týsdagur 6. januar 1987síða 10
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 10
Framhald av síðu 9
rbeitt innan fiskasjúkur
eg vorðin
unnførdur um, at fiski
frødin einki yvirhevur
hevur við aling at gera.«
Sitat slutt.
Legið at eingin hevur
funnið út av hesum fyrr-
enn nú, Áki fyri stuttum
kom upp í leikin mitt í ali-
eksplosjónini. Gott, at
donsku sílaalararnir ikki
grunaðu hetta, tá teir fyri
eini 30 árum síðani tóku
seg saman og keyptu ali-
steðina í Brens at nýta til
royndarstød, ti teir
»læntu« jåst ein biolog frå
fiskirannsóknarstovuni
(D.F.H.) í Charlottenlund
at standa fyri arbeiðinum.
Í 1961 kom annar bio-
logurin Frank Bregnballe,
sum hevur verið leiðari á
steðini nú í mong ár. Fleiri
enn meira
biologar eru á royndar-
steðini í dag og >Dam-
brugslaboratoriet< er
deild undir Danmarks
Fiskeri og Havunderseg-
elser
Tíbetur er fiskaaling
ikki bert sjúkur, men tá eg
havi vitjað donsku ali-
brúkini saman við hesum
biologum, hevur týðandi
táttur í teirra arbeiði júst
verið at ráðgivið donsku
alarunum teimum mongu
sjúkum viðvíkjandi, sum
teir hava at dragast við.
Alararnir ringja til roynd-
arsteðina og biologarnir
koyra út og hjálpa alarun-
um at fyribyrgja og við-
gera sjúkú. 500 alisteðir
eru, so har er nóg mikið at
takast við.
Arbeiðið á royndarsteð-
ini i Brøns hevur verið so
munagott, at danska sila-
alingin i mong år var hin
fremsta i heiminum og er
tað helst enn, tå talan er
um ælabogasil (portións-
sil).
Djóralækni er eingin, og
hevur eingin verið, bein-
leiðis knýttur at royndar-
steðini, men tá talan hev-
ur verið um bakteriu- og
virussjúkur, hevur verið
sera fruktagott og friðar-
ligt samarbeiði millum
donsku djóralæknarnar og
biologarnar á royndar-
steðini. Danska arbeiðið
við fiskasjúku er kent um
ell Norðurlond.
Á fiskirannsóknarstov-
uni og P/F Fiskaaling
halda vit okkum á sama
hátt hava havt fruktagott
samarbeiði við landsdjóra-
læknastovnin heilt frá tí
alingin byrjaði. At so báð-
um stovnum hevur tervað
manning, »kompetansu«
og heli at virka í, at kunna
fylgja við i »alieksplosjon-
ini« seinastu 3 árini er sin
onnur sek, sum tí ikki
eigur at fáa okkum at seta
kós ið líkist norska »de-
partement<-klandurspoli-
tikkinum.
Hetta norska klandur
millum »department« er
eisini kent í øllum londum,
sum fáast við at ala laks,
hevur verið vinnuni til
ógagns og aingin hevur
} iksa
mi voregl Noreg
rama »jakKSaiand«
Villa laksin uti å havi
fekst Fiskeridirektoratet
vid. Laksin i åum og vøtn
um »åtti« Miljøvernde-
partementet, men fiska-
sjúkur hoyrdu undir
Landbruksdepartemen-
tet.
Tá laksaalingin mentist,
bygdu sum vera man øll
hesi »departement« egnar
laksaroyndarstødir, id, å
sama hått sum russar og
amerikanarar í rúmdini,
hava kappast at
royndir á aligkinum. Øll
vita, at samarbeiðið hevur
gera
verið vánaligt og nógv tíð
og orka er spilt at gera
somu royndir »paralelt« á
ollum stødum.
Vit hava ikki hetta
gamla laksaspekilsið at
dragast við; tí ongantíð
hevur verið ivi um, hver
stovnur, ið hevur fingist
við laks, síl og fiskaaling í
Feroyum
1. Villur laksur
í áunum
7. oktober 1963
fyrsta laksaparið fangað í
Fjarðará, at nýta til at
stríka og seta við undan.
Tað vóru Feroya Sílaveiði-
felag og Fiskirannsóknar-
stovan, sum tá fóru undir
hetta, og fyrstu árini skip-
aði Fiskirannsóknarstov-
an fyri arbeiðinum við
strúking og rektaði rogn
og yngul á klekisteðini í
Sandágerði.
Fiskirannsóknarstovan
tók eisini lut í byggingini
av laksastíggjunum í
Leinum, og fekk til vega
norska serkena hjálp til
hetta arbeiði.
varð
2. Laksur
á havinum
Tíðindi um laks, veiddur
av tilvild undir Feroyum,
vórðu send Fiskirann-
sóknarstovuni, og í nov-
ember 1967 var »Jens
Chr. Svabo« á fyrsta sinni
sendur út at leita eftir
laksi við línu. Hetta førdi
so beinleiðis til, at 3 bátar
fóru við laksalínu í 1968,
og soleiðis byrjaði laksa-
veiða undir Feroyum.
Fiskirannsóknarstoven
hevur nýtt nógva orku at
kanna laks og laksa-
gongd.
3. Aling
Fyrst í 1960 árunum
spurdu fólk javnan Fiski-
rannsóknarstovuna, um
meguleikar vóru fyri síla-
aling í Feroyum.
Vit settu okkum í sam-
band við sílaroyndarsteð-
ina í Brens í 1964 og hava
sum kunnugt ahaldandi
arbeitt við sílaaling nú í
skjótt 22 ár í góðum sam-
starvi við royndarsteðina
í Brøns.
Í 1973 álegði
“Isklrann-
Landsstýri
%
SOUTHERN ISLAND
TORE HRVN
Farmaskipa-
vinnan biður
tað almenna
um hjálp
— Tað er sjálvsagt, at vit vilja vera við til at viðgera stoðuna hjá
farmaskipaflotanum. Vit hava fingið áheitan um hetta, og lands-
stýrið fer so at gera tað, sum gerast kann uppá ein landsbú-
skaparliga forsvarligan máta.
Hetta sigur Atli Dam, logmaður í samrødu við Sosialin.
Í nýggjársroðuni vísti Atli Dam á, at vandi er fyri at farma-
skipaflotin fer av knóranum um ikki vend kemur í raksturin hjá
farmaskipaflotanum ella verða ikki serlig hjálpartiltok framd.
Vit hava spurt logmann, hvussu hættislig stoðan í veruleik-
anum er, og hvørjar møguleikar landsstýrið hevur at bøta um
stoðuna hjá hesum skipum. Hann sigur:
— Tað er eingin loyna, at
tey nýggju farmaskipini
hava trupulleikar bæði av
generellum slag og meira
serligum slag, sum rakar
hvert skipið sær. Markn-
aðurin er heldur ikki batn-
aður munandi og ið
hvussu so er eru útlit ikki
í letuni fyri, at marknað-
urin batnar so skjótt, at
hesi skipini um stutta tíð
kunnu vinna til rentur og
avdrátt. Tað gera tey ikki
nú.
— Er talan um at tað al-
menna skal koma uppí
Foroya }
) Akvaforsk og P/F Fiskaal-
sóknarstovuni at reka P/F
Fiskaaling sum »prakt-
iska royndarstød«, id helst
skuldi mala runt peninga-
liga.
Sama ár var farið undir
laksaaling, og »Akva-
forsk« vendu vit okkum
til í 1976, at fáa betri
laksaslag at arbeiða við.
Síðani hevur verið sera
samarbeiði millum
gott
ing
mg.
Hetta havi eg reksad upp
fyri at visa yå, at vit als
onga søguliga orsøk hava
at klandrast um, hvat »de-
partment« skal umsita
laks og laksaaling í Føroy-
um ella komandi kalvaal-
ing. Við hesum vóni eg, at
hetta spøkilsid er manað
« aftur í jørðina.
A. Reinert
fyri at hjálpa hesum part-
inum av flotanum?
— Ut frá teirri støduni,
sum hesi skip eru í, er
greitt, at vit saman við
vinnuni vilja royna at um-
hugsa um tað kunnu
fremjast nekur tiltek, sum
kunnu bjarga tí frægasta
partinum av hesum skip
Løgmaådur
sær til landsstýri
FF. £ 0. janua 1987
sem ||| DLO
vita, um ikki møguleikar
finnast fyri at bøta um
støduna. Tad gjørdi hon
miðjan desember i fjør.
Legmaður sigur, at tað
er sjálvsagt at landsstýrið
vil vera við til at viðgerða
steðuna. — Vit hava fing-
ið eina áheitan frá vinnuni
og vit vilja gera tað, sum
gerast kann uppá ein
landsbúskaparliga for-
svarligan máta.
Ætlanin er meguliga at
skipa onkran felagsskap,
meguliga við almennari
luttøku, sum kann fáa
skipini at samkoyra í
sterri mun, soleiðis at
raksturin gerst bæði bílig-
ari og meira rationellur.
Men tað týdningarmesta
er at fáa avtalur við láni-
stovnarnar.
Legmaður sigur síðani,
at ein nevnd fer at arbeiða
við hesum spurningum og
royna at koma til eina nið-
ursteðu rættiliga skjótt.
Uppá fyrispurning um
meguleiki er fyri, at niður-
staðan gerst hon, at best
er at lata hesi skipini fara,
sigur legmaður, at hetta
ilvandi er ein moguleiki.
Framhald í síðu 12