leygardagur 21. juni 1986síða 6

NE s0SIalUrin Telefon 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Tórshavn Við samlaðum beinum lupu Føroyar í felluna hjá Watson SKAÐIN ER HENDUR, og Watson hevur fyribils fingið argað okkum so mikið, at hann um sendaran til »upp- lysta« heimin hevur boðað frá, at hava framt eina sera »succesfull op eration« HELST hevur hann tad, men hvussu hesir fremmandu skuldu verðið riknir burtur aftur, ella á annan hátt verið gjørdir skaðaleysir fyri umdemi okk ara, er ov seint at hugsa um nú NÚ RÆÐUR UM við skili og væl grundaðum tiltøkum at halda somu verjukós og ikki at lata iva okkara um tað kanska órímiliga í fyrstu atsókn ini koma fíggindanum til góðar Ti VIÐ NIDURSTØDUNI um grinda veiði okkara á seinasta altjóða hvala veiðifundinum hava vit ikki so lítið um at halda mótvegis umheiminum Eisini vil tað ålvarssemid, sum nú frá almennari síðu eins og grindafor monnum og fólkinum øllum verður lagt í grindamálið, uttan iva bøta munandi um okkara egna ans fyri at fara sum best um grindina. TANN DAGUR kemur kanska, tå vit ikki longur drepa grind i Føroyum, men bera vit okkum rætt at og ikki loypa á leistum fyri einhverjum fan tastum, sum ikki hava annað at taka sær til enn at gera seg inn á livihættir hjá smátjónum livihættir, ið uttan iva standa mát við teirra egnu, so veiða vit ivaleyst eisini grindahval líka til stórtjóðirnar, tað veri seg tær angelsaksisku ella aðrar, gevast við at forkoma ødrum fólkaslegum og livshættum. MEN KYNIÐ Í SLAGNUM kenna vit, so tað verður seinur dagur. So leingi má og skal grindin verða okkara, um hon ikki um stutta tíð hvervur av tí lorti, júst hesar >patent-tjóðira oyða hav okkara við oddagrein TAÐ ER IKKI SO LÍTIÐ undrunarvert, at ágangurin móti okkum er størstur júst úr hesum londum, har fátækra- dømi er vaksandi, analfabetisman í støðugum vekstri og fremmanda hatrið í hæddini, men man orsekin tó vera hon, at meginparturin av hesum fólkinum fyri langari tíð síðan hevur slept vónini um, at júst teirra trupul leikar skulu verða loystir í bræði — so heldur dyrka tað »ræduliga« og fremmanda og tí »åtilgeviliga« hjá barbarunum. Men at góð 70 djørasløg eru oydd í bretsku oyggjunum bara seinastu 200 árini ella so, man trøllid« neyvan vita »Ssjo »MENTADU« TJODIRNAR hava t.d ráðharrastovnar og stovnar í håpatali fyri øll fyribrigdi málaráð kalla teir stovnin fyri ágangi og drápi hugsand Verju so tilafturs SLIKAN EIGA VIT IKK! komnir sum vit eru. Hetta stendst av dagar A at vit allar hava havt nóg kið ja okkum sjálvum strev við at livbjar« men hevur tað tíbetur verið so, at teir førleikar, vit á vinnuliga økinum so vid og við hava nomið. hava okkara besta verja til hald verið lívsins uppi SOLEIÐIS EISIN Ti før leiki okkara til i kr be ytslu bu okkara er okkum munandi betri Í við grindini eppustødu at gera rúr fátæka 1 veria móti týning enn sjálvt tær bestu og vuppbyggjandi ngelsaksis ert bøkurnar um dråp og hagreiðing a zuluum, hottentottum, busk monnum, og av mongum ødrum KR. Nr. 69 — 21. juni 1986 SEA SHEPHERD Farið heim og sópið fyri egnum durum ! Orðatakið >tala um annan hygg um teg sjålvan« er ógvuliga »aktuelt« í løt- uni, tí útfyri strendur okkara liggja umboð fyri sjónvarpini i teimum stóru idnadarlondunum og damla. Arstíðin passar teimum altið so væl! Er tað eingin ið sigur teimum, at vit reka grind altíð tá grind er eisini um vet- urin (í sjóverkstíðini) tá „sjóhorðarnir< halda seg burturi? Vit reka helst grind um veturin, tí tá fer eingin matur til spillis! Mær tykir okkum vera alt ov dólsk, tá tað ræður um at verja okkara sjálv- søgdu rættindi at bjarga tí mati sum — at kalla — svimur upp á land til okk- ara á hesum annars so kørgu oyggjum! Sea Shepherd er ikki komin higar í eðrum erindum enn — kamu- flerað — at veita sjón- varpsmiðlunum heima til- far. Helst >„blóðreyðar søgur«, ti sensationir sum harðskapur landanna mill- um, manna millum. morð. brandur og sex er nú so dagligur kostur, at sigg) Irarnir sovni og sigga heldur ikki reklamurnar ð eirindaleys ømir sitt raða burturka havid x 7 Få lt t x på p r A 1 % % burturúr hesum, sum so kann sendast í sjónvarpi í víðu verð? Hesir »hirdarnir« kunna neyvan bera seg undan tílíkari upplýsing! Hver dálkar hevini? Fyrst av ellum idnadar- londini við teirra eitur- burturkasti frá fram- leiðslu og orkuveiting. Hetta eitrar m.a. grinda- hvalin so mikið. at okkum verður rátt frá at eta grind ov ofta Tað er kanska mest úr hesum londum grindahvalurin verður hóttur (saman við ellum eðrum lívi). Mær er, frá vitandi og kenum manni. sagt frá teimum ræðuleikum, ið fara fram á sláturvirkjum, júst í teimum atfinningar- somu londunum ið so fag- urlátin tala um tala um okkara »barbari«, BERT fyri, framhaldandi, at selja kjøt — eitt nu til jød- ar. arabar og onnur fólkaslog. har djórapinsla er týðandi partur av dråpshåttinum! Gott hugskot hevdi tad verid, um hesir sjonvarps fóru inn i teirra sláturvirki, og so gestir egnu vist u SIggjarunum nvussu dýrini verða viðfarin teirra egna land Veiðiferðir til skemtun ltið verið gjørd in nar na na-dag liggja — beint nú — afturundir onkustaðni, og bløda burtur? — Bert ti fólki tørvar ítriv! Lætt er at venda eini misnegd móti feroyingum við at nevna grindahval í sama andadrátti sum »dolphin« — „hetta vakra og kimiliga dýrið<, ið eru at síggja víða hvar í tí ríka heiminum — í stongsli! Til skemtunar! Hvussu mundi »stemn- ingurin< verið úti millum manna. um vit fóru at nevna >BAMBI< í sama andadrátti sum hjerta- og rádýraveiða varð nevnd? — »BAMBI-HUNT«...? Londini, haðan »shep- herd-følkini« koma, skuldu hugsað meiri um dýrini. ið har liva. Bjørn hjørtur, revur, fuglur og mong onnur dyr hava nógv brúk fyri teimum »hiréum«, ið kenna seg »kalladar« at leiðbeina okkum langt frá heim landi teirra Ráðini til hesi sjónvarp folk« mugu ti T „FARIÐ HEIMAFTUI OG SOPID FYRI EGNA DURI TYKKARA. FAIÐ STØDGAD TYKKAI EGNI UMHVORN DALKING OG DJOi FYNING STOÐ TYKKARA VALDS GERÐUM MOTI BÆÐI MENNISKJUM. NA URU OG DYRUM! vi rættir liva Fr. Restorfi