hósdagur 8. mai 1986síða 6

— Si sosialurin Utgevari: P/f Sosialurin Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Miiller Telefon 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Térshavn Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi Bladføik: Ljésmyndari: Uppseting: Prent“ P/f Pressan 1981 Arbeiðaramál HER Í BLAÐNUM hava verið frammi ymisk sjónarmið um, hvussu góður arbeiðaraflokkur javnaðarflokkurin veruliga er. Lutvíst hevur fyrrverandi starvs- nevndarlimurin í flokkinum Inge- borg Vinther ført fram, at „hon ikki kann forsvara at vera limur í einum flokki, sum als ikki verjir arbeidarafjøldina«. Og lutvíst hevur formaðurin í flokkinum víst hesum pástandi aftur, og hevur hann víst á mong arbeiðaramál, sum javnaðarflokkurin hevur lagt til brots at fremja og hevur eisini fingið framt. VIT SKULU íkki her taka dagar ímillum hesi sjónarmið. Vit skulu tó siga, at sjálvsagt hava báðir partar nakað av rætti og eingir: hevur tískil allan rættin. Tey stríð, sum hava verið, høvdu kunnað verið greidd við eitt sindur meira av elegansu, eisini frá teimum feløgum, sum hava verið partar í teimum stríðum, sum vit øll minn- ast og tískil ikki noyðast at nevna. TÍ VILJA vit heldur mæla til at hyggja framyvir og kanna eftir, hvat ið kann gerast fyri arbeiðara- rørsluna restina av hesum val- skeiði. Longu nú er eitt stórmál framt, og tað er frítíðarlógin. Og neyvan nakar kann sýta fyri, at sjáldan er eitt mál loyst so væl smb. ynskjunum hjá fakfelog- unum, sum júst hetta mål. Mannagongdin við frítíðarlógini vísir eisini, hvussu effektivasti hátturin er at fáa framt eitt slíkt mál. Sett varð ein nevnd við um- boðum fyri tey týdningarmiklastu fakfeløgini av timaløntum saman við umboðum fyri tey týdningar- miklastu fakfeløgini av timalønt- um saman við einum løgfrødingi. Hendan kom eftir nøkrum mån- aðum við einum fullfiggjadum uppskoti, og tað er eisini hetta uppskot, sum nærum óbroytt er samtykt og sett í verk. Vanliga mannagongdin við at lata umsit- ingina hjá tí almenna loysa eitt slíkt mal hevði heist tíkið nógv longri tíð. MEN ÚRSLITIÐ er ein frítíðarlóg gáva júst eftir hovdinum hjá teim felgaur i Á 0 oddagrein hesum måli, og verdur tå framdur ein nyggjur bati fyri løntakarar. Vit eru vitandi um, at fiskimanna- felagid hevur eitt mål liggjandi hjå landsstyrinum um at fåa tryggja fiskimonnum, at teirra partur av søluvirdinum ikki fer at gjalda aðrar útreiðslur hjá skip- unum við. Felagið hevur einki frætt aftur og vilja vit mæla til, at sama nevndin fær hetta mál at arbeiða við eisini. SUM SAGT meta vit eina væl virkandi nevnd sum eitt gott tól at fáa avgreitt mál, sum annars høvdu ligið í eini skuffu. Vit meta hetta landsstyrid atw hava minst tvey høvudsmål hjå løntakarum at fåa frå hondini. Annad er spurningurin um fastlønarskipan hjá flakafólki, sum vit hava um- talað áður í eini oddagrein. Vit meta tað at vera av alstórum týdningi ikki bert hjá arbeiðsfólki, men eisini hjá samfelagnum sum so, at fáa trygg arbeiðsviðurskifti á okkara flakavirkjum, og Føroya Arbeiðarafelag hevur eisini vent sær til tað almenna hesum við- víkjandi. VIT VILJA endurtaka okkara tilmæli um at sett verður ein nevnd at arbeiða við hesum spurningi. Kann hetta mál fáa eina loysn vil tað vera eitt tað størsta framstig hjá timaløntum nakrantíð. TAÐ VERÐUR eisini meira og meira aktuelt at fáa eina eyka- pensjónsskipan fyri tey, sum ikki hava eina slíka. Hetta mál er í summum førum greitt millum ar beiðarar og arbeiðsgevarar, men tað ber ikki til í ollum forum at fáa eina endaliga loysn bert í sáttmál- anum. Her eigur tað almenna at fáa í lag eina heildarloysn, soleiðis at oll verða eins fyri og øll koma at gjalda tað sama. Vit halda at landsstýrið eigur at skunda undir hetta arbeiði, kanska eisini við at seta eina nevnd. VIT IVAST íkki í, at hóast síni mis- tok so er javnaðarflokkurin fram- | Í vegis tann flokkur. sum er fræg i Nr. 51 — 8. mai 1986 »Bøssa-brudleyp« I Kirkjubømurinum??? I friggja Dagblaðnum, dagin tann 2. mars stóð grein um eitt sokallað „bessa-brúdleyp“, sum var hildið úti í kirkjube múrinum seinasta ley gat dag Dagblaðið skrivar, at kirkjubømenn komu leyp andi, og at nógv av teimum luttakandi illa við av hesari hending vórðu og rýmdu. Eisini stendur at tað vóru tveir so- nevndir bakborøsindian- arar, sum vígdir vórðu. Nú er tað soleiðis, at undirritaða kennir bæði brúður, brúðgóm og prest og harafturat meginpartin av fólkunum, sum stóðu aftanfyri brúdleypið. Sambært gamlari sið- menning, verða tey flestu her á landi vigd, og geva hverjum eðrum orð uppá, kvinnan et sonevnd »medhjålp: hjå manninum. Å henda hátt skal lívið gerast lætt- i, har i at maður og kona skulu gerast eitt. Mær nakað, ið danski rithevundurin Su- skrivaði ar ti rennur nug zanne Brøgger um hetta i debutbók síni „Fri os fra kærligheden« Har skrivaði hon, at maður og kvinna kunnu gerast eitt, tá ið kvinnan er 0 og maðurin er 1 (140=1) og tað sær tíverri út til at vera grátuligi veruleikin enn í dag. í stór- an mun. At so nekur frísk ung- fólk (og vaksin fólk, fyri sovítt), taka seg saman í bólk fyri at vísa á, hvussu avoldað og mannchauvin- istiskt brúðarritualið í veruleikanum er, kann sum skrivaði Dag greiða/n „prest urin«, tann, bladsgreinina yvir, at »brudgomurin« og ikki meira ålvarslig enn nakrir karnevalsfigurar altso var presturin ikki prestur, og at kirkjubøsmenn ikki komu leypandi, men at ein kirkjubø bað „brúðurin: vóru ábyrgdarmaður kom tey ryma, at parið“ ikki eru (báðir vóru »Otrågvir« við konufólki longu fyrsta kveldið !!) og endiliga, at har mær vitandi ikki var nakar av teim luttakandi sum hverki rýmdu ella kendu seg illa. Alt gekst væl! Sum sagt, var tað bara tað reina flipp, men tó ein frálík provokatión móti tí tíverri alt ov vánaliga og múrsins inn og »brudar bøssar, at tey vilja liva saman bara vera til at frøa seg manchauvinistiska brud sum maður og kona eftir yvir! arritualinum teimum agggomlu kyns- At enda má eg gera Reyðsokkur Di , : i | . 6 Tað er líkafram vamlisligt Dimman fær eina góða for- man ikki mangt heimið at síggja ell hesi lesara- brøvini i Dimmu um rús- drekka, og samstundis síggja allar rúsdrekkalýs- ingarnar á forsíðuni. Sein- ast var tað Olavur Peter- sen ið skrivaði um rúsdrekka (tad var nú eitt personligt álop á Vilhelm Johannesen, landsstýris- mann). Men hvat hevur hesin Olavur gjørt fyri at forða Dimmu í at lýsa við rúsdrekka fyri hesar donsku brennivínshandi- arnar, ella er tað í lagi um foroyingar drekka, bert legurin er danskur og tjenastu burtur úr tí Og aðrir góðir bandsmenn eisini, so sum Agnar Nielsen, Johs. M Olsen, Johs. Alvheygg o.a., hvat hava tit gjert í hesum áli øll hesi árini Dimman hevur havt hesar lýsingarnar á fyrstu síðu á blaðnum Væl veit eg, teir kunnu siga sum so, at har er einki nevnt um nakað rús- drekka, men man íkki mangur maður (og kvinna við) fara eftir Dimmuni tá ið rúsdrekka skal bí Danmark, og sam leggjast úr verða oyðilagt av hasum lýsingunum í Dimmuni Nú ið hatta uppskotið kom á ting um at banna rúsdrekkalýsingunum vóru sambandsmenn kroystir at taka undi. við tí, men hví eru hesir góðu sambandsfráhaldsmenn og blákrossmenn íkki komnir við hasum fyri langt síðan; er tað tí at Dimman skuldi tjena stjórt uppá hetta, ella hvat? Fráhaldsmaður Eitt nýtt og neyðugt tiltak 1. mai var í Utvarp Føroya sending, ið hevði heitið »Fiskivinnutåtturin«. Hetta var ein sera åhuga- verd sending. Lat tad beinanvegin verða sagt. at g als ikki kendi nakrar tað virkið í Vági. Tað er ikki fyri blindan at bera, at her í Vági hevur ikki verið nóg mikið av ráveru Tað er at harmast um, at so er Men um tað Har haldi eg, at ell vóru samd. Tað ið eg helt av- gjørt manglaði, var, um tað ikki hevði verið rætt- ast, at tað heilt konkret kom fram, at tað, ið tað snúði seg um, var eitt ískoyti til tey arbeiðandi á flakavirkinum, tá ið onki av ráveru var at viðgera. Eg meinti meg nærum at síggja hasa kvinnuna á Sandi. Hon hevði ta fatan, at flakavirkið á Sandi skuldi gjalda alaln tann vantaði í. til ante ti