hósdagur 13. mars 1986síða 6

Ábyrgdarblaðstjóri: Telefon 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Tórshavn Grækaris- VÁRIÐ kemur hækkar sól — syngja vit, men stundum skal merkisdagur sum eitt nú grækarismessa til fyri at vit av álvara geva okkum far um broytingar í árinum. Og við tí støðuga vaksandi tali á inniarbeiðandi fólki man ansurin fyri broyting- unum í náttúruni vera minni enn áður, tá at kalla alt fyri- takssemi her á landi mátti laga seg eftir veðurván- unum. FÁ munnu enn hava hoyrt hugaligu klippini, men so mikið fleiri hava hesa fyrstu og kærkomnu várheilsan í væntu. TÍ hugaligt og lívsjáttandi er tað, at trúfastar verur sum fuglurin ár eftir ár koma aftur á klettarnar júst á teirri tíð á árinum, tá vit leidd og móð av vetrartøss- inum kanska ikki hava hægstu hugsanir um tilveru okkara í hesum skaddu- sveipta landi. MEN »klipp« og hey — har kom várið við øllum tess | vónum og ætlanum um alt tað, ið fáast má frá hondini, men sum ikki var hugsað | um, áðrenn hesa vælkendu | áminning. | ER viðrák, so mennast vón- | irnar, meðan tær vikna í | mótburði. | MEN afturvendandi fugl- urin hevur enn í barmi vón- ina um eitt gott og hugaligt summar á klettum okkara. Enn hevur hann álit á møgu- leikunum fyri at finna mettu | fyri sær og sínum úr sjógv | og haga — og vágar hann | sær eisini enn at nærkast Í okkum tvíbeintu. | MEN hvussu leingi afturat. | Hetta verða vit sjålvi at gera Fyritaksstjóri: Blaðfótk: Uppseting: Prent: av. Fongmøguleikunum ráða vit ikki yvir einsamøll, enn minni broytingum í veðurlagi, men frið og sóma kunnu vit tryggja fuglinum. HETTA hevur verið á leið seinnu árini. Striltið gekst hjá summum t.d. at fata, at einasta verja av lomviga- stovninum, sum vit kundu hjálpa við í, var bann móti skjóting ávísa árstíð. Eins striltið gekst, áðrenn stand- urin við lomviganum gjørd- ist so ovurhonds vánaligur, at fáa skjótingarbátar at halda seg frá bjørgunum. ANNAR friðaður fuglur, sum rættuliga væl er komin fyri seg, er skarvurin. Hesin er sum gllum kunnugt enn friðaður, men kortini verður hann íðiliga skotin — enntá verður havt á lofti manna millum, at so og so nógvir vóru fingnir bæði nær og hvar. HAVGÁS, sum ikki bara hjá okkum, men í heimsvið- fangi er av sjáldsamastu fuglum, varð eisini nú ein dagin skotin út fyri foroysk- ari bygd. OG eingin talar at, og okk- um kunnugt er einki frætt frå løgregluni um henda óflýggjaskap. MEN er líkasælan manna millum fyri hesum viður- skiftum so stór, so man ansurin fyri náttúru okkara vera eins lítil. VÆL vita vit, at eins stórir ella stórri spurningar skorða á, men er eingin ans- ur fyri tí livandi, tå tørvar okkum heldur ongan ans fyri tí deyða. OG vónandi hava stórvelda- leiðararnir báðir, sum júst á grækarismessu í fjør fóru undir tingingar um framtíð heimsins, somu áskoðan. Kr. SP S0Sialurin Nr. 30 — 13. mars 1986 Ommusnakk Meðan harðast stóð á i trætuni millum teir stóru og tær sum eru vanar at vera okkum gomlu til hjálpar, las eg í einum blað, at onkur skrivaði, at viðkomandi sá seg noydd- an til at tala okkara sak, tí vit vóru somikið senil, at vit dugdu ikki at halda á penni. Gomul eri eg, og maður- in við, men nú fari eg at prenta nekur orð, fyri at vísa, at so gaiið er tað ikki við mær, sum hildið var. Tað var ikki tí eg ikki legði í vaðið, men eg helt satt at siga, at eldurin var nóg stórur, so tað var betur ikki at birta uppundir. Heimahjálp hava vit, og vit tóku bæði ímóti henni við opnum ermum fyrsta dagin hon kom aftur. Vit bæði ynskja teim alt gott, men rætt er tað, at gjørdu allar eftir Ingeborgs boðum, so vóru fleiri ússa- lig fólk farin illa, so hon hugsaði seg ikki nóg væl um. Men Ingeborg er kona fitt, hon má ongantíð gera slíka dáragerð aftur. Nú er nokk við hasum, men eftir sum eg eri omma, ja kanska kanska næstan langomma, tí eg haldi meg síggja, at handa elsta ommudétturin er farin at bjóða sær til, smáttsignað, so fari eg at siga nøkur orð við tykkum fýra, Elsu í Skorðini og aðrar, at tit vóru dámligar at lýða á. Tó dugi eg ikki at skilja, hví summar av tykkum skuldu vera so forteipaðar av, at tit vóru undirmett- ar, tí tit vóru við hús og ansaðu húsi og bernum. Sjálvandi ger hver sum hann heldur vera bestu ráðini, bæði kvinna og maður. Tann sum tekur sær tykni av hvat hini siga, hann kemur íkki langt her í lívinum. Nei, míni ráð eru til tykkum: Haldið fram sum hver helur vera frægast, og leggið ikki petti í slatrivættini ! Omman á Teigalendi Palme og Breckmann Herfyri las eg í Dag: blaðnum grein, undir- skrivað: Ó.B., og man kann ikki siga annað, enn at eg bleiv ógvuliga skakkur. Áðurnevndi strivari, O.B., var ógyu- liga argur inn á jarðar- ferðina hjá tí nú eyða friðarelskaranum Olof Palme. Ó.B. dámdi ikki, at fleiri ava hansara vinum, eitt nú Pinochet, Botha og aðr- ir blóðtystir fascistar, ikki sleppa við. Men hetta skilja vit onnur, um vit bert brúka hevdið rætt. Hví í allari víðu verð skula tílíkir sleppa at vera við til at heiðra einum manni, sum alt sitt lív hevur barst fyri firði, frælsi og rættvísi, ja, sum stutt sagt hevur vígt sítt lív fyri fridin?? Nei, Oli. Hesin maður, ið fall fyri óndum valds- gerðum, hevur annað uppiborið. Ístaðin fyri at tú, sum tann einasti í heiminum, spillir henda góða mann út, skuldi tú heldur tikið og lært eitt sindur av hansara orðum og gerningum. Vís teg sum ein mann, Óli. Tak hasi ljótu orðini í teg aftur, og skriva heldur eina grein, manninum til heiðurs. Tað er tað hann Lýsir fyri stavn hjá sandoyingum Nú er annað lívið at vera úr Sandoynni, nú Eyðun Videre sjálvandi við stórari mynd av sær sjálv- um, í Dagblaðnum grætur síni meðigu tår, nú okkara maður hevur verið við at ferjumálið, tað loyst størsta og týdningar- mesta fyri okkum øll her å oynni. Tit høvdu sanniliga tjansin at loysa ferjulegu- málið vid seinastu sam gongu, antin tað skuldi verid vid Gomlu rætt ella ei. Men gakk. Klandur og strid fingu tit tad til og einki annað. Í einari Dimmalætting, skrivar lesari um málið og takkar m.a. Lassa Klein fyri loysninga. Sjálvandi skal hann hava tekk uppi borna fyri sítt arbeiði, men sum ellum kunnugt hevur hann ikki verið einsamallur um at lovs hetta mál, ella Sjálvstýr isflokkurin sum s Til seinast vil eg heita á Dagblaðið og henda super Eyðun Viderø, um at fáa eina heldur sterri mynd av honum tí tá arbeiðir Tórshavn hevur uppiborið. Tveir, ið syrgja iaðurir bara ikki verki javnaðarmaður = DYPPIÐ I DYRUPS === ENDAMÁL MÁLING Uppi á Hálsi - TLF. 16789