leygardagur 6. september 1986síða 20

- - Síða 20 - EN ; ] co Skúlar ru iðir aftur. Soleidis eisini barn oast : að 2 á va | ye pe . i á > 7 = ES y 2 3 HI hin dagin ropt al a Åsum í ) tær fara til handils at keypa sukur og mjólk og breyð 94 : . : rogn : . : Tær søgdu ja og fóru beinanvegin og tå tær komu . ".. ..... : heim aftur fóru aftur at spæla : . . . ; LÆ … froroA…. . . . . . - . Loysid beder uppgåvurnar og sendið svarid til »Barna- . . : siduna«, Sosialurin, Box 76 3800 Tórshavn og verið „en. við í lutakastinum um eina barnabók. ; - Til øll børn: Sendid endiliga søgur, krønikur, tekningar og gåtur til barnasiduna Hvussu nogv træ- pettir eru her? Og her? ile Hvussu gamal er | maðurin? ár Í 5 | Nn k pg Fm rå Framhandssøgan Á barnasiduni i dag fáa vit fyrsta part av seguni hja H C. Andersen um summarfuglin. Summarfuglurin ætlaði at fáa sær eina gentu, og sjálv andi skuldi hon vera fitt og vekur, ein lítil blomstur genta. Hann hugdi at teimum. Hver av teimum sat á sínum stelki so still og hugsunarsom, sum ein jomfrú eigur at sita, táið hon ikki er trúlovað. Men her var so gv í at velja, at hann visti ikki, hverja hann skuldi til baldursbráina. Hana kalla frans ir Vita, at hon dug it spåa, og rafólk royta blødini meðan tev fyri hvert blað siga: >Av hjart HARMI? elskar okkurt sovorðið. Hver spyr og talar við sínum ne mikið? eitt sindur? pura onki?« ella Summarfuglurin kom eisini til at spyrja. Hann roy kki blødini av, men mussaði hvort blad við ti í huga, at 4 - fram kemur hann. í hóliga fer F »Godasta Margreta Baldursbrá!< segði hann. »tygum eru klókasta konan av ellum blomstrunun Fygum spáa! Sigið mær, fái eg hina ella hasa? Og ør € Dáið es € að SO KA I err Í i DE X rin ferð Kanst tú hjálpa telefonmannir inna tað rætt hornið Framhald Nr. 100 — 6. september 1986 2 A ” Hvussu nógvir tríkantar eru her? Ja — 70 túsund — hurra hurra hurra! Einaferð vóru tað ein svenskar ein danskari og ein norðmaður, sum skuldu til Norra at læra seg norskt Feir hovdu búð í Onglandi so leingi, at teir ikki longur dugdu norskt Peir gjørdu av, at danskari skuldi fara í ein handil at særa seg at siga ja og at svenskarir Kuidi lara 1 ein banka at læra seg at siga 70 túsund og at norðmaður skuldi fara í eitt tok at læra seg at siga hurra! Teir hittust aftur sum avtalad, men møttu eisini einum politimanni, sum spurdi teir um teir høvdu stolið nakað Danskarin sigur ja, tí tað var tað einasta hann dugdi Síðan spyr hann svenskaran, hvussu nógv teir hava stolið. 70 túsund sigur svenskarin. Tit eru fangaðir tá letur norðmann num hurra sigur politimaðurin hurra hurra!! Og minst til at tú ALTID skal spæla við matin, áðrenn tu etur hann!! eknanum Tad var fralikit. her hevur ia krónu ir idag! | ——