leygardagur 25. januar 1986síða 3

Nr. 10 — 25. januar 1986 tíðindablaðið Han Í samband við, at Hans Petur Jespersen, Tórshavn, fyllir s Petur Jespersen F 60 ár tann 28. jan., komandi týsdag, hevur undirritaði havt samrødu við fødingardagsbarnid. Hans Petur greiðir frå fyrra parti av síni livssøgu: Kristina Tveroyri, Mostur min, Michelsen, varð fedd heima á Sandi Hon var úr Halgabyrgi Vit hoyrdu hana í út varpinum herfyri. Ég havi mong góð minni um mína kæru mostur. Eg var 7 ára gamalur, tá eg misti mammu mína. Eg kann minnast, at vit systkin vóru altíð líka fegin, tá mostur okkara kom heim á Sand at vitja, tí tå vistu vit al- tíð, at vit fingu ein góð- an degurðabita. Heima á Sandi var ein eldri granni, Klæmint í Verðutoft. Hann hevði ofta nátar til selu. Mostur plagdi so at keypa okkum systkjum nátar. Eg minnist framvegis sum 7 ára gamalur: Mamma mín, Sigrid, treskti korn fyri bóndan Undir Skarði heima á Sandi. Omma mín, Juli- anna Petersen, roytti fugl fyri teir, sum áttu bjørgini. Eg kann væl minnast, at fuglurin varð saltaður niður í tunnur til vetrarfeði. Eg kom úr fátækum heimi, men eg átti góðar grannar — og tað er tað, sum í hesum feri hevði ómetaliga stóran týdn- ing. Eg minnist manga ferðina svongdina, tá eg kom heim, har eingin biti var at fáa, men Sniðjálv- ur, vinmaður mín, segði við meg: >Vit fara niðan til foreldur míni — tú skalt ikki fara svangur utaftur«. — Vit okkum i mugu leggja geyma, at tá vóru ringar tíðir í Europa og Amerika (Wall Street-kreppan). Vit vóru fýra systkin, meðan vit vóru smá — eg var yngstur A bbi okkara. Petur Olsen royndi at taka sær av okkum, men sum skilst gekk hetta ikki í longd- ini. Hann var jú eldri Úrslitið varð, at hini systkin míni fóru í hver sína ætt. Tvey tey elstu fóru til Tveroyrar. — Beiggi mín fór til Kristinu Michelsen, mostrina, sum fostraði hann upp, til hann kom til mans. Systir mín, fór til Daniellu Olsen, pápasystur. Onnur — og yngsta systir mín — fór til jarðarmóðrina heima á Sandi (í Klingrugarð) — so nú var eg einsa- mallur eftir, men mostir mín, Sanna Joensen, í Skopun var altíð sera góð við meg. Hon royndi av øllum alvi at fáa onkr- an at taka sær av mær. Tå var eg åtta åra gamalur, men hetta visti seg ikki at bera til. Mostur min átti seks bern. Maður henn- sjálv ara var sjómaður, og í hesum vána tíðum lá árs- len hansara millum 3- og 5 túsund kr. Men mostur mín í Skopun tók meg so til sín sum sítt egna barn, og har kann við fáum orðum prógvast, at eg merkti sama kærleika frá henni sum frå mini egnu móður, men tíðir- nar vóru framvegis små- ligar, so mostur mín royndi eitthvert. Hon kendi ein fittan skopun- ing. Tey høvdu prátað saman. Hann hevði nevniliga spurt hana áður — sum eg seinni fekk at vita — um hon ikki kendi ein ungan drong, sum hevði hug at koma í eini bóndahús á Velbastað. Hetta hendi 3. mai 1939 Serliga kann eg minn- ast henda dag, tí har var eisini ein skopunar- genta, sum skuldi sama veg av oynni sum eg — men í eini onnur hús á Velbastað. — Tó henda góða genta bleiv ikki gomul á Velbastað, tí hverja ferð hon haðani frá sá Sandoynna fór hon at gráta av longsli. Bert tveir dagar gingu, so var hon aftur í Skopun, men soleiðis gekst ikki við mær. Mostur mín í Skop- un hevði sagt við meg: »Royn og halt á!< — Eg geri tað av tungum trega, at eg lati teg úr mínum hondum, men vakna og verð sjálv- bjargin !< Eg treivst væl á Velbastað, og haðani havi eg mong góð minni. Har kom eg til mans. Her endar Hans Petur Jespersen frásegn sína. Í dag er Hans Petur Jespersen ein kendur partur av havnarmynd- ini. — Hver kennir ikki hin trúgva tænaran á Restorffs Bryggjaríi. — Hver kennir ikki hin skemtingarsama vert- skapsfrændan. Mangur hevur sitid hugnaliga inni hjá honum í Horna- bø. Eisini eg sjálvur. Eg havi kent Hans Pet- ur í mong ár. Ég fari at enda hesa grein við at ynskja fødingardagsbarninum hjartaliga tillukku við teimum seksti við bestu vónum um mong góð ár afturat bæði til verka og at gamni. Hjartaliga tillukku ynskir vinmaður tín Heri Smith síða3 yribils loyvi at bróta grót við Boðanes Býráðið vil steðga grótbrotinum Tórshavnar byråd tykti á fundi hóskveldið at boða friðingarmyndug- leikunum frá, at framhald av grótbroti við Boðanes sam- er í stríð við byggisam- tyktina fyri Tórshavn Men tað merkir hverki, at grótbrotið verður steðg- að nú, ella at málið er endaliga avgreitt Landsstýrið hevur givið P/F Faroestone loyvi at bróta grót við Boðanes í verandi broti til 1. apríl Hvussu so verður, er ógvuliga ógreitt, tí málið er bæði ídnaðarmál, byggi- samtyktarmál og frið- ingarmál. Haraftrat er tað ein spurningur, um tað, at P/F Faroestone fer at bróta grót, skal skiljast sum ein nýggjur sáttmáli ella framhald av sáttmál- anum, ið Feroya Mekan- iski Grótídnaður hevði. Men loyvið, sum er givið, er treytað av, hvat friðing- armyndugleikarnir siga. 25 ára gamalt Feroya Mekaniski Grót- ídnaður byrjaði at bróta grót við Boðanes í 1961. Tá var eingin friðingarlóg og eingin byggisamtykt fyri Tórshavnar býráð. Taðer orsekin til, at grót- brotið nakantíð kom at vera har. Tá varð gjerdur ein leigusáttmáli við Jarð- arráðið vegna Landsstýrið galdandi til 1992, sigur Sjúrður Rasmussen, full- trúi i Landsstyrinum. So er tad fridingar- spurningurin. I skrivi dag- fest 6. januar i år hevur fridingarnevndin fyri Streymoyar syslu givid P/F Faroestone loyvi til framhaldandi grótbróting úr brotinum á Boðanesi til l. januar 1992, sum sátt málin hjá Feroya Mekan iska Grótídnaði gekk til Men loyvið er at Tórshavnar kor treytað av sigur ja. Fridingarn« setir seg KK maniy kommununa, sigur Rósin Thorleifsson, formaður friðingarnevndin Yvirfriðingarnevndin skal eisini viðgera málið Rósing Thorleifsson sigur at fridingarnevndin hevur sent Yvirfridingarnevnd ini málið, Jógvan men Andreassen, formaður Yvirfriðingarnevndini, sigur málið ikki vera kom- ið so langt enn. Um Tórshavnar komm- una sigur nei, so verður einki meira, sigur Rósing Thorleifsson. Men gevur kommunan loyvi, skal fridingarnevndin fyri Streymoyar syslu aftur viðgera málið og gera reglur fyri, hvussu grót skal brótast, hvussu hampast skal um ekið 0.s.v. Annars hevur Tórs- havnar býráð arbeitt við ætlanum um at niður- leggja grótbrotið og at gera tað so snegt, sum einaferð ber til við eitt slíkt sár. Ógreitt Byggisamtyktarspurning- urin er tann mest ógreiði. Okið er lagt av til almenn- ing, til náttúrufriðingar- mentanarlig og átrúnaðar- lig endamál, sigur fíggjar- nevndin í Tórshavnar bý- ráð. Og tað fáa friðingar- myndugleikarnir nú boð um frá býráðnum. Sjálvt friðað. so býráðið tó geva loyvi lendið er haldandi grótbrót ing. Men so kemur spurn ngurin, um loyvi til P/l Faroestone skal skiljast sum framhaldandi virk semi, ella tað verður tulk kveldið helt Páll Petersen at tað mátti vera eir nýggjur sáttmáli, tí tað grotx irkið er farið likvidatión. Gur Ho býararkitektur heldur eisini, at í prinsipp mar Gal, inum skuldi sáttmálin verið burturfallin, tí grót virkið, sum í sínari tíð gjørdi sáttmála, er givið við at bróta grót. Sáttmál- in sigur, at um felagið gevst, so kann loyvið ikki latast eðrum uttan við loyvi frá Landsstýrinum. Ti má tað verða Lands- stýrið, ið avger2, um Faroestone kann yvirtaka sáttmálan, ið gongur heilt til 1. desember 1991, um at bróta grót á Boðanesi. Einki fútaforboð Á býráðsfundinum hós- kveldið mælti Javnaðar- flokkurin til, at býráðið setti fútaforboð fyri fram- haldandi grótbroti á Boða- nesøkinum. Sum grund- geving varð víst til al- mennu byggisamtyktina. Men tað uppskotið fall ikki í góða jerð. Tað fekk einans tvær atkveður og fall sostatt. randi Fyri fyrst kann P/F Faroestone bróta grót í verandi broti við Boðanes