leygardagur 11. januar 1986síða 13
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 3 — 11. januar 1986
tidindabladid
Vilhelm Johannesen heldur lítið um Sundsdepilin, ti hann er alt ov miðsavnandi.
Eisini heldur hann, at gransking og vørumenning eru nåtturligar uppgåvur, sum
Menningarstovan skal taka sær av
fiskagóðskingarvirki og
eg vildi ynskt, at stig
vórðu tíkin úti kring
landið at seta góðskingar-
virki á stovn, bæði til at
tilvirka saltfisk, framleiða
veru ur svartkjafti, fiska-
roykivirki 0.1.
Eisini haldi eg, at vit
áttu at fingið gongd á
aftur grótidnaðin. Vit
hevdu ein grótidnað, sum
ikki gekk, men eg eri full-
vísur í, at orsekin til, at
hesin idnadurin ikki gekk,
var tann, at virkið. sum
talan er um, ikki var nóg
væl útgjert. Hetta var
ikki eitt nútímans virki og
hevði ikki tey amboð, sum
eru neyðug.
Fáa vit eitt númótans
grótvirki, so trúgvi eg, at
vit kunnu fáa munandi
burtur úr foroyskum gróti
bæði til heimamarknaðin
g møguliga til útflutn-
ings
Eitt projekt til eitt nytt
grótvirki fyriliggur og
sigur Vilhelm Johanne
sen, at honum dámar væl
hesar ætlanirnar
Vindmyllur og
taraídnaður!
Hvussu við vindmyllu
}
idnaðinum í Vágum
Landsstýrið
i um
eitt við ti málir
fær landsstýrið
meira at
vita, hvat skal gerast, um
in mánaða ella so
Nú hava verið trup-
ulleikar við vindmyllu-
framleiðsluni. Er vandi
fyri, at vindmyllufram-
leiðslan verður eitt nýtt
taravirki?
— Tað trúgvi eg ikki,
og eg trúgvi heldur ikki,
at taravirkið átti at blivið
tað, sum tað gjørdist.
Persónliga vildi eg ynskt,
at menn fóru undir aftur
taravirki.
Eg var sjálvur lands-
stýrismaður, tá taravirkið
fór í gongd. Vit vita, at
virkið var ov illa figgjað.
Eitt nú varð ein bátur
bygdur til at fiska tara, og
tann báturin fekk onga
fígging, tí lógirnar fyri
idnadargrunnin og menn-
ingargrunnin heimað ikki
at læna til skip, og hann
kundi heldur íkki fáa
stuðulslán, ti løgtingsins
figgjarnevnd metti ikki,
at tari var fiskur og so
haldi eg heldur ikki, og
nog stor hædd varð tikin
fyri rakstrarfigging. Eitt
tilikt virki skal ju roynd-
arkoyrast i eina tid.
Tann framleiðslan, sum
varð send frá taravirk-
inum til ymsar keyparar,
varð ógvuliga væl móttik-
in. Góðskan var av besta
slag. Tað vísti seg tá, at
tað var nógv kálk í tar-
anum, og tí skuldi nógvur
lútur til fyri at fáa kálkið
burtur, og ti bleiv urtøkan
úr taranum ov lítil.
Størri årtøka tå
tarin er skorin fyrr
Vilhelm Johannesen sigur
vidari, at hann hevur
hoyrt, at menn hava
skorið tara á somu stoðum
síðani, og tað hevur vist
seg, at urtøkan bleiv nógv
størri
Eg meini, at Torkild
Lindberg hevði eina r
kláring tå, sum tykist
I DbDyrjan var Í ir
Varð
liga so blen
hann skorir
irtøkan
eisini nogv størr
Eg havi eisini fingið
at vita, at tað eru tvey
alginatvirki í Danmark
Tey framleiða alginat við
m.a. at innflyta ráveruna
úr Alaska. Tá tað kann
vera lenandi, so kann tað
eisini vera lenandi at
framleiða alginat burtur
úr tara í Feroyum, her vit
hava nóg mikið av tara.
— Merkir tað, at um
ídnaðarmálaráðharrin æt
Vilhelm Johannesen um
tað mundið, tá taravirkið
gavst, at virkið hevði
verið veruleiki í dag.
— Eg hevði ið hvussu
so er gjørt, hvat eg hevði
kunnað fyri at virkið hevði
kunnað koyrt víðari í
nakrar mánaðir aftrat.
Virkið byrjaði á heysti í
1980 og steðgaði longu
tíðliga í 1981, og eg haldi,
at tann tíðin var alt ov
stutt til at vísa, um hatta
var ein møguleiki ella ikki.
Almenna fer at
stuðla nýggjum
taravirki
— Eru ætlanir um at fara í
gongd aftur?
Eg havi skilt, at onk-
ur av teimum somu monn-
unum hevur áhuga at
byrja av nýggjum, men
bygningurin varð jú seld-
ur, og eg veit ikki, um
maskinur 0.1. eru í bygn-
inginum longur. Men
sjálvur vildi eg mett, at
um áhugi er fyri at fara í
gongd aftur. so átti ein frá
almennari síðu at lagt
rygg til eina tílíka endur-
reisn
Hvat viðvíkur vind-
mylluframleidsluni, so
sigur Vilhelm Johanne-
sen, at landsstýrið hevur
viðgjort málið og fer at
taka steðu til eina umsókn
frá stigtakarunum
stutta tið
um
Vilhelm Johannesen
igur seg vona, at 2 ned
kemur á vindmyllufram
iðsluna og heldur, at
i at gera so nog
øgligt Førovum. Hig
hevur ein storur part
iv vindmyllunum verið
gjørdur í øðrum landum
Her hugsar hann serstak-
liga um masturina, ið
myllan er fest á. Ein av
orsekunum til, at hetta er
gjørt á meginlandinum
hevur verið tann, at skips-
samband til eitt nú USA
er betri higani.
Nú er so samband kom-
ið beinleiðis millum Fer-
oyar og USA og fer hetta
at halda fram, so heldur
Vilhelm Johannesen, at
tað átti at borið til at gjørt
mastrarnar til myllurnar í
Feroyum eisini og flutt
tær beinleiðis til USA.
Hetta hevði verið gott
ískoyti hjá skipasmiðj-
unum.
Uppá fyrispurning
Taravirkið átti at havt fingið betri umsteður at virka undir, heldur Vilhelm Johanne-
sen. Hann heldur, at tað almenna eigur at stuðla monnum, um áhugi er at fara í gongd
aftur
hvussu nógvan pening
vindmylluprojektið í Vág-
um hevur terv á, sigur
Vilhelm Johannesen, at
her er talan um so mikið
nógv av peningi, at
neyðugt helst verður við
serligari veðhaldslóg.
— Vit hava lógina um
veðhald fyri smærri ídn-
aðarvirki, men vindmyllu-
framleiðsla er jú stóridn-
aður. Haraftrat er lóg um
veðhald fyri flaka- og
frystivirki sum heldur ikki
fevnir um hetta slag av
idnadi.
Sundsprojektið
Vit spurdu eisini lands-
stýrismannin i idnadar-
målum, hvørja meining
hann hevur um tað stóra
idnaðarprojektið á Sundi.
Til tað sigur hann:
Eg meini, at handa
ætlanin er ov miðsavn-
andi. Tað er givið, at vit
skulu hava nekur nýggj
virki, m.a. virki, sum við-
nýggj
gera fiskasløg og
góðska tey fiskasløg,
sum vit fiska í dag, men
eg meini, at hesi virkini
skulu spjaðast runt í land-
inum.
Annars haldi eg, at tað
er ikki rætt, at depilin á
Sundi skal átaka sær upp-
gávur, sum eiga at vera
almennar. Tað at granska,
skipa fyri verumenning
0.s.fr. eru uppgávur, sum
náttúrliga hoyra undir
Menningarstovuna, tí í og
við at tað almenna hevur
hesar uppgávur, so hava
øll javnbjóðis atgongd til
at fáa úrslitini av gransk-
ingini og verumenningini
Eitt, sum eg eisini eri
heilt ósamdur við Hans
Mortensen um, er tað
hann nevndi á Fiskivinnu
tinginum í fjør um, at
nakrir bátar skulu út at
seta og aðrir út at draga
Vit mugu fyrst seta okk
um spurningin, hví ein
fiskimaður er fiskimaður
Tað er hugurin til at
veiða. Til at siggja fiskin
koma upp. Hvør timir at
vera vid einum báti, sum
bara setir! Tað verður
eingin fiskimaður
Aliráðið!
At enda spurdu vit Vil-
helm Johannesen, hverjar
avgerðir, sum landsstýrið
hevur tikið í undanfarna
ári á vinnuekinum, hava
havt serligan týdning. Til
hetta sigur hann, at av
gerðin um at skipa eitt ali
ráð hevur ómetaliga stór
an týdning fyri samskip
an, tilrættalegging g
framtíðar menningina av
hesi nýggju vinnugrein
ini
Tað er eisini min
fatan, at Aliráðið virkar
rættiliga væl. Vit hava
valt ta rettu samanseting
ina av ráðnum og eg rokni
við, at tað verður til gagn
fyri alipolitikkin næstu
árini
jan
Nýggjur fundur um
kjarnorkuvápnafri
Norðurlond
Nú hendir aftur nakað í
málinum um at gera
Norðurlond til kjarnorku-
våpnafritt eki. A norður-
lendsku tingmannaráð-
stevnuni í Keypmanna-
havn í november mánað,
mæltu norðurlendsku
javnaðarflokkarnir til at
seta niður ein norður-
lendskan tingmannabólk,
sum skal arbeiða víðari
við málinum. Og tað
verður gjørt nú.
Mikudagin og hósdagin
verður SAMAK-fundur í
Keypmannahavn. Í SAM-
AK eru teir norðurlendsku
javnaðarflokkarnir og fak-
rørslan i Norðurlondum.
Tá verður væntandi sam
tykt at seta tingmanna
bólkin, har allir flokkar í
teimum norðurlendsku
tingunum fáa hevi at
verða við.
Ætlanin er eisini, at
SAMAK-fundurin skal
viðgera meguleikarnar
fyri at hava eina norður-
lendska tingmannaráð-
stevnu aftrat um Norður-
lond sum kjarnorku-
vápnafritt eki. Tað hevur
verið frammi, at ein slík
ráðstevna skal verða í
Oslo antin seinast í hesum
árinum ella næsta ár.
Úr Feroyum fara Atli
Dam, formaður í Javn-
Hans Jør
gensen, Oli
Jacobsen fyri fakrørsluna
Arbeiðara-
ráðstevna
SAMAK-fundurin fer eis-
ini at viðgera onnur mál.
A skránni er m.a. arbeið-
araráðstevnan, sum verð-
ur 27.-29. august í ár, og í
tí sambandinum verður í
lotuni arbeitt við at gera
eina bók. Ti føroyska
partinum av bókini stend-
ur Jóannes Dalsgaard,
landsskjalaverður fyri
Av eðrum evnum
kunnu uevnast flótta-
Framhald á síðu 15
aðarflokkinum
skrivari, og