leygardagur 3. mai 1986síða 2
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 2
tíðindablaðið
Endamálið er
menniskjað
— og ikki veran, sum maskinurnar goysa
út um heimin
— Vit hava gjert framleiðsluna til málið
fyri okkara búskaparliga og politiska
virksemi og harvið hava vit gloymt, at
endamálið við allari framleiðslu er menn-
iskjað við maskinurnar og ikki veran,
sum maskinurnar goysa út um allan
heimin, segði Jóannes Dalsgaard, ting-
maður m.a. í reðu síni á 1. mai-haldinum í
Havn hósdagin.
Hann vísti á, at framleiðslan hevur
fingið sítt egna lív har í landinum og teir,
sum stýra ella eiga framleiðsluna verða
gjørdir til hetjur, meðan tey, sum halda
framleiðsluni gangandi verða gloymd.
Vit prenta reðu Jóannesar:
Góðu verkafólk !
Góðu áhoyrarar !
Tann 16. januar 1916
vóru umleið hundrað
mans komnir saman til
fundar i Avhaldinum i
Havn at stovna arbeiðs-
mannafelag »...tvungne
af den hårde nød, sult og
arbejdsløshed, som kapi-
talismen og krigen fører
med sig... « sum Kristin í
Geil tók til i blødunum.
Henda hending var ein
ålvarsom roynd at seta
seg upp ímóti teimum
beisku korum, ið buðust tí
vanliga fólkinum í Havn
fyri 70 árum síðani. Tíma-
lenin, sum í áravís hevði
staðið í stað, var 25 oyru,
arbeiðsdagurin frá kl. 6 á
morgni til kl. 6 á kveldi og
sosiala trygdin var eingin.
Teir, sum vóru settir á
odda og sum fingu ta tor-
foru uppgåvu at leiða
felagið gjøgnum ta fyrstu
og truplu tíðina vóru: Jó-
an Petur hjá Kitti, Kristin
í Geil, Jógvan hjá Stinu,
Jakke og Serin hjá Ger-
hard, Jens og Dia í Funn-
ingsstovu, Hans Dávid á
Be, Marius hjá Pedda,
Poul á Kirkjuveg og Bjern
Bjarnason, íslendingurin.
Mótsteðan móti felag-
num var stór, men so væl
dugdu hesir at skipa fyri,
so góð vóru undirtekan og
samanhaldið, at áður enn
árið var úti var lenin vorð-
in tvífaldað og yvirtíðar-
gjald viðurkent, sam-
stundis sum limatalið fór
upp um 300.
Hesir hugsjónarmenn,
sum tey fyrstu árini stóðu
á odda fyri H.A. vóru
greiðir yvir, at fakfelags-
arbeiði eisini er eitt van-
ligt politiskt arbeiði. Teir
hevdu tíðliga skilt, at
vånaligu livikorini hjá
vanligum fólki hevdu
okkurt við samfelags-
bygnaðin og ognarrættin
til framleiðslutólir: at
gera. Teir hevdu nomið
við ta sosialistisku hug-
sjónina, sum longu tá
hevði borið við í Føroyum
og gjørt vart við seg júst
her í Havn. Teir skiltu, at
Feroyar vóru eitt gróthart
stættarsamfelag, sum
bygdi á órætt og ójavnað.
Skuldu korini betast,
mátti nakað gerast við
privata ognarrættin til
framleiðslutól og jerð -
eins og býtið av almennu
jerðini átti at verið javn-
ari.
Teir gjerdust tískil
politiskt virksamir og
fleiri av teimum vóru við
til at seta á stovn Feroya
fyrsta sosialistiska flokk í
1925 saman við Maurent-
iusi og P.M. Dam. Hesir
skiltu, tað sum er viður-
kent alla aðrastaðir, at
arbeiðaraflokkar og ar-
beidararørsla mugu draga
semu línu, um tú skalt fáa
sum mest burtur úr fyri
fjøldina av fólkinum
Góðu verkafólk! Fyrsti
mai er dagurin, tá steðan
verður gjørd upp, tá
verkafólk og lentakarar
yvirhevur plaga at gera
sínar politisku og bú-
skaparligu metingar — ein
siður, sum júst í dag fyllir
100 ár. Vit hava nú dvalt
eina letu við fortíðina
latið okkum tí nú venda
okkum til okkara egnu tíð.
Øll kunnu vit ivaleyst
viðganga, at ómetaliga
stórar samfelagsbroyt-
ingar hava verið í
Feroyum hesi 70 árini
fødingardagsbarnid hevur
verið til. Eg loyvi mær at
halda, at hevdu teir
sum
undangongumenn,
Arbeiðsmenn í Havn um tað mundið, tá Havnar Arbeiðsmannafelag varð stovnað.
Nr. 49 — 3. maí 1986
Jóannes Dalsgaard, tingmaður heldur 1. maidagsreðu í Havn
legdu lunnar undir Havn-
ar Arbeiðsmannafelag
vitað aftur í Verðina, so
hevdu teir hildið flestu
broytingar verið til tað
góða. Teir hevdu sjál
sagt fegnast um styttri
arbeiðstíð, betri reallen,
frítíð við len um at
Feroyar hóast alt eru
nakað av einum vælferðar-
samfelag
Men, mundu teir ikki
eisini ivast um okkurt og
undrast á annað. Hvat
mundu teir hildið um tey
arbeiðsviðurskifti vit
bjóða kvinnunum á flaka-
virkjunum. Mundi
teimum dámt resið, eftir
litshysteriið og akkord-
tempo fyri tímalen
Mundu teir ikki, tá teir
sóu tann ómetaliga bú
skaparliga veksturin
undrast yvir, at tímalenin
ikki var eitt vet hægri?
Hvat mundu teir sagt um
trygdina á arbeiðspláss-
um á sjógvi og landi? Ella
hvat mundu hesir gomlu
undangongumenninir
hugsað, um teir komu inn
á eitt flakavirki og fingu
at vita, at hetta virkið átti
fólkið sjálvt, genturnar
við linjurnar, frystarar og
landarar, samstundis sum
teir sóu stjóran upp-
traðka, sum átti hann
virkið einsamallur? Hvat
mundu teir hildið um
merkjamålid, har alt sam
felagsins maktapparat
varð mobiliserað móti
nekrum flakakvinnum
sum heilt natúrliga reager
aðu móti einum
iskjansligum
Mundu teir ikki undrast
yvir, at kvinnurnar
noyddust heilt til hægsta
rætt í Keypmannahavn
fyri at fáa sín sjálvsagda
rætt ?
Ja nakað soleiðis mundu
omenn
)
trysti
teir reagera, hesir fornu
abbbar sum settu alt inn
fyri at reisa arbeidara
rørsluna her Havn, og
sum í mongum førun
máttu gjalda dýrt fyr
hetta starv. Teir hevd
fegnast og undrast, m«
helst eisini spurt: Kundu
tit ikki havt fingið meira
burturúr einum so sterk
um samfelag einum so
góðum búskaparligum
grundarlagi?
Vit skylda
okkum
og kunnu bert finna hetta
teimum og
sjálvum eitt svar
svar við at rannsaka okk
ara egnu hjertu og nýru
Vit hava havt ómetaligan
skund ! Vit hava sett meir
av samfelagsins orku inn
uppá ekta framleiðslu og
at skaffa arbeiðspláss enn
nakað annað samfelag um
leiðir. Vit
framleiðsluna til
hava
okkara
gjørt
málið fyri okkara bú
skaparliga og politiska
virksemi og harvið hava
vit gloymt, at endamálið
við
menniskjað við maskinur
IKK)
allari framleiðslu er
nar og veran, sum
måasKinurnar goysa ut um
heimin
hevur fingið sítt egna lív
Framleiðslan
her í landinum og teir sum
stýra ella eiga framleiðslu
tólini
hetjur
halda framleiðsluni gang
andi verða gloymd
Fjelmiðlar
eitt gott demi um hendan
verða gjerdir til
meðan tev sum
OKKara eru
holdning Stjórar og reið
arar eiga mesta plássið í
fjølmidlunum Þeir eru
altíð í fokus, teirra mein
ingar standa uttan mót
søgn har Kunnu teir
breggja av hvussu nógv
teir seta veð fyri at
skaffa fólki arbeiði og
einki evga er turt, tá
Dagur og Vika eru úti. Ar
beiðsfólkið kundi fyri tann
skuld ikki verið til. Te
verða brúkt ur DakK
grundsmyndir tå ålvars
t Kaf
gu eð ina tt
pry da ArSrok K
hjá pet
Fjelmið £ vk
Kap K
r K KNSKAar !
DE 17
g er við
ið é Ki (
eða KK 3
ø KA eidir og
1 t Ki i Í
Løntakarafjøldin má fáa
sin rættvisa part av fram
leiðsluvekstrinum. Tað er
eingin lett uppgáva, og
tað er ein uppgáva, sum
bert fakfelagsrerslan kann
loysa
Vit kundu lagt afturat,
at henda uppgáva bert
kann verða loyst av eini
sterkari og samdari fak
felagsrørslu og als ikki so
leingi fakfelagsrørslan í
Feroyum stendur spjadd
og ósamd. Hetta
bert, um tær útbúgvingar
ætlanir, sum nú eru farnar
í gongd innan fakligu ar
beiðararersluna, verða út
gerst
bygdar til ein veruligan
arbeiðaraháskúla og
hetta gerst bert, um ar
beiðararerslan í Feroyum
av álvara fær brúkt tað
amboðið, sum verkfallið
er. Hetta vápn fær arbeið
ararerslan ikki í veruleik
anum brúkt, so leingi eing
ir rættiligir verkfals
grunnar eru til taks. Tí
skal tað vera mín vón, at
nakað av tí peningi, sum
nú fer at flóta til yrkis
felegini, verður settur
verkfalsgrunnar, so feleg
ni hava nakað at standa
ímóti við og ráð til at taka
eitt verkfall, um tað skuldi
gjørst neyðugt
1. mai er eisini dagurin
tá gjert verður upp, hvert
politikkur,
verður førdur av ti til eina
tann sur
g hverja tíð sitandi sam
gongu er til gagns fyri len
takarafjøldina ella ikki. Í
sambandi hevur
verið høgt
hesum
sitandi sam
gongu og ført hevur verið
fram, at arbeiðararerslan
ongan góðan eigur í fer
oyskum politikki. Hetta er
Henda
gonga er tann fyrsta san
kki -beint sam
zonga í søguni, sum hevur
negnað at seta í verk ein:
skattalóggávu, sum veru
liga flytir skattabyrðarna!
yvir á teir herðar, sun
Fyri fyrst
ferð er tað eydnast at få:
orka at bera
gjøgnun kapitalvinr
ngsskatt í Feroyum, of
hetta millióna
merkir, at
ipphæddir
oftast
upphædd
stavaðu fri
sum
samfelagsskaptum vinn
Framhald á síðu 20