leygardagur 12. apríl 1986síða 26

Nr. 40 12. apríl 1986 ——— ES SUNNUDAGUR Sunnudag kl. 20.55 »Medmenniskja« — norsk sendirød i fyra pørtum tend s N NRK gje ørtun på ry K t Í } Olav Duun Henda sendireð er gjerd eftir skaldsøguni »Med menniskja“ eftir Olav Duun (1876-1939). Hann varð borin í heim á oynni Jeya, búði har til hann var 25 ára gamal og fór síðani á læraraskúla. Hann fekk eitt forlag at geva eina bók út, tá hann var 31 ára gamal. Í 1927 fekk hann al- menna rithevundalen, og síni síðstu 12 ár halgaði hann hevundaarbeiðinum burturav. Skaldskapur hansara er nær knýttur at heimbygd- ini. Segurnar ganga fyri seg í Namdalinum, og fólkini tosa bygdarmálið har. Skaldskapur hansara flutti heimbygdarskald- skapin í Noregi eitt stórt stig framá. Men tað, sum sermerkir skaldskapin hjá Olav Duun, er tann stóri kunn- leiki hann hevur til hesi fólkini — til gerandislív teirra, tilknýti teirra til náttúruna og spenningin teirra millum. Tað psykoligiska inni- haldið í hesum innilæsta Namdalsumhvervinum er av slíkum slagi, at skald- Se Skaldsøgan »Medmenniskja« er ein tann mest lisna skald- segan eftir Olaf Duun Sjónleika- og filmsmad- urin Arild Brinchmann dramatiseraði bókina til sjónvarp, og hann hevur eisini staðið fyri innspæl- ingini. Tær flestu upptek- urnar eru gjerdar í Nam- dalinum. Segan er um tann lítla garðin Stavsund í Nam“ dalinum, eitt innilæst um- hvervi har fólk eru knýtt at hverjum eðrum í góðum og illum. Í hesum umhvervi eru Ragnhild og verfaðir hennara, Díð- rikkur, avmyndað sum tveir mótsetningar. Ragn- hild er opinskárað og sam- kenslufull, Díðrikkur er 6- reinur og psykologiskt av- lagaður. Hákun, maður Ragn- hildar, er veikur, og hon noyðist at forða fyri, at hann beinir fyri faðiri sín- um. Men hetta ger hon á slíkan hátt, at Hákun ork- ar ikki at bera byrðuna av gerð hennara, og hon noyðist tí sjálv at melda seg hjá sýslumanninum. Seinasti partur av Upptakari og avspælari í einum EP“ Ar Tankarnir aa sum var nogv frammi árunum millum bæði kríggini spurningin um mál og midlar, harðskap ella ikki, tá tað ráddi um at verja menniskjanslig virði. Men tað sjáldsamasta í skaldseguni er tó tann mynd, hann gevur av góðum og illum í menn- iskjalívinum, tað gåtuføra samspælið millum mót- setningarnar, alt tað sum samstundis skilir og knýtir menniskjuni saman Fyrsti partur Henda sendireð byrjar Fríggjadag kl. 20.30 við, at Hákun sigur konu síni Ragnhild frá ætlanini at brúka vatnorkuna í ánni, sum rennur gjøgnum ogn teirra. Tey vita ikki, at Díðrikkur — faðir hák- unar — hevur somu ætlanir. Díðrikkur fer til handils- mannin Karl Alberg og biðjur hann selja sær Flet- una niðri við sjóvarmálan, har hann so ætlar at byggja eina myllu. Aftur- fyri skal Karl Alberg fáa Sjonvarpssøgan garðin Fagranes, sum Díð- rikkur sigur seg hava tek- an. Teir semjast báðir. Díðrikki tervar pening at keypa Fletuna fyri, og hann vil hava sonin Hák- un at keypa seg úr hald- inum. Eisini roynir hann at fáa pening burtur úr hini gomlu fastrini Hvít- uglu. Rættiligur brekur kemur í, tá dóttirin Lea og maður hennara Mortan, sum búgva á Fagranesi, Síða 7 frætta, at Díðrikkur ætlar at lata Karl Albert fáa henda garðin. Tey eru illa fy ri fíggjarliga, og fyri at tey ikki skulu verða seld á tvingsilsuppboði, noyðist Hákun at hjálpa systur síni Leu. Tað er Finnbogi Isak- sen, sum hevur umsett leikin til føroyskt Vit senda beinleidis I dag er gjørligt at senda beinleiðis sjónvarp frá nærum allastaðni í heim- inum, og kann tí ein stórur partur av heimsins íbúgv- um fylgja við tí, sum fer fram júst í teirri letu hetta hendir sum sjónvarpið ger nógv av at senda beinleiðis, er ítróttur, og tann ávirkan sum sjónvarpið hevur havt á ítróttin, eigur ikki at undirmetast Í hesi sendingini verður serliga rett um ítrótt og sjónvarp