Sosialurinarkiv
Sosialurin 1985-09-12, síða 12
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 12. september 1985síða 12

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 12 Villleidd til Bergen Mánadagin vóru 12 av ferðafólkunum við flogfarinum úr Keypmannahavn til Fer- oyar sett í land í Bergen og ferðafólk, um bíðaðu har, fingu sessir í flogfarinum. I Sosialinum týsdagin greiddi vakt- havandi á flogvellinum í bergen frá, at her helst var talan um skeivar ella vantandi upplýsingar um talið á ferðafólkum við Feroyaflogfarinum. Eitt av ferðafólkunum, sum mátti fara í land í Bergen var tingformaður. Jákup Lindenskov, Saman við seks eðrum av ferðafólk- unum kom hann heim aftur til Feroya mánakveldið við lítlum flogfari. Hann hevur skrivað hesa frágreiðing og viðmerkingar um hendingina: Tá flúgvarin hevði sett seg á Flesland, Bergen, gekk ein leta eftir at flúgv- arin hevði sett seg. Stew- ardessan heitir nú á tey, sum hevdu bíðibilett í Kastrup, um at fáa sær hondbagasjuna og fara í land. Leta gekk, eingin vildi reisa seg, vildu ikki verða tveitt í land aftur — vitandi, at annaðslíkt av ferðafólki stóð eftir í Kast- rup — og sluppu ikki heim fyrrenn kanska mikudag- in. Men nú bleiv kunn- gjørt, at so máttu øll fara í land, tí har stóðu 16 ferða- fólk í Bergen við greiðari billett til Føroya — og i Bergen vóru bert 4 farin í land. Summi av »bidu- fólkunum“ vóru komin heilt úr Grenlandi við greiðari billett til Feroya longu leygardagin, og skuldu nú aftur verða sett eftir í Bergen. Fríggja- dagin og leygardagin hevði sama skilið verið, alt hevði verið uppselt og nógv fólk máttu aftur til hús. Sjálvur var eg millum teirra, sum fríggjadagin hevði fingið váttað í Hammerichsgade, at tað var OK til mánadagin, men í Kastrup var segan ein heilt onnur Tað var snópið soleiðis at verða tveittur í land á hálvari leið — og tey 16 vóru meira og minni forsegd, summi uppøst, kanska ikki minst tey, sum eisini vóru í Kastrup leygardagin. 3 ella 4 av teimum íland- koyrdu sluppu umborð- aftur til Feroya, restin fekk at vita, at tey máttu aftur til Keypmanna- havnar; norðmenn vóru sera avvísandi, teir kundu ikki svara fyri, at danir ikki dugdu at lesa og stava, edv tólini virkaðu perfekt — og teir kendu lítið til annað Feroyum viðvíkjandi enn um flog- for sum máttu millum- lenda á Flesland, tí lend- andi var ikki í Feroyum. Tað var bert at gera skjótt av nú, segdu teir, ein flúgvari fór nú til Keyp- mannahavnar og vit kundu ikki vera standandi har. Onkur fór umborð, flestu mótmæltu og kravdu at sleppa vegin fram. Men norðmenn vóru hverki til at hegga ella stinga, feilurin var ikki teirra, basta. Seinri fóru so tey, ið ikki vildu fara aftur til Kast- rup í fyrra umfarinum, til Oslo gjerdar uppaftur at koma onkursvegna, og vóru nú royndir igjøgnum hugurin at venda aftur til Kastrup var eingin, vit- andi, at har stóð annad- slíkt a ferðafólki á bíðilista og kanska kundu vænta at sleppa til hús mikudagin Vit fingu nú ferðaboð til Keypmannahavnar og fóru inn í terminalin undir mótmæli, men so komu boð, at eitt taxaflogfar kundi fara til Feroya kl 17.00 til Feroya. Hesum var tikið av og leiðin gekk nú við kós móti Føroyum; vit lendu í vágunum knappar 3 tímar seinri og komu til hús í ellum góðum. Komin i Vågarnar spurdi eg flogskipararnar, um teir fyrr høvdu verið i Føroym, tad høvdu teir ikki. Tad var heldur myrkt, nógvur vindur og tjúkt, tå vit nærkaðust og tað skinklaði heldur illa — hóast væl gekk at lenda. Seinast eg hevði verið við taxaflogfari — eisini við norskum pilotum — fingu vit ein stoyt beint eftir nesini niður av Bøsdala- fossi og lúkan reyk upp — og teir flogskipararnir høvdu heldur ikki verið i Feroyum fyrr — ynskti teimum annars góða ferð heimaftur — og tað fingu teir. Fyri býráðsmeirlutan hev ur umsitingin í Tórs havnar býráð gjert álit um, hvussu spurningurin um barnaansing og fritid- arvirksemi í Havn skal loysast Aliti er ein saman seting av nýggjum upp- skotum og uppskotum, ið fyrr eru løgd fram í bý- ráðnum, men sum ikki eru komin longri enn á borðið T.d. varð uppskot lagt fram fyri hálvum ári síðan um at finna loysnir í teim um býlingunum, har tey smæstu bernini búgva Hetta uppskotið hevur meirlutin nú gjert til sítt — tó eitt sindur broytt. A Norðasta Horni verður mælt til at gera felagshús í einum vanligum sethús- um, og har skulu bern í fýra til sjey ára aldri ans- ast, men tað skal ikki verða nakar vanligur barnaansingarstovnur, verður sagt. Bern í 7 til 10 ára aldri skulu eisini kunna vera har eftir og meguliga áðrenn skúlatíð. Haraftrat skal húsið virka sum felagshús og ung- dómsheli hjá teimum, ið búgva á Norðasta Horni. Kanska skulu skúlastovur gerast har einaferð seinni til teir yngstu skúlaflokk- Nr. 103 — 12. september 1985 arnar at 50 børn kunnu ansast á henda hátt Ikki frítíðarheim Litt annað uppskot er at fyrrverandi lækna- við Suduroyar nyta wsini vegin, sum býráðið eigur Tey skulu nýtast á sama nátt sum húsið á Norðasta Horni. Í august mánað legði Javnaðarflokkurin í yråånum fram uppskot um at gera læknahúsini til frítíðarheim, men býráðs- meirlutin brúkar ikki hug takið frítíðarheim, sigur Poul Michelsen, býráðs- formaður. Meirlutin hugs- ar ikki fyrst um peda- gogiskar stovnar, verður sagt í álitinum. Triðja uppskotið er við- víkjandi skúlanum í Hoy- vík, har nógv bern eru, eisini tá tey ikki hava tím- r. Pedagogarnir hava áður tikið hetta — sum eis- ini er á øllum eðrum skúlum sum prógv fyri, at bernini ongastaðni hava at vera, og neyðugt er at fáa frítíðarheim til teirra. At bernini í Hoyvíkar skúla ikki er nekrum til ampa, skilir býráðsmeir- lutin sum, at skipanin lætt kann gerast ein loysn. Nógv bern eru í Hoyvíkar skúla, tá tey ikki hava tímar. Tað er ætlanin nú at gera sum skipaða loysn. Barnaansing i itrottarhallum Roknað verður við Í ítróttarhallunum Seinasti parturin av álit inum snýr seg um at nýta stadionekið við vellum til frítíðarvirksemi fyri børn Nevnd verða bæði svimji hell, badmintonhøllin og venjingarhøllin, ið standa tómar ein storan part av degnum. Meinigheitshús- ið verður eisini nevnt, til bern at vera í, tá tey hava frí. Etlanin er, at vaksið fólk skal vera hjá bern- unum í ítróttarhallunum Um tað verða pedagogar, dugir Poul Michelsen ikki at siga. Góðtaka pedagog- arnir ikki eina loysn sum hesa, verður neyðugt at lýsa eftir eðrum fólki, sigur hann. At ítróttarhallir kunnu brúkast til slíkt endamál, ivast hann ikki í, tí rúmið er nógv. 7.000 kr. árliga fyri barnið Í álitinum verður sagt, at hesar loysnirnar kunnu geva 150-200 bernum eitt stað at vera. Roknað verður við, at fyri komm- ununa verður kostnaðurin 7.000 krónur um árið fyri hvert barnið, tilsamans Framhald á síðu 13 [ff VIST Tad sum er atfinningar- samt i øllum hesum, er tann tilvildarliga manna- gongdin, sum tykir råda hjå teimum, sum sita fyri ferðafólkaflytingini. Fleiri av ferðafólkunum hevdu greiðan ferðaseðil, men tað helt ikki, tá til stykkis kom. Fólk sleppa umborð — og verða síðan tveitt í land á hálvum veg, uttan varskó. Ja enntá ferðafólk úr Grenlandi, úr Jyllandi meta í góðari trúgv í Kastrup — og verða send aftur til hús. Og so er hetta kon- sessionerað ruta — ein einkarrættur til eitt flog- felag, sum bæði flytir fólk og annars ger góðan handil afturvið á leiðini fram — og so er henda rutan als ikki for fyri at flyta tað fólk, sum ynskir at sleppa heim, og mugu í fleiri forum bíða fleiri dagar longur enn neyðugt. Hvat hevdu tey sagt, um hetta var skilið inn á Skålafjørdin ? Nú standa samrådingar um einkarrættin til flúgv- ingina fyri hond, og lands- stýrið sigst longu vera farið undir tær — eitt minstakrav má vera, at felagið, sum fær rættin til at gera forrætning — eink- arrætt — upp á Feroyar, hevur skyldu at rekja hetta rutusamband, so sum tervurin nú er. Og ikki, sum tað passar best inn í myndina í samband við aðrar rutur hjá flog- felagnum. Vit hava nú í mong ár havt millumlending í Bergen. Spurningurin er, um hetta eigur at halda fram óbroytt. Ferðaseðilin Noreg-Feroyar er dýrari enn Kastrup-Feroyar. Tað er tí eitt spursmál um hetta samband ikki kundi verið loyst á annan hátt. Fyrrenn ikki, so hevdu hesar misskiljingarnar, sum norðmenn siga komast av at danir kenna ikki s fyri k, ikki verið. Og annars eiga vit sjálvir at koma upp í flúgvingina nú, so sum ætlanirnar vóru við Flog- samband. J. Lindenskov