týsdagur 22. apríl 1986síða 22

Síða 22 Nr. 44 — 22. & april 1986 Góðir påskadagar — Oli Dahl skrivar um nevndarfundin hjå Samnordisk Pensionårkultur i Havn å påskum Hóast veðrið var ikki av ti besta, so lendi flogfarið í ellum góðum skirhosdag í Vágum Umboðini úr nordanlondum vóru komin til Føroya at halda nevnd- arfund ella, sum tey kallaðu tað, arbeiðsfund Nú er at skunda sær at siga, hv hetta var fyri norrent fólk, sum komið var á klettarnar. Tað vóru pensionistar, umboð fyri »Samnordisk Pensionár- kultur«. sum undirritaði nevndarlimur fyri Feroyar gav eina hóming av í fjøl- miðlun okkara stutt fyri pás — Hóast sent til allar. so vóru tað kort- ini onkrir, sum íkki nevndu tað — teir um tað. Ferðin úr Vágum til Havna: gekk, sum hon átti: uss, úr bussi, í bát, úr báti, í buss, úr bussi soleiðis vilja teir „betri menninir« hava tað. M.C. á Hafnia stóð blíiðsnýðaður í mótteku- høllini. og onki var spart av kurteisi, so hesir gestir skuldu kenna seg væl- komnir. Eftir at hava kunnad seg vid búrúmið og fingið sær ein bita og nakað av hvíld, varð fundurin sett- ur á Panorama. Útsýnið yvir umhvervið har er sera vakur:. og vóru gestirnir hugtik ir Fun urin snúði seg um taðæ: da mentunarskeid- ið. s í ár verður á Alanc Umsóknir um lut- tøku 1 kannaðar, upp- skot skrá gjert, og ymisk raktisk ting løgd tilræ ;. Tá átturði var etin varð ð út at spåka, út eftir! ni, útá Tinganes, heim tur við sjóvar- málar am við Eystaru- våg c :jegnum Gongina. Gesti: skkara vóru sera hugti rav hesum gamla býaru hvervi og vóru aftur r, tå leta beyðst; sum v a man vóru fototól á lofti verjum andaræli. Í} rkju og Xirkjubo La: vafriggjadag varð farið : Havnar kirkju. Hó- ast 'oy skiltu lítið av præd uni, so var tó tekst: 'in tann sami eins og sangur. Tá døguråi var etin hendc dag varð farið til Kirkjubøar. Vit hevdu heitt . Trónd Patursson, listarmann um at vísa okkum runt. Komin til Kirkjubear var farið at sóknast eftir Tróndi. Komin at húsum vórðu dyrnar slignar upp á vid- an vegg og hann og konan bjóðaðu okkum inn til ein heitan munn. Hetta hildu gestirnir vera sera blítt, og tað var tað við. Øgvu- liga hugtiknir vóru teir, tá teir fingu at vita, at Tróndur hevði sjálvur smíðað húsini, og tilfarið var úr rekaviði, og hildu tey, at tey í sjálvum sær vóru eitt satt listarverk. Aftaná at hava sæð øll fornminnini og hava fingið greitt frá, vóru gestir okkara einigir, at hetta vóru ikki hissini forn- og seguminni her lógu. — Tími gekk, tveir við, áðr- enn hildið varð aftur til Havnar Um kveldið vórðu vit boðin heim til Linu Arge. Hetta komst av, at Lina Arge og Hanna Linden- skov hevdu verið á skeið- num, ið hildið var í Íslandi seinasta summar, og tær kendu øll, sum vóru her Hetta bleiv fyri tey eitt ógloymandi kveld. Tær báðar Lina og Hanna hevdu diskað upp fyri okkum við kaffi og kokum og dugdu so væl at vera bliåar. Tað varð nógv sungið úr Feroya Fólks, tí Bjarne Lenegren hevði upptekutól hjá sær, og hann hevur stóran ans fyri sangi. Eitt væl negt fylgi spákaði til hallar heim. Í Norður- landahús- inum og Utvarpinum Leygardagin (påskaaft- kl. 10 — høvdu vit av- talað vid Karen Flodstrøm um at sleppa at siggja Norðurlandahúsið. Upp á slagið tiggju vóru vit har. Men nor- rønu gestir okkara vórðu eitt sindur illa við, tá Karen Flodstrem var ikki har. Ikki tí, vit vóru stak væl móttikin: Ein vekur, snotulig og fryntlig kvinna kom móti okkum og bad okkum orsaka, at Karen Flodstrøm var ikki har, hon hevði fingið gest- ir og kundi tí ikki koma. Henda unga kvinnan var bæði blíð og týð, bjóð- aði kaffi og fekk prát í lag. Greiddi frá húsinum og vísti okkum í hvenn krók. Hon fekk eisini úr at gera at vera fotografur fyri gestirnar, sum allir høvdu myndatól og vildu koma uppá sjálvir: Ein sera dámlig kvinna fylgdi okkum av stað og hevði við sínum fína og nat- úrliga verumáta útfylt tað skarðið í gleðini, at nor- renu gestir okkara ikki fingu Karen Flodstrem í tal. Vit høvdu eisini av- talað við Jógvan Arge á útvarpinum og spákaðu yvir í Utvarpshusid. Á vegnum komu vit framvið ti nýggja listarverkinum, sum Tróndur hevur evnað úr stórum jarðklettum. Ein av gestum okkara hevði fingist nógv við fornfrødi, hann segði, at hann í hesum listarverki kundi hóma minst tvey ting: annað var eitt fornt gravarhelli, ið ikki var lið- ugt; hitt var ein karva stød. Hann helt, at so nógv kundi ein royndur listarmaður fáa burtur úr nekrum jarðklettum Jógvan Arge var bæði blíður og týður, og hóast ringa tið fekk hann eitt prát í lag við Bjarna Lene- gren. Bjarni greiddi frá endamálinum við »Sam- nordisk Pensioårskultur« og fegnaðist um, at Feroyar vóru komnar upp í hetta arbeiðið. Útvarpið sendi brot av prátinum seinni, takk fyri Jógvan! Seinni um dagin hildu vit fram við fundinum, sum var liðugur um seks tíðina. Um kveldið hugn- aði hver sær, sum honum lysti. Ongin útferð Páskamorgun aftaná kirkjutíð var ætlanin at fara eftir oyggj í Eystur- oynna; men tað var himmalsins ódnarveður og tí ikki hugsingur um at gera nakra útferð. Hetta gjørdist ikki við, ti í Før- oyum má veður og vatn sær ráða. Aftaná degurða komu Olivar Næss og Oskar Hermansson at hitta Bjarna Lenegren, sum teir kendu frá sjónleikara- skeiði í Finnlandi. (Mar- gretha Næss hevði prátað við Bjarna uppi í Norður- landahúsinum). Teir fingu eitt hugnaligt prát í for- hellini á Hafnia, og hetta var Bjarni ógvuliga glaður fyri. Tá teir vóru farnir og vit sótu har og grundaðu um hvat var til ráða at taka henda seinnapart, ringdi telefonin, og vóru tað Marianna og Árni Dahl, ið spurdu, um vit hevdu hug at koma út til teirra at fáa eitt prát og ein drekkamunn. Hetta kom væl við. Marianna, sum er hevundur, arbeiðir á Náttúrugripasavninum, fekk so skipað fyri, at vit kundu koma at síggja savnið. Ovurfegin og takksom leitaðu vit aftur-- at húsum, vitandi um, at hesum klettum balist mentað fólk, sum >virðir sítt land, sína segu og sjálvan seg« Um kveldið kláraði hann í, og nýttu vit hevi at savnast á Panorama at síggja teir alsamt skift- andi litirnar í skýmingini. Sjáldsamur morgun Annar páskadagur, sum var fráfaringardagur, Hetta rann upp við sól var ein sjáldsamur morg un, og stóðu ell undrun- arsom, at veðrið kundi skifta so frá einum degi til annan Bussurin kom, vit vóru á ferð, gestirnir vestur í Vágar og undirritaði til Klaksvíkar. Vit skiltust í Kollfjarðardali Skælingur, sum skír hósdag hevði staðið so brúnasíður vid nátthúgv- uni á høvdi, var vakur á at líta henda annan páska- morgun, stóð við skínandi kavataktum tindi. Ein kundi í kvirruni hoyra hann teska: »Frændur, takk fyri vitjanina og góða ferd« Men vit i nevndini fyri »Samnordisk Pensionár- kultur« vilja siga hjarta- liga takk fyri hjålp og studul frå hvørjum ein stakum, og ikki minst Landsstyrinum og Tórs- havnar Byråd fyri figgjar- ligt iskoyti Klaksvik. á summar- måla 86 Oli Dahl Við NORRØNU TTXTHSRTSSRIN RS UNNS LLILEETEETTEESE) og PAPUQA REJSER á 11 daga ferð (5 dagar vid bussi) til RHÍN-ÁNNA. frá bert kr. 1980,- frá 20/6-22/8 — bert eitt av mongu bíligu, spennandi og væl fyriskipaðu ferðatilboðunum frå SMYRIL LINE tlf. 1 5950