týsdagur 23. september 1986síða 14

Nr. 107 — 23. september 1986 varsamastu stórmálunum í dagsins samfelag. - Vit kunnu ikki bert tosa um búskaparligan vekstur og nýggj arbeiðs- pláss uttan eisini at tosa um tær útreiðslur, sum náttúran má gjalda fyri slíka menning. Har haldi eg, at vit í Danmark hava vaðað ov langt út. Harafturímóti havi eg ta fatan, frá míni vitjan í Feroyum, at tit duga tykkum meira hógv á hesum økinum. Tit geva náttúruvirðunum sterri ans enn vit. Tit royna at verja landslagið, og tað haldi eg hevur ómetaliga stóran týdning. — Tað vil altíð vera onk- ur, sum hevur hasa fatan- ina. Men nú aftaná van- lukkuna í Tjernobyl og fólk hava sæð, hvussu álvarsligar fylgjur ein vanlukka av hesum slag eina aðrastaðni í heimin- um kann hava á t.d. okk- um í Danmark, so haldi eg, at fólk eru farin at hugsa meira um dálking- arspurningin. Bernini og ótti Ritt Bjerregaard sigur víðari, at hon hevur lagt til merkis, at serstakliga bernini eru farin at vísa umhvervisspurninginum ans. Eg eri fyri limaskapi í NATO, men vit mugu vera nógv meira kritisk sum limir av felagsskapinum. Tjernobyl! — Fer tú og danski javn- aðarflokkurin at leggja stóran dent á umhvervis- spurningar í komandi val- stríðnum ? — Tað er so heilt vist. Vit vilja fegin hava ein bú- skaparligan vekstur, men hann skal verða í samljóð við eina vistfreðiliga javn- vág. — Men heldur tú ikki,at tað eru nógv fólk, sum halda, at alt tosið um dálk- ing av umhvervinum er tann reini heilaspuni og bara nakað, sum teir vinstrahallu flokkarnir royna at brúka sum bíligt valegn ? — Eg havi vitjað nógvar skúlar og tosað við bernini um ymisk samfelagsmál. Tað eru so serstakliga tvey ting bernini bera ótta fyri. Eitt er kríggj og kjarnorkuhóttanin og hitt er dálkingin. Og har haldi eg, at bernini eru á beinari leið, tí júst hesar eru stóru hóttanirnar móti manna- ættini og tey politisku stórmálini í dag. — Hvat heldur tú um friðararbeiðið og friðar- rørsluna? Eg havi sjálv verið virkin í friðarrersluni í Danmark og haldi, at hetta er ein endurnýggjan, og tað er gott, at nógv fólk taka undir við slíkum virk semi. Tað hevur so eisini ávirkað okkara politik- arar, soleiðis at teir gerast meira kritiskir eitt nú í spurninginum viðvíkjandi NATO. Ritt Bjerregaard sigur, at hon ynskir ikki, at Dan- mark skal fara úr NATO. — Hetta er besta plaser- ing fyri Danmark, men eg haldi eisini, at vit skulu leggja nógv sterri týrst á NATO enn vit hava gjert higartil. Vit eiga meira virkin at vera við í avgerð- unum. — Hver er so stersti vansin við at hava eina borgarliga stjórn í Dan- mark í dag? — At tey veikastu í sam- felagnum hava fingið tað verri. Ert tú t.d. einsamøll mamma við tveimum bernum, so hevur tú sera ilt við at klára teg. Tað kunnu vit ikki minst takka teimum borgarligu fyri. Óli Breckmann ! — Ein av tínum fólka- tingskollegum eitur Óli Breckmann. Nú herfyri kom alment fram, at hann saman við eðrum hegra- vendum politikarum er við í loyniligum felagsskap- um, sum reka undirgrav- andi virksemi móti eðrum politikarum. Hverja við- merking hevur tú til tað ? -- Elskaða Elskaða seti skattur, Síða 15 — Eg eri als ikki bilsin av hasum tíðindunum. Slíkir felagsskapir hava góðan gróðrarbotn í nútíð- arsamfelagnum og havi eg eisini sjálvt merkt til teirra. Nú er tað so tann flokkurin, sum fær góða undirtøku millum veljar- arnar, SF, sum skal hava toyggið. Tað er óhugnaligt at vita sær, at slíkt skal kunna fara fram í einum demokratiskum samfelag. Men tað er so veruleiki. Vit mugu so bert royna at stríðast afturímóti, um vit verða spilt út og tað, sum verri er. — Hvat heldur tú ann- ars um leiklutin hjá Óla Breckmann á fólkatingi? — Eg haldi tað er legið, at vit her hava eitt fer- oyskt fólkatingsumboð, sum fer til val uppá, at hann ikki ætlar sær at leggja seg út í danskan politikk, og so ger beint tverturímóti. Eg minnist ongan føroyskan fólka- tingsmann, sum hevur blandað seg so nógv uppí danskan politikk, sum júst Óli Breckmann. Hann hevur stuðlað stjórnini hverja ferð hon hevur verið í trupulleikum, og í fleiri málum hevur at- kveða hansara verið av- gerandi, sigur Ritt Bjerre- gaard at enda. jan sum einaferð elskaði meg. Nú er alt hetta horvið, á lívsins hála veg. Kanska á gongustjørnum hon bíðar eftir mær har alt er so fremmant fyri okkum at eyga tað ikki sær. Koma vit á »Jupiter«, verður kanska alt aftur gott ella gera ein túr á »Venus« verður alt aftur gott sig her ella har sum henda »Verøld« royndi at halda fyri spott. Best er kanska at vera hver fyri sær. So er hann púra sikkur, hann ongan lúsingin fær. Hvat Hvat er tilveran, S. Hulduvík havið sum skolar malargrót so tað verður ein mel. Ein sum sær alt hitt vakra, so hin blúgvast. Miseydnaðir piltadagar ein elskaði teg, ein hataði teg. XO 0 5000 — Umhvervisspurningurin er sera týdningarmikil. Tú fekk bert tvey ára skúlagongd. Hin »apukøtturin« sum skuldi eitast at hava skúlan um hendur »Baslev« og »KattaKismus« Miseydnaðir ungdómsdagar tað tú ynskti var tær bannað tvingaður til nakað annað — gekk ikki. Lívið oyðilagt — gentan tikin frá tær. Psykologi — góðar andaligar gávur fekk vegna sjúku — lítið á skaftið. Millum annað liggja trý manuskriptir Kanska verður tað veruleiki, ein universal sjónleikur, manglar skrivara. Bróðurdótturin, ein meguleiki. Kanska endar alt í »skrelliposa« Hver veit? Hvat er hvat ? tá tú hugsar um hvat er hvat magnyl silatråda flagvelta við góðari frukt kærleiki kanska ganga vid eðrum so hin veit ikki av. Eg veit ikki — næstan einki. Men tilveran — verður altíð óreingiliga tilvera — hvat so hendir. S. Hulduvík