leygardagur 8. februar 1986síða 32

Síða 8 SU FA OC AD AC UR GENGU Friggjadag kl. 20.55 Miðameri Georc Fríggjadag kl. 21.35 Skálkurin Amer:kanskur skemti- leikur frå 1967 vid George C. Scott sum høvudsleik- ara skålkurin Morde- cat es, sum ferðast krir; Sudurstatunum og snýtir fólk M ecai Jones kenna flest yg vita um skálka- breg: hansara, men tað ford: - honum ikki í verki sínu Hann finnur sær ein istarvsfelaga, ein herm nn, sum er rýmdur úr hcrinum, ti hann held- ur, at tveir skálkar kunnu útinna meira enn dupult so nógv sum ein. Ungi fyrrverandi her- maðurin er spentur hvat Jones fer at finna uppá. Jones er nevniliga ikki nakar vanligur skálkur, men hann snýtir bert tey, sum hann veit snýta onn- ur. At enda tímir her- maðurin ikki meira. Hetta er ein ov ótrygg framtíð, heldur hann. ka blødir 1 - = George C. Scott sum Skálku Fríggjadag kl. 23.15 Í hesum triðja og seinasta parti av reðini um Mið- amerika hoyra vit um politisku og sosialu viður- skiftini sum indianararnir liva undir í Guatemala. Vit hoyra um teirra ment- an og siðir teir hava í samband við djórahald. Í sendingini verður tosað við nakrar bendur um hvat teir sjálvir siga um sosial, mentanarlig og politisk viðurskifti Scott vinstrumegin og hin ungi Curley, sum eina tíð var hjálparmaður hansara rin Sylvia Vartan show Upptekan er frá Ziegfeld Theatre í Las Vegas og vit hoyra og síggja framfersl- ur, sum vóru vælkendar og væl umtóktar í seksti- árunum. Tað er fraklend- ingurin Sylvie Vartan, sum stendur fyri sending- ini. Elin S. Jacobsen skrivar Nr. 16 8. februar 1986 Ein atfinning, id ofta er at hoyra, er, at útvarpið, eins og allir hinir fjølmiðlarnir, geva tí, sum hendir í Havn, so nógv størri rúmd enn ti, sum hendir úti um landið. Tað vil so vera, tá ið oll tíðindafólkini arbeiða í Havn og ongar deildir ella fost tíðindafólk eru úti á bygdunum, sum kunnu fylgja við og gera tilfar haðani. Myndin, vit fáa gjøgnum fjølmidlarnar av Føroyum, er ti ein mynd av Havnini, stutt sagt Heilt eidasørt er tad t6 ikki vid sendingum gjørdar uttan fyri Havnina, nú í seinastuni hava í bæði barnasendingunum og ungdémssenamgunum stundum hoyrt um viður skifti úti á bygd. »Å ferð á bygd« er eisini ætlað sum ein roynd at kunna okkum við land okkara. | Fisk vinnutáttinum verður eisin Grani q Gyð 3 aftur sjónvarpsstovun eftir jólafrítíðina, og va aris og Hjørdis her hava funnid uppå i felagsskapi er nakað, sum børn og vaksin trolla eru fegin um at fáa á skermin aftur Nógv hevur verið sagt um Zacharis Hammer, síðani hann byrjaði at trína fram á skerminum men eitt kunnu vit øll verða samd um, og tað er, at Zacharis er í hvussu so er vaksin við uppgåvuni g børn um allar Føroyar gleða seg til eitt friggjakvøld saman vid Zacharis og co. Tad kemur mær fyri, sum Zacharis torir at fara undir eitthvørt hugskot, tå ið borðreiðast skal fyri børnum, og tey tykjast sanniliga ikki at vera so fá, tað hevur hann víst higartil, og arbeiðs orka hansara á stovninum er næstan vorðin legend arisk, og tá so nógv positiv ting virka í felag, so má okkurt gott spyrjast burturúr! Og tað er at frø- ast um, at vit hava eina barnasending á móðurmál inum, sum bernini tíma at hyggja at. At so okkurt kundi verið ødrvisi, t.d. málburðurin, við hvert ov tilvildarlig = tilrættisleggjan av barnasendingunum v.m., lata vit fara í hesum tosað við onnur enn Havn- arfólk, og onnur dømi kundu verið nevnd. Men kortini hava send ingar um nútíðarsam- felagið Føroyar lyndi til at gerast heldur eintáttaðar, skornar eftir einum leisti við hevuðsdenti á ti, sum hevur við fiskivinnu og búskap at gera. ið hvussu er álvaratosið, meðan meira lætt verður farið um aðrar tættir í sam felagnum. Og tá ið teir tosa um fiskivinnu og bú ska, verður altíð tosað við ålvarsamar serfrødingar og stjórar. Meira sjáldan er at hoyra samrødur við menn og konur um, hvussu tað er at liva og virka í ger andisdegnum, hvussu tey uppliva arbeiðið, bygdar lívið, hvat ið tey takast við í arbeiði og frítíð. Tað kundi givid eina fjølbr )ytt yr 4 nynd av ti liva Johan Samuelsen skrivar runt, m.a. við Tyrlur so føroysk børn å tann hått læra egna land sitt at kenna. Alt samanumtíkið ein góð barnasending Metið úr Hoyvíkar skúla sunnudagin var so at siga »teknsikt« næstan full komið, við einum hópi av nútímans ljodførum trummum sang v.m men harvið er eisini alt tað positiva sagt um hetta meti. Eg haldi, at sovorðin meti, hvar Klappini saman við nútímans dansitónleiki eru tað berandi i lovpris anini av Várharra, eru lika á markinum fyri ti Suð semir seg at fara í sjón varpið við at spyrja seg sjálvan, hvat ein hevur hug verður tað næsta, tey finna uppá á møtinum, tå klappini einaferð fara at kennast forslitin og gamal dags? Eg hoyrdi lítið og onki av samanhangandi teksti verða lisnan burturúr Guds orði, og so eina til svarandi sømiliga útlegg ing aftaná, men haraftur ímóti nøkur tilvildarlig vers lisin úr Bíbliuni fyri at undirstrika hetta, sum tey sum hevdu sokallaðan per sónliga vitnisburð at bera fram, onkursvegna løgdu dent á ganismu, sum ein bygd, eitt arbeiðspláss ella ein- hver annar hópur av fólki er Utvarpið hevur nú boðið til kapping at skriva út- varpsleikir. Rættiliga stórar virdislønir verða latnar (men smápengar aftur ímóti V4-vinningunum, sum verða goldnir hverja viku), og vónandi kemur nógv gott burturúr. Teir útvarpsleikir bæði teir føroysku og teir sum eru týddir úr útlendskum, sum vit hava hoyrt í seinastuni hava mangan verið tunn ligir. Vit kunnu kanska siga, at teir eru ikki verri ella tynri enn so mangt lættisoppatilfar, sum sjón varpið sendir okkum til skemmtunar. men tað er vána uggi t Nógv skuldi tó verið at valt í av A viðkomandi tilfari á oðr € at týða til foroyskt samrøða Þ ensiu Danielse Búð Velbastað, var góð. St igt var at hoyra, hvussu ræðið tað lá fyri hjá henr og hvussu væl hon mint st, serliga Darna- og ung dómsárini suduri i Fámien Soleidis skal tad bara ger ast halt åfram vid has um prátinum vid eldri fólk g »krydra« tær við við komandi myndum, tad er hugvekjandi og læruríkt fyri yngra fólkið at hoyra og søguahugin sigst vera stórur millum manna, so åhoyrararnir tróta ikki Norska sendingin >Meg minnist« var vanatig ur enda í annan. Hon var so at ein vanatiq ynskti pr siggja Otto jólahugna, sum heldur at Leisner vit upplivdu tað fyri stuttum eitt sunnukvøld herfyri, hóast komið er út í føstuna nú, enn hetta út vatnaða norska fjasið Sjónvarpið sigur, at hetta er ein roynd, fyri at vita, hvat føroyingum dáma norska sjónvarpssendingar skal hatta vit sóu síðsta vikuskiftið vera nakað av tí besta, norðmenn hava at bjóða okkum av undir haldi, so lat teir eiga hatta tilfarið í frið yviri í Oslo! Hatta er ikki vert at samla uppá — keðiligt og tungt!