hósdagur 26. mars 1987síða 11
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 36 — 26. mars 1987
I HI TO
tíðindablaðið
seta, so siga tær m.a., at
landsstýrið kann nokta at
geva loyvi til aling:
um alisteðin ber við sær
serligan vanda fyri spjað-
ing av sjúku
ing av sjúku,
um alisteðin ber við sær
skaðilig árin á vistskipan-
ina,
um umsekjarin ikki hevur
neyðugan kunnleika til
alivirksemi,
um teir, sum avgerðar-
rættin skulu hava á ali-
steðini, ikki hava neyvt
tilknyti til ekið, har
alivirksemi fer fram,
um nakar ella nakrir av
teim eigarunum av ætlaðu
stødini eiga meirilutan ella
týðandi minnilutapartar í
aðrari alistød,
um alisteðin forðar fyri, at
meguleikar verða givnir
alivinnuni fyri javnari og
skynsamari menning á
tryggum fíggjarligum og
vísindaligum steði í ellum
liðum
og um alistødin kemur at
liggja til ampa fyri um-
hvervinum ella eðrum
virksemi í okinum.
Landsstýrið kann so
eisini taka loyvi aftur í
ávisum ferum.
Kunnleiki
Hvat vidvikur neyðugum
kunnleika til alivirksemi,
so verður sagt í viðmerk-
ingunum, at tað í dag
verður kravt, at fólk er á
alisteðini, ið hevur í
minsta lagi 6 mánaðar
praktiskar royndir. Um
vit framvegis skulu klára
okkum í kappingini við
aðrar alitjóðir, er neyðugt
at hækka kunnleikasteðið
hjá føroysku alarunum,
bæði innan praktikk og
teori.
teori. Tað almenna eigur
at bjóða bæði verandi og
komandi alarum útbúgv-
ing og samstundis so við
og við bert geva loyvi
treytað av, at fólk, ið hava
ábyrgd av alistød, skulu
lúka åvis útbúgvingarlig
krev í tann mun tilboð um
útbúgving eru tek.
Avgerðarrættur
Hvat viðvíkur avgerðar-
rættinum til alivirksemi
so verður m.a. sagt í við-
merkingunum:
„Um alivinnan skal
kunna stimbra lokala
vinnulívið á staðnum, er
helst neyðugt at tryggja.
at lokalar kreftir hava
avgerðarrættin á alistød.
Hinvegin er og verður
alivinnan ein heldur
fíggjar- og kunnleika-
krevjandi vinna. Ti eigur
reglan at vera fyrisitin
soleiðis, at neyðug figging
og kunnleiki kann koma
til alistoðina aðrastaðni
frá. Kravt kann tí verða,
at persónar, ið búgva í
lokaløkinum, skulu eiga í
minsta lagi 51% av egin-
peninginum í alisteðini.
Um talan er um juridiskar
persónar sum eigarar,
skulu hesir hava heimstað
í kommunu í økinum, har
alistødin liggur og skulu í
minsta lagi 51% av
kapitalinum, ið hevur av-
gerðarrætt, verða knýtt at
persónum, ið búgva í
lokaløkinum.
»Øki« eiga ikki at vera
avmarkad til kommunu-
mark, men heldur eigur at
verða hugsað um ekir,
sum t.d. Suðuroy, Sand-
oy, Vágarnar, Norð-
streymoy (vestursíðan),
Suðurstreymoy, í Sund-
unum, Eysturoy (eystari
partur) og Norðoyggjar.
Tað skal sostatt fyri-
byrgjast, at alivinnan
verður á heilt fáum hond-
um, men kunnu persónar
og juridiskir persónar at
byrja við eiga minniluta-
partar í fleiri alistødum.
Um slíkir minnilutapartar
verða nýttir til at vinna
sær týðandi vald í vinnuni
sum heild, eiga tiltøk at
verða sett í verk, ið seta
nærri reglur fyri møgu-
leikunum at keypa/eiga
minnilutapartar í fleiri ali-
stødum«
Sambært lógaruppskot-
inum er meguleiki hjá
landsstýrinum at lata Ali-
ráðnum alla ábyrgdina av
alingini.
Utbyggja líðandi
Í viðmerkingunum verður
víðari sagt, at miðað eigur
at verða ímóti at útbyggja
vinnuna líðandi, soleiðis
at loyvini at ala til matna
samsvara við loyvini at
ala sjóbúnan fisk. Eisini
eigur at verða miðað
ímóti, at vinnan verður
útbygd í eindum, sum
tryggja, at neyðuga
fíggjarliga grundarlagið er
til staðar, bæði til at byrja
við at ala og til framhald-
andi at reka alistød.
Utbygging vinnunnar
má vera á einum tryggum
steði, bæði hvat alitilfari
og kunnleika viðvíkur,
hartil krevst, at royndar-
steð landsins verða givnir
meguleikar fyri framhald-
andi at bjóða vinnuni góð
alidjór og hollan kunn-
leika, verður m.a. sagt í
viðmerkingunum til upp-
skot til legtingslóg um
aling av fiski v.m.
Miðað eigur at vera imoti
at útbyggja vinnuna so
líðandi, soleiðis at loyvini
at ala til matna samsvara
við loyvini at ala sjóbúnan
fisk.
University of Dundee
Fiskirannsóknarstovan
hevur júst givið út
snotuligan bókling
»Fiskirannsøknir nr.
4«, Bóklingurin, sum
er uppå 100 sidur, vid-
ger nakrar av teimum
kanningum, sum fólk á
Fiskirannsøknarstov-
uni hava stilad fyri
hetta seinasta årid.
Hjalti i Jákupsstovu
um stovns-
metingar i 1986,
Andras Kristiansen um
yvirlitstrolingar, Bogi
Hansen um rákið á
Føroya Banka, Jåkup
Reinert um kongafisk i
Irmingerhavinum,
Arni Nicolajsen um
hørpuskel við Sval-
bard. Bogi Hansen og
Marita Poulsen um ilt-
trot á foroyskum gátta-
skrivar
firðunum, og Kjartan
Hoydal skrivar um
grind
Fiskirannsóknir er
ætlað upplýsing
til okkara politisku
myndugleikar, til fjøl-
annars
hava
sum
midlarnar og
fólk flest, sum
Síða 17
Snotuligur
bóklingur
um fiski-
rannsóknir
Permumyndin á »Fiskirannsøknir nr. 4« er tikin
frá satelitti 18. mai 1980 við infrareyðum ljósi, so
at hon vísir hitan í vatnskorpuni. Myrkari mynd-
in er, heitari var sjógvurin. Myndin er fingin frá
áhuga fyri tí arbeiði,
sum starvsfólkini á
Fiskirannsóknarstov-
uni taka sær av.
Fiskirannsóknir 4
verður seld í bókabúð-
unum, men eisini ber
til at gerast haldari.
Í ritstjørnini eru
Bogi Hansen, Andras
Kristiansen og Jákup
Reinert. Bóklingurin er
prentaður og innbund
in hjá Pf. Einars Prent