hósdagur 6. februar 1986síða 12

Síða 12 Regin á Rógvu, skipari á Gullfinni: Skeivt at lata > Nr. 15 — 6. februar 1986 so nogvan svart- kjaft til aðrar — Heldur áttu vit at ment okkara egnu svartkjaftavinnu, tí hon kannskapa nógv arbeiðspláss bæði á sjógvi og á Rógvu, skipari m.a. í samreðu við Vit hava tosað við hann, nú fiskiveiðiavtalurnar við Sovjet og Noreg eru samtyktar í tinginum, og nú menn yvirhevur tosa nógv um meguleikarnar vinnuni. — | i svartkjafta- Gunnfinnur hevði eitt gott år i fjør, men januar mánaði í år hevur heilt svikið. Hetta kemst serliga av vánaligum lik- indum. Gullfinnur landar í løtuni svartkjaft til Bakkafrost á Glyvrum. Herfyri samtykti tingið fiskiveiðisáttmálarnar við Noreg og Sovjetsamveld- ið. Hóast hesir sáttmálar geva føroyingum sterri kvotur á fjarleiðum, so bera tær eisini í sær, at útlendingar kunnu fiska meira í okkara sjógvi. Her er serstakliga talan um svartkjaft. Ikki oll eru eins fegin um sáttmálarnar. Ein teirra, sum er sera mis- nøgdur við, at føroyingar lata so nógvan svartkjaft í býti við aðrar, er Regin á Rógvu, skipari í Vest- manna. Hann hevur fylgt við svartkjaftaveiðuni síðan 1974 og hevur hesi sein- astu árini burturav fiskað svartkjaft við Gullfinni. Framtíðar kvotur! Regin á Rógvu spyr, hvussu okkara samráðing- armenn skulu bera seg at at bakka næstu ferð teir skulu samrådast um kvotur. — Hvat gera vit, tá svartkjafturin er so nógv niðurfiskaður, at tað bert kunnu veiðast 900.000 tons — og vit geva russum og norð- monnum 200.000 sum er ! »Kjølbrotrolararnir« eru at meta sum heilagar kýr. Fyrsta fadesan, sum gjørd varð, hendi í 1975, tá hesir trolararnir skuldu hava kvotu eystanfyri í Bar- entshavinum. Tað kostaði okkum helvtina av nóta- bátunum. Ég frykti eisini fyri tí, at tann helvt, sum er eftir av teimum nýggju nótabátunum, er eisini við at koma á gravarbakkan. Minka kvoturnar Regin á Rógvu sipar til tær stóru svartkjafta- kvoturnar, sum russar og norðmenn hava fingið í føroyskum sjógvi. — Eg haldi, at vit áttu at stýrt veiðuna eftir svartkjafti heilt eðrvísi enn vit gera cg heldur krimpað kvoturnar til aðr- ar. vísir á, at norð- menn i fjør hevdu eina kvotu upp á 40.000 tons og hava nú fingið eina kvotu uppá 65.000 tons, hóast teir ikki kláraðu at fiska kvotuna upp i fjør. — Afturfyri hava norð- menn so givið okkum ein >sleikipinn<, sum eru 1500 tons av sild í Norðsjónum. Tað einasta, sum hetta hevur við sær, er innan- hýsis stríð her heima, tí hvussu skal ein býta hesi Hann Regin á Rógvu kvotuna til aðrar, áttu vit at minkað um hana f ns, spyr Regin au LO Rogvu! Saltfiska- trolarrnir meira! áraðu teir seg væl ið Hví teir so nú skulu ava 5000 tons afturat, lugi eg ikki at skilja serstakliga tá talan er um at taka tað aftur frá okk um, sum fiska svartkjaft undir Feroyum Tað hevði tá verið skila- betri at sent fleiri skip eystureftir, tí tað hevði lætt um trýstið her heima, men tað hoyrir ein einki um. Regin á Rógvu leggur aftrat, at hann dugir ikki at skilja, hví ikki føroving- ar heldur royna at satsa uppá tað, sum finst í okk- ara egna sjógvi Hann heldur eisini, at fara vit nú ikki at hugsa álvarsliga um stovnsrekt av svartkjafti, so skulu vit bara gloyma svartkjaftin Vit eru á gáttini í løtuni, so skjótt gerst ov seint at binda um heilan fingur, sigur hann Dustsúgva havið Regin á Rógvu heldur, at tað er heilt burturvið at lata eðrum meira enn 200.000 tons av svart- kjafti og leggur aftrat, at vit heldur áttu at okt um toskavirði á svartkjafti og harvið eisini minkað um kvotuna. — Vit kunnu skapa nógv arbeiðspláss í Feroy- um burtur úr svartkjaft- Ístaðin fyri at økja um svartkjafta Nýggj maskina áhugaverd D negin å togvu vísir royndirnar vid nýggju VMK-maskinuni á Bakka frost og heldur fyri, at hes ar royndir eru ógvuliga spennandi Kunnu vit skera tann smærri svart- kjaftin til matna, ístaðin fyri at blaka hann fyri aftur borð, tá sær tað ógvuliga ljóst út fyri hesa vinnu. Hetta ger so, at okkum nýtist færri tons og júst tað má vera ein av upp- gávunum, nevniliga at fáa meira burtur úr einum minni tonsatali Um sjálva VMK-mask- so elsinl inuna sigur Regin á Rógvu, at hann hevur stórar vónir til hesa og heldur, ta hon fer at rigga væl í landi, men ivast sam- stundis í, hvussu eitt nú íleggjarin fer at rigga um- borð, tá skipið rullar Gullfinnur Svartkjaftabåturin Gull- finur hevði eitt gott ár í fjer. Skipið fiskaði 32.000 tons av svartkjafti og 12.000 tons av lodnu og seldi fyri góðar 30 mill. kr. Regin á Rógvu sigur, at høvdu teir ikki so stóra skuld at dragast við, so hevði báturin borið seg við slíkum fiskiskapi, sum teir høvdu í fjør. Prisurin å svartkjafti til REDEN