týsdagur 10. februar 1987síða 13

Nr. 17 — 10. februar 1987 Hanus Vang: - - SS s0sialurin Folkaatkvøda um alt landið um brennistød Har flestar atkvødur eru fyri at byggja brennistødir, har eiga vit so at byggja tær, segði Hanus Vang m.a. undir orðaskiftin- um um ruskspurningin í Norðurlandahús- inum sunnudagin. Hann segði víðari: Havnar Kommuna, IRF, fridingarnevndirnar og Feroya Náttúru og Um- hvervisverndarfelag eru rerandi samd um at Fer- oyar skulu skína. Vit eiga at gera reint eftir okkum! Men tá so komið verður til hvussu vit fremja rein- gerðina, er ikki semja longur. FNU hevur frá byrjan hvat ta fatan, at ST-sam- tyktin um burturkast er rætt steði til hetta samfel- agsmál. Henda samtykt sigur, í háfloygdum orðum, at vit eiga at leggja framleiðsl- una um soleiðis, at sum minst verður av burtur- kasti, og at vit harafturat handfara tað burtur- tveitta við náttúrufyriliti. Tí er heilt frá byrjan gal- ið at byggja brennisteðir í Feroyum. Vit fáa ikki vant upp- vaksandi ungdómin til náttúrufyrilit, við at halda á fram sum nú er stungið út. Soleiðis taka vit alla ábyrgd frá fólki, tað er so lætt — men eisini dýrt — bara at tjokka í posan Hultur til bultur Av hesum orsekum legði FNU longu í 1980 fram tankar um eina ynskiliga burturkastskipan. Varð luftað eftir FNU tå, høvdu vit langt síðani havt fingið ein ruskpolit- ikk sum í ha gekk út uppá ing, endurnýtslu uðsheitum kelduskilj- og fleiri umatturílæt standa vit tveimum fram- vegis ongum burturkast- politikki og minni målsetningi Vit åsanna øll at tad kann ikki ganga sum tad hevur gingid. Og so taka vit burtur symptomini og halda væl til standa. Men nu er umskifti vid Istadinfyri skjott vid brennistødåum og enn at koma í — fólk vilja heldur taka eitt tak vid at skilja enn at gjalda nógv meir í kommunuskatti. Gongdin aðrastaðni er eisini tann vegin. Tað hava vit týðuliga hoyrt bæði í gjár og í dag. Síggja tit ikki skriftina á vegginum Vit mugu fara at skilja, og royna at minka um rusk- mongdina, eitt nú: Við at skipa fyri at fleiri verur eru í umaft- uriløtum. Annars mugu vit: 1) Skilja alt tað vanda- miklasta burturúr, so sum battaríir, máling og akkumulatorar, 2) Síðani savna matar- leivdir, kanska við en- silering, soleiðis at tær kunnu brúkast til fóð- ur og teð. 3) Syrgja fyri at fáa kelduskiljing av papp- iri, gløsum o.s.fr. Alt hetta kann i fyrsta lagi seljast út av landin- um. Vit hava pláss í farma- skipunum til hesa frakt, tí eitt nú í 1985 fluttu vit 360.000 tons av veru inn, og 260.000 tons út, t.v.s. at tøk tonnaga er 100.000 tons. Vit kunnu eisini skapa idnad og arbeidsplåss vid hesum råvørum i Føroy- um. Tad sum eftir, må deponerast sum fræg- verður ast. Harumframt er neyðugt at fara betri um og út- nytta eitt nú útgrevstrar- tilfar, reinsa og brúka tað frá flakavirkjum og gera fóður og teð úr grindarov- um og eðrum sum ampi annars er av Ein trumfurin ímóti ellum skilagóðum loysnum er at tú aldrin fært føroyingar at skilja ruskið. Undarligt at vit skulu halda so lítið um okkum sjålvi á hasum økinum, tå vit annars halda okkum vera avgjørt i fremra enda tá tað snýr seg um tjóð- skap, fiskivinnu og ment- an — fyri ikki at nevna tangaskip. Og undarligt, tá vit vita at bæði danskarar og týskarar fáast til at skilja burturkastið — bæði á ar- beiðsplássi og heima. Vit hava royndirnar Munnu feroyingar ikki hvera líka frægir sum teir. Tað eru heldur ikki meir enn 20-30 ár síðani vit faktiskt øll somul høvdu skil á hesum viðurskift- um. FNU vil bjóða seg fram at hjálpa til at fáa skipaða Burturkast er so mangt. Ein eigur at skilja tað vandamikla og tað sum kann endur- nýtast frá, áðrenn restin fer í ovnarnar skiljing og endurnýtslu í lag. Tað gjørt leingi, og um framvegis onki hendir i målinum, so hava vit itøkiligar ætlanir um at fara í gongd við ar- beiðinum, saman við van- liga skattaborgaranum og teimum sum halda, at skynsemi má til við burt- urkastinum og náttúruni. hava vit Nú tosað verður um fólka- atkveðu í Lorvik, er so ikki betri at gera eina fólkaatkveðu um alt land- ið. Skilja ella brenna. Sama ella meiri skatt. So fáa fólk tað tey ynskja, og vit búgva í ein- um hampuliga frælsum og demokratiskum landi? Vit ráða so á ruskinum, og gott tað. Verður meiriluti fyri brennisteð, so skal hon sjálvandi eisii liggja har tættast er ímillum ja-at- kveðurnar. Um nú endurnýtslan fær meiriluta, so stingur spurningurin seg upp um, hvat vit so gera við ta longu bygdu og foreldaðu brennisteðina við Kald- baksfjerð. Skiljingarhátturin kann væl brúkast í endur- nýtsluarbeiðinum, meðan ovnparturin kann brúkast til fjarhita miðsteð í sam- band við S.E.V. verkið á Sundi, sum sjálvandi má áleggjast munandi rein- føriskrøv beinanvegin. Viðvíkjandi brennistødini i Lorvik siga vit: Handan brølaran gera vit ikki eina- ferð afturat. Lat okkum broyta kós og fremja tær rettu loysn- Suðuroyar Ellis- og Røktarheim 800 Tvøroyri (fulla tid) frå 16/3-1987 søkir: Sjukrasystir 2 sjukrahjålparar Sida 13 irnar nú beinanvegin, heldur enn at bíða nøkur ár afturat Tí soleiðis koma vit at loysa málið fyrr ella seinni Her finst bara ein loysn og hon eitur — minking kelduskiljing nytsla endur- og medvit Hon er ódýr og alt ann- að er reindyrkað symp- tomviðgerð. Takk fyri. FNU Endurnýtslubólkurin (fulla tíð) frá 16/3-87 Umsóknir við avritum av prógvum v.m. verða at senda til Fyristoðukvinnuna, innan 1. mars 1987. Brennisteðin á Sandvíkahjalla um at vera liðug, men hon verður helst ikki tikin í brúk fyrr enn ein nýggj skipan við skiljing og innheinting av ruski er gjerd