týsdagur 9. september 1986síða 6

SEV eigur útspælið NÓGV hevur verið sagt og skriv- að um vatnorkuútbyggingina hjá SEV í Eysturoynni. Og fleiri eru meiningarnar um hesa útbygging. Meðan SEV alla tíðina hevur tráð- hildið um, at teir fremja ta skila- bestu útbyggingina, so eru tað fleiri og fleiri, sum hava sett spurnartekin við hana og hava víst á aðrar alternativar útbygg- ingarhættir. Nýggjar kanningar eru gjørdar, og nógvar frágreið- ingar eru festar á blað. Saman- umtikið kann sigast um alt hetta nýggja tilfarið, at tað jarðleggur fyri stóran part verandi út bygging. Sagt verður, at meira orka hevði fingist burtur úr fyri minni kostnað, um SEV hevði lagt útbyggingina í hæddini í staðin. Og at hetta átti at verið gjørt frá byrjan av. HÓAST henda nógva kritikkin, so tykist tað ikki sum, at SEV tekur hann í álvara. Í hvussu so er, eru tekin til, at SEV-leiðslan ikki vil viðganga, at nakað er skeivt í ver- andi útbygging. LANDSSTÝRIÐ, sum er landsins hægsti myndugleiki, hevur eisini víst stóran áhuga fyri hesi vatn- orkuútbyggingini. Sjálvur leg- maður hevur virkin tíkið lut í tjakinum, tí hann hevur mett tað av so stórum týdningi, at sam- felagið fær sum mest burtur úr eini slíkari útbygging. Hesin áhugi løgmans fyri einum so stór- um álvarsmáli hevur fingið and- stødupolitikarar og eisini leiðsl- una í SEV at siga, at løgmadur leggur seg út í viðurskifti hann einki hevur at gera við. HESUM eru vit ikki samdir við teimum í. Tað má vera bæði skylda og ábyrgd løgmans og sit- andi landsstýri at fylgja við, hvat fyriferst á einum so týdningar- miklum øki, sum útbygging av okkara vatnorku er. MEN hvat skal nú alt hetta tjakið til, tá tað tykist sum um SEV ikki vil lurta og ikki vil viðganga, at tað og ráðgevar tess hava borið seg skeivt at? Er tá yvirhøvur neydugt at bruka kreftirnar til slíka viðgerð soleiðis sum ein av . limunum í Orkuráðnum herfyri vísti til! SEV eigur útspælið segði sami maðurin í samrødu við blað her- fyri. Men enn er einki útspæl komið frá SEV og ivasamt er, um nakað kemur. Aftaná fundirnar við Orkuráðið í seinasta mánað segði stjórin í SEV, at teir skuldu gera ymsar kanningar og metti hann, at partarnir fóru at metast aftur í seinnu helvt av august. Vit skriva nú 9. september og enn er einki hent í málinum. UM somu tíð heldur SEV fram við útbygging síni í Eysturoynni sum um einki var hent. Tað tykist tí meira og meira greitt, at leiðslan í SEV als ikki er sinnað til at tosa um nakra broyting av verandi projekti. MEN er SEV ikki ført fyri at vísa tí nógva kritikkinum aftur sakliga og vælundirbygt, so eiga landsins hægstu myndugleikar at gera vart við seg. Við verandi saman- seting av SEV-leiðslu og stýri freistast ein til at spyrja, um tað kanska ikki júst er tað, sum SEV ynskir. Tí gongdin higartil hevur víst, at SEV í veruleikanum íkki ynskir at tosa um ta skilabestu loysnina og ongantíð hevur viljað tað, men heldur ynskir at fast- halda um sítt fyri á tann hátt at provokera sitandi myndugleikar. Kanska ein slík provokatión kundi komið væl við hjá eini polit- iskari andstøðu, sum er væl umboðað í SEV-stýrinum! NÚ fáa vit so at síggja, hvat veiggj er í landsstýrinum. Kann ein veruliga lata sær alt lynda — og er tað SEV, sum stýrir land- inum og ikki landsstýrið? „tíðindablaðið søsialurin 5 Nr. 101 — 9. september 1986 Til Føroya Løgting Á Feroya-ferð síni i aug- ust 1986 segði Uffe Elle- mann Jensen, uttanríkis- ráðharri. í viðtali við Dimmalætting: „Bæði heima í Danmark og eisini her í Foroyum eru tað fólk, ið vilja vera við, at hetta alt samalt (t.e. hermálsligar útbyggingar) er kroyst niður yvir foroy- ingar, uttan at teir eru so eftirspurdir. mikið sum Hetta er bara als ikki so, ti alt er hetta sett upp í sam- ráð við foroyskar myndug- leikar. Felagið Fríu Feroyar metir, at hesi orð danska uttanríkisráðharrans alsa ikki samsvara við tað, ið foroyski = almenningurin hevur fingið at vita um gongdina í hernaðarmálin- um. Felagið vendir sær tí hervið til Feroya Legting við fyrispurningi, um danski uttanríkisráðharr- in sigur sannleikan, tá ið hann sigur, at øll hern- aðarútgerð í Feroyum er sett upp í samráð við fer- oyskar myndugleikar. i Við vón um svar v. FRÍU FOROYOYAR Arnbjørn R. Thomsen, fm Vágsbern slept uppa fjall Nú, gott ár eftir at skúla- gølan í Vági kom fram, er Vágs Skúli vorðin ein skinklandi institutión, ið ongan góðan tykist eiga. Flestu faklærdu lærarar skúlans eru rýmdir í aðrar skúlar, og Vágs skúla- nevnd hevur sum eina neyðloysn fylt skúlan við vikarum, sum at kalla hátt góðtakast. At tveir ella tríggir vikarar verða settir sigur eingin nakað til, men so nógvir sum teir í dag eru í tali, er besta prógv um ábyrgdarloysi frá skúlamyndugleikanna síðu. Sjálvt í framhalds- deildini í Vágs skúla sita vikarar og undirvísa. Hvat sigur Landsskúla- fyrisitingin til hetta? Ella enda sum analfabetar, ið ikki eru ferir fyri at liva í atomeldini? Undirritaði ætlar sum foreldur ikki at sita hend- ur í favn og síggja, hvussu lítið bernini í Vági verða vird av feroysku skúla- myndugleikunum. Vit foreldur mugu gera okkurt munagott. Nú. ongar praktiskar royndir foreldrafelagið? Ella E. hava við undirvísing. landsstýrið? Skal eitt heilt Hetta kann á ongan ættarlið av vágbingum Hver er hes in »eini«? ør er nes In »venl«: Sat i dag og las vidtal vid Ålvaratos, væl veit eg eitt nú >„tú-, »folk« legmann Atla Dam um viðurskiftini á Almanna- stovuni. Helt tað vera so undarligt at lesa, tí mað- urin tóktist alla tíðina at benda á ein ávísan »ein«, sum eftir ellum at døma alt snúði seg um — hver hann var fekk eg nú ong- antíð greiði á. „Ein meinti nús, »um ein hevði kunnað fingið at vita«, sein missir løn« um »ein ikki ger arbeidi«, »ein må klåra seg sum best hesa tidina«, »ein vildi royna at hyggja at mål- inum«, »metir ein seg ikki hava sagt« »hetta er ikki nakað ein bara kann leypa út i« »ein må fyrst um- hugsa« — ja so nógv var um henda »eina« at hann neyvan kann hava verið heilt aleina. at roynd einaferð varð gjørd at fáa føroyingar at siga »ein« í staðin fyri tað teir segdu — og siga — „man“, stytting av orð- inum »madur« (menn- iskja). Hetta miseydnaðist, eins og alt annað konstruerað mál, tí hverki feroyingar ella aðr- ar norrenar tjóðir hava nakrantíð sagt »ein« í hes- um sambandi. Íslendingar siga »madur« og hinar tjóðirnar styttingina »man«, sum feroyingar eisini gera. >Ein< hverki riggar ella tænir nekrum endamáli uttan erkyml- anini. Ég veit ikki heldur um nakra feroyska bygdamál- isku, har vendingin »ein« verður brúkt har vit onnur siga »man«. Vit siga eisini „ »menn« (vilja vera við) - ella tað sum hóskar best: at nevna tað/tey sum sip- að verður til og ikki sleppa sær undan ábyrgd við at brúka tað neutrala (gene rella) »man« og líknandi. Vælsignaðir bladmenn sleppið okkum undan hasum illa hóskandi orð- inum. Ikki haldi eg, at fólk í viðtali sigur hetta, held: ur man hetta vera nakað, blaðmenn broyta aftaná — til tað verra. Hvat heldur annars mål- stovnurin um hesa — eftir mínum tykki óferoysku — vending? Til mammur og pápar! Hví hava tit fingið tykkum bern? Av misgáv- um? Ikki planløgd? Hvi blivu vit so 4 systkin? Tit hava ikki tíð til okkum i ti dagliga, tí tit mugu ar- beiða. Men so kemur weekendin, pápi drekkur, tí nú hevur hann frí og má slappa av. Mamma er eis- ini troytt, hon má hugsa um klæðini til komandi viku, hon kann ongatíð fara út frá okkum, tí vit tora ikki at liggja einsa- mell um náttina. Hon er kedd, tí pápi altíð mí út við vinunum tá hann hevur frí. Pápar, tit hava sjálvir skapt okkum, vit eru kedd, gráta og leingj- ast, tí vit eru góð við tykk- um, men tað er ikki stutt- ligt altíð at hava eina mammu sum er kedd og grætur, tí pápi er úti. Vit fela tað sum tað var nógv betri, at vit ikki vóru til, tí so kundu tit gjørt sum tit vildu. Kundu ikki ell foreldur lagt av at ballast hverja ferð, tey hava frí? Ein sonur!