Sosialurinarkiv
Sosialurin 1987-03-26, síða 11
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 26. mars 1987síða 11

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 36 — 26. mars 1987 I HI TO tíðindablaðið seta, so siga tær m.a., at landsstýrið kann nokta at geva loyvi til aling: um alisteðin ber við sær serligan vanda fyri spjað- ing av sjúku ing av sjúku, um alisteðin ber við sær skaðilig árin á vistskipan- ina, um umsekjarin ikki hevur neyðugan kunnleika til alivirksemi, um teir, sum avgerðar- rættin skulu hava á ali- steðini, ikki hava neyvt tilknyti til ekið, har alivirksemi fer fram, um nakar ella nakrir av teim eigarunum av ætlaðu stødini eiga meirilutan ella týðandi minnilutapartar í aðrari alistød, um alisteðin forðar fyri, at meguleikar verða givnir alivinnuni fyri javnari og skynsamari menning á tryggum fíggjarligum og vísindaligum steði í ellum liðum og um alistødin kemur at liggja til ampa fyri um- hvervinum ella eðrum virksemi í okinum. Landsstýrið kann so eisini taka loyvi aftur í ávisum ferum. Kunnleiki Hvat vidvikur neyðugum kunnleika til alivirksemi, so verður sagt í viðmerk- ingunum, at tað í dag verður kravt, at fólk er á alisteðini, ið hevur í minsta lagi 6 mánaðar praktiskar royndir. Um vit framvegis skulu klára okkum í kappingini við aðrar alitjóðir, er neyðugt at hækka kunnleikasteðið hjá føroysku alarunum, bæði innan praktikk og teori. teori. Tað almenna eigur at bjóða bæði verandi og komandi alarum útbúgv- ing og samstundis so við og við bert geva loyvi treytað av, at fólk, ið hava ábyrgd av alistød, skulu lúka åvis útbúgvingarlig krev í tann mun tilboð um útbúgving eru tek. Avgerðarrættur Hvat viðvíkur avgerðar- rættinum til alivirksemi so verður m.a. sagt í við- merkingunum: „Um alivinnan skal kunna stimbra lokala vinnulívið á staðnum, er helst neyðugt at tryggja. at lokalar kreftir hava avgerðarrættin á alistød. Hinvegin er og verður alivinnan ein heldur fíggjar- og kunnleika- krevjandi vinna. Ti eigur reglan at vera fyrisitin soleiðis, at neyðug figging og kunnleiki kann koma til alistoðina aðrastaðni frá. Kravt kann tí verða, at persónar, ið búgva í lokaløkinum, skulu eiga í minsta lagi 51% av egin- peninginum í alisteðini. Um talan er um juridiskar persónar sum eigarar, skulu hesir hava heimstað í kommunu í økinum, har alistødin liggur og skulu í minsta lagi 51% av kapitalinum, ið hevur av- gerðarrætt, verða knýtt at persónum, ið búgva í lokaløkinum. »Øki« eiga ikki at vera avmarkad til kommunu- mark, men heldur eigur at verða hugsað um ekir, sum t.d. Suðuroy, Sand- oy, Vágarnar, Norð- streymoy (vestursíðan), Suðurstreymoy, í Sund- unum, Eysturoy (eystari partur) og Norðoyggjar. Tað skal sostatt fyri- byrgjast, at alivinnan verður á heilt fáum hond- um, men kunnu persónar og juridiskir persónar at byrja við eiga minniluta- partar í fleiri alistødum. Um slíkir minnilutapartar verða nýttir til at vinna sær týðandi vald í vinnuni sum heild, eiga tiltøk at verða sett í verk, ið seta nærri reglur fyri møgu- leikunum at keypa/eiga minnilutapartar í fleiri ali- stødum« Sambært lógaruppskot- inum er meguleiki hjá landsstýrinum at lata Ali- ráðnum alla ábyrgdina av alingini. Utbyggja líðandi Í viðmerkingunum verður víðari sagt, at miðað eigur at verða ímóti at útbyggja vinnuna líðandi, soleiðis at loyvini at ala til matna samsvara við loyvini at ala sjóbúnan fisk. Eisini eigur at verða miðað ímóti, at vinnan verður útbygd í eindum, sum tryggja, at neyðuga fíggjarliga grundarlagið er til staðar, bæði til at byrja við at ala og til framhald- andi at reka alistød. Utbygging vinnunnar má vera á einum tryggum steði, bæði hvat alitilfari og kunnleika viðvíkur, hartil krevst, at royndar- steð landsins verða givnir meguleikar fyri framhald- andi at bjóða vinnuni góð alidjór og hollan kunn- leika, verður m.a. sagt í viðmerkingunum til upp- skot til legtingslóg um aling av fiski v.m. Miðað eigur at vera imoti at útbyggja vinnuna so líðandi, soleiðis at loyvini at ala til matna samsvara við loyvini at ala sjóbúnan fisk. University of Dundee Fiskirannsóknarstovan hevur júst givið út snotuligan bókling »Fiskirannsøknir nr. 4«, Bóklingurin, sum er uppå 100 sidur, vid- ger nakrar av teimum kanningum, sum fólk á Fiskirannsøknarstov- uni hava stilad fyri hetta seinasta årid. Hjalti i Jákupsstovu um stovns- metingar i 1986, Andras Kristiansen um yvirlitstrolingar, Bogi Hansen um rákið á Føroya Banka, Jåkup Reinert um kongafisk i Irmingerhavinum, Arni Nicolajsen um hørpuskel við Sval- bard. Bogi Hansen og Marita Poulsen um ilt- trot á foroyskum gátta- skrivar firðunum, og Kjartan Hoydal skrivar um grind Fiskirannsóknir er ætlað upplýsing til okkara politisku myndugleikar, til fjøl- annars hava sum midlarnar og fólk flest, sum Síða 17 Snotuligur bóklingur um fiski- rannsóknir Permumyndin á »Fiskirannsøknir nr. 4« er tikin frá satelitti 18. mai 1980 við infrareyðum ljósi, so at hon vísir hitan í vatnskorpuni. Myrkari mynd- in er, heitari var sjógvurin. Myndin er fingin frá áhuga fyri tí arbeiði, sum starvsfólkini á Fiskirannsóknarstov- uni taka sær av. Fiskirannsóknir 4 verður seld í bókabúð- unum, men eisini ber til at gerast haldari. Í ritstjørnini eru Bogi Hansen, Andras Kristiansen og Jákup Reinert. Bóklingurin er prentaður og innbund in hjá Pf. Einars Prent