týsdagur 25. mars 1986síða 18
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 18
tíðindablaðið
Grindaandsteðingarnir
— óvitandi figgindar okkara
Í Sosialinum frá 20.
mars er aftur viðmerking
frá umhvervisfelagsskap-
inum EIA
Allan Thornton
seg framvegis halda lítið
sigur
um Arna Olafsson og fra
greiðingar hansara
útvarpinum.
Mær tykir tó, at hann
ræðist Árna Olafsson
EIA mundi halda seg
hava lætt spæl her, tá tey
fingu so mætan mann sum
Birgir Danielsen, fiska
selustjóra í sin part. Oivad
væntadu tey, at hetta
mundi ávirka okkum st
nógv. at ongin tordi attur
grind !
Árni spilti teimum
spælið
Men so kemur Arni Olafs-
son og spillir alt spælið
Eg hugsi. at teir hava
rætt — báðir: Lýsingar
Arna Olafssonar av
hvervisfólkunum eru helst
rættiliga beinar. Tað, tey
siga og skriva, er besta
prógvið um hetta, og eru
tey helst bangin fyri, at
vit heldur trúgva Arna
Olafsson enn Birgir Dani-
elsen.
Birgir Danielsen hevur
eisini fyri ein part rætt:
vit noyðast at lurta eftir
hesum fólkum, tí tey hava
hart viðrák um allan
heimin. Í teirra fákunnu er
tað ongin uttan um
okkum, sum er ferur fyri
at dema, um tað er beint
ella skeivt, sum EIA ferir
fram, tey leggja heldur
onki í tað, tí umhvervis-
felagsskapir eru v»in« i
dag, og hetta spæla hesi
uppá.
um-
Birgir bersøgin,
men óansin
Birgir Danielsen er ber-
søgin og mangan beinrak-
in, eisini i grindaspurn-
inginum, men her hevur
hann verið óansin, tí lika
so væl, sum vit vilja hoyra
og trúgva tí, Arni
Olafsson sigur, vilja tey
hoyra tað, Birgir Dan-
jelsen sigur. Alt bendir á
at vit fáa tað trupult í
hesum stríði, men vit eiga
ikki at gevast uttan bar-
daga rad
våpnid er samanhald. At
sterkasta
vera samd vid teimum i
byrjanini av stríðnum er
ikki at stridast, men at
vera undirbrotligur. Tad
eigur ikki minst ein jarn-
harður forrætningsmaður
at vita!
Skallesluger-drab pá
laksefiskeriets alter
Et veritabelt blodbad har í
1983 og 1984 fundet sted í
Skotland
Mere end 1700 skarver (ud
af 3100 par í Skotland) og
knap et par tusinde skalleslu-
gere har í disse ár ladet livet
pá laksefiskeriets alter. Lak-
sebestanden er nemlig for-
mindsket i de senere år, og da
man er klar over at visse
fuglearter kan æde fisk, så
man en sammenhæng mel-
lem disse fugles tilstedeværel
se og de mindre talrige laks
At årsagen i lige så høj grad
kan være forurenede floder og
et heftigt garnfiskeri efter
laks, faldt ikke beslutningsta
gerne ind.
Stuttleikafiskarar i
Skotlandi tyna fugl
frå hond
A sama hátt um-
hvervisfólkini díkja
okkum undir í tí, tey siga,
vit gera skeivt, eiga vit at
díkja tey undir í tí, vit
meta, verður gjert skeivt
aðra staðni, t.d. at í Skot-
landi vórðu í 1983 og 1984
1700 skarvar (av 3100 per-
um har) og umleið 2000
entur slaktaðar, tí menn
har mettu, at hesi oyddu
sum
laksin í áunum, sum
stressaðir skotar í viku-
skiftum vilja sleppa at
fiska. (Ingenieren nr. 10,
7.3.86).
Raknið við, sum tey
bæði donsku í
sjónvarpinum
Tey bæði donsku ungfólk-
Dette til trods for, at der
ikke eksisterer videnskabelig
dokumentation for om disse
fiskeædende fugle kan influe-
re på laksefiskeriets succes i
England og Skotland. Heller
ikke nyere canadiske forsk-
ningsresultater er taget i be
tragtning
Undersøgelser udført for
den canadiske laksesammen
slutning har nemlig vist, at en
kontrol af antallet af fiske-
ædende fugle kun har en min
dre indvirkning på laksel«
standen. (New Scientist 5
dec. 1985)
kub
ini, sum vit sóu i send-
ingini »Å synini« i sjón-
varpinum leygarkvøldid,
áttu at fingið okkum at
rakna vid. T.d. kundu
limir úr okkara nógvu frá-
líku ungmannafelogum
kring landið — og onnur
Nr. 35 — 25. mars 1986
A. Sorensen, sjúkrahússtjóri um
Røktarheimid og
Landssjúkrahúsið
Av tí at umreðan av
hesum máli fer fram í blød-
| unum, vil eg á henda hátt
| gera nakrar viðmerkingar.
| heitan
við — tikið seg saman og |
| eiga at flyta inn á rektar-
gjørt okkurt líknandi sum
hesi bæði — stóra tøkk
skulu tey bæði fáa! T.d.
kundu tey nógvu ferða-
fólkini fingið at vita, hví
vit drepa grind, hvenn
týdning grindin hevur
havt, og hevur enn fyri
okkum, greitt teimum frá,
at vit ikki »sum umhverv-
isfólkini fera fram) drepa
grind til stuttleika. Víst
teimum lakatunnurnar,
lykkjurnar o.s.fr
Alt hetta hevur skund,
tí tíðin nærkast, tá ferða-
fólkastreymurin floymir
inn yvir okkum aftur.
ohe
Tann 22. oktober 1984
sendi eg vegna stýrið fyri
Landssjúkrahúsið eina á-
til Tórshavnar
býráð, um at tey fyrstu, ið
heimið, eru rektarsjúk-
lingar á Landssjúkrahús-
inum, ið eru heimahoyr-
andi í Suðurstreymoy.
Tann 28. november
1985 svaraði Sosiala
nevnd Tórshavnar býráðs,
við at vísa til $8 2 og 10 í
reglugerðini fyri Sjálv-
ognarstovnin Suður-
streymoyar Røktar- og
umlættingarheim. Hesar
greinir snúgva seg um
samansetingina av styr-
inum og upptøkunevndini.
Ikki eitt orð um at verða
við til at, loysa umredda
spurning.
Hetta svar varð vidgjørt
á einum fundi í stýrinum
fyri Landssjúkrahúsið
| tann 28. februar 1986. 6.
mars var skrivið sent, ið
hevur verið umtalað í Dag-
blaðnum 12. mars og í
Dimmalætting 15. mars.
Eg meti tað rætt, at líta
aftur um bak og fara aftur
til 1962, tá ið ein uppi-
haldsdeild varð bygd á
Landssjúkrahúsekinum
við J. C. Svabosgetu.
Hetta var ætlað sum ein
fyribils loysn.
Síðani nógv
eldri fólk endað dagar sín-
ar
tá hava
undir viðurskiftum,
gjøgnum 70'ini og
80'ini vóru karakteriserað
sum *landaskomm=<. Nógv
fólk hava arbeitt fyri at
sum
geva teimum eldru í
Suðurstreymoy betri kor.
Vit minnast øll sjúkra-
systrarnar, ið savnaðu
meira enn 1/2 mill. kr.
saman.
Sjúkrahúsini hava virk-
að sum røktarheim
gjøgnum nógv år. Hetta
hevur verið ein bílig loysn
hjá kommununum, men
hjá teimum eldru hevur
tað verið ein ring loysn, av
ti at sjúkrahúsini ikki
hava havt umsteður at
bjóða teimum eldru. Hetta
orsakað av, at sjúkrahús-
ini ikki hava sum uppgávu
at virka sum rektarheim,
og harvið ikki eru inn-
rættað til tess. Harafturat
er hetta tann dýrasta
loysnin.
Man kann sostatt siga,
at Landssjúkrahúsið hev-
ur verið tann forlongdi
armurin hjá kommunum í
Suðurstreymoy.
Millum annað fyri at
beta um hesi viðurskifti
varð stig tíkið til at
byggja eitt rektarheim í
Suðurstreymoy.
Hverji skulu so inn á
heimið?
Út frá omanfyri stand-
andi vildi eg mett, at vit
øll hava skyldu til at
syrgja fyri, at tey eldru,
sum búgva í »landa-
skomm« okkara og sum
eru heimahoyrandi í Suð-
urstreymoy, kunnu sleppa
inn á heimið, tá ið tað
verður tikið í nýtslu.
Tá ið hetta er hent,
kunnu vit sjálvandi ikki
bjóða eðrum fólkum hesi
viðurskifti, og tí verða
hesi seingjarpláss legd
niður
Talan er sostatt ikki um
at nýta Landssjúkrahúsið
sum inngongd til rektar-
heimið.
Uttan at eg skal blanda
meg uppí, hver skal stýra
rektarheiminum, meti eg
tað rætt at upplýsa, at
kommunurnar gjalda 10%
av iløgukostnadinum og
15% av rakstrarút-
reiðslunum, meðan lands-
og ríkiskassin rinda 90%
og 85%.
Í faldiblaðnum »Tørs-
havn i tølum« verður sagt
frå, hvørjar veitingar by-
urin gevur.
Har verður millum
annað tilskilað, at sosial-
verkið hevur 22 rekt-
arheimspláss. Um hetta er
uppihaldsdeildin hjá
Landsjúkrahúsinum,
kann sigast at Tórshavnar
byråd hevur misskilt
okkurt.
Eg vóni við hesum at
hava greitt steðuna hjá
Landssjúkrahúsinum og
vóni eg at vit kunnu koma
til eina loysn til gagns fyri
rektarsjúklingarnar á
Landssjúkrahúsinum.
Tórshavn, 19.3.86
J. A. Sørensen,
sjukrahusstjori
Tøkk
Øllum tykkum, sum å ymiskan hått gleddu
okkum á silvurbrudleypsdegnum 4.
takka vit hjartaliga.
mars,
Tokk oll somul og gleðiligar páskir.
Sunnuvá og Terji