hósdagur 12. mars 1987síða 22

Til minnis um Valbjørn Dalsgarð ið ei er mær von. 28. februar 1987 stendur minni endin á nøkrum, eg eina tið fekk hevi at siggja og minum sum hoyra, skoða og um gangast, og sum ikki er longur — farið. Men er tað endin á åvisum tíðar skeiði. so kenst tað djúpasta týdning at bera boð um byrjan til nakað ævigt Valbjørn, hegnigi og reiðiligi húsasmiðurin á Argjum, er kallaður heim ikki triggjar vikur eftir at hann opnaði missionsvikuna i bygdini 9. februar. Orð ini hann las upp vóru úr Opinberingini 3, 14-22, har tað týðuligari enn nakra staðni verður undirstrikað. at tað ikki ber til bæði at vera flógvur ella líkasælur og Guðs vera kristin, ti í bæði ríki ber ikki nenniskjað við tess ogn virðum. Nú eg hugsi um hesi iftana orå, stendur tann vitnis burður í minni minum um Valbjørn, at hesi orð væl hóska skrift yvir lív og levnað hansara: at Valbjorn «gekk við Gudi», at hann hevði valt tær trongu dyrnar við tess smala vegi. Við heimferð bjarnar er grundleggjarunum og undangongumonnunum í andaliga arbeiðinum á Argjum innan kirkjuna sum YvVir Val- seinasti av farin. Hinir báðir vóru Richard Mortensen (1913-1985), handils- maður (t.v. á myndini) og Olaf Sverri Petersen (1902-1980), yvirlærari (t.h. á myndini). Tá Val- bjørn mikudagin 4. mars sum tann seinasti av hesum trimum varð borin út úr Kirkju- og Missiónshúsinum til sín síðsta hvildarstad, komst ikki undan at hugsa um hinar bådar eisini, ti teir vóru ein eind. ið hoyrdi saman Meðan Richard gav grundstykki og Valbjørn saman við ødrum sjálv 28. apríl 1914 — Mær er kensla í barmi, 28. februar 1987 Olaf Sv. Petersen og Richard Mortensen bodnum bygdi húsið, so var Olaf teimum báðum 0.0 saman við tann. ið stóð við ábyrgd ini av sjálvum arbeið inum. Aðrenn bygning urin 22. desember 1974 varð vigdur. løgdu teir lunnar undir hetta arbeið við fyrst metum hjá Richardi, síðani tá flutt varð í skúlan eisini við sunnudagsskúla, áðrenn talan varð um eisini fast- ar gudstænastur á stað- num Hóast eg ikki minnist Olaf so væl sum hinar báðar, og hóast eg fyri tað mesta bert kenni teir frá andaliga virki teirra, so er tað nakað eg fegin vildi sagt um hesa síðu teirra. Teir minnist eg. tl tað eru teir, ið vóru við at leggja stødid | livsåskodan mini og nd una gerst stød størri meir eg hugsi um hann: Teir sannførdu meg ikki bert við orðum og góðum meiningum men við lívi og levnaði teirra. Tað var samljóð millum tað teir stóðu fyri og tað, lagt varð til merkis. Sterri vitnis- burður enn tann teir góvu verður ikki givin, og størri vitnisburð kann menniskjað heldur ikki fáa um seg enn at hava staðið sum vitni um Harra himins og jarðar Tað. sum sermerkti teir allar. var tað sum Augustin kallar bæði nummar eitt, tvey og try í kristindóminum: eyð- mykt ella lítillæti. Tað var einki sum æt, at tá Guð var Guð og Guðs orð var Guðs orð, so vóru vit menniskju fult og heilt bundin at ti og ikki nøkrum eðrum Afturat hesum sýndu teir eisini truskap vælvild og hjálpsemi bæði móti kirkjuliðinum og oðrum. Hetta var ikki nakað teir gjørdu fyri at toknast menniskjum ella fyri egnan fyrimun. nei, tíðindablaðið Richard einaferð segði Orsøkin til mina í 1944, var at eg så at Gud elskadi okkum øll eingin undantikin Men. legði hann afturat, tað var eitt strid eitt Jákupsstríð Tað skal undirstrik- ast, at teir hverki vóru Guð ella nakrar (idol). men teir vóru gudiligir og fyrimyndarligir Tað sást og kendist hver Guð umvending sum fyrimyndir og fyrimynd teirra var Tad var ikki sína æru teir søktu, men Guðs Kri teirra. Henda roynda trugv> teirra sum er nogv mætari enn hitt forgongiliga gullið>, gav okkum á Argjum 0.ø við liv og soleiðis von Sjálvur haldi eg. at slíkir slíkar konur eiga sterstu virð- ing og tekk uttan at vænta afturfyri; teir uttan at sum menn og teir góvu nakað hjálptu. vænta hjálp viðurlag: teir tæntu, uttan at sjálvir at verða tænaðir Men teir sáaðu Guðs orð við ti í væntan, at Guð sjálvur vildi geva á vøkstur í sinum tima mannahjertum ar við sterri kunnuleika og visdómi enn orðsins. vænta Persón vitni við størri boðum og orðsins tænastum enn finnast ikki Maja og tit, ið eftir sita. tað er við sterstu samkenslu og samvirð ing. at eg lýsi frið yvir minnið um Valbjern Dalsgard elskaða mann, pápa og abba tykkara. Tað hann trúði og setti von sína á, tað sum hann livdi og doyði uppá. tað skoðar og livir hann nú fyri andlit til andlits, í teimum ævigu bustødunum har deyðin ikki longur er til, men bert ævig sæla So legg tú allan trega í Harrans sterku hond lat trúgv og vón teg gleða. um tíðin sýnist vond! Tad er ei tú, ið veldur ei tu, ið tekur råd Guð veldisstavi heldur og ferð hans oll er náð! Bergur D. Joensen Nr. 30 — 12. mars 1987 Froðbiar Sóknar Javnaðarfelag Aðalfundur verður í Fylking hóskveldið 26/3 kl. 19.30 Skrá sambært lógini Nevndin Við stuðli frá Sjóvinnubankanum skipar DRÁTTUR fyri ! | í dogunum 21. og flogbóltskapping o á Giljanesi 22. mars kappingina sigur Dráttur Vit hava øll vist, hvat vit megnaðu í landskapp ingini, men sum flest ellum kunnugt eru úrslitini av vikuskiftiskappingunum íkki andi. Í Giljaneskappingini er hevi hjá vinnaru num at sláa sigurin fastan, meðan hinvegin kunnu tey sum ikki vunnu í ár vísa, hvat væntast kann næsta ár Men aðalmálið við kappingini er fram um alt, at menna flogbóltin, styrkja samanhaldið og at hugna um luttakararnar í leiki og við dansi Í hugnaligu helunum hjá S.I.F. i Sandavågi verður dansur við »livandi« tónleiki, almennur fríggjakveldið meðan bert luttakararnir hava at- gongd leygarkveldið. Atgongumerki á kr. 50,- verða seld í ítróttarhellini allan leygardagin Kappingin verður skipað soleiðis: Meistaradeild 1. deild 2. deild 3. deild Motiónsdeild altið samsvar- menn/kvinnur Um færri enn 3 lið boða frá lutteku í einum bólki kunnu samanleggingar koma fyri Freistin at boða frá lutteku er fríggjadagin 13 mars hjá Elly Thomassen tlf. 32775. Lutteku- gjaldið, kr. 150,- fyri hvert liðið, má vera goldið í seinasta lagi týsdagin 17. mars Vit miða ímóti at senda kappingarskránna út týsdagin 17. mars GJÁARPLAST Tlf. nr. okkara eru 23 177 og 23 158. | |