leygardagur 25. januar 1986síða 8

Eingin tið til avlops Eitt frálíkt pensionista- skeið á Háskúlanum Í døgunum frá 6. til 17. januar varð skip- að fyri skeiði fyri pensionistum á Feroya Fólkaháskúla. Umleið hálvthundrað fólk vóru við og vóru tey ell sera fegin um skeiðið. Eingin tíð var til avlops, sigur Jógvan Jóhannes Ravnsfjall m.a. í hesi greinini hann hevur skrivað um skeiðið. Og júst tað sigur okkum, at har hevur verið ov mikið til at taka. Vit lata Jóhs. Ravnsfjall greiða frá: Pensionistaskeiðið 1986 — á Feroya Fólkaháskúla Hetta var fimta árið, at eldri fólk og pensionistar høvdu hevi at koma saman til álvara og gam- ans á Háskúlanum. Ikki kann annað sigat, enn at skeiðið í ár var sera væleydnað og hýrurin var hin alrabesti frá byrjan og enda. Onkur vil spyrja: »Hvat nyttar slkíkt fyri eldri fólk?< Men millum okkum fimti fólk, sum luttóku, var eingin ivi um, at vit hava fingið nógv burturúr. Næmingarnir vóru allir kanska sera hugagóðir og fylgdu væl við, meðan lærarin greiddi frá. Vit fingu nýtt innlit bæði í segu og bók- mentir. Somuleiðis fingu vit innlit í heimspeki, ný- religiøsitet og mangt annað, alt væl greitt frå av vitjandi fyrilestrahaldar- um. Heldur ikki er at gloyma itrivid, myndamål- ing, sum hugtók teir flestu næmingarnar so nógv, at tey ikki fingust frá, men málaðu til út móti mid- nátt. Kveldseturnar vóru sera hugnaligar og fjel- broyttar. Her var upplest- ur, sangur og kappingar og borðreitt varð við kaffi og kekum. Vit vitjaðu eisini í Tinganesi, har vit fingu hevi til at skifta orð við legmann og landsstýris- menn. Eisini varð vitjað bæði í útvaprið og sjón- varpið. Hávetur var og veðrið var hareftir, men hetta nervaði okkum ikki. Vit hevdu satt at siga onga tíð til avlops, og aftaná at kveldsetan var av, varð farið uppá gólv eina stund fyri at rera limirnar. A — Aðrenn hver fór til sítt varð mær álagt at skriva eitt sindur um hetta pensionistaskeiðið, og tað verður við hesum gjert. Samstundis vil eg vegna alalr luttakararnar takka øllum, sum gjørdu hesar dagar so hugnaligar og ógloymandi fyri okkum. Lat meg enda við niðan- fyristandandi sangi, sum varð gjerdur til og sungin undir fráferðarsamkomuni í matarhellini. Lag: Vi hugger med kårde) Tað ungur ein nemur hann gamal fremur, | so sagt er frá. | Tó oll kunnu læra, jú lurta bara. Eg siga tær má At Háskúlin kann gera undurverk, so gomul fólk gerast vís og sterk Vit lærdu um Trónda, og Tórgrím hin ónda, um Sigmund við Ja Sokrates gamli, vit kendu bert navnið, atig a tig Xzantippa so trúgv stóð honum vid lid, ja tað sigur Róasar Filosofi Ja høvdid fekk vitan, og búkurin bitan Ja listin fekk sítt Tey listafólk virka, varð dyrkað, oll geingin í og listin ar skrydd Her kanst tú síggja dansandi por gronar líðir og tindaskorð Nú skeiðið brátt « ndar heimaftur venda, } t RÅ 1 SONnnun bæði } nnum og monnur Í ) Ja } 1 gjørt eina góð erð Farvæl og tokk fyri he erð Jóhs. Ravnsfjall Nær kemur bergholi — spyrja skúlabernini, og nógv við teimum. Tað er mangan ótespuligt at koyra millum Sumba og Vag og ikki sert | vandamikið. Í vetur hevur nakrar dagar als ikki verið koyrandi. Tá vit vóru í Sumba í síðstu viku, hittu vit skúla- | bussin. Sumbiarbern vóru tá á veg til Vágs at svimja. Hesaferð tey yngstu og elstu bernini.