hósdagur 27. juni 1985síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Telefon 118 20
Argjavegur 26, 3800 Argir
Postsmoga 76. 3800 Tórshavn
Útgávudagar: týsdag, hósdag og leygardag
Lýsingar skulu vera okkum í hendi í seinasta
lagi kl. 10 dagin fyri útgávudagin
P/f Sosialurin
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Mútler
Fyritaksstjóri:
Krisjan Dahl
Blaðfólk:
Høgni Djurhuus
Randi Jacobsen
Dagny Joensen
Uppseting:
P/f Sosialurin
Prent:
P!f Pressan 1981
Landaskomm
FERÐSLAN á vegum okkara varð
fyri kortum nógv umredd, men
sum ikki einaferð so fall eisini
hetta álvarskjak niðurfyri í ótíð.
TALAN var tá um ferðslutrygdina
og teir sorgarleikir, óvandalig
koyring og minni skynsamar
vegagerðir vóru orsek til.
MEN slíkt organiserað óskil, sum
hevuðsstaður okkara í hesum
døgum líður undir, kom ikki til
viðgerðar. Helst tí eingin hugsaði,
at tað kundi gerast so vitleyst.
HVAR ein gongur ella stendur í
miðbýnum í Havn, er vandi á ferð.
Eru tað ikki bilarnir, sum í tímavís
mala um seg sjálvar sum fluga í
fløsku, tí teir ongan veg sleppa,
so eru tað kommunalu veganeyt-
ini, ið hvar ein so vendir sær,
grava og grópa og svína til alt
uttanum seg.
VÆL vita vit, at vegir eisini skulu
haldast og bøtast um nu og tå.
Men krevjast kann, at hetta
verður gjørt við skili. Vit ivast ikki
í, at tað fólk, sum ger hetta
arbeiði, ger sítt besta, men til-
rættaleggingin má sigast at vera
undir alt lágmark.
Ti HVORJUM líkist tað, at
steingja so gott sum allar hovuðs-
vegir samstundis, og hverjum
líkist tað í vikuvís at gera okkara
góða høvudsstad til eitt annað
Beirut og hetta bert vegna vant-
andi tilrættalegging.
ÓLUKKAN er, at hetta ikki einans
er eitt býarmál, ið ger havnarfólki
fyri skommum umframt at gera
tað óliviligt. Hetta er so sanniliga
eisini landsmál. Ikki minst tå
hugsað verður um tey mongu,
sum koma ferðandi hendavegin
við bili uttaneftir. Hesi vita ikki,
um tey eru keypt ella seid, og
sleppa ikki av fetanum úr hurli-
vasanum.
AT HAVNIN skal skína, taka allir
| føroyingar undir vid, men ikki
taka havnarfólk undir við hesum
óskilinum heldur ikki,at tað
á vaglinum á hverjum
verður velt
SO
oddagrein
ILT ER at siggja nakad annad
endamål vid hesum øllum enn
tað, at túnini og skotini, sum eftir
eru, eisini skulu latast bilunum,
og at tað fyri ein hvønn pris ikki
longur skal verða liviligt í miðbýn-
um.
VAR endamålid at loysa ferðslu-
trupulleikarnar i hevuðsstaði
okkara, so kundi tað verið tað tað
er, men ásannast má nú, at besta
ferðsluloysn fyri gamla góða
høvudsstad okkara hevði verið,
at hetta loysti seg sjálvt — rætt
og slætt við, at tað á degi ikki
longur bar til at koyra í gamla
miðbýnum.
EFTIR alt tað, ið oytt er av gomlu
høvudssstadarvirdunum, fyri ikki
at tala um fíggjarligu avleiðingar-
nar, er tað sjálvsagt hugstoytt, at
ikki kann komast til aðra niður-
stóðu.
IKKI nýtist okkum bert at gera
sum útlendingar. Heldur ikki skal
býarmyndin lagast eftir teirra
eygum. Men óskilið, ið nú fyri-
ferst er landaskomm við lít.
TÓ HEVUR tað borið til aðra-
staðni at læst býarpartar fyri bil-
ferðslu á degi, so hví ikki eisini í
okkara høvudsstadi, fremsta and-
iti okkara úteftir og hugnastaði
alra føroyinga?
AT HETTA skuldi nervad handils-
livid er eisini Osatt, ti væl ber til at
fåa pylsur, ost og annad isenkram
til handlarnar i midbynum å
kvøldi.
VEGARBEIDID stendur kanska
ikki vid allar ævir, men sum nú er,
er hetta landaskomm burturav.
VÓNANDI fara vit komandi
summar ikki aftur at velta á Vagl-
inum, ei heldur ræðast fyri at fara
til Havnar í neyðugum grindum,
men gleðast saman við havnar-
fólki um trygga bilfría miðbýin.
Hvi er verkfall?
Fiskimannaverkfallið
stendur við, og tað sein-
asta sum frættist var, at
reiðarafelagið ongar
ætlanir hevði um at slaka!
Tað kundi verið uppá sítt
pláss aftur at trivið í, hvat
ið kundi sloppið fiskiflot-
anum undan hesi núver-
andi steðuni. Felags-
stjórnin í fiskimannafelag-
num setti víst stór krøv
fram, tá sáttmálin varð
uppsagdur, men hesi vóru
minkað nógv, tá sam-
ráðingarnar slitnaðu. Vit
hevdu enntá ta steðu, at
fingu vit eitt semingsupp-
skot við ávísum batum,
men sum vit tá ikki vildu
taka
vildu vit lata hetta upp-
skot fara til eina atkvødu-
greiðslu millum limirnar.
Fyri at gera hetta varð
ikki eingong neyðugt við
prosentum. Bert batar,
sum merktu promillur
høvdu talt her, og nøkur
av hesum málum vórðu
umredd í frágreiðing frá
felagnum fyrr í vikuni.
Varð hetta gjørt, hevdi í
hvussu er ikki verið verk-
ábyrgdina av, so
fall nú og helst als ikki
seinni heldur
Reiðarafelagið nýtir
sum undanferslu, at teir
ikki hava ráð, serliga tí
stuðulin til fiskivinnuna
er minkaður
Annars gevur formaðurin
nógv í ár
í reiðarafelagnum óbein-
leiðis mær medábyrgd fyri
hendan niðurskurð, og
kanska re her í hvussu er
ein partur av frágreiðing-
ini til støduna hjá reiðara-
felagnum.
Tað hevði eisini verið
ein erlig sak, um hesin
niðurskurður hevði verið
nýttur sum grundgeving
fyri at avvísa krevum á tí
parti av flotnum, sum
varð mest raktur av hes-
um niðurskurði. Men tað
eru jú fleiri veiðihættir,
sum lítlan og ongan studn-
ing fáa og tí eisini lítið og
einki koma at missa. Men
her var heldur ikki talan
um nakra semd. Sjálvt
eitt undirbygt ynski um at
beta um kokkalønina hjá
hekkutrolarum varð av-
víst. Her er so eingin
kreppa. men her skuldi
27. juni 1985
heldur ikki latast so mikið
sum eitt oyra
Vit krevja
annað enn ein
ikki stórt
vilja frá
reiðarafelagnum, og tað
kann neyvan vera órími-
ligt um vit krevja somu
semdir sum reiðarafelagið
og teir sum eru knýttir at
reiðarafelagnum geva
ødrum! Hevdi ein slíkur
vilji verið til staðar lá flot-
in ikki í dag.
Vit høvdu valið millum
stórt sæð óbroyttan sátt-
mála og verkfall. Tóku vit
við tí fyrra kundu vit
spart okkum fyri nakran-
tíð at sagt upp aftur, tí úr-
slitið hevði verið tað sama
hverja ferð. Men ætlanin
hjá reiðarafelagnum er
uttan iva, at »nu skal fiski-
mannafelagið setast uppá
plåss«. Tað má ikki eydn-
ast og tí er tað av stersta
týdningi, at fiskimenn
halda saman í hesi steðu.
Stríðið snýr seg ikki bert
um krónur og oyru, men
eisini um meguleikarnar
hjá fiskimonnum at gera
vart við seg í framtíðini.
Tórshavn, 24. juni 1985
Oli Jacobsen
Skil tad hvør id vil!
Í blødunum leygardagin
hevur javnaðarbólkurin í
býráðnum eina inniliga
áheitan á fólk, um fram-
yvir at taka býráðsfor-
mannin í Havn — við
stersta fyrivarni.
Ikki er hetta fyrstu ferð
at Leivur Johannesen,
Heðin Mortensen og Tor-
finn Smith hava slíkar
ákærur, og endamålid er
væl — at slík ákæra gjørd
nóg ofta, fær okkurt at
standa eftir til endan.
Tó er tað positivt, at tit
nú hava slept ellum fyrr
gjørdum ákærum móti bý-
ráðsformanninum í Havn,
og nú bert avmarka hesa
ákæru á eitt åvist dømi og
at áheitanin á fólk bert er
galdandi framyvir
Tó kann ein ikki lata
vera við at leggja seg
aftur í stólin og hugsa um
hvat egentliga fyrigongur
Býráðspolitikarar hava
nú saman við umsiting bý-
ráðsins í longri tíð arbeitt
av øllum alvi fyri at
mynda ein framtíðar bý-
ráðspolitikk, sum Í
hevuðsheitinum gongur
út uppá at tryggja Havn-
ina og borgarum tess góð
og livilig kor í framtíðini
eitt arbeiði, ið er so
ómetaliga avgerandi o
er
5
inniliga hav
sum Vit So 1
Mortensen so mikið sum
hava rert hond frá síðu.
Vel — ein ið onki hevur
gjørt — hevur so heldur
onki skveivt gjert, men at
teir prioriteraðu hetta
arbeiði so lágt, hevði eg nú
ikki væntað.
Eini tvey, trý mótmæli
hava hesir menn hóast alt
fingið frá hondini, og tað
skal so eftir ellum at doma
vera teirra tilboð uppá
framtíðina. Nei — forrest-
in — nú gloymdu vit
stórmálið ella merk-
ismálið Ísafjarðarsúlu-
kappingina á Olavsøku —
eitt mål, ið Leivur
Johannesen, Tórfinn
Smith og Heðin
Mortensen hava gjert
nógv við og brúkt nógva
orku uppá, og sum teir pri-
oritera ógvuliga framma-
liga. ja so frammaliga, at
hetta er drúgvasta mál
teir hava arbeitt við higar-
til í hesi setu.
Heðin Mortensen hevur
kravt hetta mál millum
tey mál, ið býráðið alment
viðger, so onki skuldi vera
goymt fyri almenningin.
Leivur Johannesen var
tó einaferð so frægur, at
hann á býráðsfundi helt,
at hetta mál ikki hevði
tann tydning, at tað hevdi
uppiborið slíkan álvara
nú vit høvdu va
hendir tað — at einasta
mál, teir veruliga kunnu
kalla sítt, nevnliga Ísa-
fjardarsulukappingin á
Ólavseku verður funnið
fram aftur — stevað av —
og av nýggjum lagt
alment fram, undirstrik-
andi tann týdning hetta
mál hevur fyri teir.
Fort verður fram, at bý-
ráðsformaðurin ikki hevur
avgreitt hetta mál sum
hann átti og framyvir ikki
má takast fyri fult, tí sam-
bært teirra roknistykki
skuldu fótbóltsfelegini í
Havn nú sitið við ellum
trupulleikum av teimum
samtyktum, ið býráðið
hevur gjørt.
Lat okkum hóast alt —
eftir sum hesir javnaðar-
garpar leggja so stóran
dent á hetta mál, royna
trúverdigheitina í hesum
máli.
Søguna alla er ikki vert
at endurtaka, men lat
okkum byrja við, at bý-
ráðsumsitingin ger eitt
uppskot um skriv til FSF,
har noktað verður teimum
at fáa vellin í Gundadali á
Olavsøku.
Jan Christiansen og Påll
Petersen halda at upp-
skotid er ilagi meðan
Heðin Mortensen og Tór-
finn Smith ikki eru negdir
Feir halda. at málið er ov
rr
i
i
É
í
É
i