týsdagur 15. oktober 1985síða 5

Nr. 117 15. oktober 1985 Síða 5 Deyðafella til stuttleikar — Nógu arbeiði lagt í amer- ikanskan lættisopp Havnar felag: DEYÐAFELLAN eftir Ira Lævin Sjónleikar Tyding Gunnar Poulsen Leikstjori Herman Ahlsell Hjålparleiks tLjor Hansina Iverser læikarar Olivur Væs Hjørdis Trond. Høgni Joen sen, Lina Larsen og Dánjal Joensen Spæidur í Norður landahúsinum Knallperlurnar í stutt byrsunum hjá Sidney Bruhl gera av við seinasta hendan leikin kanst Og ivan tå ikki taka i ålvara seinast» myndin í seinna parti ger leikinum skaða enn gagn. Hon virk ar rættiliga óneyðug, hó- ast í henni eru tvær óvæntaðar avdúkingar, sum báðar vísa aftur í leikin. »Deydafellan« er lætt undirhald um mistrúgv og pengagirnd. Øll vilja hava inntøkurnar av einum krimileiki, sum byggir á eitt frálíkt hugskot um segugongd. Men tað synd- arliga er, at leikurin, so hvert hann verður skriv- aður, gerst blóðugur veru- sterri Hesa letuna hevur Cliff- ord Anderson (Hegni Jo- ensen) yvirtakið. Men Sid- ney Bruhl (Olivur Næss) fær høvi at hevna seg. Samanspælid millum Høgna og Olivur er tað besta í hesum vánaliga leikinum. leiki. Og hóast ein fram- síggin granni hjá Bruhl- hjúnunum longu rættiliga tíðliga sigur, hvussu leikur fer, so sleppur ongin úr deyðafelluni, hugnaligu stovuni hjá Bruhl. Tað er jú ein vanligur veikleiki ikki at lurta eftir ávar- ingum. Undirhaldi fylgir undirteka Tað er ikki minsti ivi um, at >Deyðafellan< fer at lokka nógv fólk í Norður- landahúsið. Tey flestu vilja hava undirhald, tá tey fara til sjónleik. Tey fáu, sum fara fyri at víðka Á listaframsýning í døgurdatimanum Í hesum døgum hevur danska list kvin V ibe kt nan Born framsýning í Smiðjuni í Lítluvík. Hon kallar fran sýningina »Færøerne í voksbatik og lin og 17.00 21.00. Í morgin, mikudagir og leygardagin og pin gerandis sunnudagin er er kortini opið frá kl 18.00. Seinasti dagur er mánadagin 21. oktober sjónarringin og fáa nakað at hugsa um, kunna bert fegnast um, at Gríma orkar at halda á og, at út- lendingar tíma at koma higar á klettarnar at spæla. Og tað ger ikki steðuna hjá Havnar Sjónleikar- felag verri, at tað hevur verið heppið við uppset- ingini. Tann stóri pallurin er væl gjerdur og sann- ferandi og serliga eru ljós- ini góð. Bláa blunkljósið í seinastu myndini er tó enn ein orsek til, at eg haldi, leikurin kundi verið hesa mynd fyriuttan Uppsetingin hjá svenska leikstjóranum er traditionell. Amerikanskir leikir hava aloftast ein góðan, beinraknan dialog, sum meira enn hendingar halda teimum uppi. Hesin er onki undantak i so mata Leikstjørin hevur eisini dugað at brúkt allan tann stóra pallin og serliga er Bar: IMmI DETSO € Deyðafelluni Hevuðs pers ir er SIdney Br i eikr he 1 pe ð. Olivu Na er : maðu hendar leiklut su hann greiðir væl úr hond um Konu. „hansara, Myru spælir Hjerdis Trónd. Hon er ring at hoyra við- hvert, men annars spælir hon væl ta bangnu kon- una, sum við báðum beinum fer beint í deyða- fellu mansins. Triðja stóra leiklutin hevur Hegni Jo- ensen, sum stendur seg væl sum hin ungi Clifford Anderson, starvsbróðir Bruhls. Lina Larsen spælir Helgu ten Dorp, sum er ein framsíggin kona úr Hálandi og grannin hjá Bruhlhjúnunum. Dánjal Joensen er sakferarin hjá Sidney Bruhl Av tí leikararnir eru so fáir og ongin spælir illa er leikurin lættur at síggja Hann tykist at vera lið- ugt vandur og á sýningini sunnudagin vóru í hvussu so er ongi álvarslig mis- tek Millum myndirnar er ágangandi tónleikur, sum leggur upp til meiri óhugna enn leikurin megnar Eftir fyrra part væntar tú meira av seinna. Men tú bíðar til fánýtis og sein- asta vónin hvervur við roykinum frá knallperl- unum Hegni Djurhuus Tit ringja Vit skriva Q SV NN