týsdagur 6. august 1985síða 20

Tit ringja — vit skriva Er nakað á vási? — Ivamál? Ein spurningur, ella tíðindi, so ring til okkara. Vit eru til reiðar! mm Åhugafelagsskapur til frama fyri fornminni í Føroyum: Lýsingar: Lýsingarmaður okkara er ráðgevari hjá fyritskum og - einstaklingum í lýsingaspurningum. Hetta verður gjørt uttan meirkostnað fyri lýsaran. Mururin í Kirkjubø rapar siga serfrødingar. — um hann ikki í stundini verður umvældur, Múrurin í Kirkjube er nú so illa farin, at tað er bráð- neyðugt at umvæla hann, um hann skal varðveitast fyri eftirtíðina. Hetta stersta fornminni okkara stendur til at rapa, er frostsprongt, grótið er ógvuliga nógv tart tey seinastu árini, eins og nógv grót er dottið niður. Ein áhugabólkur hevur nú tikið stig til at savna pengar saman, sum skal hava til endamáls at varð- veita Múrin í Kirkjube eins og fornminni aðra staðni í landinum. Ein áheitan var í Dimmalætting fyri ólav- seku, har 482 fólk skrivaðu undir og stuðl- aðu tiltakinum Síðani hevur Lands- stýrið játtað 60.000 krónur, sum skulu nýtast til umfevnandi kanning av Múrinum Kurt von Jessen, arki- tektur í Danmark hevur verið við í umvæl- ingararbeiðnum síðan fimtiårini i Kirkjube, kemur til Ferova i næst- um at kanna Murin Kjartan Kristiansen, ein sum talan erum? na upphæddir, un Múrur in í Kirkjube skal veitast fyri eftirtíðin. Landsstýrið að 60.000 krónur, Múrurin kann verða ná greiniliga kannaður hetta er gjort tikið støda t fram skal farast til te at Múrurin kann var veitast av stigtakarunum, sigur við Sosialin, at teir fingu hugskot til hetta tiltakið á fundi í útvarpshellini 2. apríl í 1984. Ætlanin er nú at savna pening inn til ein grunn til frama fyri fornminni í Før- oyum. — Tað eru hópin av forn- minnum kring landið, sum fólk hava áhuga at varð- veita, sigur Kjartan Krist- iansen og skoytir uppi: — Vit kenna oøll, hvussu leiðiligt tað er at síggja hús og onnur minni frá fortíðini forfarast. Tí er tað oftast nærliggjandi at fólk bert vilja koyra bur- ur, bert fyri at sleppa undan at síggja tað. Um fólk harafturímóti væla og gera eitthvert til um- tess at varðveita hesi, so er hetta nakað, sum fólk fegnast um. Henda áheitanin var fyrsta stig á vegnum. Hvat ætla tit síðan at seta í verk? — Ætlanin er at stovna åhugafelagsskap, sum skal hava til endamål at savna pening i ein grunn, sum fær heitið: Føroya Forminnagrunnur. Ætlan- in er eisini at hava årsadal- fund á hverjum ári á ólav- seku, har fólk fáa at vita, hvar pengarnir verða nýtt- ir. Tað ber eisini til at tekna seg sum stuðulslim við festum árligum gjaldi, ella at lata peningagávu. Er tað ikki bakvent, at áhugabólkur skal gera slíka uppgávu, sum eftir rettum er ein landsupp- gáva? — Tað halda vit ikki er so bakvent, at ein áhhuga- bólkur vísir á ein tørv, so fornminni okkara ikki far- ast fyri eftirtíðina. Múrurin í Kirkjube er nú so illa farin og hevur ligið í órekt í so mong ár, at tað nærum ikki kann gjaldast aftur. Tí halda vit, at tað er ein hjálp at fólk taka seg saman og gera nakað fyri at myndugleikarnir = kunnu gera nakað við hetta. Hvussu nógv kostar tað at umvæla Múrin ? — Tað er tað helst eingin sum veit. Talan er um milliónaupphæddir, men ikki hvussu nógvar. Hvussu hava fólk tikið móti áheitan tykkara? — Sum heild hava fólk verið ógvuliga positiv. Onkrar negativar reddir hava verið, men tær eru einstakar í fjøldini. At enda sigur Kjartan Kristiansen, at slíkt tiltak sum hetta ikki er óvanligt aðrastaðni. — Eitt nú í Skotlandi hava teir ein felagsskap, sum kallast National Trust, sum stuðlar landið — eitt nú við at savna pen- ing saman. Eisini í Het- landi er slíkur felags- skapur, sigur Kjartan Kristiansen at enda. Sosialurin setti síðan Lassa Klein, landsstýris- manni í mentamálum spurningin, hvat teir hildu um hetta tiltakið. — Eg haldi, at tað er sera positivt at fólk taka seg saman um slíkt tiltak. Hetta ber í sær, at vit fáa eyga á vandamál, sum kanska annars ikki vórðu tikin upp til viðgerðar, júst nú. — Hetta vísir eisini, at vit ikki longur kunnu lata sum einki og bert lata standa til. Stødan við Múrinum i Kirkjube er nú so álvars- som, at okkurt má gerast beinanvegin. Tí hevur Landsstýrið játtað 60.000 krónur, so serfreðingur kann koma at gera ná- greiniligar kanningar um, hvat eigur at verða gjørt, fyri at Múrurin kann varð- veitast. Er hetta ikki ein lands- uppgáva? — Jú, tað kunnu vit ikki síggja burtur frá, men kortini er tað so stórt mál, at landið einsamalt ikki orkar at skaffa tann pen- ing, sum er neyðugur. Verður peningur settur av á næstu fíggjarætlan ? — So langt eru vit ikki komnir enn. Fyrst skal serfreðingur kanna Múrin og geva frágreiðing um, hvat er neyðugt at gera av ábetum og umvælingu, so Múrurin ikki ferst. Krevur tað at nakað verður gjørt beinanvegin, vilja vit sjálvsagt taka málið til eftirtektar. Seinastu 10 árini hava 500.000 krónur verið nýttar til ábetur á Múrin- um. Greiða er nú fyri, at fleiri milliónir skulu fáast til vega, um Múrurin skal varðveitast. Dagny