leygardagur 17. mai 1986síða 9

Nr. 55 — 17. maí 1986 tíðindablaðið Í Sundalagnum ein sólskinsdag Røda, sum Guðrið Helmsdal Nielsen helt í samband við setanina av sundalagsstevnuni síðsta sunnudag Her, hesar dagar, verð ur ein livandi mynda veftur av yðjandi fólka- lívi uppá heilt stutta tíð vovin inn i eina fram inundanlagda renn y kanska beldur tað PÅ nd; ein sol Í Sundalagnum tå komid er ut å vårid 4 10 stað, av stað, at fagna tí nýggja åri.« r vindur fer yvir gronkandi Hesin sangurin hjá Rik- ard Long kann við fullum rætti eyðkennislag stevnu, ið her hildin á hesum stað, á óivað sigast at vera fyri ta verður fagrast u árstíð, »tå komið er út á vårid« Vårsins fyrsti bod beri, tjaldrið, hevur longu í drúgva tíð frett oyru og Rhjørti við sínum perlandi »klipp nú er lýðka komin luftina einstakir flag Dansk Plejerforening summarkendir sóldagar og kálvakníggjað smá- lomb fugla songur jarm og Ein hevur ilt við at fata erkymlandi upp- lýsingar um lívshótt andi radioaktivar geisl ingar í rúmdini. Ilt við at skilja, at lívið bert vera eitt darr I] tykist at andarhald andi i eimi tila K í r | 5 Y £ k i } rha d á sær av at skilja ein slík- an veruleika Men duld eru depur mein, og tað er ikki i hesi letu, ei heldur ídag ella í næstu framtíð, at hjáárinini av slikari hending koma i ljós- á Føroyavitjan mála. Tí har, ein skriða er lopin, er onnur væntandi, men vit tíbetur ikki nær Alvæl man sum vita tað vera ein happur Harri ið ræður, men tað ger framvegis onki, um vit við varsemi og um- hugsni hjálpa honum at varðveita og upp ð er vert at byggja lí liva a okkar steðug gongustjernu, jørdini Vit eiga alsamt at steðga á og dvelja í let uni, hon ber ævinleikan í sær. Eiga at nýta sinn og sansir til at gáa eftir einari sterri ætlan við letuverkinum. Burtur úr hugleiðingum Sverra Patursson nekrum hjá frá | 1944 viul eg lesa hesar reglur: — »Ein dagin tað var i fjør, at eg, sum vidhvørt eg plagi, var at kanna fugl i markini hitti ein einsamallan mann uppi i haganum. Hann hevði seg undir stein uppi í brekku sett em storan eimi hitt sólgvita landslag i, l va fé) indir Kotin evå I ið seg 1 }} i 1a hevði har 10 VINI terovyskur r av ræ slagnu negin oyggjarnar í tí pollamjørkanum sum føgur ævintyrlond Tad barst fyri mær, sum at hesin maðurin mundi hava sitið har eina langa løtu, og at hann ætladi at sita har eina langa løtu aftrat. Tad var næstan ,sum hann var sambundin við náttúruna har uppi, við landslagið, við fugl anna látur og við angan av teimum smáu fjalla blómunum. Tað tóktist sum hann sat væl og var væl hýrdur og ikki kendi nakað sakt sum at hann hevði sekt seg niður í hin heilaga og fullfíggjaða friðin undariig kann renna fram 1 Síða 17 Guðrið Helmsdal Nielsen setti sundalagsstevnuna sitandi sælur og eydnu ríkur aldur og allar ævir. Hver var so hesin maðurin, tí maður var tað Jú, tú sást hann aldr in á reðarapallum, hann skrivaði ikki bøkur og skrivaði ikki bleð, og hann setti ongar stórar KKINU! KKAar kalla tær fjaldu Feroy ar, ell 1 { m St ar andi monnum og kvinr sum Sí um stillfarandi teirr Feroyum tó eru ta sal ul heldur hina føroysku fólkasálina frå at spill ast Tu manst hava hitt onkran av hesum fólk inum, mann ella kvinnu, ymsastaðni í okkara bygdum, ikki bara úti í náttúruni, og tá vilt tú hava skilt, at vit hetta ærliga og still soleing eiga siðiliga, farandi fólkið, er eingin vandi við at fara siðmenniliga á húsagangi, um mangar ferðir kann síggja dap urt út. Vit Men har ið vit er sverð og tol er skjøldur, Í man røkKKast røkKkK:i