fríggjadagur 19. desember 1986síða 6

brúka møgu- leikarnar rætt og skilagott NÚ fíggjarlógaruppskotið hevur verið til viðgerðar, hava mong sam- felagsmál verið frammi í tjakinum Eitt teirra eru tær fiskiveidisamråd ingar, sum hava verið við onnur lond og so teir møguleikar, vit hava fyri at menna okkara egnu fiskivinnu — og her verður so serliga hugsað um svartkjaftin og laksin NU Jørgen Thomsen, næstformadur Javnaðarfloksins og formaður i figgj arnevndini ikki hevur tikið lut í orða skiftinum, tí hann í vikuni var úti fyri einum minni ferðsluóhappi, so hevur næsti maður hansara, Ólavur Heine- sen, havt sæti á tingi. Hesa stuttu løtu, áðrenn tingið fór í jólafrí, eydn aðist tað hesum nýggja tingmann- inum, hóast skoðbráðið var stutt, at nema við nakrar rættiliga áhugaverð ar spurningar, nevniliga leiklutin, sum okkara svartkjaftur og laksur hevur í teimum fiskiveiðisamráðing- um, vit hava við onnur lond. TAÐ kann í fyrstu atløgu tykjast eitt sindur bakvent at tengja hesar spurn- ingar saman: samráðingar um síná- millum fiskiveiðiavtalu og so menn- ingina av svartkjafta- og laksavinn- uni. Men so er ikki. Tað er beint tvørt- urímóti. Ti júst á hesum økinum eiga vit góð kort, duga vit at brúka tey rætt. TAKA vit fyrst svartkjaftin, so eru tað bert nøkur få ár síðani, at føroy- ingar fóru undir at gera kanningar og royndir at virka henda fiskin til matna, tvs. at virdisøkja henda fisk, sum vit frammanundan bert høvdu fiskað til ídnað. Hetta okkara miðvísa menningararbeiði bæði á sjógvi og á landi hevur so havt tað við sær, at vit í dag eiga einfiskastovn, ið vit kunnu veiða, viðgera og selja burturav og sum hevur nærum eins stórt virði sum toskur og annar fiskur. Tað hevur eydnast okkum at økja um virði á hesum fiski so munandi, at hann í dag og vónandi í enn størri mun í framtíðini fer at vera grundar lagið undir fleiri av okkara virkjum og skipum. TAÐ, sum nú er hent, er, at vit eru farnir at gera royndir sum teir fyrstu í vesturheiminum við at framleiða sur imi úr svartkjaftinum. Fara hesar royndir at eydnast, so verður tað ikki seinur dagur fyrr enn virðið á svart- kjaftinum verður nógv størri, enn tað hevur verið. Hetta skapar heilt nýggj ar meguleikar í teimum fiskiveiði avtalum, sum vit hava við onnur lond Við einum munandi dýrari býtisfiski í aðrari hondini kunnu vit við hinari taka ímóti ti stødugt størri nøgd av toski, sum aðrir higartil hava kunnað selt okkum fyri biligari svartkjaft í sera stórum nøgdum. So her er greitt, at við góðkenning av svartkjaftinum geva vit um somu tíð langfarafiski monnunum møguleika at fiska meira av toski og harvið fáa eina enn betri urtøKu SÍÐANI er tað laksurin. Sum ting- maður Javnadarfloksins rætt nevndi, so hava vit sjålvir møguleikan at menna laksastovnin og harvid at geva okkum betri kort å hondina, tå vit skulu til at tosa vid adrar um sinå- millum fiskirættindi. Vit vita, at EEC- lond eru trek at gera sáttmálar við okkum júst orsakað av laksinum: Tey vilja hava okkum at minka um hesa veiði. Hesum hava vit fyri ein part givið eftir fyri. Men fyri at kunna sleppa undan hesum trupulleikum í framtíðini eisini, og fyri at geva okk- ara laksamonnum meguleika at veiða størri part av árinum, so eigur tað al- menna nú at streingja á fyri at fáa útbygt framleiðsluna av laksasmolti til útseting. Arbeitt verður við hesum og mugu vit vóna, at okkurt skjótt fer at spyrjast burtur úr ætlanini at byggja eina stóra smoltstød. VIT kunnu bert taka undir við ting- manninum um at slík útseting eigur at verða gjørd í støðugt stórri mun, soleiðis at laksaveiðan kann økjast soleiðis at vit um somu tíð sum vit økja veiðina kunnu greiða EEC-lond- um frá, at tað er okkara egni laksur, sum vit veiða. Tað skuldi so gjørt, at vit lættari høvdu kunnað gjørt avtalur við EEC, at okkara laksamenn kundu fiskað meira av laksi, og at botnfiska- stovnarnir vórðu minni troyttir. JÚ víst eiga vit nógvar møguleikar tað ræður nú bert um at brúka teir rætt og skynsamt. Spurningurin er so bert hvussu nógv vit eiga at skunda undir åtviklingin. jamú tíðindablaðið Nr. 144 — 19. desember 1986 Til feløg innan fiskivinnuna Uppskot um at áseta av- markingar i leyvdum veidiprosentum av toski, hysu og upsa hjå trolarum vid 400 hestum og meira og linuskip oman fyri 80 tons. Føroya Landsstyri hevur samtykt eitt upp- skot um at åseta håmark fyri prosentid av toski, hysu og upsa i veidini hjå skipabólkum. lækka ávísum Endamálið er at veiðitrýstið á hesum sløg- um. Uppskotið er sent Fiski- vinnunevnd løgtingsins til viðgerðar. Fiskivinnu- nevndin hevur avgjert, at hetta uppskot skal hava eina umfatandi viðgerð vinnuni og verður upp- skotið tí við } 3 ing sent v 1felogt 5 af K s ne 3 Ax OKKUN SKUT dt gera in beina gjølla at um hugsa hetta uppskot og lata okkum frætta aftur hverja hugsan tit hava. Viðmerkingar kunnu verða sendar okkum í brævi, men tað ber eisini til at biðja um fund við fiskivinnuumsitingina og á tann hátt bera hugsanir fram. Eisini ber tað til at heita á fiskivinnuumsit- ingina um at fáa hagtals- tilfar ella annað, sum kann vera hjálp til at lýsa av- leiðingarnar av uppskotin- um. Her skal bara heilt stutt verða gjert vart við, hví uppskotið er komið fram Stovnsmetingar av og 1986 vísa, at veiðitrýstið á toski og upsa í 1985 tosk og upsa hevur lagt ra ;Á 1,3 ) s ro % v N SKGUI ) Uu Ss F Jar KE gongdini einstek a | ðurskurð 5 S I t vøi ø 1 ) . heildarveidina meira Spurningur til Sjóvinnubankan Í seinastuni hevur nógv verið skrivað um eina ávísa føroyska bókaút- gåvu. Eg síggi, at fremst í hesum bókum verður sagt mangt. Men sum ein av teimum stóru kundunum í hesum banka, loyvi eg mær at spyrja, á hvenn hátt bankin stuðlar slík- javna og merkt hægri veiði upp á hvert skipið. Landsstýrið hevur um- hugsað fleiri meguleikar at minka um veiðitrýstið. M.a. at beina veiðiorku út á djúpt vatn, stongd eki og avmarking av fiskidøg- um. Urslitið av hesum er fyriliggjandi uppskot, sum ikki avmarkar heild- arnegdina, skipini kunnu fiska, men ásetir mark fyri hvussu nógv av hesi heild- arveiði kann vera toskur, hýsa og upsi. Endamálið er, at tá eitt ár er gingið. skal prosentið av toski-hýsu ella upsa ikki vera omanfyri eitt vist. Tað er ikki ætlanin at krevja eitt ávíst proseni fyri hvert hál ella túr, sur tað verður gjert nógva 3 ni en at finna SK 3 SKIpin y rule kiskap s ; ;Á A i I se ið F mr 5 ásett irid Tinganes, 11. nov. 1986 h n H 1 hvussu nógv? Fyri mær tykist hetta at vera ein heldur løgin mannagongd, um tað er eftirfarandi sum sagt verður, at hesar bek ur p»ganga sum heitt breyð<. Leysliga roknað geva tær útgevaranum einar 4-500.000 kr. netto, hver bókin. Krevja slíkar útgávur serligan stuðul? frá, at Sjóvinnubankin um bókaútgávum, og hví? Spurin hevur stuðlað útgávuni. Fær útgevarin studning Nú kann stuðul vera so frá bankanum, og um so er nú td. hasir ungu Tolllógin og halgi- dagslógin kanska broyttar? Harra blaðstjóri! Tygum gera mær kanska rum fyri hesum hugskotum minum i blad- num? Tad skal ikki vera ætlan min at langa ut eftir tykk- um, ið arbeiða á Sosial- inum, men nú eina tíð hev- ur hann havt nakað tor- ført at koma suður Suðurovarfjerðin Tað skal tó sigast hes- um leygardagsblaðnum 13. í hesum til rós um Sjálvt um tað hevur 3 dagar á baki So eru tað megnar- Tá ið eg kom út á fjórðu síðu, fall eygað á sera feit- SKILI í Olia ar yNv sum hobby, skatta sum ar- beidi«. Il »Halgidagslog at- voldin til nåttarsyndir«. III »Stuttleikaskatturin ikki stuttlig fyrimynd. Tad er ikki ti, at eg fari at nerta vid okkurt i hes- um umrøddu målum, eg fari ikki at taka nakad ur hondum tykkara, id hava myndugleika og lógarsmíð i hondum. Men eitt fari eg at minna á, og er tað hatta við tolli og tolling. Ég fari pensionista vegna at minna tykkum á, at lítið ella púrt einki er komið úr hesum horn inum, um hegan toll til dømis á brennioljuni. Tað er ikki tí at pensionistar er larin Deln- Í iðis upp at leika í, so sum spælimenninir. Teir kundu tonkt sær eina samsýning eitt kveld í nakrar fáar tímar, einar 1000—2000 kr. í part. Tað kann væl ikki vera rætt, at vit pensionistar skulu oljutollast til fyri- muns hjá tilikum sam- felagsbólkum. Tað sum skar meg í eyg- uni, í hasi tollgreinini var hetta: >F.F.D....Nevnd- arlimur í F.F.D. (Felagið fyri dansifyrireikarar) kunngjørdi, at hansara fel- ag stuðlar F.U.T. 100“ Vit arbeiða við einum samarbeiðssáttmála, sum skal fáa livandi dansin á hægri steði, segði gg spurdi, hvør hevur heimild og, ikki minst, hver torir at broyta halgidagslóg lå Hatta seinasta haldi eg meg vita skil å. Tit kunnu snúgva tykkum til hirðar- nar fyri seyðafylgi tykk- ara, og spyrja teir til ráðs -—