týsdagur 9. september 1986síða 2

tíðindablaðið Bernini, sum kunnu vera heima og spæla um dagin, verða færri og færri. Mammurnar vilja sleppa út at arbeiða, og arbeiðsmarknaðurin hevur brúk fyri teimum. Kvinnurnar eru altíð tær fyrstu, sum kenna svidan, tá arbeiðsloysi er. Tá ljóð- ar, at bernini hava tað best heima hjá mammuni, dagstovnar eru av tí ónda, og kvinnurnar fáa at vita, at fremsta uppgáva er at vera heima og passa hus, mann og bern. Heimið er tað besta stað á jorð. Fyri kvinnuna. Í tí andanum verða kvinnurnar riknar heim av arbeiðsmarkn- aðinum. Nú er langt síðan, nakar luftaði slíkar tankar í Fer- ovum. Í hvussu er ikki seinasta árið. Men tað er heldur ikki so legið, tí hesa seinastu tíðina hevur í flestu stoðum verið meira arbeiði enn til hendurnar. Allur arbeiðsmarknaðurin skríggjar eftir arbeiðs- megi, ell gremja seg um, hvussu torført tað er at fáa fólk. So torført er tað, at fólkið flýggjar frá teimum ringastu arbeiðspláss- unum. Flakavirkini eru í neyð. Menninir fara, teir hava fleiri meguleikar at velja í, og tí noyðast kvinnurnar at gera arbeiði, ið áður hevur verið roknað fyri mann- fólkaarbeiði burtur av. At kvinnurnar kundu brúkt hesa støduna til at sloppið inn á onnur arbeiðseki er ein onnur sega Tað nógva arbeiði hevur við sær, at fleiri kvinnur nú fara út at arbeiða. Øll royna eftir førimuni at sleppa upp í part. Tað ræð- ur um at fáa nakað burtur úr, so leingi nógv arbeiði er. Eingin ivi kann vera um, at áður heimaar beiðandi kvinnur tryggj: mongum arbeidspl 1 arbeiðsmegi. Hvgg bar Dimmu. Heilir teigar við sekt verður eftir onkrum at hav ini í arbeiðstíðini. At fáa lýsingum, har i DOF! vøggustovu ell barnagarði er fáum be- skorið; kommunala dag røktin rekkur ikki. og ti noyðast tey flestu at góð- taka at fáa bara onkran at hava bernini. Arbeiðið er nógv, og fólkið vil hava ar- beiði. Eitt annað prógv um, hvussu nógv arbeiðs- marknaðurin hevur brúk fyri kvinnunum er, at fleiri kommunur seta dagrekt- arskipan á stovn. Higartil hevur gingið trekt, at vakt fatan fyri skipaðari barna- ansing. Men nú knappliga ber væl til. Hver veit, um ikki arbeiðsgevarar teska . Nr. 101 — 9. september 1986 bygdarrådslimum i oyra, at dagrøkt er eitt gott hugskot. At byggja barna- garðar og veggustovur ber ikki til, tí tað tekur ov langa tíð. Arbeiðsmarkn- aðurin hevur brúk fyri kvinnunum, og tað skal vera beinanvegin Men dagroktin hevur sínar vansar, tí børnini novðast ofta at skifta eldu lja hava bar! rarð o øggus SU aan 1 1 oO IK 4 beiðsmarknaði KK Kan ver KV ul i 5 ( Þá í T sterka fær kunnu st Krev, KrØV Un a barna garðar og vøggustovur skulu byggjast. Likindini at fáa hesar stovnar kunnu ikki vera betri enn nú Eingin vandi er í, at Landsstýrið nú kemur sum ketta upp úr hevda- trogi og ætlar at pengar á fíggjarlógina til mammulen. Tað er greitt í stríð við åhugamålini hjá vinnulívinum. Vinnu- lívið hevur brúk fyri kvinnunum og fer óivað at seta seg ímóti, at tað al- menna við mammuløn heldur kvinnunum heima seta Og eingin fer av fríum vilja heim aftur, tí mammulenin verður ong antíð tann sama sum ar- beiðsmarknaðurin gevur Neyvan er hugsandi, at virðingin fyri húsar- beiðinum knappliga er so stór, at húsarbeiði verður lent sum annað arbeiði Mammulenin er eitt ekkó úr grannalondum okkara, har arbeiðsloysi er, « afturhaldsstyrini undir vid at senda kv Mammulen upp logtingsval. N irnar heim var upp á tal undi seinast vallyfti skal hetti up fyllast, men ov seint var Para tær rík 1 ikki fara út at taka av tilboðnum un sum kor arbeiða, mammulen Hinar kvinnurnar vilja tær flestu vera úti á ar- beiðsmarknaðinum. | staðin fyri at komið við mammulen, áttu Lands stýrið heldur at stuðla bæði vinnulívi og familj- unum við fleiri dagsstovn- um. Randi Jacobsen Niels P. Danielsen, landsstýrismaður: Eg kann ikki seta heftiplåstur á munnin á Poul Michelsen men hevur hann sagt, at tað er karvandi líka mikið hvat landsstýrið sigur í samband við B36-barnaansingina, er tað beklaðiligt. Býráðsfor- maðurin eigur at tala undir ábyrgd. Hetta er ikki at tala undir ábyrgd, sigur landsstýrismaðurin. Hevur býráðsformaðurin í Havn, Poul Michelsen, sagt, at tað er karvandi líka mikið, hvat lands- stýrið sigur í spurn- inginum um barnaansing í B36 húsinum, er tað be- býráðsfor- tala undir ábyrgd. Hetta er ikki at tala undir ábyrgd, sigur Niels Pauli Danielsen, landsstýrismaður í sosial- málum. Hann leggur aftrat, at hann ikki kann seta heftiplástur á munnin á býráðsformanninum. Landsstýrið hevur ikki góðtikið B36-húsið sum barnaansingarstað. Mer. landsstýrið hevur sent býráðnun bræv. Sambært hesum brævi skal býráðið lúka átta treytir fyri at fáa lands- stýrisins góðkenning. At býráðið fær lands- stýrisins góðkenning merkir m.a. at hetta er treytin fyri, at ríkisstýrið kann lata 40% stuðul til hesa barnaansing Tær treytir, sum lands- stýrið setir eru m.a. at síggja leigusåttmålan millum byrådid og B36. Eisini vil landsstýrið vita, um treytirnar, sum lands- læknin hevur sett, eru fylgdar, og at tær bruna- tryggleikatreytir, sum landsverkfreðingurin hev- ur sett, eru í lagi. Eisini vil landsstýrið hava at vita um útbúgvingina hjá starvsfólkunum og starvs- fólkaskipan og somuleiðis, hvussu býráðið fer at skipa spæliplássið við B36-húsið Landsstýrismaðurin sigur. at tá svar er komið aftur býráðnum, fer landsstýrið at taka steðu til, um B36-húsið skal góð- takast arstað ella ikki frá barnaansing sum tor.- Niclas Emil Pedersen Vanliga nevndur Niclas undir Verðubrekku, Sandvík Góð abbi á 100 ára degnum eg hesa heilsu tær vil senda takk fyri tað tú hevur verið fyri meg Eg aldri tað úr barmi tað kann lata fara tað omma og tú vóru fyri meg Tað mær í barmi bylgist á pappír eg ei skriva kann meir takk fyri barnaárini sum eg ei gloyma kann Frá mær og mínum manni og bernum okkara við tær bestu heilsur senda, má Harrin verða við. Heilsan abbadóttirin Elna við húski