og ungum svelta, meðan stórveldini nýta milliardir til vápn og krigsútgerð Her hetta nakað við altjóða ungdómsárið at gera? Ja, tað haldi eg. Júst hetta, at tað í eldir hevur verið vanligt at senda ungdóm úr ymsum þr ; sø ; Góða Norðoyastevnu - in piogvjørn fy? nýta tað fyra tusun« ar gomlu myndina hjå Jesaja 4 * roteti p Dit H | "— Eem 3 , i Å ttfevnandi skaðaarit Framhald av sidu 9 i Dia t { þá vorðin eiturevni, sum til ; H I fyrst 0 DDT á ætlað ella av óvart verða a , Þá . . varð CIKN Si evd spjadd í náttúruni og å på en o stor ávirka stórar partar av ; * : t sleppa sæ! umhvervinum. RL, N Dad er eyðvitað, at evni SKAðakyRUu ið lættliga oyðileggjast es vd i 1 Y Tr r K i par iv umhvørvil ude É re eru nev 4 ' x SK ðiliggjerd ådren1 6 ná t er að. Fy Una r 1 et € hevð DI 5 1 Y 3 5 € € Skil Q ( ; ; bert spakulig era Cy va j Sid | en sl KK x í <S rr K erdur upptikid av liva ' ; a ð }1 i veru kann heiður KK ger nakra storvergis » ; á randi avirk Umhve 5 sj € revni er sjalvsag ' 1 ðir evt ð er hal góð Eg > sar > mn Es ' 7 ø x ve rða IPptIK £ F » ( n DE jenniskjUur Y N Vi É SKU SEINNI SIÐA Ok r Sa 1:4 don m hetta | 5 lur tær sk skepnurnar og samband DDT — teirra vid umhvørvi teirra ; mk førir við sær, at eisini $ ; , von og vonbrot menniskjan at enda DDT. eitt evni. ið verður verdur rakt av vånaligu H nýtt móti smákyktum, heilsu náttúrunnar. Um man vera tað best kenda hvervisdálkingar kunnu dømi um umhverviseitur tískil eisini tá tær raka millum manna Tess maðkar ella hagasóljur vegna verður hetta evnið vera ein hóttan móti ofta sett í samband við heilsu okkara < lakárust garanti -findes ikke bedre