Sosialurinarkiv
Sosialurin 1985-06-27, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 27. juni 1985síða 6

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Telefon 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76. 3800 Tórshavn Útgávudagar: týsdag, hósdag og leygardag Lýsingar skulu vera okkum í hendi í seinasta lagi kl. 10 dagin fyri útgávudagin P/f Sosialurin Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Mútler Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Blaðfólk: Høgni Djurhuus Randi Jacobsen Dagny Joensen Uppseting: P/f Sosialurin Prent: P!f Pressan 1981 Landaskomm FERÐSLAN á vegum okkara varð fyri kortum nógv umredd, men sum ikki einaferð so fall eisini hetta álvarskjak niðurfyri í ótíð. TALAN var tá um ferðslutrygdina og teir sorgarleikir, óvandalig koyring og minni skynsamar vegagerðir vóru orsek til. MEN slíkt organiserað óskil, sum hevuðsstaður okkara í hesum døgum líður undir, kom ikki til viðgerðar. Helst tí eingin hugsaði, at tað kundi gerast so vitleyst. HVAR ein gongur ella stendur í miðbýnum í Havn, er vandi á ferð. Eru tað ikki bilarnir, sum í tímavís mala um seg sjálvar sum fluga í fløsku, tí teir ongan veg sleppa, so eru tað kommunalu veganeyt- ini, ið hvar ein so vendir sær, grava og grópa og svína til alt uttanum seg. VÆL vita vit, at vegir eisini skulu haldast og bøtast um nu og tå. Men krevjast kann, at hetta verður gjørt við skili. Vit ivast ikki í, at tað fólk, sum ger hetta arbeiði, ger sítt besta, men til- rættaleggingin má sigast at vera undir alt lágmark. Ti HVORJUM líkist tað, at steingja so gott sum allar hovuðs- vegir samstundis, og hverjum líkist tað í vikuvís at gera okkara góða høvudsstad til eitt annað Beirut og hetta bert vegna vant- andi tilrættalegging. ÓLUKKAN er, at hetta ikki einans er eitt býarmál, ið ger havnarfólki fyri skommum umframt at gera tað óliviligt. Hetta er so sanniliga eisini landsmál. Ikki minst tå hugsað verður um tey mongu, sum koma ferðandi hendavegin við bili uttaneftir. Hesi vita ikki, um tey eru keypt ella seid, og sleppa ikki av fetanum úr hurli- vasanum. AT HAVNIN skal skína, taka allir | føroyingar undir vid, men ikki taka havnarfólk undir við hesum óskilinum heldur ikki,at tað á vaglinum á hverjum verður velt SO oddagrein ILT ER at siggja nakad annad endamål vid hesum øllum enn tað, at túnini og skotini, sum eftir eru, eisini skulu latast bilunum, og at tað fyri ein hvønn pris ikki longur skal verða liviligt í miðbýn- um. VAR endamålid at loysa ferðslu- trupulleikarnar i hevuðsstaði okkara, so kundi tað verið tað tað er, men ásannast má nú, at besta ferðsluloysn fyri gamla góða høvudsstad okkara hevði verið, at hetta loysti seg sjálvt — rætt og slætt við, at tað á degi ikki longur bar til at koyra í gamla miðbýnum. EFTIR alt tað, ið oytt er av gomlu høvudssstadarvirdunum, fyri ikki at tala um fíggjarligu avleiðingar- nar, er tað sjálvsagt hugstoytt, at ikki kann komast til aðra niður- stóðu. IKKI nýtist okkum bert at gera sum útlendingar. Heldur ikki skal býarmyndin lagast eftir teirra eygum. Men óskilið, ið nú fyri- ferst er landaskomm við lít. TÓ HEVUR tað borið til aðra- staðni at læst býarpartar fyri bil- ferðslu á degi, so hví ikki eisini í okkara høvudsstadi, fremsta and- iti okkara úteftir og hugnastaði alra føroyinga? AT HETTA skuldi nervad handils- livid er eisini Osatt, ti væl ber til at fåa pylsur, ost og annad isenkram til handlarnar i midbynum å kvøldi. VEGARBEIDID stendur kanska ikki vid allar ævir, men sum nú er, er hetta landaskomm burturav. VÓNANDI fara vit komandi summar ikki aftur at velta á Vagl- inum, ei heldur ræðast fyri at fara til Havnar í neyðugum grindum, men gleðast saman við havnar- fólki um trygga bilfría miðbýin. Hvi er verkfall? Fiskimannaverkfallið stendur við, og tað sein- asta sum frættist var, at reiðarafelagið ongar ætlanir hevði um at slaka! Tað kundi verið uppá sítt pláss aftur at trivið í, hvat ið kundi sloppið fiskiflot- anum undan hesi núver- andi steðuni. Felags- stjórnin í fiskimannafelag- num setti víst stór krøv fram, tá sáttmálin varð uppsagdur, men hesi vóru minkað nógv, tá sam- ráðingarnar slitnaðu. Vit hevdu enntá ta steðu, at fingu vit eitt semingsupp- skot við ávísum batum, men sum vit tá ikki vildu taka vildu vit lata hetta upp- skot fara til eina atkvødu- greiðslu millum limirnar. Fyri at gera hetta varð ikki eingong neyðugt við prosentum. Bert batar, sum merktu promillur høvdu talt her, og nøkur av hesum málum vórðu umredd í frágreiðing frá felagnum fyrr í vikuni. Varð hetta gjørt, hevdi í hvussu er ikki verið verk- ábyrgdina av, so fall nú og helst als ikki seinni heldur Reiðarafelagið nýtir sum undanferslu, at teir ikki hava ráð, serliga tí stuðulin til fiskivinnuna er minkaður Annars gevur formaðurin nógv í ár í reiðarafelagnum óbein- leiðis mær medábyrgd fyri hendan niðurskurð, og kanska re her í hvussu er ein partur av frágreiðing- ini til støduna hjá reiðara- felagnum. Tað hevði eisini verið ein erlig sak, um hesin niðurskurður hevði verið nýttur sum grundgeving fyri at avvísa krevum á tí parti av flotnum, sum varð mest raktur av hes- um niðurskurði. Men tað eru jú fleiri veiðihættir, sum lítlan og ongan studn- ing fáa og tí eisini lítið og einki koma at missa. Men her var heldur ikki talan um nakra semd. Sjálvt eitt undirbygt ynski um at beta um kokkalønina hjá hekkutrolarum varð av- víst. Her er so eingin kreppa. men her skuldi 27. juni 1985 heldur ikki latast so mikið sum eitt oyra Vit krevja annað enn ein ikki stórt vilja frá reiðarafelagnum, og tað kann neyvan vera órími- ligt um vit krevja somu semdir sum reiðarafelagið og teir sum eru knýttir at reiðarafelagnum geva ødrum! Hevdi ein slíkur vilji verið til staðar lá flot- in ikki í dag. Vit høvdu valið millum stórt sæð óbroyttan sátt- mála og verkfall. Tóku vit við tí fyrra kundu vit spart okkum fyri nakran- tíð at sagt upp aftur, tí úr- slitið hevði verið tað sama hverja ferð. Men ætlanin hjá reiðarafelagnum er uttan iva, at »nu skal fiski- mannafelagið setast uppá plåss«. Tað má ikki eydn- ast og tí er tað av stersta týdningi, at fiskimenn halda saman í hesi steðu. Stríðið snýr seg ikki bert um krónur og oyru, men eisini um meguleikarnar hjá fiskimonnum at gera vart við seg í framtíðini. Tórshavn, 24. juni 1985 Oli Jacobsen Skil tad hvør id vil! Í blødunum leygardagin hevur javnaðarbólkurin í býráðnum eina inniliga áheitan á fólk, um fram- yvir at taka býráðsfor- mannin í Havn — við stersta fyrivarni. Ikki er hetta fyrstu ferð at Leivur Johannesen, Heðin Mortensen og Tor- finn Smith hava slíkar ákærur, og endamålid er væl — at slík ákæra gjørd nóg ofta, fær okkurt at standa eftir til endan. Tó er tað positivt, at tit nú hava slept ellum fyrr gjørdum ákærum móti bý- ráðsformanninum í Havn, og nú bert avmarka hesa ákæru á eitt åvist dømi og at áheitanin á fólk bert er galdandi framyvir Tó kann ein ikki lata vera við at leggja seg aftur í stólin og hugsa um hvat egentliga fyrigongur Býráðspolitikarar hava nú saman við umsiting bý- ráðsins í longri tíð arbeitt av øllum alvi fyri at mynda ein framtíðar bý- ráðspolitikk, sum Í hevuðsheitinum gongur út uppá at tryggja Havn- ina og borgarum tess góð og livilig kor í framtíðini eitt arbeiði, ið er so ómetaliga avgerandi o er 5 inniliga hav sum Vit So 1 Mortensen so mikið sum hava rert hond frá síðu. Vel — ein ið onki hevur gjørt — hevur so heldur onki skveivt gjert, men at teir prioriteraðu hetta arbeiði so lágt, hevði eg nú ikki væntað. Eini tvey, trý mótmæli hava hesir menn hóast alt fingið frá hondini, og tað skal so eftir ellum at doma vera teirra tilboð uppá framtíðina. Nei — forrest- in — nú gloymdu vit stórmálið ella merk- ismálið Ísafjarðarsúlu- kappingina á Olavsøku — eitt mål, ið Leivur Johannesen, Tórfinn Smith og Heðin Mortensen hava gjert nógv við og brúkt nógva orku uppá, og sum teir pri- oritera ógvuliga framma- liga. ja so frammaliga, at hetta er drúgvasta mál teir hava arbeitt við higar- til í hesi setu. Heðin Mortensen hevur kravt hetta mál millum tey mál, ið býráðið alment viðger, so onki skuldi vera goymt fyri almenningin. Leivur Johannesen var tó einaferð so frægur, at hann á býráðsfundi helt, at hetta mál ikki hevði tann tydning, at tað hevdi uppiborið slíkan álvara nú vit høvdu va hendir tað — at einasta mál, teir veruliga kunnu kalla sítt, nevnliga Ísa- fjardarsulukappingin á Ólavseku verður funnið fram aftur — stevað av — og av nýggjum lagt alment fram, undirstrik- andi tann týdning hetta mál hevur fyri teir. Fort verður fram, at bý- ráðsformaðurin ikki hevur avgreitt hetta mál sum hann átti og framyvir ikki má takast fyri fult, tí sam- bært teirra roknistykki skuldu fótbóltsfelegini í Havn nú sitið við ellum trupulleikum av teimum samtyktum, ið býráðið hevur gjørt. Lat okkum hóast alt — eftir sum hesir javnaðar- garpar leggja so stóran dent á hetta mál, royna trúverdigheitina í hesum máli. Søguna alla er ikki vert at endurtaka, men lat okkum byrja við, at bý- ráðsumsitingin ger eitt uppskot um skriv til FSF, har noktað verður teimum at fáa vellin í Gundadali á Olavsøku. Jan Christiansen og Påll Petersen halda at upp- skotid er ilagi meðan Heðin Mortensen og Tór- finn Smith ikki eru negdir Feir halda. at málið er ov rr i i É í É i