Sosialurinarkiv
Sosialurin 1986-03-25, síða 18
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 25. mars 1986síða 18

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 18 tíðindablaðið Grindaandsteðingarnir — óvitandi figgindar okkara Í Sosialinum frá 20. mars er aftur viðmerking frá umhvervisfelagsskap- inum EIA Allan Thornton seg framvegis halda lítið sigur um Arna Olafsson og fra greiðingar hansara útvarpinum. Mær tykir tó, at hann ræðist Árna Olafsson EIA mundi halda seg hava lætt spæl her, tá tey fingu so mætan mann sum Birgir Danielsen, fiska selustjóra í sin part. Oivad væntadu tey, at hetta mundi ávirka okkum st nógv. at ongin tordi attur grind ! Árni spilti teimum spælið Men so kemur Arni Olafs- son og spillir alt spælið Eg hugsi. at teir hava rætt — báðir: Lýsingar Arna Olafssonar av hvervisfólkunum eru helst rættiliga beinar. Tað, tey siga og skriva, er besta prógvið um hetta, og eru tey helst bangin fyri, at vit heldur trúgva Arna Olafsson enn Birgir Dani- elsen. Birgir Danielsen hevur eisini fyri ein part rætt: vit noyðast at lurta eftir hesum fólkum, tí tey hava hart viðrák um allan heimin. Í teirra fákunnu er tað ongin uttan um okkum, sum er ferur fyri at dema, um tað er beint ella skeivt, sum EIA ferir fram, tey leggja heldur onki í tað, tí umhvervis- felagsskapir eru v»in« i dag, og hetta spæla hesi uppá. um- Birgir bersøgin, men óansin Birgir Danielsen er ber- søgin og mangan beinrak- in, eisini i grindaspurn- inginum, men her hevur hann verið óansin, tí lika so væl, sum vit vilja hoyra og trúgva tí, Arni Olafsson sigur, vilja tey hoyra tað, Birgir Dan- jelsen sigur. Alt bendir á at vit fáa tað trupult í hesum stríði, men vit eiga ikki at gevast uttan bar- daga rad våpnid er samanhald. At sterkasta vera samd vid teimum i byrjanini av stríðnum er ikki at stridast, men at vera undirbrotligur. Tad eigur ikki minst ein jarn- harður forrætningsmaður at vita! Skallesluger-drab pá laksefiskeriets alter Et veritabelt blodbad har í 1983 og 1984 fundet sted í Skotland Mere end 1700 skarver (ud af 3100 par í Skotland) og knap et par tusinde skalleslu- gere har í disse ár ladet livet pá laksefiskeriets alter. Lak- sebestanden er nemlig for- mindsket i de senere år, og da man er klar over at visse fuglearter kan æde fisk, så man en sammenhæng mel- lem disse fugles tilstedeværel se og de mindre talrige laks At årsagen i lige så høj grad kan være forurenede floder og et heftigt garnfiskeri efter laks, faldt ikke beslutningsta gerne ind. Stuttleikafiskarar i Skotlandi tyna fugl frå hond A sama hátt um- hvervisfólkini díkja okkum undir í tí, tey siga, vit gera skeivt, eiga vit at díkja tey undir í tí, vit meta, verður gjert skeivt aðra staðni, t.d. at í Skot- landi vórðu í 1983 og 1984 1700 skarvar (av 3100 per- um har) og umleið 2000 entur slaktaðar, tí menn har mettu, at hesi oyddu sum laksin í áunum, sum stressaðir skotar í viku- skiftum vilja sleppa at fiska. (Ingenieren nr. 10, 7.3.86). Raknið við, sum tey bæði donsku í sjónvarpinum Tey bæði donsku ungfólk- Dette til trods for, at der ikke eksisterer videnskabelig dokumentation for om disse fiskeædende fugle kan influe- re på laksefiskeriets succes i England og Skotland. Heller ikke nyere canadiske forsk- ningsresultater er taget i be tragtning Undersøgelser udført for den canadiske laksesammen slutning har nemlig vist, at en kontrol af antallet af fiske- ædende fugle kun har en min dre indvirkning på laksel« standen. (New Scientist 5 dec. 1985) kub ini, sum vit sóu i send- ingini »Å synini« i sjón- varpinum leygarkvøldid, áttu at fingið okkum at rakna vid. T.d. kundu limir úr okkara nógvu frá- líku ungmannafelogum kring landið — og onnur Nr. 35 — 25. mars 1986 A. Sorensen, sjúkrahússtjóri um Røktarheimid og Landssjúkrahúsið Av tí at umreðan av hesum máli fer fram í blød- | unum, vil eg á henda hátt | gera nakrar viðmerkingar. | heitan við — tikið seg saman og | | eiga at flyta inn á rektar- gjørt okkurt líknandi sum hesi bæði — stóra tøkk skulu tey bæði fáa! T.d. kundu tey nógvu ferða- fólkini fingið at vita, hví vit drepa grind, hvenn týdning grindin hevur havt, og hevur enn fyri okkum, greitt teimum frá, at vit ikki »sum umhverv- isfólkini fera fram) drepa grind til stuttleika. Víst teimum lakatunnurnar, lykkjurnar o.s.fr Alt hetta hevur skund, tí tíðin nærkast, tá ferða- fólkastreymurin floymir inn yvir okkum aftur. ohe Tann 22. oktober 1984 sendi eg vegna stýrið fyri Landssjúkrahúsið eina á- til Tórshavnar býráð, um at tey fyrstu, ið heimið, eru rektarsjúk- lingar á Landssjúkrahús- inum, ið eru heimahoyr- andi í Suðurstreymoy. Tann 28. november 1985 svaraði Sosiala nevnd Tórshavnar býráðs, við at vísa til $8 2 og 10 í reglugerðini fyri Sjálv- ognarstovnin Suður- streymoyar Røktar- og umlættingarheim. Hesar greinir snúgva seg um samansetingina av styr- inum og upptøkunevndini. Ikki eitt orð um at verða við til at, loysa umredda spurning. Hetta svar varð vidgjørt á einum fundi í stýrinum fyri Landssjúkrahúsið | tann 28. februar 1986. 6. mars var skrivið sent, ið hevur verið umtalað í Dag- blaðnum 12. mars og í Dimmalætting 15. mars. Eg meti tað rætt, at líta aftur um bak og fara aftur til 1962, tá ið ein uppi- haldsdeild varð bygd á Landssjúkrahúsekinum við J. C. Svabosgetu. Hetta var ætlað sum ein fyribils loysn. Síðani nógv eldri fólk endað dagar sín- ar tá hava undir viðurskiftum, gjøgnum 70'ini og 80'ini vóru karakteriserað sum *landaskomm=<. Nógv fólk hava arbeitt fyri at sum geva teimum eldru í Suðurstreymoy betri kor. Vit minnast øll sjúkra- systrarnar, ið savnaðu meira enn 1/2 mill. kr. saman. Sjúkrahúsini hava virk- að sum røktarheim gjøgnum nógv år. Hetta hevur verið ein bílig loysn hjá kommununum, men hjá teimum eldru hevur tað verið ein ring loysn, av ti at sjúkrahúsini ikki hava havt umsteður at bjóða teimum eldru. Hetta orsakað av, at sjúkrahús- ini ikki hava sum uppgávu at virka sum rektarheim, og harvið ikki eru inn- rættað til tess. Harafturat er hetta tann dýrasta loysnin. Man kann sostatt siga, at Landssjúkrahúsið hev- ur verið tann forlongdi armurin hjá kommunum í Suðurstreymoy. Millum annað fyri at beta um hesi viðurskifti varð stig tíkið til at byggja eitt rektarheim í Suðurstreymoy. Hverji skulu so inn á heimið? Út frá omanfyri stand- andi vildi eg mett, at vit øll hava skyldu til at syrgja fyri, at tey eldru, sum búgva í »landa- skomm« okkara og sum eru heimahoyrandi í Suð- urstreymoy, kunnu sleppa inn á heimið, tá ið tað verður tikið í nýtslu. Tá ið hetta er hent, kunnu vit sjálvandi ikki bjóða eðrum fólkum hesi viðurskifti, og tí verða hesi seingjarpláss legd niður Talan er sostatt ikki um at nýta Landssjúkrahúsið sum inngongd til rektar- heimið. Uttan at eg skal blanda meg uppí, hver skal stýra rektarheiminum, meti eg tað rætt at upplýsa, at kommunurnar gjalda 10% av iløgukostnadinum og 15% av rakstrarút- reiðslunum, meðan lands- og ríkiskassin rinda 90% og 85%. Í faldiblaðnum »Tørs- havn i tølum« verður sagt frå, hvørjar veitingar by- urin gevur. Har verður millum annað tilskilað, at sosial- verkið hevur 22 rekt- arheimspláss. Um hetta er uppihaldsdeildin hjá Landsjúkrahúsinum, kann sigast at Tórshavnar byråd hevur misskilt okkurt. Eg vóni við hesum at hava greitt steðuna hjá Landssjúkrahúsinum og vóni eg at vit kunnu koma til eina loysn til gagns fyri rektarsjúklingarnar á Landssjúkrahúsinum. Tórshavn, 19.3.86 J. A. Sørensen, sjukrahusstjori Tøkk Øllum tykkum, sum å ymiskan hått gleddu okkum á silvurbrudleypsdegnum 4. takka vit hjartaliga. mars, Tokk oll somul og gleðiligar páskir. Sunnuvá og Terji