týsdagur 12. november 1985síða 2

Síða 2 Ingeborg Vinther, formaður í Eg haldi ikki hondina yvir telefonverks- stjóranum gjár greiðir ein fyrrverandi telefonmaður, Håvardur Jensen, frá, at hann fyri nekrum árum síðan ógrundað varð uppsagdur á Telefonverkinum. Hann sigur eisini, at hann saman við hinum, sum vórðu uppsagdir, royndi at venda sær til Ingeborg Vinther, formann i Føroya Arbeidarafelag, men at hon litlan hug hevði til at gera nakað við málið. — Eg haldi tað vera ógvuliga ljótt av Hávardi Jensen at snara málinum handa vegin. Fyri tað fyrsta átti maðurin, tá hann varð uppsagdur, fyrst at vent sær til lokal- felagið, har hann var limur, men teir komu til okkara. Teir vóru tríggir Í Dagblaðnum í arbeiðsme nt og in for maður. Feroya Arbeiðara- felag hevði so fund við Sól bjørn Jacobsen, telefon verksstjora, men hann var hverki at hegga ella stinga í. Vit fingu bara at vit,a at einki arbeiði var til teirra, og so var einki at gera, sigur Ingeborg Vinther. Umframt hana luttóku stjórnarlimirnir Arne á Rógvi og Jóhannes Olsen á fundinum við tele- fonverksstjóran. — Og um maðurin visti, at meira fólk varð sett at gera arbeiðið, ið teir" hevdu gjert, átti hann eisini at farið til lokalfelag sítt. — Við hasi greinini roynir Hávardur Jensen at geva fólki ta fatan, at eg havi hildið hondina yvir Telefonverksstjóran. Tað havi eg ikki gjørt, og tað er eisini tað seinasta eg geri. Um stjórin er javnaðarmaður ella ikki hevur ongan tydning. Eg havi ongantíð spart mínar floksfelagar, tá tað hevur snúð seg um at vart áhugamálini hjá arbeiðar- um og fakfeløgum, sigur Ingeborg Vinther, for- maður i Føroya Arbeidara- felag. Lýsið í sosialinum = DYPPIÐ Í DYRUPS MÁLING TIL ØLL ENDAMÁL tíðindablaðið Nr. 129 — 12. november 1985 Skipara- og Navigaterfelagið: Mótarbeiða ikki verkfallinum Meðan øll hini skipini hjá Strandferðsluni hava ligið undir verkfallinum, hava Sam og Dúgvan siglt. — Tað vildi so til, at allir limirnir hjá okkum, sum sigla við Strandferðsluni, áttu vakt hesa vikuna, sigur Ellintur Abraham- sen, formaður í Skipara- & Navigatørfelagnum. Teir sigla við aðru hverja viku. Fríggjadagin skulu teir í land, og tað fara teir, ið heldur fram ella ikki. Manningin á Sam og Dúgvuni hesa vikuna er limur í Skipara- & Navig- atørfelagnum og i Maskin- meistarafelagnum. Tey feløgini eru ikki í verkfalli, og tí hava skipini kunnað siglt. — Vit mótarbeiða ikki Starvsmannafelagnum, og tí hava vit eisini lýst, at vit nokta limum okkara at átaka sær arbeiði, sum agnum hava lagt niður, sigur Ellintur Abraham- sen. Men Dúgvan hevur íkki bara siglt sína vanligu rutu. Um vikuskiftið sigldi hon eisini til Suður- oyar, t.v.s. rutuna ið Smyril vanliga rekir. Smyril hevur ikki kunnað siglt orsakað av verkfall- inum. At dúgvan hevur siglt til Suðuroyar hava summi verkfallinum. Tað heldur Atli Jensen, formaður í Maskinmeistarafelagnum, ikki, tí maskinmeistar- arnir á suðuroyarrutuni hava ikki verið í verkfalli. Lýsingin hjá Skipara- & Navigatørfelagnum kom i gjår å middegi. Sum skilst fær hon ta fylgju, at Dugvan ikki heldur fram at sigla til Suðuroyar undir verkfallinum. Komandi vikuskifti, 15. og 16. november, verður árliga fiskivinnutingið hildið í Norðurlandahús- inum. Evnið hesaferð er »Vørumenning! er tad framtíðin føroyskari fiskivionnu ?- Luttakarar á tinginum verða politikarar og umboð fyri stovnar, feleg og áhugabólkar, sum hava samband við fiskivinnuna Sí skránna. Formaður í Fiskivinnu- ráðnum, sum skipar fyri tinginum, er Karl Andreassen. Hann vónar, at undirtekan í ár fer at vera eins góð og undan- farin ár. Fiskivinnuting hevur verið hildið tvær ferðir áður. Í 1983 var „á — framtíðin i føroyskari fiskivinnu? evnið botnfiskaveiðan undir Føroyum, og í fjør var studningsskipanin í fiskivinnuni umredd. Viðgera fiskin meira = fleiri kr.! Karl Andreassen sigur við Sosialin, at tað er lætt nú at taka upp evnið veru- menning. Vit vita, hvat kann veiðast vid Føroyar, og vit vita eisini, at vit kunnu ikki fiska nógv meira, enn vit gera í dag. Skulu vit tí hava fleiri krónur fyri tær negdir vit veiða í dag, so er leiðin verumenning. T.v.s. at vit skulu til at framleiða verur burtur úr fiskinum, sum geva okk- um fleiri krónur enn nú- verandi útflutningsvera. Hetta heldur Karl Andreassen fer at bera til, uttan mun til um verkfall- limir í Starvsmannafel- tulkað sum at mótarbeiða randi Frá útróðrarstevnu til fiskivinnuting ! um vit viðgera fiskin . meira, enn vit gera i dag. I Verumenning ! ilo g o Fiskivinnuráðið eisini boðið einum kendum norð- manni við, sum hevur skrivað doktararitgerð um verumenning. — Annars haldi eg, at norðingar gjørdu rætt, tå teir skipaðu fyri stevnuni um útróður nú um dagar- nar. Tí tað er júst fiskurin, sum útróðrarbátarnir veiða, ið vit skulu brúka til verumenningina á landi. Hetta er ella átti at verið tann besta ráveran og tí eri eg fegin um, at út- róðrarstevnan varð fyri- skipað beint undan fiski- vinnutinginum, sigur Karl Andreassen at enda Framhald á baksíðuni jan