leygardagur 17. mai 1986síða 6
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Telefon 118 20
Argjavegur 26, 3800 Argir
Postsmoga 76. 3800 Tórshavn
Utgevari: P/f Sosialurin 7
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Miller
Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl
Blaðfótk: Høgni Djurhuus
Randi Jacobsen
Tórfinn Smith
Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov
Uppseting: P/f Sosialurin
Prent“ P/f Pressan 1981
Klondyke?
EINGIN VINNA hevur tey seinastu
árini upptikid fólk so nógv sum ali
vinnan
HENDA VINNA er sermerkt av, at vit
vita at møguleikarnir eru avmarkaðir
vegna tær umstødur og tað pláss, ið
finst í landinum og harav hevur so
verið ein kapprenning um at koma
fyrst til fatið, fyri at fáa nakað burtur
ur
UNDIR SEINASTA LANDSSTYRI sær
út til at hava valdað eitt ógvuliga
stórt planloysi í og við at ein bert av-
oldað lóggáva fanst, og bert fáar
kanningar sum ofta ikki blivu virdar,
vórðu gjørdar, so loyvi runt um landið
blivu givin uppá mest at kalla »må og
fáa.
HETTA LANDSSTYRID byrjaði so sítt
arbeiði innan alingina við at seta eitt
alitráð, ið hevur eina ógvuliga torføra
uppgávu at royna at fáa skil á eini
skipan, ið næstan var útviklað eftir
»junglulégini«.
HETTA ARBEIÐIÐ hevur gingið rími
liga væl, og hóast atfinningarnar eru
nógvar at Aliráðnum, fyri at Aliráðið
virkar sum ein bremsa á útvíklingin,
so er eingin ivi um, at hetta er rætti
vegurin at fara.
VINNAN SUM SO hevur havt rætti-
liga góð kor at arbeitt undir — pen-
ingur er tilførdur frá almennum
grunnum, frá privatum bankum, og
menn hava vanliga sæð ógvuliga
ljóst uppá tingini.
ALT HEVUR VERIÐ so ljóst og vit
minnast ein fyrilestur, har sølumenn
uppi í Utvarpshúsinum fortaldu
okkum, hvussu ljóst tað sá út við sølu
av aldum fiski úr Føroyum, har vóru
eingi problem, tað var bara at sleppa í
gongd. Og onkur ilskaðist eitt sindur
á hesar myndugleikar, sum knappliga
vildu hava eitt sindur stýr á, aumarka
stødd á alibrúkum, skipa slátur og
kanning av dálking o.s.fr. Alt hetta
varð tulkað sum óneyðugt.
NÚ HERFYRI kom so vend í. Prísirnir
skramblaðu niður, og hóast tað eru
bara nakrir fáir mánaðir, síðan vit
hoyrdu hesar bjørtu prognosur um
góðar sølumøguleikar, so heldur
einki stikk. Í dag má ein stórur partur
av alibrúkunum forútsíggja, at tey
koma í fíggjarligar trupulleikar. Og
hetta má so vekja til eftirtanka og ein
má spyrja seg sjálvan. Hvat er hent?
Hvat er orsøkin? og hvussu skal
framtíðin skipast?
EINGIN IVI er um, at nógvir alarar og
ráðgevarar teirra hava verið ógvuliga
bjartskygdir. Tað sær út sum iløgur-
nar, ið gjørdar eru, tær eru stórar, tær
eru flottar og tað tykist einki mark at
vera fyri, hvussu nógvar milliónir
man hevur viljað oyst út í vinnuna.
Og projekterinsfeløg av ymiskum
slag hava yvirgingið hvønn annan í
flottum projektum, og ofta hevur lítið
verið hugsað um rentabilitetin — og
tað, sum ein kundi óttast fyri, fór at
henda, tað fer nokk at henda í dag
fyri nógvar, at tað er yvirinvisterað
og tann, sum kemur í klemmu, eru
ikki ráðgevararnir, tað eru ikki proj
ekteringsfeløgini. Nei! Tad er tann
sum hevur sett hús og heim í veð fyri
at fáa eina vinnu upp at standa
PENINGARIKILIGHEITIN hjá alibrúk
unum hevur á byrjunarstødi verið
sera rikilig, við tað, at bæði almennir
grunnar og privatir lánistovnar hava
givið ríkiligt av kredittum
HETTA HEVUR FORT við sær eina
forskjóting í lønarutreidslunum i
landinum, ja tað hoyrist, at fólk
verður keypt, serliga úr tí almenna
sektorinum, ið má metast at vera lá
lønarøki, fyri væl meiri í løn enn tað
sum tað almenna kann bjóða
EISINI KANN SIGAST, at iløguvirk
semið í stóran mun í hesi vinnu hevur
verið gjørt eftir einum mynstri, har
menn rokna við, at um iløgur verða
gjørdar og tad ikki gongur, so kemur
landið nokk og bjargar. Hetta er ein
ómoralsk tankagongd, sum nokk
stavar frá fiskivinnuni. Hetta má
vekja vissar hugsanir hjá politikarum,
tí neyvan kann tað vera soleiðis, at
politikarin skal verða bukaður, tí fólk
ikki fær aliloyvi, ella bukaður tí at
loyvini ikki verða hækkað, og at so
fólk aftaná rokna við, at politikararnir
koma og lofta, tá ið galið gongur.
JAVNAÐARFLOKKURIN vil ansa
væl eftir hesum utviklingi, og tað er
givið, at vit vilja ikki standa sum
katastrofuhjálp til nakað, sum íkki
kann standa sjálvt, og serliga vilja vit
ikki gera tað, uttan at fáa ávirkan ella
við ødrum orðum, vit gera tað ikki
ókeypis.
VIT DUGA AT SÍGGJA, at her kemur
ein saneringsperioda innan alivinn-
una nú, og tað er ógvuliga týdning-
armikið fyri samfelagið, at vit nú
fylgja við, hvussu tann prosessin fer
at ganga og ansa eftir, at tær kreftir,
sum altíð liggja úti eftir at yvirtaka
rovini, tá ið nakað fer av knóranum
og byggja tað uppaftur til aðrar tíðir,
at tær ikki verða alt ov dominerandi.
Vit hava sagt, vit vilja hava ognar-
rættin til hesa vinnu spjaddan út á
fleiri hendur, og tað hava vit arbeitt
fyri og vilja framvegis gera tað.
HINVEGIN kundi tað verið ógvuliga
áhugavert, um áhugafelagsskapirnir
hjá alaranum meira konstruktivt fóru
til verka, og fingu styr á fløgunum, tí
eitt er greitt, tað gongur ikki, at ali-
brúkini skulu hava sína fóðurmið-
stød, sítt alibrúk, sítt sláturvirki hvor í
sær, og serliga gongur ikki, at hver
hevur sína søluskipan. Tað átti at
verið hevuðsuppgávan hjá áhuga-
felagnum hjá alarunum at syrgt fyri
einari vissari samskipan og forklára
teimum, at tað er nakað sum eitur at
tað skal vera lønsamt, og tað er
nakað, sum eitur at tingini skulu
kunna hanga saman seg. Fáa teir ikki
skipað seg meira rationelt, so gongur
galið, og man skal ikki rokna við, at
politiskir myndugleikar — hverki
Javnaðarflokkurin ella nakar annar —
fer at leggja navn til ólíkindir.
—ee—nn.Í
Hví ikki fasta
Hví ikki fasta løn á flaka
og fiskavirkjum Fer
ovum. Hetta hevur verið
nógv framm seinastu
tíðina, bæði í blødunum og
á pallborðsfundum, og her
nogv umrøtt
uttan at nakad itøkiligt er
1
er hetta maí
ko
At hetta málið >Hví ikki
fasta løn« er komið fran
er væl skiljandi. Hetta er
aivarssem sun
boða
Tad
t ] i 1ppa
angar ir pg I K
Ta; Ss É
y leika, s 10 ða
fra
Tad må avgreidast
viðge rast a liknand
sum tá tað í sínari tíð, var
skipað fyri minstulen til
fiskimenn og til minsta
Her eru rovndir,
Kunna geva el
menn
sum
beining málið
„Fast løn á flakavirkjum
og fiskavirkjum«
Nvussu
Kann
]
ovsast, og at hetta mål
kann loysas jen verða
} í
€ polltIsK lak
lagsspurning
kann og skal loysas
Tad í P na
timalð 1 KVinnar
og maðu € y
5 P Få
ga. Tey ha ær sor
K jur s ø oniur
Ja ekt I ri sKål
I sk
€ ki er I
as
KID
x t
1 i
x
k k 1
KVI
t Å o
x
] 317% evulr
Kr er OC ] nntøku
øurierkar irbe Aj
teirra er skipað meira og
minni tilvildarligt
At fáa loyst málið >Fast
løn 1 haka og fiska
virkjum« er eitt arbeiðara
kanska tann
avbjóðingin, sum tann fer
arbeiðarafjeldin
staðið
mál stersta
oyska
nakran tíð hevur
Nr. 55 — 17. mai 1986
løn
fyri, tad
stundis eitt politiskt
tydr
yvir ti er
av allarstersta
og í ;
í má nakað gerast vil
hetta her og nú
Tad eigur at verða
umboðum fr
beiðs
evarunum og Fer
nevnd við
arbeiðarafjeldini, ar
Legtingi, og farast má
verka
Eitt tað mest átrokar
málið í komandi tingset
må vera af faa
ilvarsmål loyst úr rs!
Arbeiðsfólk á flak
fiskavirkjum og anr
beiðsfólk sum eru
ønt, hava somu sk
vir fyri samfelag
samfelagið skvld
soleiðis tyr
hevur
at skipa
hesi stætt verður tryg:
sama tryggleiki sun
við festum lenum
Tí er tað eitt krav >Fast
løn á flaka- og fisk
virkjum« má blíva ik
bara eitt krav, men
borgarligur rættur
Sverre Midjord
——"————8i£hE—————i}<NGJJKNw——££OGÚGÚ——— "ti
Framhald av síðu 2
Talan um kjarnorku
våpnafri umveldi kom ikki
ur ongum. Vit
takka undangongufølkun
um. Vit eiga at takka
teimum, sum áhaldandi
ótroyttiliga tala fyri friði.
Vit eiga m.a. hjartaliga at
eiga at
takka fylkingini FÓLKI
FYRI FRIÐI í Feroyum
fyri teirra stóra arbeiði,
eins og kvinnurnar, sum
saman við systrum úr
ellum heiminum hava
virkað fyri avvápna og
friði í m.a. friðargongum
sínum úti í heiminum.
Hesi fólk, sum brúka stór-
an part av orku síni fyri
okkara skyld, hava ikki
uppiborið ta viðferð, tey
fáa frá ávísum afturhalds-
kreftum í hesum landi, har
tey verða skírd m.a. at
vera agentar fyri ávísar
valdsharrar.
Til endans fari eg at
endurgeva nakað av tí,
sum Olof Palme, sáli, bar
fram í talu yviri í Indiu til
heidurs um Indiru Gandhi
sålu. Hetta var bert fåar
vikur ådrenn hann sjålvur
fall fyri dråpsmannahond.
»Ta6 er altso vorðið
gjørligt hjá okkum menn-
iskjum, ikki bert at oyði-
liggja ein fígginda, men
haraftrat alt annað lív á
hesi gongustjørnu. Vit
kunnu drepa dýr og
vekstir, oyðileggja býir og
bygdir, vit kunnu bróta
alt tað niður, sum fleiri
ættarlið á allari jørdini
bygdu upp. Og fram um
alt: Vit kunnu leggja í oyði
alla okkara civisatión,
okkara barna- og barna-
barna framtíð, so væl sum
alt, sum átti at komið
aftaná okkum. Hetta er í
veruleikanum tað sum
kjarnorkuvápn koma at
geva hesi fold, um tey
verða brúkt
Allar tjóðir
tær, sum fáa
ræðuligu våpn, men vit øll
hava skyldu til at
krevja, at hópdrápsvápn-
ini vera forboðin.=
Tað er syrgiligt, at júst
Indira Gandhi og Olof
Palme — tvey menniskju,
ið aldri ræddust fyri at
tala teim stóru í mót, men
talaðu opið og av fullum
huga fyri friði á jorð,fyri
avvápna og fyri rættvisi
bæði skuldu falla fyri
%
ikki bert
sær hesi
drápsmanna kúlum
Men sjálvt um stríðið
fyri friði ofta kann tyk
vónleyst og tungt, bæð
fyri ein sjálvan og famil
una, so gloyma vit ikki, at
tað er okkara skylda at
verja um tað, sum var
okkum givið av tí Almát
uga. Vit fara framvegis at
mótmæla, at nakar ska
oyðileggja okkara og okk
ara eftirkomara megu
leikar, tí fylkjast vit „ll í
stríðnum fyri frælsi og av
vápna
Við fridarkvødu
Hans Jergensen
Tagnarskylda
um skatt
Í greinini um tagnar-
skyldu og skattamál í
Tórshavnar kommunu
verður býráðsformaðurin
m.a. endurgivin fyri at
hava sagt:
Eg kann ikki fáa hetta
til annað enn, at teir bý
ráðslimir, sum skriva
undir, hava í hyggju at
bera hesar persónligu upp-
lýsingar út millum fólk .
Sjálvandi átti at staðið,
at teir býráðslimir, sum
ikki skriva undir...
Umberið!
TØKK
Eg takki tykkum øllum fyri heilsur-
nar, eg fekk å minum 75 åra fød-
ingardegi.
Vinarlig heilsan
Rasmus Olsen