leygardagur 30. august 1986síða 19

7 r. 97 — 30. august 1986 T ju r hugaheimi Eg komi ut um gardin, og nidan Argjaskot Fólk vistu, at nógv og gott var å skrånni hetta kveldið i Norðurlandahús- inum — tað sást á fjeldini, ið longu kl. 19 hevði tikið sæti í Konserthellini. Hó- ast jazzast skuldi í heilar 6 tímar, ætlaðu 300 av teim- um 400, sum kundu sleppa inn, at fáa alt við frá byrjan. her uppi folist nú um kjálka mín eitt lot. Tó setist eg á steinin, frá aldargomlu tíð har ættarfedrar mínir slitu hilirnar i. Eg líti rundan um meg — fyrst út á Glyvursnes og síðan fram við strondini, heim til Argjafles. Ímillum har á seiðaberg. við pápa mínum eg var ja, plássið tað er líka har tú Prædikustólin sær. Eg reisist — gangi víðari. Fransáin her hon er Máttmikil kapping við saxofon »Frontline« æt byrjanin — men hon var sanniliga ikki nøkur frontline. Hetta var professionellur jazz- rockur uttan landamørk. Stundisligt og någreiniligt spæl, ein sangarinna Cecilie Nordby vid eini so måttmiklari rødd, at hon megnadi at syngja duett vid saxofonina — og vinna kappingina! Tón- leikurin frálíka væl sam- ansjóðaður næstan ov væl. Og Beatles-løg á la Frongline eitt tað besta, eg nakrantíð havi hoyrt í jazzi. Cecilie Nord by og Eleanore Riby vóru her tóku teir vatn inn, teir úr tí stóru verð, og har eg síggi leivdirnar av abbasa krógu. jú, her eg eigi minnir, bæði góð og nógu. Leiðin — ja, so til Ljósavatn hon gongur munnu tey fanga her kombikk longur?? Eg líti at hesi lítlu tjørn, hon tyktist sum hav tá vit vóru born. Steðgi — njóti friðin her fuglaljóð — er alt her er, nei, onkur ærin jarmar tætt her hjá lambið er nokk komið henni ov langt ífrá. So Risastovan — ja, eg má siga frá | af táeg hana sum barn fyrr sá, | ið varssemi eg tá rundan um hana gekk tínoring til risasogurnar eg har fekk, in ógloymandi saman tjørnini, sum liggur so tætt hjá har ting um barr nei, eg kom henni ongantíð nær Men sjálvt hetta hevdi 7 1 síni lýti So út á Dalin har likkan heldur til Er Fy dugdi sær | | | | Orgulspælari | | Í | her má eg til at dvolja mær eitt lítið bil ; til at dvoljam cki hogv, og var hann rst sloppin at spæla Her er tað pápi min torvið vårt skar jo, mundi hann mist , N | tamarhaldið á sær sjál r mamma ja, hon burtur tað bar ; ; um, og fekst ikki at steðga ørn skuldu eitast at hjálpa t iftur. Eitt lag kundi tyk) men tað mundi vera við lítið sk t næstan fullkomið, mer ; , , : lapp gamli framat at har var só nógu vit heldur vild PP - Ve Í spæla solo Høvdu í FSDrEek 1 ann fegin sig í hansara solo'ir so havt eitt 8 Ju har, og nakir t r nnihald, men tær vóru tað Fad var hann im hevå í I tel f Ort reiðu ril ið mær mart Á á eg ror tey e ið tíni hond f t af i Úr korter 10 hovd ær , f fad | forhøll € , | er ljóðhi ! n au Dat Í Í f. { ry 1 P umm nr? ” | Vinsælur og | smilandi Í s/ , ð | ( S minnini o D tyrp r ad sinøtl | I nar , eg aftur til húsa man tita Tad ar: Hanus. Vin , ! < ) SÍ nal St ð í leg lata tykkum oll vita elur « Hand Oo hann á pallinu sang 1 Glyvursnes et eg vil Vegja P r - vid s eyðkendu djúp ar sum nu far MUNNU I ug) 7 ødd ( litar hovrdis 5 kki, men tad va k evå Rød F rá kið Í Ammaralik 9.8.86 : Sonja á Argjaboða | } | 1 ur k iljósur borð num va nr nugn damur. Og tå Hanus læ Pol F. sleppa fram at at tu folk sita al - inntil tey arga, Sast vakin ogr lurta froystu út úr at flenna - - SS S0STalurin Eitt kveld á Jazz-festival Tey stuttleikaðu sær ófert. Eg var komin nakað seint, og eina letu seinni boðaði Hanus frá seinasta lagi. Hetta hildu áhoyrar- arnir ikki vera fyri mark — teir ýldu av misnegd, og Hanus mátti minst tríggjar ferðir uppaftur á pallin at spæla eykalag. Arne Wurgler mátti bíða. Tvinnir mjúkir kostir I steðginum hoyrdust saxofon-tónar úr Klingr- uni. Tað vóru Holger Lau- man á Cox Orange. sum vóru byrjaðir fyri hálvum tíma síðani. Men her í dansihøllini var Arne Wurgler nu farin at gera seg til reidar. Tvinnir vøru kostirnir — hvønn skalt tu velja, um bådir eru mjuk- ir? Men nu hitt kenning. so eg varð sit- andi í dansihellini enn eina løtu og pråtadi við teir hevði eg Jazz-festivalin hevur nogvar »sjarmur« — ein er henda, at tu i heilum bert evga á fólk, tú kennir. og tilvildin ræður tá vvir, hverjum lurtað verður eftir. Og orkar tú ikki at lúrta meir, kanst tú jú fara í forhøllina at fáa tær kaffi ella eitt prát Fitt av fólki hevði verið í Klingruni og lurtað eftir Holger Laumann, men tá eg endiliga kom innar vóru åhovrararnir farnir t skuldu Men Holg ar visti ráðini, ið dugdu Frændur skj byrja at spæla hann tók nú at spæla reggae-rytmur, og skjótt 30 fólk farin upp vóru 20 at dansa Frændur okkara Ikki var innkomandi fyri fólki i Konserthellini. Frændur vóru byrjaðir at spæla, og hvert siti- og standipláss var upptikið. Vit neyð og deyð fekk eg skotrað meg inn á eina trappu. Hetta var sanniliga tað, fólk vóru komin at lurta eftir, og fagnaðurin var óferur aftan á hvert lagið. Onki hóvasták gjerdu teir burtur úr sær. Kanska argaðu teir okkum, tá teir einar tvær ferðir segdu, teir nú fóru at spæla eitt ávíst lag — og so spældu teir eitt annað Ella kanska var alt bara ein , Fá PP ær ben, Síða 19 stórur hurlivasi. | fólk á pallinum, sum høvdu heldur trupult við at finna út av, hvar tey skuldu standa, og hverja skuldu syngja í. Alt líkamikið Teir áttu áskoðararnar, og mikrofon. tey kundu tí gera júst sum teimum lysti. Tað var ein heimligur dámur her inni; ell kendu jú bæði orð og leg — her varð trallað og sungið við. Her vørn ikki áhoyrarar og tónleikarar: her hittust frændur... 3 feroyskir bólkar vóru enn eftir kl. 23.30; men nú hevði eg — og fleiri við — fingi nóg mikið. Spell, at hesir feroysku bólkarnir ikki sluppu at spæla eitt sindur fyrr, Devon, Borealis og Zenit eru millum tað besta, fer- oyingar eiga í tónleiki. og hevdu uppiborið at sloppið at spælt, áðrenn songartíð var hjá móðum áhoyrarum, ið skuldu upp aftur til arbeiðis dagin eft- ir. maj