leygardagur 20. juli 1985síða 19

Nr. 81 — 20. juli 1985 Óli Dahl skrivar um ferð í Finlandi saman við 30 føroyingum úr dansifelag >Sláið . Ring«. Tann 28. juni stevndi Norrøna ut av Havnarvåg vid gott og væl 900 ferda- følkum. Millum hesi var ein bølkur uppå 30, sum før til Finlands at dansa Í Finlandi skuldi stóra stevnan >Nordlek< verða hildin í Abo Turku. Sum kunnugt verður henda mentanarstevna hildin triðja hvert år, skiftandi millum Noreg. Svøriki, Danmark og Fin- land. Tað var góður hýrur á fólki, signað, ikki ein hellur á Um trýtíðina 29 veðrið var so væl sjónum juni vóru vit i Hanstholm, bussur stóð fyri okkum, sum skuldi koyra okkum til Frederikshavn. haðani vit sigldu til har vit gistu. Aftaná morgunmat 30. juni fóru vit av stað, ferð- in stóð til Stockholm. Vak- urt var at koyra gjøgnum mið Sveríki sunnanfyri vetnini til Stockholm. har vit steðgaðu eitt døgn og sóu nógv av býnum. Um kveldið fóru vit við risa- ferjuni hjá Silja-Line til Ábo. Ferjan er 35 tús. tons stór, hevði 8 hæddir og tók 3000 félk. Útsýnið í sólsetri út gjøgnum sker- garðin var gudaborið. Komin til Ábo sjálvan syftunaøkudag fóru vit á gistingarhúsið, har vit skuldu búgva fimm dagar. Gistingarhúsið æt Ranta- sipi, ið merkir ein lítil smá- Gøteborg, fuglur. Á middegi 3. juli varð stevnan sett av lands- høvdinganum Paavo Aitio, har hann i vælvæld- um orðum beyð ollum væl- komin til Abo — Turku. Gjøgnum Turku rennur á, nevnd Auro áin, um hana eru tvær stórar brýr millum hesar brýr báðu- megin áarbakkan høvdu tey 6800 luttakararnir tik- ið í hendurnar á hvørjum ødrum, har ein felags kensla fór sum vlur gjøgnum hesi livsgladu menniskju, høvdu sett sær fyri at gera dagar- sum nar so fjálgar og góðar fyri hverjum ødrum og teim mongu, sum komu at líða á og síggja. Og har var bæði nógv at hoyra og síggja, tí longu kl. 2-6 fóru ymiskir bólkar at dansa ymsastaðni. Handverk- stovur lótu upp, og tað var ikki eiti á handaverki. Kl. 6 hetta kveld var Nordlek 85 stevnan vigd, í Kuppis Ishøll. Hetta er står hall. sum tekur uml 20 tús. fólk. Hellin var so gott sum fullsett, tå tlagg- berarar komu inn við sin- um fløggum. Sidan komu tær nordurlendsku heils- Danmark, Island, Noreg, Svøriki, og Aland. Fyri Forovar helt Oli Dahl, sum norð- urlendskt umboð fyri >Slá- ið Ring« hesa talu: skulle ein helsning fra Færovan« til Nordlek 85 stævnet her i Abo — Turku. kom jeg at tænke på den kendte dans anirnar Forovar bringa „Da jeg ke digter Grundtvig hvor han bl.a. siger: >Moder mál er vort hjertesprog kun løs er al fremmed tal Det er helt umuligt for jer at forstå mig, når Jeg taler mit modermål for ovskt. Dertor vil jeg tor søge at sige denne hilsen på et eller andet skandina visk. Kære venner. kære frænder i Norden, kære folkedansere og spille mænd. Det er mig en stor glæde at få lov at bringe denne hilsen til jer alle- sammen. Det viser sig, at folke- dansen og spillemandsmu- sikken i Norden har føet et vældigt opsving — og det er glædeligt. Takket være alle de mange lokale folke- danser- og spillemænds- foreninger rundt om i de nordiske lande. Det er en gammel kul- tur, som er vendt tilbage til nutiden. Den færøske dans er anderledes end jeres dan- se, for den ledsages ikke af instrumental musik, men vi kvæder til dansen. Og repertoiret r ikke så lille endda, for der findes ca. 70 tusind mundtlig tradition og forst nedskrevet midt í forrige árhundrede. I den kom jeg at tænke på Finlands digter Elias 150 ár siden vers overlevert i torbindelse store Lønn rot. som tor udsente sin samling aft finske folkekvad og mvter Kalevala. Kalevala ble Y dybt indgripende i det finske åandelige li en fornyelse af poesiens bi- drag til nationen. Med dette værk fik det finske folk sit nationale epos, der tåler sammenligning med grækernes Homer og nordboernes Edda og Saga. Ogsá den verdensbe- rømte finske komponist Sibelius har fået sin inspi- ration i den finske natur og Kalevaledigtning. da han skabte sit udødelige orkesterstykke Finlandia Men det var ikke menin foredrag gen at holde hverken om tærøsk dans og kvad, ei heller om finske tolkekvad og m ter. men hellere udtrykke den glæde at mødes med nordiske venner. med tol kedansere Vi slæder os at vært færinger kommet op i nordisk samarbejde også på folkedansens om haber, at den råde, og jer tærøske nation kommer at være el ært «1 den kær ( rr } KOMMmMEer Í HI (li { diske brodt it ? Med disse ord er allesammen hi Vakk Tá heilsaninar vóru av, fóru oll upp at dansa til eitt lag. skrivað til lotuna av unga finska tonaskaldi- num Antti Koiranin. 4. juli var útferðardagur burturav. Feringarnir valdu skergarðin, og var hetta góð ferð, ið vardi í 7 tímar. Hvert kveld frá kl. 8-12 var dansur í teim ymisku hallunum.Her var tað so, at hvert land sær skipaði fyri í ein hálvan tíma í senn. Hetta kveldið skip- aðu vit fyri frá kl. 9-10. Aftaná sjálvi at hava víst okkara dans og okkurt spæl, komu so hini uppi. og tey stuttleikaðu sær ófert. Fríggjadagin 5. juli varð dansað ymsastaðni í bý- num. Vit dansaðu niðri við ánna, og kom nógv fólk at hyggja at. Seinni henda dag dansaðu vit uttanfyri eitt ellisheim. Hetta var stórt heim, tí har búðu 120 gomul — og at síggja gleð- isbrosið av enni teirra, var sum at fáa eina lívgevandi Aftaná at hava dansað vórðu øll boðin inn sælu. til ein drekkamunn Henda framsyning a bunum, tey ymisku lond- ini høvdu at vísa. Her haldi eg. at kvinnur okk- ara til komandi Nordlek, sum verður í Noregi 1988. eiga at taka henda táttin dag var eisini ymiskum fram, tí okkara búnar smæða seg ikki burtur millum hinar. Leygardagin 6. juli var tann stóri dagurin, tá øll londini skuldu hava fram- sýning 8-10 min. hvert landi Ein skreitskrúðgonga gekk í tveimum gjøgnum bvyin og kom sidan inn á ítróttarvellin bådumegin frá. Túsundtals áskoðarar reistust, tá flaggberarar við hjálparum komu gang- andi inn á vøllin, fylgdir av 6800 dansifólki í teirra litføgru búnum. Tá henda nátíðarlota var av. fóru tey út til viks og settust at vða á. meðan hver tjóð sær dansaði Hóast tað var í heitara dag (32 | agi henda skugganum). so kláraðu førovi ir seg væl ramsvning teirra var til ug og var stórliga fagnað Hesa løtuni tókti mær at tev fgjørdu Førovar størri og rikari Tá alt hetta var avhæs- að, varð farið til hús. Men stokkut var hvildin, ti longu kl. 8 skuldi ein bólk- ur at luttaka í eini konsert i Konserthuset. Her skuldu vit framføra trigg)- ar nm »variationir«: Eina vøgguvisu, ein sang og eitt kvædi. Hetta gekk sera væl. Hervør Hanusardóttir sang vegguvísuna Rura, rura barnið við sínum vakra, yndisliga fugloyar- måli. Vit vøru so væl fyri, at vit av Sandoynni høvdu fleiri ung folk, sum dugdu sera væl at syngja og kvøda, og tey sungu: »Hon stóð har við rokkin og spann«. At enda vórðu nøkur erindi av >Harra Pætur< kvoðin. Hetta sama kveldið skipaðu vit fyri dansi í Kuppis Boldhall til stóra fragd fyri fólkið. Eg kann her skoyta uppí, at hvert kveld endaði dansurin á midnátt. Sunnudagurin 7. juli upp rann. Longu kl. 7 vóru vit á fótum, tí gudstænasta skuldi vera í Abo dom- kirkju kl. 8.30 og tað mátti ikki forsømast, ti allastaðni. har vit hava dansað. tað veri seg burt uri og heima, so hava vit ongantíð gloymt Guds hús. Tað var ein stór há- tidarstund, tá henda stóra kirkja sat stúgstappað av takksomum dansarum frá ollum norðanlondum. Abo biskupur prædikaði yvir dagsins tekst: Fiski- veiða Pæturs. Hann præd- ikadi um, hvussu neyðugt tað var at eiga fólk, sum varðveittu góða, gamla mentan á kristnari grund" prædikaði um gleði í Harr- 03. 07. 07 1985 TURKU ABO D tad, at gleda hvønn annan, sum hann segði vid okkum gladu tus- undir úr teim ymisku tjóð- um, sum hevdu sett sær til endamál: >Vi skal leva anum og for verandra«. Jú rík var løtan, og ikki minni rík, tå okkara kæra merki stó inni í kór undir liðini á øll- um hinum fløggunum, meðan mannamúgvan sang: »Føgur er foldin, dyrdarrikur himin«. Kl. 1-3 henda dag var veitslukonsert i stóru ítróttarhellini. Konsertin æt Nordspel 85. Eisini her vistu limir av Sandoynni triggjar væleydnadar »variationir« av okkara sangleikum, stevi og rytmu. Jú her vóru Feroy- ar. Seinnapartin var dansur og spæl niðri við ánna, og kl. 6 var fråfaringarløta niðri við Ábo slott. Fyrst spældu spæli- menn leg, síðan var ein kanónskotrið, roða hildin av Kjell J. Wennstrem, hevði stílað fyri Undir håtidarø- haldinum plantaðu vit eina bjørk Nordlek bjørkin. Øll umboðini fyri Nordlek úr teim ymisku londunum vóru til staðar og skumpaðu hver sín spaka av mold aftrat træ- num. Sanniliga ein há- tíðarleta. Síðan bóru tey ymisku londini takkar- heilsanir og góvu gávur. Fyri >Sláið Ring< Feroyar segði Óli Dahl hesi orð: >Kære venner! Det at sum stevnuni. mødes og skilles er ver- dens gang. Det var med stor forventning, at vi fær- inger kom til Åbo Turku til Nordlek 85. Det er at undres over, at alt er gået så godt. Der har ikke været nogen slinger i valsen. Alt har klappet. Takket være kommiteens store arbejde; for det er et stort arbejde at tilrette- lægge en slig stævne. Vi færinger har været glade for denne stævne, og vi håber, at vi på vores vis har bidraget til at sprede glæde og forståalse mell- em brødrefolk. Jeg begyndte med at sige: Det at mødes og skil- les er verdens gang. Det kan være tungt at skilles, når en har tabt sit hjerte i en eller anden. Vi færinger har tabt vores hjerter her i Finland, og vi vil de lange, mørke vinteraftener tage minderne frem og mindes Nordlek 85 med glæde. Vi har taget en liden ting med fra Færøerna, som jeg vil bede formanden for den færøske landsforening Jógvan Adolf Johannesen om at overrække til Kjell Wennstrøm.« Síðan gav Jógvan Adolf eitt petti av Feroyum eina slipada steinplátu., har partur av Elduvík var ihøgt við Funningslid aft- anfyri. At enda helt Thor Stalvik úr Noregi talu og bjóðaði ellum aftur til Noreg, har Nordlek 88 verður hildin. Síðan tóku oll túsundin í hendurnar hver á eðrum Framhald á síðu 20