týsdagur 17. februar 1987síða 9

Nr. 2 — 17. februar 1987 - - nyttar einki at hava eina meining í dag og eina aðra meining í morgin, eitt petti av tunnil her og eitt petti der. Vit eru noyddir at síggja tað sum eina heild og út frá tí at arbeiða miðvíst. Nú havi eg av góðum grundum nokk so nógv samband við vágafólk og mín niðursteða er — og eg veit, at tað eru nógv, sum eru samd við mær — at vit eiga at fáa eina góða sam- ferðsluæðr úr miðstaðar- økinum og líka vestur í Vágar. Hetta hevur týdn- ing, bæði fyri oynna og fyri tann aktivitet, sum skal vera í oynni, og her kann serliga verða hugsað um flogvellin. Tað, sum sitandi samg- onga ger við hesar sam- ferðsluspurningar, ið eru átroðkandi í Norðstreymi og Vágoy, er fyrst og fremst, at vit ætla at fáa bergholið igjøgnum mill- um Kaldbaksbotn og Oyr- areingir, tí tað er fyrsta stigið á vegnum at fáa samferðsluæðrarnar til flogvellin í lagi. Harafturat verða í let- uni kanningar gjørdar við- víkjandi meguleikunum at fáa fast samband um Vestmannasund við tunn- ilsgerð. Samstundis verð- ur farið í holt við at gera forkanningar og útrokn- ingar um, hvat tað kostar at leingja flogvellin í Vág- um, soleiðis at samferðslu- æðrin við útheimin eisini verður í lagi ML L|"O"""—"..b."—BMBMSeSeAKIREEAEAERNNNNENAseRNeee AN a EN ðe Samfelagsliga og politiska aspektið Tað er eyðsýnt, at tað samfelagsliga aspektið er ógvuliga stórt, um hesar samferðsluæðrar | kundu blivið í lagi. Hetta kemur at mótvirka miðsavnan, sum í dag má metast sum stersti vandin fyri at hetta samfelagið — vit kunnu hyggja at, hvussu tað hevur gingið í Íslandi og Grenlandi. Vit áttu at tikið ein lærupening av gongdini har. Tí greitt er, at út frá einum tekniskum sjónarmiði, er einki í vegin fyri, at vit kunnu savna allar føroyingar i Suður- streymoy. So kundu vit sæð, um øll vóru so glad fyri tað. Tað eru politiskir flokk- ar í hesum landi, sum ar- beiða ógvuliga miðvíst fyri at byggja hetta landið upp, soleiðis at legtingið verður eitt forsterrað Tórshavnar Býráð. Tað fer at verða synd fyri okk- ara eftirkomarar, um so skal vera. Tað kemur at vera til ólukku fyri land og fólk. Eg havi í fleiri greinum i Sosialinum víst á, at mát- in at arbeiða fyri sentrali- sering í hesum landinum er at halda bygdirnar ósamdar. So nógv klandur sum meguligt, og tí er at koma á tingborð við so nógvum ókonstruktivum uppskotum sum megu- ligt, „soleiðis at ein kann leypa eði í grindina. Ég mm lvur ' SUM siga vágamaður feli tað ógvu- liga beiskt í veruleikanum at blíva »generadur« út í húð og ham av einum manni sum t.d. Svend Áge Ellefsen, tá hann stendur á tingsins reðarapalli. Brikslaður fyri at svíkja mína feðioyggj, men eg veit, at endamálið hjá hon- um er at fáa spjading i, so- leiðis at sentralistarnir i Havn kunnu fåa yvirtak- ið. Tað skal nú aldri eydn- ast honum. Ég ætli mær at arbeiða konstruktivt við samferðsluspurning- unum, bæði til og úr Vág- um. Gera vit tað, og halda vit saman, so skulu vit nokk koma igjøgnum. Gongdin í málinum Síðan fundin hin 5. oktob- er 1986 í Vágum er hent tað, at vit hava hildið tey lyfti, vit lovaðu tá, vi at syrgja fyri at seta for- kanningar í verk av hes- um samferðslumeguleika til Vågoynna. Eitt sindur harmur var eg um, at beint aftaná at fundurin hevði verið, tå var øll frå- greiðingin kunngjerd í einum ella øårum blað. So- leiðis fingu felagskomm- unurnar í Vágum ikki meguleika fyri at »pres- entera< hetta uppskotið, teir hevdu, undir einum fyri eini samlaðari pressu. Tað verður so harvið Hent er hent, og skaðin er kanska ikki so stórur Hin vandin við at skapa »splid« millum landspart arnar havi eg víst á í greinum fyrr í blødunum og tað hendir so sjálvandi eisini her. Vit mugu bert standa fastir og siga, at vit arbeiða sambært av- talu við felagskommunur- nar og eiga vit, sum vóru á fundi, ikki at leypa fram- av. Ikki tosa ov nógv, men bert fáa arbeiðið gjørt. Nú í seinastuni hevur verið eitt satt rok um eina ella aðra ferð til Aalesund, sum tveir legtingsmenn úr Vágum skuldu fara saman við umboðum fyri Landsverkfreðingsstovn- in. Tað undraði meg ógvu- liga nógv, at Landsverk- froðingsstovnurin fer og keypir fogferðaseðlar til tveir løgtingsmenn í Vág- um, ið skulu til Aalesund at hyggja eftir »undir- vatnstunnlum«. Eg må siga, at hatta var meistarligt. Eg haldi, at Svend Aage Ellefsen hevdi ikki kunn- ad gjørt tad betur fyri at skapa spjading í um henda spurning. Á tí steði, sum projektið er í dag, og tann mátin, ið avtalaður er, at vit skulu royna at fáa tað igjøgnum uppá, so má arbeiðast var- isliga. Eg vil siga, at tað er í og fyri seg í lagi at fara eina kanningarferð fyri at hyggja, hvussu aðr- ir hava gjert hesi ting, men so eigur man eisini at hava fyri tað skulu vera relevantir per- sónar, ið fara. Skulu tað vera umboð fyri legtingið, tað ver eyga, at SK vild eg meti rætt at senda formannin í samferåslunevndini og formannin fyri felags- kommunurnar í Vágum at hugt at hesum tunnils- gerðum. Eitt annað var at sent samferðslunevndina hjá løgtinginum at kanna hetta málið fyri at seta seg inn í tingini. At fara at »plukka« tveir løgtings- menn úr Vágum burturúr ellum til at kanna hetta, dugi eg ikki at síggja, at tað er nøkur grund til. Ivan Johannesen hevur allan neyðugan kunnleika til »undirvatnstunnellir«, tad veit hann, og Aage Ellefsen, fólkafloksum- boðið í Vágum og eftir øll- um at døma sentralistisk- ur umboðsmaður fyri Tórshavnar Býráð, hann hevur neyvan tær stóru fyritreytirnar fyri at gera eina tilika kanning. Eg haldi ikki, at vit eiga at lata hesar hugsanir, sum eru frammi um hetta fasta sambandið til Vágarnar Síða 9 koyra av fyr tað, um tað hevur eydnast mótsteðumonnunum sporinum seta split í. Tað, sum allir eiga at spurningurin er um eitt ferðslusamband um Vest- ikki um at gera sær greitt, er mannasund og ferðasamband til eitt Aalesund. Nei, lat okkum gera hetta púra greitt, at skulu vit ígjegnum við hugsjón- um, sum hesum, eiga vit at arbeiða konstruktivt. Tað er at ansa eftir ikki at lata seg ørkymla av vill- um hugskotum, tí sum eg havi sagt áður, hetta hev- ur týdning fyri samfelagið — tað hevur týdning fyri Vágoynna. Um vit ikki gera eitt vala arbeiði her, kunnu vágamenn og allir aðrar gera sær greitt, at eitt val áðrenn ár 2000 kann blíva tað, at vit sleppa at umboðsmenn í Tórshavn- ar Býráð og ikki á Feroya Legting velja