leygardagur 31. mai 1986síða 14

gaard, Argjum, ein son. 23. mai fingu Sú- sanna S. og Dánjal — | Højgaard, m— | GET Nr. 60 — 31. mai 1986 } 7 ) 7 | N 22. mai fingu Unni l tt J S | ý - Jacobsen, Vest manna og Niels Joen 1 >» > sen, Kvívík, ein son 23. mai fingu Jonna ; og Oddmar Mellem a Gudstænastur 1. sunnudag eftir trinitatis Havnar kirkju: Axel Tórgarð gøtu mini v/ Johs. A. Næs „Men hin rættvisi skal liva av trugv« (Rom. 1,17) Tey flestu av okkum kristnu eru meira íðin fyri at doyggja frá syndini enn at liva fyri Gudi. Tí eydnast okkara kristnilív so illa. — Sum vitiligt er, verður ein svartari av at berjast við skorsteinsreinsaran. Men ein verður ikki meira heilagur av at mala stríð- andi kring um sínar ljótu girndir. Fyrst við at umgangast frelsara okkara og verða hugtikin av honum verða vit loyst frá okkara egnu sjálvgóðsku. Vit fáa fyrst tann fría anda, sum innast inni hevur avnoktað syndina, og sum heldur fast við Harran, tá ið trúareygað verður opnað, so at vit síggja Kristus og tað, vit eiga í honum. Fyrst tá verða vit bjargað frá tí gamla eg-lívinum, sum altíð gongur kring um seg sjálvt, bjarg- að inn í hitt nýggja lívið, sum byggir á Krist- So leingi okkara trúareygað sær dýrdina í hevur heimsins dýrd einki falskt i okkum. Tá ið trúgvin sær klárt okkara Kristusi ii og bleðandi frelsara, fáa vit vaml fyri dini. Og vit kenna tað sum eydnu at pa at fylgja offurvegi Jesu At liva av trúgv opnar eina ríka og loynd- fulla tilveran, sum flestu av okkum eru lítið kunnug um. At liva av trúgv er at hava fingið samband við teirri ósjónligu himmalsku tilveran á ein slíkan hátt, at hitt æviga lívið rennur stillis- liga, men uttan íhald inn í sálina og gevur ýtt livsinnihald, nýggjar gleðir og nýggjar sorgir. Og meðan vit verða lyft inn í trúarinnar ósjónligu tilveran, fáa vit henda heim at síggja í rættum ljósi. Hann verður ikki longur miðið í lívi okk- ara, men nakað sum vit kunna brúka at tæna Gudi við. 47445, leygardag og Andreas Petersen, tlf. 41086. sunnudag. Norðuroyggjar: Jasp- ur Petersen, tlf. Lækna- vaktirnar Tórshavn: Kristi- anna Nordendal, tlf. 12979, leygardag og Álvur av Kåk, tlf. 12557, sunnudag. 56400 Vágar: Tlf. 32413 Suduroy (nordur): Tlf. 71560 Suðuroy (suður): Tlf. 73030 Lækna- vaktirnar Tórshavn: Kristi- anna Nordendal, tlf. 12979, leygardag og Alvur av Kåk, tlf. 12557, sunnudag. Eysturoy: Torben Is- høj, Toftum, tlf. Tannlækna- vakt, Tórshavn Bráðfeingishjálp fæst í dag og í morgin kl. 13.00-14.00. Tlf. 14544. | | | Vesturkirkjan: Kjartan Mørkøre ' bb Jákup Tjernuvík: Martin R. Jacobsen kl. 12.00, altargongd Vælkomið Rituvík, eina dóttur. | Selatrað: Petur Petersen kl. 12.00, altargongd lítla barn | Seldarfjerður: Ejvind Vilhelm og Jákup Kass kl. 11.00, altargongd Nes: Helgi Hróbjartsson Funningur: Emil Olsen kl. 12.00, altargongd Geta: Torkil Beder, altargongd Klaksvík: Henning Begesvang Hvannasund: David Johannesen kl. 12.00 . Jákup R. Hansen kl. 12.00 Tvøroyri: Jonsvein Bech, barnagudstænasta kl. 11.00. Talvan gongur til frama fyri sunnudagsskulan. Famien: Jonsvein Bech kl. 19.00 Vágur: Bjarni Bæk kl. 11.00, barna- og foreldraguds- tænasta. Altargongd. I kirkjunum i Vågum gongur talvan til frama fyri Guds orås utbreidslu. I kirkjunum i Suðuroyar sunnara prestagjaldi gongur talvan til frama fyri Kirkjuliga missiónsfelagið 16. mai fingu Jana og Magnus Andreasen, Klaksvík, ein son. 19. mai fingu Anny Hermansen og lb Skoubo, Tórshavn, eina dóttur. 20. mai fingu Myrna Højgaard og Eld- bjørn Joensen ein son. 21. mai fingu Jórun Olsen, Fuglafirði og Bjarni S. Joensen, Klaksvík, eina dótt- ur. 23. mai fingu Sigrid Petersen og Birni Joensen, Torshavn, ein son. 24. mai fingu Su- zanne og Regin Har- aldsen, Tórshavn, ein son. 25. mai fingu Sunn- iva og Eyðun Poul- sen, Tórshavn, eina í dóttur. 25. mai fingu Heidi Abrahamsen og Val demar Laksá, Argj- um, eina dóttur Frålik vår-matine í Norðurlandahusinum ; Vit liva i eini broytingar- tid. Nu fåa føroysk børn undirvising frå vælútbún- um fólki — enntá lærarum á konservatorium! Stutt- ligast av ollum haldi eg vera, at nú kunnu føroy- ingar eisini »spæla vid« — spæla saman vid teim ut- lendsku tónleikarunum á konsertum. Tað grer um gangandi fot, segði mað- urin. Vár-matinéin í Norður- landahúsinum leygardag- in var eitt frálíkt tiltak. Tervur er á slíkum kon- settum — fleiri stutt stykki (sum annars eru sjáldsom at hoyra á kon- sertum, ti at tey eru ov stutt). Lagt varð fyri við Hán- del: Flammende Rose solosangur og fylgispæl. (O. Jøkladal, Bj. Sunner- stam, Olle Sjøberg og J. Chr. Guttesenj. Gott. at Hándel-árið ikki er rættiliga av enn. Hann verður ongantið spældur ov oftani Vanliga byrja konsertir við einum barokk-stykki. og so verður farið krono- logiskt frameftir. Hvussu hevði verið við eini kon- sert, har vit gjørdu øvugt? Nei, tað hevði helst ikki riggad. Ein góð konsert heldur bæði gamalt nýtt. kent og ókent. Soleiðis var tó ikki leyg- ardagin. Eitt. mær dámdi væl, var, at framman undan inni- og hverjum sangi vórðu orð- ini umsett til foroyskt og svenskt. Á henda hátt fekst meir burtur úr tónleikinum Í hesum sambandi eigur at verða nevnt, at er Bjørn S. kendur í Føroyum sum floytuspælari, man hann vera líka kendur fyri at duga heilt ótrúliga væl foroyskt. Máloyra sum faur. Sjåldan, at feroyingar hætta sær undir solosang — og serliga so krevjandi tónleik. Hetta krevur skúling og nógva venjing. Gott, at Olavur hættar sær undir hetta. Barokk- tónleikur er als ikki lættur tu at syngja. Krevur, at røddin og teknikkukrin eru i lagi Schubert-sangirnir er nakað av tí besta, eg fái. Schubert yvirhevur. Kundi saktans verðið tikin meira fram. Tónleikararnir sluppu sera væl frá fyrru helvt av konsertini. Samanspælið var frálíkt. Tað er als íkki bara sum at siga tað. Fylgispæl t.d. skal íkki »dominera«, men bera solo-ljóðferinum uppi. Við einum flygli skal ansast væl eftir, atman ikki »køvir« hini ljóðferini. Skal tað so samstundis ljóða væl. er tað ikki so lætt. Ein konsert er góð, tá ið púra kvirt er í høllini. og tu gloymir klokkuna og, at tú ert i Norðurlanda- húsinum Hetta leygardagin Fáur mundi vita cello egnar seg so væl til lo. Men gott er, at menr royna seg vid eitt sindur »ovanligum« ljóðforum til solo-framførslu Væl spælt, Jens Christian! Krevja barokk-stykki sangteknikk. krevja tey nýggjaru oyra. Klárar man ikki tey eitt sindur »løgnu« intervallini, ger tað tað sama, hvussu væl mýkta rødd man hev- ur, so verður tað falskt. Hesum slapp Olavur væl frá. Klokkureint sungið. Fleiri ferðir hendi seg, at fólk fór at klappa. áðr- enn seinasti tónin var rættiliga liðugur. Olle man vera ein tann besti klaverspælarin, ið nakrantíð hevur verið i Feroyum. Eitt er at spæla klaver — eitt annað er veruliga spæla! Tað er so egiliga torfert. Nógvir pianistar hava vert ein frålikan teknikk og so einki meir. Hjå Olle var hver einasti tóni gjella gjøgnumhugsaður. etta er at spæla við kenslum. Og tað er fyrimunurin við romantiskum tónleiki, at hver tónleikari kann spæla soleiðis. sum hann upplivir tónleikin Chopin man vera dreymurin hjá einum og hverjum píanisti við »ambitionum« Henda dansin spæidi Olle ta kendu Fantasi-Imromtu so so , Ut ik at þ ' spæla klaver Hvussu bera teir seg Mer svensi servatorilærari er il fyri nothing. ti tí leikalivid hjá teimum li; ; í ir á sera høgum stødi 3 På ið fá fólk eru, er I Í at klappa harðari saktans ber til at klar Da Capo fyri tað Tveir W aagstein vórðu sung „Allar ættir tiga« og »Signada sol«. Riggað væl á hesi >romantisk: konsert. Gleðiligt. at eru farnir at viðurkenna foroyskan tónleik Tempoið var heilt eðr VisI, enn vii eru von við Frískari, skjótari. h ligari. »Signada sóla geki eftir minum tykki nakað skjótt. Men hetta man venja seg við, og sangirnir ljóða nógv betu soleiðis Jú. nógvir føroysk sangir eru vælegnaðir verða framførdir á heri hátt Fylgispælið til Sc bert: Aufenthalt var eir) lætt. Aðrir hovdu fingið krampa í hondina voru nógvir »kontrastir skifti millum at ve droymandi kátt Floyta og cello ikki tað? Kiggar 1 saman So nógv fæs burtur úr eini cello Jer sangir e! Ská og livlgt - jú