týsdagur 1. oktober 1985síða 18

Síða 18 Eysturrikska onleika- vitjanin herfyri Zwio og Schubert-trioin úr Wien leiktu livandi og intenst. Nu stora kid rl Fyrsta verkið á skránr lið ein Trio fyri Zwio ein eftir Werner Zchulze, og al var hetta em heimstrum- førslurnar, at skriva nøkur ta konsertina, mær eystur- orð um dámdi einabest ríkska tónleikakveldið á Oyrarbakka. Frálíkt, at hesi fólkini eisini spældu á stað sum Oyrarbakka, har tað man vera forkunnugt við so góðum tónleiki. Fyrru helvt av konsert- ini átti duoin Zwio, ið er mannað við Elisabeth Zaj ac-Wiedner (klaver) og Schulze (kontra- Zwio sigst etablerada en- Werner fagott) vera einasta semble vid slikari mann- ing. Hugskotið er i sjålv- um sær ótraditionelt Somuleiðis heitið: samanseting av týska orð- ein inum zwei (tvey) + duo = Zwio! framførsla, vit hoyrdu Verkið hevur undirheitið Tema uttan variatiónir Øll hesi ting minna ein kanska á franska tóna- skaldið Erik Satie, sum m.a. var so framligur at skriva 3 stykkir í peru formi (>Trois pieces en forme de poire«). Næstan sokratiskt — hvat skalt tu hugsa: trio fyri Zwio? Verkið byrjar við, at fagott spælarin setir seg at spæla klaver. Síðani spæla tey ferhent. Seinni verður manningin heckel- phon (eitt slag av obo) og klaver, og loksins verður farið til kontra fagott og klaver. Beinavegin hugsar tú, at hetta er orientalskt ella bass- eksotiskt nspireraður tónleikur og eisini, at har er ikki tann nógva vari- ationin at visa seg. men hetta vardi tann musikalski i til sidsta hoast spenningurin tad plagar at vera gott tekin um stóra list. Hetta verkið er til miklan heiður fyri Werner tóna. Og føroyavinin Schulze Sidani spældi Elisabeth Zajac-Wiedner »Andtante spianato et grande Polo- naise brillante« eftir Fr Chopin. Stak poetiskt og væl formad; i polonaisuni livligt og vid tempera- menti og ti rætta rytmiska stevinum (-sjálv- andi). Hvat kann ein fer oyskur Chopin-elskari ynskja sær meira, enn at ein so góð pólsk pianist- inna kemur higar at spæla Chopin fyri okkum. Men - - Konsert: i skulanum å Oyrarbakka ho. 5. sept. kl. 20. Verk eftir Schulze, Chopin, Tå- kacs og Rachmaninow. tað hevði nú sett prikkir yvir i ið, um klaverið var eins gott og spælið Fyri steðgin spældi Zwio »Quodlibet« eftir Jenø Tákacs, eysturríkst tónaskald. Tåkacs var kompositiónslærari hjá Schulze og hevur eisini ognað honum hetta humoristiska verkið. Tey bæði leikandi sýndu her somuleiðis ógvuliga klárt og reint spæl og fína klangkenslu Teir, ið mynda Schubert- trioina úr Wien, ið spældi steðgin, er Glaus Schuster Boris Kushnir (violin) og Martin Horn- stein (cello). Verkið, teir hevdu á skránni, var tann stóra elegiska trioin nr. 2 ettir Christian (klaver), tachmani eftir now Serge) Ogvuliga myrkur tónleikur, dapur og sorg arfullur eitt langt harmaljóð. Og tå ljósið trínur fram, er tað ikki í sínum bjarta hami einasta men kámt, fjart og uttan árin. Henda var sum ein langur andadrátt ur. Tú vart gripin steðugt framferslan Nr. 111 1. oktober 1985 og åhaldandi. Schubert- trioin gav áhoyrarunum eitt ógvuliga djúpt musik alskt upplivilsi, sum ein ikki kan.: gloyma í bræði Ein meistarlig framfersla Hver Veit, kanska verður Schubert-trioin um nøkur ár altjóða viður kend sum ein tann allar- allar fínasti kamarmusikk bólkur í heiminum j.a. Livsins summar — á svenskum Oddvør Johansen Sr Tå id skaldsøgan Livsins Summar kom ut i 1982, å forlagnum Orðum og Leg- um, vóru tað mong, ið hildu, at hetta var ein hending í okkara bóka- heimi. Í bókini skrivaði rithevundurin Oddver Johansen um evni, sum fyrr hava verið lítið umredd í feroyskum skaldskapi — eitt nú rein- gerð, barnsburð, kvinn- una, ið skal velja ímillum sína egnu djúpu trá og samfelagsins krev — og velur tað fyrra. Bókin var lættlisin, spennandi, við- hvert so stuttlig, at tú mátti flenna við, stundum so hugtakandi, at tú orn- aði um bakið. Nú tykist, sum útlend- ingar hava fingið áhuga fyri bókini. Í vár kom hon út á donskum, á for- lagnum Vindrose. Týðari var Ebba Hentze, sum frammanundan hevur um- sett rættiliga nógv av føroyskum bókmentum til danskt, Jens Paula Heinesen og Hanus m.a Andreassen Nú er Lívsins Summar sum onkursvegna eisini goymir í sær atmosferuna í Havnini fyrst í fimtiár- unum komin út á svenskum, útgivin av for- lagnum Atlantis, umsett av Sonju Carlberg, og við eini yndisligari litakvarell uttanå permuni, sum Christer Jonson hevur gjørt. Sonja Carlberg — um- er magistari i málum og mong ár á hjá setarin — norrenum starvaðist í mentunardeildini svenska útvarpinum. Longu í fimtiárunum fekk Sonja áhuga fyri Feroyum. Hon var t.d fyrsta menniskja, sum hevði útvarpssamreðu við William Heinesen. Hon gjredi eina tiltikna út- varpssamreðu við Carl Einarson, yrkjaran og strokið. Í 1964 var hon fyrstu ferð í Føroyum, og síðani tá hevur hon fylgt við rákinum í feroyskum bókmentum Summar er fyrsta bókin, Sonja um- setir úr feroyskum. Týð- ingin er gjørd við nærlagni og kærleika, og bókin stendur livandi og klár á svenskum. Sum kunnugt eru í bókini nógv brot úr vísum, sangum og yrking- um. Hesi brotini hevur Sonja eisini umsett, og so- statt finna vit í bókini bæði Nú sprettur á fold og spirar eftir Andreas Andreassen og Um eg vítt um vereld fór (3 erindi) eftir Jóannes Patursson - á svenskum. Hesin seinni ein ógvuliga vakur, men í stoðum torskildur sang- ur — má hava verið tor- ferur at umseta. Sonja hevur fingið bæði innihald og rím við. Livets Sommar hevur fingið góða mótteku í Svø- ríki. Svenska Dagbladet fagnaði bókini sama dag, sum hon kom út. Gete- borgs Posten skrivar: Och genom sitt klara sprák och sina vackra bilder lyckas forfattarinnan formedla Livsins det speciella, och universe- lla, som ryms i en flickas barndom. Nu Sonja er farin undir at tyda ur føroyskum, tykist hon at hava fingið brell. Hon hevur soleidis longu tytt eina bók aftrat. Hetta er eitt segusavn eftir Hanus Andreassen, við segum, sum fyrr hava verið á prenti, og nýggj- um segum. Ætlanin er, at henda bókin skal koma út næsta ár. Sum feroyingur kann ein gleðast um, at tað finn- ast fólk, ið tíma — og duga — at greiða útlendingum frá gróðrinum í bókaheimi okkara og at týða partar av bókmentum okkara til fremmand mál. Tillukku Oddvør! maður í steinboga