hósdagur 12. september 1985síða 12
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 12
Villleidd
til Bergen
Mánadagin vóru 12 av ferðafólkunum við
flogfarinum úr Keypmannahavn til Fer-
oyar sett í land í Bergen og ferðafólk, um
bíðaðu har, fingu sessir í flogfarinum.
I Sosialinum týsdagin greiddi vakt-
havandi á flogvellinum í bergen frá, at her
helst var talan um skeivar ella vantandi
upplýsingar um talið á ferðafólkum við
Feroyaflogfarinum.
Eitt av ferðafólkunum, sum mátti fara í
land í Bergen var
tingformaður.
Jákup Lindenskov,
Saman við seks eðrum av ferðafólk-
unum kom hann heim aftur til Feroya
mánakveldið við lítlum flogfari.
Hann hevur skrivað hesa frágreiðing og
viðmerkingar um hendingina:
Tá flúgvarin hevði sett
seg á Flesland, Bergen,
gekk ein leta eftir at flúgv-
arin hevði sett seg. Stew-
ardessan heitir nú á tey,
sum hevdu bíðibilett í
Kastrup, um at fáa sær
hondbagasjuna og fara í
land. Leta gekk, eingin
vildi reisa seg, vildu ikki
verða tveitt í land aftur —
vitandi, at annaðslíkt av
ferðafólki stóð eftir í Kast-
rup — og sluppu ikki heim
fyrrenn kanska mikudag-
in. Men nú bleiv kunn-
gjørt, at so máttu øll fara í
land, tí har stóðu 16 ferða-
fólk í Bergen við greiðari
billett til Føroya — og i
Bergen vóru bert 4 farin í
land. Summi av »bidu-
fólkunum“ vóru komin
heilt úr Grenlandi við
greiðari billett til Feroya
longu leygardagin, og
skuldu nú aftur verða sett
eftir í Bergen. Fríggja-
dagin og leygardagin
hevði sama skilið verið, alt
hevði verið uppselt og
nógv fólk máttu aftur til
hús. Sjálvur var eg millum
teirra, sum fríggjadagin
hevði fingið váttað í
Hammerichsgade, at tað
var OK til mánadagin,
men í Kastrup var segan
ein heilt onnur
Tað var snópið soleiðis
at verða tveittur í land á
hálvari leið — og tey 16
vóru meira og minni
forsegd, summi uppøst,
kanska ikki minst tey,
sum eisini vóru í Kastrup
leygardagin.
3 ella 4 av teimum íland-
koyrdu sluppu umborð-
aftur til Feroya, restin
fekk at vita, at tey máttu
aftur til Keypmanna-
havnar; norðmenn vóru
sera avvísandi, teir kundu
ikki svara fyri, at danir
ikki dugdu at lesa og
stava, edv tólini virkaðu
perfekt — og teir kendu
lítið til annað Feroyum
viðvíkjandi enn um flog-
for sum máttu millum-
lenda á Flesland, tí lend-
andi var ikki í Feroyum.
Tað var bert at gera skjótt
av nú, segdu teir, ein
flúgvari fór nú til Keyp-
mannahavnar og vit
kundu ikki vera standandi
har.
Onkur fór umborð,
flestu mótmæltu og
kravdu at sleppa vegin
fram.
Men norðmenn vóru
hverki til at hegga ella
stinga, feilurin var ikki
teirra, basta.
Seinri fóru so tey, ið ikki
vildu fara aftur til Kast-
rup í fyrra umfarinum, til
Oslo
gjerdar uppaftur at koma
onkursvegna,
og vóru nú royndir
igjøgnum
hugurin at venda aftur til
Kastrup var eingin, vit-
andi, at har stóð annad-
slíkt a ferðafólki á
bíðilista og kanska
kundu vænta at sleppa til
hús mikudagin
Vit fingu nú ferðaboð til
Keypmannahavnar og
fóru inn í terminalin undir
mótmæli, men so komu
boð, at eitt taxaflogfar
kundi fara til Feroya kl
17.00 til Feroya.
Hesum var tikið av og
leiðin gekk nú við kós
móti Føroyum; vit lendu í
vágunum knappar 3 tímar
seinri og komu til hús í
ellum góðum.
Komin i Vågarnar
spurdi eg flogskipararnar,
um teir fyrr høvdu verið i
Føroym, tad høvdu teir
ikki.
Tad var heldur myrkt,
nógvur vindur og tjúkt, tå
vit nærkaðust og tað
skinklaði heldur illa —
hóast væl gekk at lenda.
Seinast eg hevði verið við
taxaflogfari — eisini við
norskum pilotum — fingu
vit ein stoyt beint eftir
nesini niður av Bøsdala-
fossi og lúkan reyk upp —
og teir flogskipararnir
høvdu heldur ikki verið i
Feroyum fyrr — ynskti
teimum annars góða ferð
heimaftur — og tað fingu
teir.
Fyri býráðsmeirlutan hev
ur umsitingin í Tórs
havnar býráð gjert álit
um, hvussu spurningurin
um barnaansing og fritid-
arvirksemi í Havn skal
loysast
Aliti er ein saman
seting av nýggjum upp-
skotum og uppskotum, ið
fyrr eru løgd fram í bý-
ráðnum, men sum ikki eru
komin longri enn á
borðið
T.d. varð uppskot lagt
fram fyri hálvum ári síðan
um at finna loysnir í teim
um býlingunum, har tey
smæstu bernini búgva
Hetta uppskotið hevur
meirlutin nú gjert til sítt
— tó eitt sindur broytt. A
Norðasta Horni verður
mælt til at gera felagshús
í einum vanligum sethús-
um, og har skulu bern í
fýra til sjey ára aldri ans-
ast, men tað skal ikki
verða nakar vanligur
barnaansingarstovnur,
verður sagt. Bern í 7 til 10
ára aldri skulu eisini
kunna vera har eftir og
meguliga áðrenn skúlatíð.
Haraftrat skal húsið virka
sum felagshús og ung-
dómsheli hjá teimum, ið
búgva á Norðasta Horni.
Kanska skulu skúlastovur
gerast har einaferð seinni
til teir yngstu skúlaflokk-
Nr. 103 — 12. september 1985
arnar
at 50 børn kunnu ansast á
henda hátt
Ikki frítíðarheim
Litt annað uppskot er at
fyrrverandi lækna-
við Suduroyar
nyta
wsini
vegin, sum býráðið eigur
Tey skulu nýtast á sama
nátt sum húsið á Norðasta
Horni. Í august mánað
legði Javnaðarflokkurin í
yråånum fram uppskot
um at gera læknahúsini til
frítíðarheim, men býráðs-
meirlutin brúkar ikki hug
takið frítíðarheim, sigur
Poul Michelsen, býráðs-
formaður. Meirlutin hugs-
ar ikki fyrst um peda-
gogiskar stovnar, verður
sagt í álitinum.
Triðja uppskotið er við-
víkjandi skúlanum í Hoy-
vík, har nógv bern eru,
eisini tá tey ikki hava tím-
r. Pedagogarnir hava
áður tikið hetta — sum eis-
ini er á øllum eðrum
skúlum sum prógv fyri, at
bernini ongastaðni hava
at vera, og neyðugt er at
fáa frítíðarheim til teirra.
At bernini í Hoyvíkar
skúla ikki er nekrum til
ampa, skilir býráðsmeir-
lutin sum, at skipanin lætt
kann gerast ein loysn.
Nógv bern eru í Hoyvíkar skúla, tá tey ikki hava tímar. Tað er ætlanin nú at gera sum
skipaða loysn.
Barnaansing
i itrottarhallum
Roknað verður við
Í ítróttarhallunum
Seinasti parturin av álit
inum snýr seg um at nýta
stadionekið við vellum til
frítíðarvirksemi fyri børn
Nevnd verða bæði svimji
hell, badmintonhøllin og
venjingarhøllin, ið standa
tómar ein storan part av
degnum. Meinigheitshús-
ið verður eisini nevnt, til
bern at vera í, tá tey hava
frí.
Etlanin er, at vaksið
fólk skal vera hjá bern-
unum í ítróttarhallunum
Um tað verða pedagogar,
dugir Poul Michelsen ikki
at siga. Góðtaka pedagog-
arnir ikki eina loysn sum
hesa, verður neyðugt at
lýsa eftir eðrum
fólki, sigur hann. At
ítróttarhallir kunnu
brúkast til slíkt endamál,
ivast hann ikki í, tí rúmið
er nógv.
7.000 kr. árliga fyri
barnið
Í álitinum verður sagt, at
hesar loysnirnar kunnu
geva 150-200 bernum eitt
stað at vera. Roknað
verður við, at fyri komm-
ununa verður kostnaðurin
7.000 krónur um árið fyri
hvert barnið, tilsamans
Framhald á síðu 13
[ff VIST
Tad sum er atfinningar-
samt i øllum hesum, er
tann tilvildarliga manna-
gongdin, sum tykir råda
hjå teimum, sum sita fyri
ferðafólkaflytingini. Fleiri
av ferðafólkunum hevdu
greiðan ferðaseðil, men
tað helt ikki, tá til stykkis
kom. Fólk sleppa umborð
— og verða síðan tveitt í
land á hálvum veg, uttan
varskó. Ja enntá ferðafólk
úr Grenlandi, úr Jyllandi
meta í góðari trúgv í
Kastrup — og verða send
aftur til hús.
Og so er hetta kon-
sessionerað ruta — ein
einkarrættur til eitt flog-
felag, sum bæði flytir fólk
og annars ger góðan
handil afturvið á leiðini
fram — og so er henda
rutan als ikki for fyri at
flyta tað fólk, sum ynskir
at sleppa heim, og mugu í
fleiri forum bíða fleiri
dagar longur enn neyðugt.
Hvat hevdu tey sagt,
um hetta var skilið inn á
Skålafjørdin ?
Nú standa samrådingar
um einkarrættin til flúgv-
ingina fyri hond, og lands-
stýrið sigst longu vera
farið undir tær — eitt
minstakrav má vera, at
felagið, sum fær rættin til
at gera forrætning — eink-
arrætt — upp á Feroyar,
hevur skyldu at rekja
hetta rutusamband, so
sum tervurin nú er. Og
ikki, sum tað passar best
inn í myndina í samband
við aðrar rutur hjá flog-
felagnum.
Vit hava nú í mong ár
havt millumlending í
Bergen.
Spurningurin er, um
hetta eigur at halda fram
óbroytt. Ferðaseðilin
Noreg-Feroyar er dýrari
enn Kastrup-Feroyar. Tað
er tí eitt spursmál um
hetta samband ikki kundi
verið loyst á annan hátt.
Fyrrenn ikki, so hevdu
hesar misskiljingarnar,
sum norðmenn siga
komast av at danir kenna
ikki s fyri k, ikki verið.
Og annars eiga vit
sjálvir at koma upp í
flúgvingina nú, so sum
ætlanirnar vóru við Flog-
samband.
J. Lindenskov