leygardagur 14. mars 1987síða 10

Nei, vestmenningar falla ikki í fátt. Soleiðis mál- ber Agnar Nielsen seg í Dimmalætting tann 7. mars 1987, og har gevi eg honum fullan rættin. At her býr eitt virkið og framtakshugað fólk, er heldur ikki nøkur loyna, men 10. mars er tónin um vestmenningar koppaður eitt sindur á, og Vest- manna Bygdarráð verður beinleiðis skuldsett fyri at leggja bein fyri ávísar áhugabólkar í bygdini. Nei, Agnar. Ætlanin hjá V.B. hevur ongantíð veriuð at leggja bein fyri fyritakssemi, ið einkult- persónar og fyritekur hava sett á stovn og hava ætlanir um at fara undir, men harafturímóti at hjálpa og stuðla handilsvirkseminum og at beta um inntekugrundarlagið í bygdini At skúlin og ítróttarhellin er eitt satt prýði fyri bygd okkara er ikki at dylja yvir, men hví skulu vit ikki i Vestmanna, eins og tað verður gjørt í oll um hinum Norðurlondunum, nýta skúlan sum gistingarhús, ístaðin fyri at hann stendur tómur tá ið skúlaungdómur okkara er í summarfrí. Tú veitst væl, at hurðarnar í skúlanum ikki allar koma at standa opnar fyri teimum vitjandi, so- leiðis at tey kunnu leika i sum tey vilja, og eftir tínari dapurskygdu meting systematiskt oyði- leggja skúlan Annars kann eg upplýsa, at ætlanin er at seta minst tvey fólk í starv, at umsita frítíðarmiðsteð- ina, og sambært útrokningar, so kemur hetta til- tak at geva V.K. fitt av innteku. Fólkini, ið skulu taka sær av miðsteðini, skulu sjálvandi vera heimahoyrandi í Vestmanna At sjómansheimið verður undirgravað av V.K., má standa fyri egnu rokning Agnar Nielsens, tí sum nevndin fyri sjómansheimið veit, so er ætlan- in við hesum tiltaki, at gera reklamu fyri Vest- manna sum ferðamannastað, og í faldaranum um Vestmanna verður gjert vart við ætlaða sjómans- heimið, eins og vart verður gjert við aðrar gisting- armeguleikar. Annars eru tveir klassar av ferðandi, ið vitja í Feroyum. Tey, ið leggja nógvan pening eftir seg, og sum ynskja luksuskømur og aðrar ágóðar. Og so tey, ið heldur vilja ferðast bíliga, og heldur nýta vallaraheim, privatar gistingar og camping. Sum er hava feroyingar rættiliga lítlan møgu- leika at fara í summarfrí í sínum egna landi. M.a. tí at ov lítið er til av gistingarplássum. Um fleiri bygdir gjørdu eins og Vestmanna, og m.a. nýttu skúlarnar sum gistingarpláss í summarfrítíðini, so ivist eg ikki i, at fleiri føroyingar heldur vórðu ver- andi í sínum egna vakra landi, ístaðin fyri at fara uttanlands. Við at vísa á fleiri og fjølbroyttar møguleikar, so eru vit á rættari leið, hvat ferðamannavinnuni við- víkur. Annars nevna tygum ta stóru reklamu, ið Tora Tourist fær í áðurnevnda faldara, men her kann eg upplýsa, at uppgávan hjá T.T. eina og aleina er at skipa fyri og fremja seluarbeiði, soleiðis at ferða- fólk í so stóran mun sum gjerligt koma til Vest- mannar á síni Feroyaferð, eins og feroyingar eru vælkomnir, og soleiðis koma at leggja pening eftir seg í Vestmanna. Vinarligast Karmal Olsen bygdarráðslimur í Vestmanna Vestmanna skúli sum fritidarmidstød Nr. 31 — 14. mars 1987