hósdagur 5. september 1985síða 6
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Telefor 118 20
Argjavegur 26, 3800 Argir
Postsmoga 76, 3800 Térshavn
Utgåvudagar: tysdag, hésdag og leygardag
Lysingar skulu vera okkum i hendi i seinasta
lagi kl. 10 dagin fyri útgávudagin
P/f Sosialurin
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Mútler
Fyritaksstjóri:
Krisjan Dahl
Blaðfólk:
Hegni Djurhuus
Randi Jacobsen
Dagny Joensen
Uppseting:
P/f Sosialurin
Prent:
P/f Pressan 1981
Løgtings-
samtyktir og
rådharravitjan
FØROYAR hava altid havt eina ser
stødu i rikisfelagsskapinum. Henda
serstøda er gomul og hevur røtur
heilt aftur til dansk-norska kongarik-
ið. ið sum kunnugt vardi frá 1380 til
1814. Eitt eyðkenni við hesari ser-
stødu er hetta, at vit lítla og onga sid-
venju hava fyri hernadarvidurskift-
um. Føroyskir hermenn hava bert
einaferð verið í bardaga — tað var tå
menninir á skansanum mannaðu há-
lendska skipið „Ett Vaben Von See-
landt« og við hesum tóku danska
handilsskipid »Haabet« aftur frå irsk-
um sjórænarum, sum høvdu rænt
skipið undir Nólsoynni.
VIÐ kongaligari fyriskipan varð her-
stoðin á skansanum nidurløgd tann 1.
juni 1865, og síðan tá hava føroyingar
ikki havt nakra *herdeild undir
donskum flaggi. Hetta var gott tað
sama, tí burtursæð frá hendingini í
1667 so vísir søgan, at eingin verja
ella trygd var í herdeildini á Skans-
anum.
TAÐ eru sostatt tungtvegandi søgu-
ligar og mentanarligar grundir til ta
antimilitaristisku støðu, ið føroyingar
flestir hava. Henda støda er fleiri ferð
komin til sjóndar i samtyktum á Før-
oya legtingi: í 1940, í 1961, í 1970 og
1984.
KJARNIN í øllum hesum samtyktum
er hon, at Feroyar eiga at vera
hernaðarliga neutralar og eiga so-
statt allar stoðir við hernaðarligum
endamåli at verða tiknar burtur úr
landinum. Tann seinasta samtyktin
varð gjørd á vári 1984 og lýsti løg-
tingið við henni Føroyar sum kjarn-
orkuvápnafrítt oki.
SOLEIÐIS sum okkara stýrisskipan
er innrættað, er ta danska ríkisstjórn-
in, sum skal seta løgtingsins sam-
tyktir í hesum málum í verk. Tað er
einki dulsmál, at skiftandi danskar
stjórnir hava verið trekar at akta løg-
tingið. Hesar stjórnir hava víst til
heimastýrislógarinnar bókstav og
oddagrein
tað kann væl vera, at hann er í teirra
parti. Men lógarinnar andi er tað so
ikki! Javnaðarflokkurin gekk undir
heimastýrislógina undir ti avgjørdu
fyritreyt, at hóast ávís oki eru undir
donskum stjórnarvaldi, so fóru
danskar stjórnir ikki at trossa løg-
tingið.
HETTA er nú kortini hent ikki eina
men fleiri ferðir og hetta kann ikki
ganga í longdini. At danskar stjórnir
ikki fylgja løgtingsins samtyktum er
ein háan móti tí demokratisku stýris
skipan, sum danir vanliga rósa sær av
og sum gevur teimum moralskan
rætt til at leggja seg út í ódemokrat-
isk stjórnarviðurskifti um allan heim.
Hetta er eisini brot á ST-såttmå' in og
á Helsinki-sáttmálan, sum konsertva-
tiva stjórnin annars flittiliga nýtir, tå
sosialistisku londini skulu tyktast.
OG síðst men ikki minst er viðferðin,
sum legtingssamtyktirnar higartil
hava fingið at meta javnt við bein-
leiðis ágang móti ríkisfelagsskap-
inum — eitt spark til øll tey, sum eru
góð við hendan felagsskap, ein
skendsk svikagerd móti teimum
monnum, sum í áliti til danska fólka-
ræðið tilevnaðu heimastýrislógina.
JAVNAÐARFLOKKURIN hevur
higartil verið heitur talsmaður fyri
ríkisfelagsskapinum, men heldur
Danmark á fram við at fara við okk-
ara løgtingi, sum um kalendarin var
steðgaður miðskeiðis í Gabelstíðini,
so fer flokkurin av álvara at endur-
skoða støðu sína til henda felagskap.
Verjumálaráðharrin er í Føroyum. Vit
rokna vid, at landsstýrið leggur so
mikið av orku í, at greiða frá log-
tingssamtyktunum, at sjålvt Hans En-
gell skilir at hetta er álvara!
jd
Nakað um nøvn
Í Dagblaðnum nr.22 frá
20. mars 1985 lesa vit undir
teignum skemt, ella »Per í
leysari luft« hetta: »gler-
foss hevur funnið >Kamar-
tónan< í målningalistini«.
Í Dagblaðnum nr. 63.
frá 23. august 1985 lesa
vit somuleiðis:
bara finna seg í at Marna
hevur upphavsrætt til
Hans Jakku«.
Nú er tað
skemt kann vera skemt og
ollum ella flestum til
stuttleika. Men tað kann
viðbrekið at
samfelags-
„Emil må
soleiðis at
eisini verða
háða
borgarar. Í hesum eri eg
sinar
púra samdur við Óla
Breckmann og Dagblað-
num yvirhevur, tá hetta
blað stundum hevur hitt í
mark í so máta.
Tað sum eg vil minna
teg á Oli Breckmann er
hetta: »Skyldkona min,
Marna Gilerfoss,
sær i sinari tid navnid A
Kamarinum. Eitt navn
sum oll ættin hjá Magnusi
byggimeistara
kallaður á Kam-
arinum eru góð við.
ognaði
Jacobsen,
sála,
At ansur fyri sangi og
ødrum lívsvirðum, sum
gera lívið ríkari og vakrari
at liva og sum hevur fylgt
hesi ætt
mongum eðrum, er einki
dulsmál.
Tó er tað nú einaferð
soleiðis við hesum navn-
inum A Kamarinum at
abbi Mín Magnus var als
ikki ættaður av tí sokall-
aða Kamarinum — heldur
út Baiansstovu í Havn.
Tað var fyrra konan hjá
Jákupi Jacobsen lang-
abba, ið ættað var frá
leingi, sum so
hesum ådurnevnda Kam-
ari. Jåkup Jacobsen, ur
Baiansstovu var góður við
sína fyrstu konu, sum
hann misti alt ov tíðliga
frá teirra smáu detrum
Hesar detur teirra áttu
sínar familjur og frá teim-
um kunnu nevnast millum
onnur: „Petur Christ-
iansen, fyrrverandi borg-
arstjóri í Tórshavn, Peter
F. Christiansen, stjóri.
fyrrverandi = landsstýris-
maður, Jacob Baja,
bankastjóri sáli og Arn-
bjørn R. Thomsen, skriv-
stovumadur, so onkur er
nevndur.
Vit vóru og eru øll góð
við hetta navnið A Kamar-
inum. At Marna hevur
upphavsrætt til Hans
Jakku er uttan von og
vit. Hon hevur, sum kona
hansara eftir lógini fyrsta
rætt í hjúnarbandinum.
Góði Oli, kanska skilir
tú nú betur enn áður at
upphavsrættur og fyrsti
rættur í skrivandi letu
ikki neyðturviliga falla
saman
At gera grin við kamar-
tónum og málningalist
fellur tíanverri alt ov nær
teimum skriftum viðvíkj-
andi kenda rithevund-
anum, sum Dagblaðið ger,
er mannminkandi. Tað er
gamalt í Føroyum at siga:
„Betri er ein bøtandi hond
enn spillandi tunga«. Dan-
ir plaga at taka til at:
»Den der graver en grav
for andre falder gerne/tit
selv í den«. Eg vóni at so
verður ikki hjá tær góði
Óli. Torfort kann stundum
vera at koma sær upp
aftur úr eini slikari; hvat
Nr. 100 — 5. september 1985
tá fleiri!
Sum smádrongur í
Havnini minnist eg vakrar
Brekkmanntónar úr lúðr-
inum hjá pápa tínum sála.
Hann var ein siðiligur
maður, sum hevði ans fyri
tónleiki. Omma tín og
Berghild fastur tin høvdu
stak góðar gávur at fram-
leiða tey víðakendu knett-
ini fyri einum 30 árum síð-
ani. Ég haldi at tær
mundu vera tær fyrstu í
Tórshavn at selja slík í
handlinum í Króki undir
Ryggi.
Soleiðis hava vit ell
hegni til eitt og annað
Mítt legna navn kemur
alla leið úr landnámubók,
teirri íslendsku. Ahuga-
vert hevði verið at frætt
hvaðani Breckmann
navnið er ættað. Valla er
tað av, á, úr í ella undir
nøkrum í Feroyum ? Helst
ljómar fyri mær sum tað
kundi verið týsktættað.
Ikki so legið. Hagani
koma heimskendir lúðra-
tónar og ikki at gloyma
ein kendasta heimsborg-
aran í seguni sum byrjaði
við málningalistini og end-
politiska hátind-
inum. Men góði Oli, og
heilsi tær hesaferð við
skriftini, sum unglingar í
Reykjavík stundum
„prýða< veggir við her í
býnum: »What goes up
must come down,< eisini
hjá tær góði Oli.
Í Íslandi siga vit:
„Aðgát skal høfð í návist
sålar«.
aði á
vinarligast,
Reykjavík 29.8.85
Vestarr Lúðvíksson
Okkara millum
Soleiðis eitur blað, sum
Føroya Fiskasøla gevur
ut. I hesum blad lesa vit
um nådd úrslit, markn-
adir, framtidarætlanir
o.a.m. Nógvum av hesum
tekut tú undir við, men
frá ti tú lesur nevnda blað
við onkrum ætlanum,
sovna tær flestu fyri ikki
at siga allar av einihvørji
orsøk víðari, og her er ein
grundleggjandi feilur hjá
Foroya Fiskasølu; upp-
gávurnar verða ikki fylgd-
ar upp. Seinastu árini
hava teir, sum rætt er,
tikið lut á stórum mat-
verumessum. Heimaftur-
komnir reypa teir oført um
kontaktir og sølumøgu-
leikar. men hver hevur
selt? Onkur hissini
»prøvi« er alt!
Summum er pura
greitt, at F.F. riggar ikki
sum hon skal, men er
eftirbåtur i ólukkumáta i
selupolitikki Kanska
vóru selukonsulentar ein
roynd?
Stjórin í F.F. biður
okkum umhugsa E.F.-
limaskap vegna tervandi
kappingarføri orsakað av
tolli. Tað kann verða so
ymiskt vit halda um E.F.,
men seldi F.F., so vit í
meðal fingu 1,- kr. meir
pr. kg.. var E.F.-tollurin
dekkaður. Hesin tollur er
ikki tann veldugi kleppur-
in fyri aðrar seljarar í
Føroyum, tí prismunur
upp á 1,- kr. pr. kg. og
meir er vanligt millum
hesar og F.F., og istadin
fyri at illkennast inn å
adrar seljarar, eiga F.F.
sølufølk at progva, at tey
eru eins dugnalig ella
betur, ella góðtaka, at
handalagið manglar.
Oskiljandi er ofta at
koma á tal við starvsfólk
F.F.s. Hesi hava mangan
misskilt arbeiði sítt —
ella? Hava líkasum ikki
fingið inn í knokkin, awt
tað eru limirnir, ið eiga
F.F. og ikki øvugt.
Kanska var tad betur, at
onkur av teimum seinast
settu høgtstandandi ikki
vóru komin, men professi-
onelt og nutidarinnstillad
fólk istadin, ti har liggja
fundamental skeiv sjónar-
mið.
Ónegd
| FERÐSLUTRYGD
er altíð at vera
blarika edrúur
ff