hósdagur 19. mars 1987síða 12

Síða 12 tíðindablaðið — mt frá handli til handil Orð: Randi Myndir: Kalmar Nr. 33 — 19. mars 1987 Ein heilsøla er meira enn ein bygningur við goymslu og handli. Tað er eisini at fara út at selja — og ikki minst at koyra út við verum. Sosialurin hevur verið ein dag við verubilinum úr Havn norður til Víkar Tað småregnadi, og mjørkin lá oman yvir Havnini, tá vit fyri viku síðani fóru ein túr norður eftir oyggj við Poul Erik Jensen. Í einum stórum verubili hjá P/F Poul Hansen. — Tit skuldu heldur verið komin við í gjár, ti tá var av allar fagrasta veðri, sigur Poul Erik — Tað ringasta, eg veit, er at koyra í mjørka Tað er nógv verri enn hálka, haldi eg. Mjørkin er so troyttandi fyri eyg- uni. Longri vit koma norður eftir, ljósari verður tað. Arbeiðið hjá Poul Erik er hvenn dag at koyra út á bygd við veru fyri P/F Poul Hansen. Månadag koyrir hann vid frukt seinnapartin bygd úr bygd, tysdag er hann i Sandoynni, mikudag og friggjadag i Vestmanna og hósdag. sum tá Sosial- urin var við honum, gongur leiðin norður gjøgnum Sundalagið. Henda dagin fara vit ikki longri enn til Víkar, men vanliga er handilin í Tjørnuvik tann seinasti, hann vitjar hósdag. — Mánadag, tá eg koyri við frukt, er tann longsti túrurin. Fyrra- partin eri eg í Havn og koyri, og um tvey trý tíðina fari eg norður eftir við frukt. Fyrst til Vest- manna, so gjøgnum allar bygdirnar norður til Víkar og so til Eiðis. Tann túr- urin tekur einar seks tim- ar. sigur Poul Erik Ikki ov langt Hann er ikki troyttur av ti nógvu koyringini. Veit ikki av tíðini. So langt er tað heldur ikki. Tá var nógv ímillum fyrr, tá hann arbeiddi niðri og koyrdi úr Danmark til Noregs og Sveríkis. Tá plagdi hann at vera burtur i dagavis koyrdi um náttina mest Tað kundi onkuntid vera svevnligt Poul Erik koyrir altíð einsamallur. Tað dámar honum best. Hann býr í Kollafirði, og tá hann hevur tømt bilin, nýtist honum ikki at fara aftur til Havnar við nekrum ” ce