Sosialurinarkiv
Sosialurin 1985-08-06, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 6. august 1985síða 6

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Telefor 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Tórshavn tidindabladid Lýsingar skulu vera okkum í hendi í seinasta lagi kl. 10 dagin fyri útgávudagin Marknaðir eystanfyri FRÍGGJADAGIN fer ATI Dam, løgmadur og fiskimálaráðharri til Sovjetsamveldið í almenna vitj- an. Tað er sovjettiski fiskimála- ráðharrin, sum hevur boðið før- oyska fiskimálaráðharranum við frú at vitja pláss í Sovjetsam- veldinum, sum hava okkurt sam- band við fiskivinnu og fiskiídnað. LÍTIÐ er at ivast í, at slíkar vitjanir kunnu vera til felags gagn fyri bæði londini. Vit hava longu í dag tætt samstarv við hesa einu av heimsins størstu tjóðum. Spurn- ingurin er nú um ikki møguleiki er at víðka hetta samstarvið, nú vit eru varug við boykotthóttanir av føroyskum verum í eitt nú EEC- londum. Tað er altíð best at hava nógvar marknaðir at halda seg til, um ein ella fleiri av teimum brádliga »kiksa«. Eitt nú um ålv- ara verður gjørt av at boykotta føroyskar fiskavørur, orsakað av grindauppøsingini. FØROYSKAR fiskavørur verða seldar til nógv lond, men vit eiga alla tíðina at leita eftir nýggjum marknaðum, og vit eiga ikki bert at fara har stytst og lættast er, men eisini longur burtur, har vit kanska ikki roknaðu við nøkrum meguleikum. VISSULIGA eiga vit at venda eyg- uni móti eysturlondum — eitt nú Sovjetsamveldinum og Japan og her royna at selja okkara fiska- verur. Vit eru rættiliga nýggir á japanska marknaðinum, og tað vit hava selt til teirra, hava vit fingið sera góðan prís fyri. Nú kunnu vit spyrja, hví vit ikki fyri langari tíð síðani hava leitað upp henda stóra japanska marknaðin. oddagrein Einki er at ivast í, at her áttu vit at verið komnir við fyri nógvum ár- um síðani. Men betri seint enn ongantíð. TAÐ sama kundu vit sagt um Sovjetsamveldið. Her finst uttan iva ein marknaður fyri føroyskum fiskavørum eisini. Russar eru annars sera frammaliga á fiski- vinnugkinum og ikki minst hvat svartkjaftaveiðu og -viðgerð við- víkir. Her hava vit helst eisini okkurt at læra og samvinna um, nú teir fiska ein stóran part av svartkjaftinum í okkara sjógvi. TAÐ er at vóna, at okkara fiski- málaráðharri kemur heimaftur úr Sovjetsamveldinum við onkrum konkretum ella onkrum, sum kann vera spírin til eitt samar- beiði eisini á fiskasøluøkinum. Og spyrst okkurt burtur úr hesi ferð hansara, so var tað kanska íkki nakað vánaligt hugskot, at hann eina aðru ferð legði leiðina til Japans, har vit uttan iva eiga stór- ar møguleikar. Vit skulu eisini minna á, at japanesarar eru sera sinnaðir at fáa stórri samstarv í lag við føroyingar. Teir hava m. a. bidid um loyvi at royna við einum fiskiskipi í okkara farvatni, og tá skulu vit afturfyri fáa teknolog- iska vitan o.a. Vit meta, at løg- maður eigur at umhugsa slíkt til- boð. Vit eiga so vissuliga ikki at bera ótta fyri positivum avbjóð- ingum og vónandi kann eitt okt samstarv millum Feroyar og tey bæði stórveldini Sovjetsamveldið og Japan metast sum ein positiv avbjóðing. Til Lassa Klein: Nr. 87 - 6. august 1985 Set vegarbeidid i gongd Vegarbeidid millum Våg og Lopra må byrja aftur beinanvegin Vit minnast, hvussu gongdin var vid vegagerå- ini i Langadølum. Tå stedgad bleiv i desember mánað seinasta år, varð roknað við, at byrjast skuldi aftur fyrst í januar. Men tá ið menn skuldu meta aftur til arbeiðis, fingu teir at vita, at einki skuldi gerast, tí pening- urin var nýttur til annað arbeiði. Síðan hendi ikki meir. 3 løgtingsfiggjar- log bleiv peningurin avsettur til hetta vega- strekkið, men higartil ar arbeiðið = ikki byrjað. Sjálvt um vit eru fleiri, sum halda, at hetta ikki var besta loysnin við vegagerðini, so kann tað ikki góðtakast, at tað ligg- ur sum ein ruin. Og menn sum eiga jørd har vita ikki, um teir eru keyptir ella seldir. seinastu Kristið diktatur í Sosialinum? Eg fari at takka Høgna av Heiði fyri frálíku grein hansara í Sosialinum 20. juli, sum — saman við bóklinginum, hann gav út fyri stuttum — hevur birt upp undir eitt tjak um dóm teirra kristnu, sum okur leingi hava havt fyri neyðini. Við hesum umboðar Hegni tann stóra partin av Føroya fólki, sum ikki kann loyva sær at siga hugsan sína — av tí, at trúarmonopolið her á landi eisini hevur monopol upp á valdið. Og valdið hevði jú uttan erindrekar vár- harra mist alla styrki sína (eins og eitt nú Jákup Lindenskov í hesum feri var í vanda fyri). Somuleiðis fari eg at takka Jan Múller, blað- stjóra fyri at hava tikið grein H.H.'s við í Sosialin. Tíverri skal dirvi til at taka talu- og skrivifrælsið í hesum demokratiska landi í álvara. Men tað dirvi hevur hann sýnt. Men tað var sum at fáa vátan vett at lesa aftur- svar Jákup Lindenskovs í Sosialinum tríggjar dagar seinni. Hesin maður kallar seg demokratiskan sosialist, samstundis sum hann roynir at vinna fasism- unnar berufsverbot frama í Føroyum. — Nei, Jákup, ikki vist eg, at Hitler hevði uppfunnið demokratiið; og hvaðani, ein væl lærdur maður sum tú hevur hetta, er ilt at meta um. Hin vegin ljóðar bræv títt heldur sum ein 03-stíl- ur í 6. flokki, enn sum skriv hjá einum við nakr- ari sum helst útbúgving, 80... Men tað krevur kauska serligt hugflog at koma til hasa niðurstoðuna hjá tær. Taka okur vanliga mate- matiska logikkin (142=3), — sum Jákup ivaleyst hevur fingið ein bita av við góða lærdómi sínum — koma okur fram til, at pressufrælsi * ate- isma = kommunisma. Nú eru oll eygu vakin, og allir heilar hava skilt: diktatur, Stalin, Sibiria, pínslukjall- arar, heilavaskan, morð og brandur. — Hetta er tað rætta, Jákup. Uppgáva javnað- arrerslunnar er at jagstra kommunistar. Lorta- spannin megnar tíverri ikki hesa torføru uppgávu einsamell. Haraftrat er tað bæði sosialt * demo- kratiskt = sosialdemo- kratiskt ; og demokratisku sosialismuna hevur Adam Smith ju uppfunnid. So hviikki...? Men eru ongir kommun- istar at jagstra, kundu okur jú altíð uppfunnið nakrar. — t.d. tá onkur finnur upp á at ákæra velj- arar Jákupsar fyri at taka undir við kristiligari indoktrinering av skúla- bernum. Og at indoktrinera og propagandera eru tað jú bara kommunistar, ið duga. Hin tiltikni Pól F. skrivaði einaferð: >ER soðið ov tunt, koyr missiónsbollar i«. — Hetta er sjálvandi ikki í námind av tí, Jákup ger. Slíkt plagar jú ikki at vera honum fyri. — Og soðið er jú nóg gott. Minst fjórða hvert ár nýtir Jákup skrivi- og talufrælsi sítt: á tingi, í blødum og útvarpi. Og so sjálvandi eisini, tá onkur frekur ateistur sríkir seg Ég fara at heita á Lassa Klein, landsstýrismann í vegamálum, um at bera boðini víðari, so arbeiðið kemur í gongd aftur bein- anvegin. Vit skulu helst ikki koma í somu steðu nú sum undir seinasta lands- stýri, at pengarnir verða nýttir til annað arbeiði. Tað eru vit tíverri illa roynd av júst har. Henrik Old inn í Sosialin, og roynir at lumpa reinar og óspiltar javnaðarsálir. Ein sunnudagsskúlalærari úr Dali skrivar í sama Sos- iali sum Jákup eitt mót- mæli, ið hevur næstan 100% sama innihald sum Jákupsa. Ongin annar enn hin altvaldandi kann hava lagt teimum somu orð í munnin. Einar tvær reglur vóru tó aftrat hjá hesum um- boðsmanni várharra í tí fjarskotna. Har stóð: >Vit kunnu ikki tola slíkt frælsi til at avnokta okkara gud«. — Hvørji eru »vit«? Og hver er »okkara« gud? Eg haldi tað vera ágang uttan máta at trýsta okkum inn undir tykkara gud. Slík eins- rættan hoyrir einans dikt- aturum til. Tú kallar teg demokrat, men krøv tíni minna mest av øllum um ta framferð, okur kenna frá ræðu- myndunum úr Sibiria. So skjótt, sum okur gudleysu síggja áskoðan okkara á preati, skal skrivifrælsið »avmarkast«. Í „okkara blad« skulu bara demo- kratiskar áskoðanir sum tínar fáa innivist. Annars undrar tað meg, at eitt fólkavalt umboð sum Jákup Lindenskov ikki kennir landsins lógir. Dan- marks Riges Grundlov frá 1849, $77, sigur: >Enhver er berettiget til at pá tryk, i skrift og tale at offentlig- gøre sine tanker, dog und- er ansvar for domstolene. Cencur og andre forebygg- ende forholdsregler kan ingen sinde på ny ind- føres.« Framhald å sidu 14