hósdagur 26. september 1985síða 16

Tit ringja — vit skriva Er nakað á vási? tvamál? Ein spurningu, ella tíðindi, so ring til okkara Vit eru til reiðar! Lýsingar: Lýsingarmaður okkara er ráðgevari hjá fyritøkum og einstaklingum í lýsingaspurningum. Hetta verður gjørt uttan meirkostnað fyri lýsaran. Álitið um barnaansing: — Ein asylskipan fyri 100 árum síðan — ein parkeringsskipan fyri born í dag, sum als einki nýtt hevur við sær, segði ein mamma m. a. á fundi um ansing- arspurningin í Havn, månakvøldid. »— Gott at eg eingi børn eigi, tå eg hoyri, hvat pol- her kvøld itikararnir hava ført fram« Hetta var nidurstød fundarlut Landsbókasavn an hjá takara í einum inum, har fundur mána kveldið var um ansingar spurningin í Havn Tá reisti Katrin Dahl, í býráðslimur seg, it fyri álit- letuni inn sum gongur og segði: »Andstøda Eftir fundin havi eg enn meira inum mennir henda hug og áræði at fara undir arbeiðið við at finna alter- nativar loysnir at ansa børnunum Hóast hesi sjónarmið komu fram seinast á fund- inum, har 200 fólk í góðar tveir tímar høvdu umrett álitið hjá Tórshavnar bý- ráð. so vísir hetta, hvussu langt partarnir standa frá hverjum ødrum, og hvussu lítið tað loysti seg at koma fram við tí, sum foreldur i trongsteðu kenna, tí ikki fæst trygg ansingarpláss til bern í Havn. Trongligt var á Lands- bókasavninum, har Fer- oya Pedagogfelag bjóðaði til fundar, og helst hevði felagið ikki vænta so stóra undirtøku. Fólk stóðu, sótu og hingu — sum sild í tunnu, Í vindeyga- karmum, á stólum, í forhellini og ann- ars allastaðni, har megu- leiki var fyri at hoyra reð- tað, borðum og urnar og sum varð framfret Kringumsteðurnar hevdu avgjert ávirkan, tí vónloysi móti álitinum og viðhaldsfólkið sannfera fundar- fólkið um, stóð ikki mát tað fólk vóru komin at frætta nærri um Alitið um hevur verið umrøtt i blød- ti, sum vildi vid sum barnaansing unum og sjónvarpi. Einki av tí, sum politikararnir fordu fram hetta kveldið, segði fólki nágreiniligari, hvat var, annað enn framman- undan Ingrid Dalsgaard, for- maður í Feroya Pedagog- felag, segði um at býta ansingarplássini sundur í hálvdagspláss. — Eg arbeiði á stovni, har 72 børn eru. Eg havi kannað tørvin hjá foreldr- unum til hålvdagsplåss, og av teimum núverandi 72 plåssunum, eru bert try foreldrapør, sum kunnu noyðast við hálvt plåss! Eyðun Joensen, sálar- frødingur og limur í Skúla- ráðnum segði, at álitið var at sammeta við ein vána- ætlanin tey vistu ligan frístíl, men hann helt kortini, at sjálvt í einum vánaligum frístíli, kundi finna hugskot, kanna nærri ein sum var vert at Um hetta var gjørt i sam- ráð við foreldur og peda gogar, varð meguleiki fyri, at álitið ikki >fór av spor- inum« Eyðun Joensen helt ikki, at talan var um við- tal, sum býráðið førdi fram, tá prát hevði verið við foreldrabólkar. Hann helt, at tað nærri snúði seg um eitt forhoyr, og álegði politikarunum, at teir ikki fóru at vinna sær polit- iskar neisir burturúr slík- um máli, sum var so við- kvæmt sum barnaansing. Hann helt tað verða eina skaðiliga framferð. Lisbeth Petersen, í løtuni byrådsformadur, fekk ordid og greiddi frå álitinum. Hon førdi m.a. fram, at ítróttarhallir og Badmintonghellin standa tómar átta tímar dagliga, og at tað tí var náttúrligt, at nýta hesar til ansing. Limur í áhugabólkinum, sum virkar fyri at fáa frí- tíðarheim, vildi vita, um meguleiki var hjá teimum, at sleppa upp í part, tá umredda álit nú skal kannast og viðgerast nærri. Spurningurin til polit ikararnar var, um tað var gjørligt at skipa ansing, sum skilst, skuldi fara at virka frá 1. januar 1986, og hver var í nevnd- barna ini fyri hesum ? Lisbeth Petersen segði, at umsitingin hevði gjørt álitið og at limir í býráðs- nevndunum hevdu verið í arbeiðsbólkinum Hon ikki, um virksemið kundi fáast at standa til 1 januar, tí tað skuldi fyrst nú farast undir nágreini ligari kanningar Ein vildi vita, hví júst pedagogútbúgvingin varð gjerd til, at pedagogar var ein serlig rasa i Føroyum Hon ferdi fram, at eingin helt tað vera legið, at ein fólkaskúlalærari undirvísti i fólkaskúl- anum og mælti politikar- unum til at spyrja 7 ára gomul, um tey vildu und- irvísast av lærara ella eðrum ? Tosað varð so aftur og fram um Meinigheits- húsið, hellirnar og hver skuldi ansa bernunum, eins og uttanumringstød- urnar har spælið skuldi fara fram. Men eingin ávís loysn varð funnin, tí visti sum so ofta varð ført fram: Vit hava íkki gjørt eitt endaligt álit Hetta er bert byrjanin tii, at grent ljós er givið, so farast kann undir alternat- Bert verður iva ansingarhættir dagstovnur afturat 1 saman ein bygdur sum bert Dagrøktarstovninum, kann 130 børnum, varð sagt — Politikararnir vidgingu her, at tørvurin var at fåa umleid 600 ans- Havn, vid ansa ingarplåss. Tå bad Ronald Poul- sen, býráðslimur, um orðið Hann nærum við Adam og Evu, og segði: — Tað er náttúrligt at tvey finna saman, og tað er eisini náttúrligt, at koma burturúr byrjaði børn (låtur) Her eru tað foreldrini, sum mugu taka ábyrgdina av meguligum bernum, tí tað kann ongantíð verða uppgáva, sum kommunan skal taka sær av. Ronald Poulsen helt ikki, at kommunan í slíkum feri hevði eiðaser, og hann skilti ikki, hví júst pedagogar skuldu bernum. Hann verið ansa nevndina Dagrektina í hesum sam- bandi, men visti eisini at KFUK og KFUM, Frels- unarherin o.s.fr.. har hann legði dent á, at har var eingin komin skeivur utaftur! Hann filtist eisini å, at heitið »borgarligur poli- tikkur« var heft at álit- inum og sannferdi fundar- fólkið um, at bern hjá fólkafloksfólkum, tjóð- veldisfólkum ella komm- unistum, vóru fyri honum líka góð — ella sum hann tók til „líka feitt fyri meg« Katrin Dahl helt ikki, at hetta álitið klikti niður á núverandi stovnar. Hon vildi hava alternativa ansing, tí meira enn 50 pst. av ansingartørvinum í Havn, ikki var nektaður. Hon segði, at gulleldin var av í Feroyum, og at tað tí ikki vóru pengar til vanligar stovnar. Tað noyddust fólk at góðtaka. Katrin Dahl visti at síga frá tiltaki í Danmark, har eini illa farin hús stóðu. Bernini hevdu her tikið húsið í nýtslu og hevdu kaninir — sjálvt geitir eis- ini á ekinum kring hetta húsið, og at tað var eitt fantastiskt tiltak, sum fer- oyingar áttu at roynt, tí vit hava náttúruna og hon kostar einki ! Hóast nógvar atfinningar til álitið, so var niður- steðan hjá viðhaldsfólk- unum, at andsteða mennir og ti var tað enn meira spennandi at fara í holt við alternativu ansingar- skipanina. Óli í Áarstovu en Eg fekk onga føding- ardagsgåvur, tå eg fylti 60 * Í síni frálíku frágreið- ing um vetrarskránna hjá útvarpinum »gloymdi« Jogvan Arge at siga, at teir framvegis i stedgum millum tvær tónleika- sendingar, fara at spæla reitt sindur av tonleiki« skula- stjóri í Hoyvík, segði frå Petur P. Dahl, á skúl- førdi vidurskiftunum anum har. Hann fram, at børnini ofta komu i skúla kl. átta á morgni, hóast tey áttu at meta kl 10 Tað kom av, at bernini vóru einsamøll og tí einki hevdu at taka sær til heima. Har var tó eingin ans- ingarskipan enn, men skúlin vildi fegin hýsa børnunum uttanfyri skúlatíð, men so skuldu fólk vera um tey, sum kundu skipa bernunum frítíðina, at gera eitthvert. Ein mamma spurdi, hví alternativ ansing er so spennandi. og fyri hvenn hon var tað. Hon helt at álitið vísti á eitt asyl, sum varð nýtt fyri 100 árum síðan — eitt parkerings- pláss í nútíðarmáli. Hon vildi íkki at hennara bern skuldu nýtast sum »forsøgskaninir« fyri alternativ, sum var avold- að og nyhugsan uttan lands fyri 100 árum síðan Hon bað býráðspolitikar- arnar fara heim at lesa seguna um hetta mál Fundurin endaði við byrjanini í greinini og hó- ast henda fundarfrásegn ikki er fullfíggjað, tí meria enn tað skrivaða varð sagt og vidgjørt, so stendur eftir, at álitið um barna ansing ikki ber í ar leiðbeiningar, men bert sær nakr er eitt skjal, sum nú ska farast undir at I