týsdagur 1. oktober 1985síða 15
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
AR
en
Nr. 111 — 1. oktober 1985 tiðindablaðið Sosialurin Síða 15
„Stríðiða í Kristiliga
Fólkaflokkinum
tjak og
meiningar
Vit gera lesarar okkara
varugar við, at treytin
fyri at fáa lesarabrøv
upptikin undir hesum
teiginum er, at blað-
stjórnin veit, hver hev-
ur skrivað brevini.
Aftaná at landsstýrissam-
gongan varð skipað í jan-
uar, hevur Adolf Hansen
roynt at billa fólki inn, at
nakrir persónar (åtting-
arnir), hava tikið valdið í
Kristiliga Fólkaflokk-
inum, Framburðs- og -
Fiskivinnuflokkinum, og
at Adolf Hansen av somu
»åttingum« er settur
uttanfyri.
Eg kom uppí Fram-
burðsflokkin áðrenn flokk-
urin í 1978 legði saman við
teimum, sum ætlaðu at
stovna fiskivinnuflokk.
Stóran part av tíðini
havi eg luttikið í felags-
arbeiði innan flokkin, og á
fundunum 3., 4., og 8. jan-
uar í ár, var eg fundar-
stjóri.
Eg skal tí royna at
greiða nærri frá hesum
máli:
Í 1978 samdust Kjartan
Mohr og Adolf Hansen
um, at útróðrarmenn
skuldu koma uppí flokkin,
og at flokkurin hereftir
skuldi eita Framburðs- og
Fiskivinnuflokkurin.
Hetta hendi aftaná at
Adolf hevði verið for-
maður í Meginfelag Út-
róðrarmanna í nekur ár.
Í 1980 komu aftur
nýggjar kreftir uppí
flokkin, og fleiri av hesum
vóru á lista floksins sama
ár.
Í 1984 varð langa navnið
gjørt uppaftur longri, tå
»Kristiligi Fólkaflokk-
urin« kom at standa
frammanfyri gamla navn-
ið. Navnabroytingin varð
gjerd aftaná samráðingar
millum N. P. Danielsen og
Adolf Hansen. Adolf
koyrdi øll onnur uppskot
burtur, og segåi at vit
skuldu atkvøda ja ella nei,
um flokkurin hereftir
skuldi eita KRISTILIGI
FOLKAFLOKKURIN,
Føroya Framburðs- og
Fiskivinnuflokkur.
Meirluti var fyri broyt-
Á ólavseku 1984 boðaði
Adolf Hansen legtings-
formanninum frá navna-
broytingini. Adolf skriv-
aði undir einsamallur.
Valið í 1984 gekk illa
fyri okkara flokk, men
kortini fór flokkurin við í
samráðingar um skipan av
landsstýri.
3. januar var fundur á
. Hotel Hafnia, sum góð-
kendi samgonguskjalið
við ávísum broytingum.
Fundurin varð
uppafturtikin 4. januar,
og á tí fundinum varð
gjerd innstilling til ting-
menninar, har umboð fyri
5 av 7 valdømum mæla til
at landsstýrismaðurin
kemur úr Norðoyum.
Eysturoyar valdømi
mælir til í sinum brævi, at
Adolf Hansen verður
landsstýrismaður.
Mett vóru umboð fyri
ell valdemini.
Adolf vildi sjálvur fara í
landsstýrið, og Tordur
segði, at um so var, vildi
hann styðja Adolf.
Tingmenninir eiga enda-
ligu avgerðina.
Mánadagin 7. hevði
Adolf slept ætlanini at
gerast landsstýrismaður.
Hvat var so at gera?
Umboð fyri ell valdemi
hevdu samtykt, at flokk-
urin kundi góðkenna sam-
gonguskjalið, og umboð
fyri 5 av 7 valdømum
mæltu til at landsstýris-
maðurin skuldi verða úr
Norðoyum.
Men týsdagin boðaði
Adolf frá, at hann hevði
mist alt álit á Tordi
Niclasen, samstundis sum
hann kom við sínum egnu
uppskotum til landsstýr-
ismann (eitt um dagin í 3
fylgjandi dagar), — uttan
at tosa við hin tingmann
floksins, og uttan at virða
tilmælið frá fundinum 4.
januar so mikið sum tað
pappír, tað var skrivað
uppá.
8. januar varð aftur lýst
til fundar. Á tí fundinum
mettu umboð fyri ell val-
demi, uttan Suðuroyar
valdømi, av ti at teir
sluppu ikki norður. Yvir
50 fólk vóru á fundinum.
Hetta var ein í allar mátar
siðiligur fundur. Adolf var
ikki á fundinum.
Fundurin endaði við, at
gjørd var soljóðandi sam-
tykt:
»Fundurin samtykkir at
geva Tordur Niclasen ålit-
isvåttan og tekur undir
vid ti landsstyrismanna-
valevni, Tordur skjytur
upp.«
Á fundinum vóru 27
umboð við atkveðurætti.
Atkvett varð við seðlum,
og úrslitð var 21 ja og 6
blankar (Eysturoy).
Formaðurin fyri Eystur-
oyar Framburðs- og Fiski-
vinnufelag læt teirra seðl-
ar innaftur blankar, og
segði at teir luttóku ikki.
Spurningurin er sostatt
ikki um at »åttingarnir«
hava tikið valdið. Her er
bert talan um vanligt
demokrati. 21 av 27 at-
kveddu ja, og 6 luttóku
ikki.
Samtyktin varð gjørd,
av tí at fundarfólkið vildi
geva tí tingmanni álitis-
váttan, sum hevði brúkt
demokratiskan framferð-
arhátt.
Her var ikki talan um
»åttingarnar« og hini.
Her var ikki talan um
»Kristiliga Fólkaflokkin<
mótvegis Framburðs- og
Fiskivinnuflokkinum.
Her var bert talan um
eina demokratiska avgerð.
Ella valið millum demo-
krati og einaræði.
Adolf varð valdur í
Eysturoy, og tí meti eg
tað vera heilt náttúrligt,
at umboðini í Eysturoynni
styði-ðu hann.
Bert spell at Adolf ikki
at enda vildi boyggja seg
fyri = meirlutanum. Tá
Adolf nú situr í andsteðu,
er tað klárt í stríð við sam-
tyktir landsfelagsins, og
tað er sjálvgjert !
Adolf er ikki tveittur út
í myrkrið av nekrum, —
uttan av sær sjálvum.
Aftaná hevur hann roynt
gjøgnum blød og sjónvarp
at fáa fólk at taka synd í
sær.
Adolf hevur virkað sum
formaður síðan Kjartan
Mohr legði frá sær. Juul
hevur ongantíð valt Adolf
til formann fyri tingbólk-
in.
Tað er bert í einaræðis-
londum eystanfyri og
vestanfyri, at formenn
. sita í 6 ár ella meir uttan
val.
Í okkara flokki hevur
tann tingmaður sum
hevur flestar persónligar
atkveður virkað sum for-
maður.
Hesaferð hevði
Tordur Niclasen 173
Juul Jacobsen 114
og Adolf Hansen 113
Í Russlandi vóru orð
Stalins lóg, í Týsklandi
vóru orð Adolfs lóg, men í
okkara flokki skal demo-
kratiið ráða.
Adolfsa tíð í Týsklandi
er farin í seguna, og tað
sær út til at Adolfsa eina-
ræðistíð í okkara flokki er
endað.
Í hvussu so er, er flokk-
urin ikki eitt >one mans
show« longur. Tann tíðin
er »definitivt« av.
Ålvur Kirke
i
|
|
KFFFF
ein klandursflokkur
Tað vil so vera, at onkun-
tíð tekur seg upp ósemja
innan ein politiskan flokk.
Men sovorðið klandur,
sum ræður innan tann
flokkin, sum skal eitast at
vera kristin, hevur ein
ongantíð sæð áður í Fer-
oya segu.
Framburðsflokkurin, ið
seinni tók tilnavnið Fiski-
vinnuflokkurin hevur altíð
verið sera lítil. Helst av tí,
at hann rætt og slætt ong-
antíð hevur havt nakað
sum helst veruligt í
stevnuskrá síni.
Roynt hevur verið við
ymiskum snildum, sum
t.d. at nýta kristindómin
sum skálkaskjól. Men
slíkt virkar bara ikki. Ein
flokkur, sum als einki
hevur at bjóða fólkinum,
kann ikki
fólksins.
Nú er tað soleiðis, at
politikarar standa ofta
fyri skotum. Ofta av rett-
um. Eg minnist fyri
nekrum árum síðan, tá ið
valfundir vóru í bygd-
unum á Sandoynni. 5
flokkar legdu fram sjónar-
mið síni. Rúkandi ósamdir
sjálvandi, men hver flokk-
ur hevði tó sina stevnu.
Fiskivinnuflokkurin sum
hann tá varð nevndur,
hevði eitt umboð. Tað var
eitt konufólk, sum stóð og
geylaði um Sandoyar
Meginskúla.
Nú skal tað viðmerkj-
ast, at als einki bagir
nevnda skúla, men hvat
hevur slíkt við politikk at
gera. Hver kann velja ein
fáa undirteku
flokk, ið sýnir fram sum
einasta umboð eitt konu-
fólk, ið stendur sum eitt
vitleyst og geylar um, at
bernini fara at roykja, tá
tey koma í meginskúla ?
Hetta var so eitt demi.
Men hvussu er nú. Hvat
hevur hesin flokkurin at
bjóða fram í dag? Einki
uttan klandur. Nú skal
hann eitast at vera kristi-
ligur, og umboð hansara
meyla um familjupolitikk
og annað, sum teir als
einki gera nakað við.
Nei, eg haldi, at tit áttu
at upployst flokkin í stað-
in fyri at brúka navn Harr-
ans til klandur. Slíkt hava
vit nóg mikið av framman-
undan.
vanligur borgari
Til Skúlan á Treðni !
Eg eri samdur við »ein
harman deyvan«, sum
hevur skrivað í øll blødini.
Eg havi gingið i Spesial-
skúlanum, har eg fekk
lítið burturúr undirvísing-
ini í føroyskum máli, lív-
freði, plantufreði, landa-
læru, enskum og týskum.
Eg varð settur í klassan
saman við blindum og orð-
blindum. Eg skilt ov lítið
av, hvat lærarin segði og
undirvísti okkum, og hann
dugdi ikki teknmál.
Tá eg var liðugur við
skúlan, var eg ikki var-
ugur við, at eg varð illa
undirvístur, áðrenn eg
kom út í samfelagið og í
deyvafelagið.
Eg vil takka
felagnum fyri nógvar
góðar upplýsingar, sum
hava kunnað meg nógv.
Teknmálið hjá mær ekist
stødugt, og eg skilji nógv
betur í dag enn áður.
Eg eri so harmur yvir, at
tey deyvu í dag, sum
Deyva-
Ficher Heinesen skrivar:
Eitt sindur um
motorbåtar i
Nordoyggjum
Fyrsti motorbåtur, id
kom til Nordoyggjar, var
URANIA, ið hoyrdi
heima á Húsum og kom í
1905 um várið — opin
bátur.
Annar
Norðoyggjum
NÓLSOYARPÁLL,
sum handilin í Klaksvík
átti.
Triði bátur (motorbát-
ur), var HAVFRÚGV-
IN, ið átti at verið bygd
áðrenn NOLSOYAR-
PÅLL, men tå menn
komu til Faktorin og
vildu bileggja tilfar til
henda båt, segåi Faktor-
urin: »Nei, eg skal hava
fyrsta motorbåt i Klaks-
vik«, og so gjørdist einki
har hjå hesum monnum,
men teir góvust ikki so.
motorbátur í
var
Í Svínoy var ein ungur
maður, Óla Hans
Hansen, av navni. Hesin
skaffaði teimum tilfar,
og Jákup bóndi, sum
hevði bygdt NÓLSOY-
ARPALL, fór nú undir
at byggja HAV-
FRUNNA, sum á sumri
1905 var í Íslandi og
fiskaði.
Tað, eg serliga ætlaði
við hesi grein, var at siga
frá línuspælinum.
JARNHEYSUR og
ROYNDIN (tann fyrri
bygdur í Havn, tann
seinni á Biskupsteð)
komu samstundis fyrst í
mars 1907. Teir tóku lut
í várróðrinum, og fóru
síðani til Íslands.
Tá Jarnheysur og
Royndin komu aftur úr
ganga í skúlanum, fáa
somu vánaligu undirvís-
ing, sum eg havi havt fyrr.
Eg vóni, at hetta bræv
og brævið frá Deyva-
felagnum hava gjert fólk
varug við steðuna, og eg
heiti á tykkum um at gera
okkurt við tað, so tey
deyvu fáa holla undirvís-
ing.
ein fyrrverandi
deyvanæmingur frá
1970-unum.
Íslandi, høvdu teir linu-
spæl. Um Havfrúgvin,
sum tá hevði verið 2 ár í
Íslandi, hevði línuspæl
ella ikki, tað tori eg ikki
siga nakað um. Undir Ís-
landi royndi ROYNDIN
á tveimum stykkjum,
meðan tað á Norðhav-
inum bert er eitt stykki
dýpi.
Fyrstu ferð, at slapp
við á Norðhavið, drógu
teir við spæli. Aðru ferð,
eg slapp við, byrjaðu teir
at draga við spæli, men
so etlaði hann veðrið, og
so tóku teir av spælinum
og fóru at draga við
hond — spælið var so
óstortligt, tað fjarðaði
ikki eftir, so sum spelini
í dag gera.
Teir bátar, ið ikki fóru
til Íslands, fingu sær
ikki spæl, og tá teir, ið
plagdu at vera í Íslandi
um summarið, góvust
við hesum, so fánaðu
spelini burtur smátt av
smáum, men í 20-unum
komu tey afturíaftur í
I 1700-talinum var
maður, Símun Andrass-
arsonur, í Mikla
Framhald á síðu 16
15 200 rr a EN ASER: