leygardagur 1. februar 1986síða 28

Síða 8 um GGJADAGUR GOÐIN Fríggjadag kl. 19.30 Fríggjadag kl. 21.40 Gia og Grani eru komin aftur úr jólafrí og verða nú aftur at síggja í Barna- letuni. Hevuðsevnið í hesi Barnaletuni verður ein dukkusjónleikur, sum Oddver Johannesen hevur skrivað. Tað er Hjerdis Johannesen, sum spælir. Sunshine Boys „Sunshine Boys« er ein filmatisering av sjónleiki hjá Neil Simon, sum hevur gjert eitt ótal av Broad- wayleikum og filmum, sum t.d. >Hver turkar av“, „Plaza Suite« og »Hvør svevur hvar«. Høvudsleikararnir eru tveir gamlir sjónleikarar, Willie og Al, sum hava ar- beitt saman í 43 ár, áðrenn teir fara hver til sítt. Teir hava nú ikki arbeitt sam- an í 11 ár, men skulu nú royna aftur í einum nýggj- um skemtileiki. Og hetta verður ikki heilt uttan hóvasták. Teir skulu framfera víðagitna skemtileikin >The Doctor Will See You Now«, men longu undir venjingunum kemur til sjóndar, at hesir báðir ikki altíð hava verið líka samd- ir. Systkynabarnið hjá Willie, sum hevur fingið Í sendingini fáa vit eitt innlit í viðurskiftini í El Salvador, tær líðingar fólkið er fyri, serliga fátækir bendur og små- brúkarar, tí herurin ikki vil tryggja teimum mann- semilig kor og sosial rætt- indi. Sendingin lýsir eisini hvenn leiklut USA hevur í hesum lítla miðameri- kanska landinum og hvussu frælsisrerslan metir steðuna. teir báðar saman aftur á pallin, roynir tað hann er mentur at fáa teir at ein- ast. Knappliga fær Willie hjartatilburð, og nú skal tað vísa seg, um teir báðir eru vinmenn ella fíggind- ar. „Sunshine Boys« er frá 1975 og gjerdist ein av best umtóktu filmunum hjá Neil Simon. Harrap við tíðir Simon dóttur síni, sum til kann geva honum trupul- leikar — hevur funnið sær eina nýggja vinkon um hann sjálvandi - era saman við. Mer hann heldur ikki, at dóttur hansara skal hava alt at vita. Tað vísir seg tó. at hon skilur pápa sín nógv betur enn hann hevði væntað. Men vinmaður Simon hevur eisini trupulleikar. Hann fer frá konuni og sínum nógvu bernum, og fer at royna at liva einsa- mallur. Men hesum er Simon ikki serliga glaður fyri, tí hann ivast ikki í, at mang- ir av trupulleikum vin- mansins eisini verða hans- ara, og roynir hann tí at tosa vinmannin til rættis at flyta heim aftur. | | Elin S. Jacobsen skrivar ; ; Nr. 13 f. lukkurnar henda um nått- ina, siga hagtølini. Nevnd- in, sum hevur gjørt upp- skot til broytingar í ferðslu- lógini, hevur eisini havt drekkivanarnar hjá teimum ungu í huga, tá ið hon gjørdi uppskot m.a. til reglur fyri revsing av brennivinskoyring. Øll munnu vera samd um, at tað er rætt at royna at fyri- byrgja ferðsluvanlukkur við lóg. Men ringt er at broyta vanar, serliga tá ið valmøguleikarnir eru fáir. Tað kom týðiliga fram, at tey ungu vildu ynskt, at aðrir meguleikar vóru at koma saman enn at ferð- ast langan veg í flytandi vertshúsum, sum bilarnir stundum verða nevndir. Sum er, hava tey einki í at velja. Av tí at fyrilestrahaldara- num barst frá, varð skráin mánakveldið broytt, og í staðin var send ein út- varpssamrøda við eina konu, sum á ungum árum hevði arbeitt í Íslandi nøkur summer. Sendingin var frá Hvat ger ein 17-ára gomul gamal, sum situr eitt leyg- arkvøld í Elduvík ella á Selatrað við ófriði í kropp- inum eftir at sleppa í dans á Glyvrum, men sum ongan bil eigur ? Tað fingu vit svar uppá í ungdómssendingini í farnu viku, sum æt „Kemur tú uppi?«, og sum nam við dansi-, koyri- og drekki- vanar á náttartíð i Eystur- oynni. Tað vanliga er at biðja sær fart við onkrum, sum eigur bil. Men dans- urin nyttar einki fyrr enn líður móti midnått, so áðrenn tað koyra tey runt, smakka sær á og hugna sær í bilinum, og aftaná dansin, um tey ikki hava hug at fara heim, koyra tey aftur, kanska til kl. 4-5, av- tala, hver ið skal koyra og tí halda seg edrúan. Men, løgdu tey aftrat, um nått- ina kundu tey kenna seg reiðiliga vís i, at eingin løg- regla var úti, tí løgreglu- stoðin hevur manningar- trot. Tær flestu ferðsluvan- ál må | Johan Samuelsen skrivar 1961. Tå id farast skuldi 25 ár aftur í tíðina eftir tilfari í eini neyåstødu, kundu vit væntað, at hetta var ein so stak góð sending, at hon var verd at taka uppaftur. Men onkursvegna sat eg líka býtt, tá ið sendingin var liðug. Samreðan var ikki nóg væl stýrd, vit fingu ikki at vita, nær í tíðini hetta var, og nógv kundi verið spurt nærri um arbeidsvidurskifti, = húsa- viðurskifti o.a. Hetta kundi lættliga verið bøtt um, nú samrødan varð endursend, t.d. við sum eitt uppískoyti at lisið úr bókini »Til lands« eftir Sámal Johansen; har síggja vit um ikki annað dømi um lýsingar eftir ar- beiðsfólki at koma til Ís- lands at arbeiða í 1880- unum, og har er samrøda endurgivin við eina konu, sum greiðir væl frá ar- beiðstíð síni á Vápnafirðin- um og aðrastaðni í Íslandi síðst í hinari øldini. um. Jóngerð Purkhús var so avgjørt best í so máta. Nógv ting spæla ivaleyst inn hjá einum politikara, tá ið hann skal á skermin, um hann ella hon hava eydn- una við sær, men eitt má ið hvussu ser er sláast fast, at hevur tú onki uppá hjarta, tá tú fert á skermin, og ert íkki inni í málinum, sum er til viðgerðar, so er nógv betri at sita heima við hús, enn at dumma seg al- ment á skerminum. Ein nýggj føroysk sending, sum hevur sæð dagsins ljós í ár, er tað sum verður kallað Lítlating. Hetta er ein roynd frá Sjónvarpsins síðu av og á, at fáa for- oyskar politikarar fram á skermin at gera aktuellar viðmerkingar til ymisk politisk mál, sum eru til viðgerðar á Føroya Løgtingi. Lat tað verða sagt alt fyri eitt, at hetta er ein tåttur, sum avgjørt hevur verid saknadur i sjónvarpinum, og ti eru Í degi og viku týskvoldið tað mong, sum uttan iva var sjónvarpsmanningin eru fegin um hesa send- heppin við redigeringini ing. Men tá tað er sagt, má byrjað varð við vanlukkuni mær eisini verða loyvt at yvir á Cape Caneveral, hesi skoyta uppí, at á hesum tíðindi vóru bert nakrar oki, tá ið um sjónvarp fáar tímar gomul tá, og hó ræður, tå hava føroyskir ast hetta fingu vit serverað politíkarar enn nógv at hesi tíðindi uttan nakað læra! Hesin fjølmidil er himpr av SVF. Ahugavert nakað heilt annað enn tað, Men ein heilt annar ru ir við, nevniliga Spurningur er hvussu 5 blødini. Og leingi torir sjónvarpið at ella rættari sagt halda áfram við hesi pirat va halda alinlangar ráni úr luftini og senda oð ns rødarar hetta tilfarið, uttan nakra beinleið heimild, mær vitandi itvarj kki hóskandi á kann ein bara lata standa og ti er tad ein til, so leingi tað gongur? heilt nýggj støda, føroyskir Fleiri aðrir góðir tættir vóru politikarar eru komnir i. Og heiman av landi í hesi illa gongst at tackla henda somu sending, sum var spurning. Hesir fýra, ið fjølbroyttari enn vanligt, vóru á skerminum, dugdu vitjað varð m.a. í Vest illa at »umstilla« seg. Nú manna, Suðuroy og í vóru bert fáir minuttir í Sandoynni v.m. Og eitt part, og tí mátti berast afturat: innslegini vóru ikki skjótt at, í greiðum og so long, at tú troyttaðist knøppum vendingum at greida frå ti, sum lå teim um uppá hjarta, væl at merkja, so vanlig veljarin skilir teir, men ikki eydn aðist hetta lika væl hjá oll av teimum, og onkur vildi ivaleyst skoytt uppí, at hesa ferðina, í degi og viku, sluppu vit undan tí altvaldandi toskaprátinum! Og eftirsum eg eri farin í holt við tíðindasendingar nar hjá SVF, so má eg leggja afturat, at eg hevði onki havt ímóti at sjón- varpið hevði tríggjar tíð- indasendingar um vikuna — sjónvarpsfólkini hava fyri langari tíð síðani prógvað, at tey duga væl at gera sovorðnar send- ingar, lat tey endiliga sleppa at royna seg hvat hevði verið meiri natúrligt? Fleiri góðir filmir hava verið sýndir í seinastuni, t.d. amerikansku filmarnir: Einglanna vreiði og Fram tidarheimur, og sum heitið sigur frá, so er hesin síðst- nevndi ein framtidarfilmur og skal helst ikki takast i ov stórum álvara, men ikki var sort at ein sat eftir við ein um beiskum ráka í inum, og hugsar við sjálv munn 3 ferð óhugnaligar framtíðar heim? Tey forvitnu tíðinda fólkini (Peter Danner) fara aftur um leik tjóldini á stuttleikastað num Futureworld og finna tey skjótt út av, at oll sum arbeiða har eisini eru rob ottar ein kann ikki skilja vanlig menniskju frá rob ottunum. Vit sóu legin og óhugnalig fyribrigdi í hes um filmi, men latum okk um liva í vónini um, at tað ongantíð fer at koma so langt, sum í hesum filmi hóast alt! på Á Chuck i racy Fonda og Blythe februar i986