leygardagur 21. desember 1985síða 8
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
silatráðuni
Ein fødingardagsheilsa til Christian Matras
Frå ti fyrsta eg minnist, stendur fyri mær ein skari av
fólki, sum eg ongantíð hevði sæð. Hetta vóru fólk, sum
antin vóru deyð ella flutt av bygdini fyri mína tíð, ella
fólk úr grannabygdunum. Ég visti bert um tey, tí eg
onkurtid hoyrdi tey vaksnu nevna tey. Í huganum
gjørdi eg mær eina mynd av teimum og kundi nevnt
eina langa reð av nevnum, ið summi ljóðaðu legin í
Har vóru Lutherus og Sydarbø, Lýður
Niels í Buð og
minum ovrun
og Rovkstovu-Jåkup, Gøtu-Sigga,
Jog Mula
Tidum fekst tu okkurt nýtt at vita, sum broytti tær
hevði gjørt tær, og tað hendi eisini, at okkurt
hesum líkum KNappilga stoð 1JOS IVandi Tyri tær
kom systir tin við eini tvíkrónu, hon hevði
Jógvan í Múla, sum var komin til Viðareiðis at
Se sá mannin. Stórur, í koti. Mær líktist væl á
anr
Og ggj nevn legdust afturat. Ein dagin leiddi
inn í hetta lið av ókunnufólki. Hon kallaði hann Christ-
ian á Brekkumerk
Summi av hesum fólkum vóru ikki stórt meira enn
eitt navn, men at eðrum knýttu seg bæði skemtiligar og
óhugnaligar søgur. Skemtilig var t.d. søgan um Jógvan
mistovu, sum ikki tordi til lækna, men í staðin
kreyp upp á eitt borð í roykstovuni, legði bregd um ta
brendu tonnina og bant hin endan í bitan. So leyp hann,
Men ólukkutíð,
Jóg
ráðurin helt, og tonnin helt, og har varð
l g
an hangandi, til læknin kom
hevði
bygdin eisini fostrað. Hann kall
(arl, og ofta varð tikið til hansara. Okkurt
ran fyri. Gamli Kar
nú, helt omn
ndi hava verið ein sera sker
Ein dagin situr omma við einum blað, har mynd er av
einum dimmhærdum, blíðoygdum manni við pípu
Hetta er Christian á Brekkumerk. Og omma lær sín
eyðkenda tannleysa látur, sum altíð áðrenn hon fer
á onkrum, hon heldur vera stuttligt
Annibetta gramdi seg mangan um hann. Tað var
sovorðið stríð at vaska busurnar hjá honum, tí hann var
so ringur at fiska síl og koyrdi altíð silini í lumman
Soleiðis sá professarin út í ommusa eygum, og soleiðis
sá eg hann fyrstu ferð
Sum tíðin leið, broyttust myndirnar, og ein broytingin
var, at gamli Karl mátti víkja úr sæti á parnassinum
drongurin við sílatráðuni syfti hann burtur
Eg haldi, tað byrjaði við eini tekning í eini føroyskari
lesibók. Tú kendi Múlan, Nakkin og Helluna
ikki ein av monnunum á bátinum átekur Tummas hjá
stór yrking, sum Christian á
Og var
Póli. Undir myndini
Brekkumerk hevði gjørt
Seinni lærdi tú at lesa, og sum tíðin leið, komst tú
fram á aðrar yrkingar hjá honum, og ein dagin upplivdi
tú hetta undarliga, tá tú las eina, at tað prikaði út í
hárreturnar
Hann tók ikki unglingin so harðliga á bóli sum Janus
Hann kom meira varliga, byrjaði við eini lítlari glóð,
sum nerdist. Afturfyri hevur hesin login verið meira
javnur enn tann hjá Janusi
Hetta stillisliga og lítillætna er júst eitt eyðkenni
Christians. Tað eru ikki kávalótir, tá hann um sína
yrking sigur: »Men tað var bert kámut blekk, ið dálkaði
eitt sakleyst blad«. Eitt eyðkenni fyri hann er ein dygd,
sum ein kundi ynskt var meira vanlig, hann er atfinn-
ingarsamur at sær sjálvum. Hann letur onki av
hondum, fyrr enn tað er vigað væl og virðiliga og er eftir
øllum at døma kortini ikki nøgdur við tað
Viðhvert havi eg spurt meg sjálvan, hvat tað hevur
ávirkað mína uppfatan av Christian Matras, at eg livdi
mini fyrstu ár á Viðareiði. Tað er onki at ivast í, at har er
ein ávirkan, og tað er ikki vist, at hon bara er av tí góða
Men eg má tó viðganga, at eg ofta kenni tað sum ein
framíhjárætt at vera staðkendur har norðuri, tá eg lesi
skaldskapin hjá honum. > har fossur við gjómunnan
stovttist i sjógv « Tú ert á staðnum beinanvegin og
minnist letur frá barnaárum. Og hvussu upplivdi tú ikki
yrkingina >Víkin fyri eystan«, tá tú fyrstu ferð komst
fram á hana. Tað var aftur tann staðbundni skyld
skapurin, id gjørdi vart við seg
Fad var týðiligt, at Christian Matras hevur upplivað
ta bygdina, sum hr vitjandi ongantíð rættiliga sæ
Herði eg ikki rót í hesi bygd, so var eg av fyrstan tíð
komin inn á skaldskapin hjá honum frá einum eðrun
vinkli, men eg haldi ikki t ett dag stora
avirkan á mina upplatan av honur ( { stia
Matras er ikki bert viðingur. Hann hevur ein hóp av
rykingum, sum onki staðbundið hava í sær. Hann er
log 1 120 DD in vrk É ( pa
menniskjað er ikki gloy esi stórbær itturu liva
nøkur so evarska lítil menniskjur, sum eru lagað eftir
sínum umhvervi. Tey hava nomið »andan upp úr sjón
hvar tay fara. Hesin andi er
sterkur ikki minst tá tú ert borin í heim á Brekku
merk, har sjórokið stendur upp um bakkan, og har tú úr
túninum kanst spýta niður í Dettlisgjógv
Fyri mær er ein partur av ríkideminum hjá Christian
Matras, at myndirnar hóast einfaldar eru so stórar og
máttmiklar. Tær draga so nógv fram, bæði av íteki
ligum og ikki ítekiligum
tá neytakonan kemur
við nátt á baki og biðinum á tremur
Her nýtast ongar viðmerkingar. Tann lítla kettan, sum
ljódliga fer gjøgnum grasið, ger bert myndina sterri, og
endareglan í hverjum erindi >Heima liggur lítlin og
svevur« gevur yrkingini eina dimesión afturat
Hetta er sum myndandi list, har strikurnar eru fáar,
men myndin tó meira fullkomin, enn tá listarmaðurin
roynir at fáa alt við. Tað er nú einaferð ikki alt, sum
kann málast, og tað er ikki alt, sum kann sigast við
orðum. Tann, sum fær ljóð fyri øllum, ið bylgist i barm-
inum, hevur ov lítið at siga, men hjá honum, sum dugir
kynstrið er eisini pláss millum reglurnar
Teir fara gjøgnum rekurnar
og bera heim við sær
ei almikið av berjanøgd
men annars alt, ið var
Ég veit ikki, hvat Christian á Brekkumerk vann av
berjanegd, men tað sást víða úr rókunum, har hann
gekk, og hann beldi ikki einsamallur oman á tí, hann sá
Tøkk fái hann fyri tað
Arni Absalonsen
hvirla UK-1
vanlig — sø?
Braun hvirla
UK 20v. piskara
elektronisk
Braun
rakimaskinur
frå
Braun
hårturkarar
frå
Braun kaffi-
maskina
10 koppar frå
Braun
hitaovnur
frå
Braun
dampstråkijør
frå
Gram
køliskåp
130 litrar
LÅGORKUBOXIR:
FB 202 ltr. ........3460.
FB 307 kr. ........ 1460,
FB 411 ltr. ....... 4400;
Voss
komfyrur
4 plåtur frå
Tilbodini verda givin frå dag til dag.
Totalloysnir uppå hvitvørur
til køkar.
Totalloysnir uppå
cafeteria, pylsuvognar, hotell,
skip, vaskari v.m.
12 månadars
åbyrgdarvåttan
LM-handil
dsteb
Nr. 146 — 21. desember 1985