týsdagur 11. mars 1986síða 7
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 29 — 11. mars 1986
Rættleiðing til lesarabrøv
um »Hotel Torshavn«
Vit, sum sita og hava tað
gott á »Hotel Torshavn«,
eru ovfarin og oøgvuliga
vónsvikin av lesa
summi av teim feroysku
blødunum og mótmæla, a
hotellið fær < inga um
m i le it fé 5 st
talu. I
( endiliga vil
} us} ia við
acilite
um: in rev
ter k I Tors
havn; men sum eitt til
haldsstað hjá førovingum
ávegis til ella av sjúkra-
húsi í Danmrk (Keyp
mannahavn) og teirra av-
varðandi, lúkar hotellið øll
tey krøv, ein kundi havt
hug at sett. Bæði leiðarar
og starvsfólk gera tað, tey
kunna, fyri at vit skulu
kenna okkum væl.
Tað vantar einans tað,
at vit eru ikki heima hjá
okkum sjálvum. Fyri-
stødukvinnan syrgir sjálv
fyri, at sjúklingar verða
avheintaðir til »ambu-
lanta« viðgerð til dømis.
Hon tilrættaleggur allan
flutning til lufthavnina,
bæði fyri sjúklingin og av-
varðandi. Vit undirritaðu
vóna, at føroyingar, sum
noyðast á sjúkrahús í
Danmark, ikki aftra seg
fy Á
på #2.
Lv Topliosd
við at búgva á >Hotel
Tórshavn< orsakað av
hesum ljótu lesarabrøv-
um. Tí her er gott at vera.
Aliumsóknir!
Í Sosialinum 11. febr.
skrivar fåmjiningur, at
umsóknin hjá P/F Gutt-
ansteð í Fámjin bleiv
krógvað dagin fyri fundin
hjá Aliráðnum og kom
afturíaftur dagin eftir
fundin. Nú er tað, at eg
kundi hugsað mær at sett
formanninum í Aliráðnum
nakrar spurningar:
1. Verður tað loyvt
skrivara ella eðrum lími í
Aliráðnum at krógva
burtur umsókn hjá åvis-
um felag til fyrimun hjá
ødrum?
2. Hvi er onki gjørt vid
hetta, t.d. hví er tann, ið
hetta hevur gjert, ikki
koyrdur úr Aliráðnum?
3. Er tað ikki tygara á-
byrgd at alt gongur rætt-
víst fyri seg í Aliráðnum?
4. Er her ikki talan um
mutur í stóran stil?
4. Er tað ikki ein treyt,
at sóknarstýrið á staðnum
skal geva loyvi, årenn Ali-
ráðið gevur loyvi.
Til Vilhelm Johann-
esen, alimálaráðharra!
Var ætlanin ikki tann, at
alingin skuldi vera eitt
alternativ til fiskivinnuna
og samstundis bygda-
mennandi.
Her í Suðuroy eru fleiri
dømi um ljótan atburð
ímóti monnum, ið ætla
sær undir aling og vil eg
hervið biðja alimálaráð-
harran um at fáa hetta í
rættlag skjótast gjorligt.
S.B.
Felagsskapur at standa
ímóti álopum
frå umhvørvisfolki!
Harra blaðstjóri.
Tann fyrsti av — óivað
fleiri — umhvervisvernd-
arfelagsskapum hevur
longu verið í Føroyum fyri
at fáa okkum at steðga
grindadrápi okkara. Tað
kann neyvan vera ivi um,
at vit eiga at taka teirra
hóttanir í álvara. Eg hugsi
ikki, tað nyttar okkum
stórt at spæla >fornerm-
aði“ og halda, at vit ikki
koma í trupulleikar, um
vit ikki gera okkurt muna-
gott tiltak á ein ella annan
hátt. Hesi ungu fólkini frá
EIA tykjast vera munin
meir sympatisk enn hann,
sum lá á Havnarvág í
fjør! Eg hugsi tó, at vit
ikki eiga at lata okkum
lumpa av hesum, tí tá
skipið hjá Green Peace,
»Sirius« var her fyri nøkr-
um árum síðani fyri at
mótmæla hvalaveiðini hjá
»Hvitakletti«, segdu tey
seg heldur ikki vilja skaða
okkum á nakran hátt.
Grindadráp vóru tey ikki
komin at mótmæla. Men
sum fráleið, sóu og hoyrdu
vit, at tey bert skrivaðu
um — og vístu myndir frá
grindadrápi !
Vit vita eisini, at tey
góvu smádreingjum væl
av peningi fyri at fáa teir
at saksa í deyðar grinda-
hvalir. Hetta tóku tey so
myndir av og sendu um
heimin allan.
Tað man neyvan vera ivi
um, at fólkini frá EIA, tá
tey eru heimkomin, fara at
geva frágreiðingar, sum
neyvan bert vera um tann
»fitta feroyingin !«
Ju, vit noydast at lurta
eftir hesum fólkum, og vit
noyðast at gera okkurt.
Ikki tí, eg vænti ikki, at
vit kunnu broyta teirra
stødu, tí tey hava gjørt
sær sína hugsan um
grindadráp, og hesa vilja
tey blíva við at hava, tí
tey hava spjatt hana um
allan heimin, so tað er
ongin vegur aftur fyri tey,
skulu tey ikki >tabe an-
sigt«.
At tey ikki lurta eftir
okkum, progva tey, tå tey
siga, at vit lovadu at gera
okkurt munagott i 1978,
men hava enn onki gjørt!
Øll, sum vilja, vita, at
grindalógin er broytt
munandi hesi seinastu
árini, og skjótt verður hon
broytt enn meir. Somu-
leiðis er mannahugsanin
um grindadráp eisini mun-
andi broytt. Hver er hes-
in felagsskapur, sum
kallar seg >Environmental
Investigation Agency«
(EIA)? Tey siga seg um-
boda 25 adrar felagsskap-
ir.
Eg ivist.
Tað var ikki nógv at
hoyra um henda felags-
skap, áðrenn tey gjerdu
vart við seg í Vestmanna í
fjør. Eg hugsi ikki, eg fari
skeivur, tá eg haldi meg
minnast, at tá varð sagt,
at felagsskapurin var ný-
stovnaður, og einastu
limir í honum vóru tey
trý: Allan Thornton, sum
er leiðari, Jennifer Gibson,
varaleiðari og so ein triði,
sum eisini var við í Vest-
manna. Tað hoyrdist
eisini, at mótmælið í Vest-
manna var fyrstu ferð, tey
veruliga gjørdu vart við
seg. Tey siga, at tey halda
lítið um frágreiðingarnar
hjá Árna Ólavssyni í út-
varpinum. Sjálvandi gera
tey tað!
Árni Ólavsson flokkaði
teir ymisku umhvervis-
bólkarnar.
M.a. segði hann, at
summi av umhvervisfólk-
unum als ikki ynsktu
hvalaveiðina steðgaða, tí
tey livdu av at mótmæla
henni. Um hetta er beint,
veit eg ikki, og um EIA
hoyrir til henda bólkin,
veit eg heldur ikki, men
tað er so tað, tey fáast við,
og tey hava fingið pening
til hetta frá enskum rit-
Síða 7
hevundi, sum í fyrstu
syftu ikki vildi lata ný-
skrivaðu bók sína geva út
í Danmark, sum mótmæli
móti føroyska grindadráp-
inum. Seinni læt hann tó
bókina geva út har. Inn-
tøkan av bókini skuldi
fara til ETA!
Víðari siga tey bæði,
Allan Thornton og Jenni-
fer Gibson, at tey hava
tosað við nógv ung fólk í
Feroyum, sum ongantíð
hava luttikið í grindadrápi
og als onki leggja í grind.
Tað kann væl vera, at so
er, men eg hugsi tó, at hesi
munnu vera í stórum
minniluta millum ung-
sum eldri fólk i Føroyum.
Eitt er givið, vit noyð-
ast at taka hesar felags-
skapir í álvara, vit sleppa
ikki undan. Vit eiga at
taka tey í so stórum
álvara, at vit meta teirra
álop sum krígsatgerðir, tí
tað, tey gera, er ikki bert
tað, at tey taka grindina
frá okkum, men tey taka
alt okkara lívsgrundarlag
undan okkum við teirra —
í nógv flestu forum —
lygusøgum.
Myndugleikarnir hava
longu gjørt nógv, men ikki
nokk. Skjótt má berast at,
so vit ikki, sum so mangan
liggja sjóvarfallið av okk-
um.
Tað er týðuligt, at tey
bæði frá EIA hava fleiri
hjálparfólk i Føroyum. Tit
eiga at hugsa tykkum væl
um, hvat tað er, tit gera, tí
at hjálpa eina fígginda í
krígstíð, er landasvik !
Tað er kanska so lætt at
halda við teimum nú, tí øll
tekin eru til, at tey verða
at vinna bardagan, tí vit
eru so ómetaliga sárbær.
Vit hava so at siga bert
ein vinnuveg, sum ikki
tolir alt ov nógv órógv.
Men undir seinna heims-
bardaga vóru tey nógv,
sum hildu, at týskarar
fóru at vinna kríggið, tí
fóru tey í part við teimum
móti sínum egnu, eins og
tit nú gera! Vit vita tó,
hvussu kríggið gekk, og
hvat varð av svíkjarunum
tá!
Einaferð varð tosað um
at stovna ein felagsskap
sum mótvekt móti álop-
unum frá umhvervis-
felagsskapunum. Hvat
varð av hesum frálíka
hugskoti?
Hesin felagsskapur
nytist ikki at vera nakar
ålopsfelagsskapur, men
hann kann hava til upp-
gávu at taka ímóti teim-
um, sum koma henda-
vegin at mótmæla, og
eðrum við. Tosa við tey,
leiðbeina tey, gera upplýs-
ingargreinir og -filmir,
ikki bert um grindadráp,
men um Feroyar og feroy-
ingar sum heild, t.d. sagt
teimum frá, hvussu vit
verja fuglalív okkara
0.s.fr.
Royndirnar frå »Færøer-
ne i Focus« niðri i Keyp-
mannahavn kundu verið
grundarlag undir hesum
felagsskapi.
ohe.
Service
á Frælsinum, tif. 1 2112
3800 Tórshavn