leygardagur 23. mai 1987síða 4

Síða 4 + Atli Dam: — Oli Breckmann kennir seg kroystan av ti veruleika, at hann — og bert hann — hevur sett fólka- flokkin út um alla ávirkan. Hann kennir á sær, at hampafólk venda honum bakið, men hann megnar ikki at broyta kós kortini. Hann er tí meira og meira átekur einum belmenni, sum við koyrli í hond pískar fólka- flokkin longri og longri út í oyðimerkina, har hann í ára- vís má vandra einsamallur, politiskari »oasu« Sosialurin hevur spurt Atla Dam, um hann hevur merkt sær, hvussu nógv Óli Breckmann er versn- aður hesa seinastu tíðina, og um hann hevur nakra meting um, hvat honum bagir. Atli Dam sigur seg hava lagt til merkis, at Óli er farin at leika nógv meira í nú einaferð aftur, og um ein ikki visti, at hetta var ein nágreiniliga út- spekuleraður taktikkur, so kundi ein hildið, at maðurin var við at gerast svakur. Men, sigur Atli Dam, okkurt er sum pínir, og hvat tað er, kunnu nógvar gitingar gerast um, hver helst líka góð sum onnur. Men »desperata« framferð hansara er týðulig, og ber hon í sær, at hann uttan fyrilit smíðar segur, sum bart út eru lygnir, tó at hann roynir at lata onkun hissini bera tíðindini, so tey tykjast hava nakað uppá seg Sálarfreðingar tala um »frustrationir«, men Atli sigur seg ikki kenna súkueyðkennini so væl, it hann kann siga, at tað »r júst hetta, sum Dagir g Rheldur i, tað er so neyðugt 1 1 3 n heldur hann neiuu áðrenn hann rekkur vita við vissu, hvat bagir, tí so leingi hann sleppur at ganga leysur er helst ikki vandi fyri, at hann við voldum ger seg inn á med- menniskju. Men hitt, at hann í mannafíggindaligu fram- ferð síni roynir at prika, særa og pína onnur menn- iskju og familjur teirra er í sjálvum sær sera álvars- ligt. Tí heldur Atli Dam, at hann, ið illa troystar sær at kjakast við Óla, men helst í vanvirðing tagdi hann burtur, av og á má vísa á, hvussu grovliga hann melur og smíðar lygusegur. Hann ger tí nakrar fáar viðmerkingar til tríggjar slíkar, sum Oli Breck- mann í bert tveimum ein- tøkum av Dagblaðnum við dags millumbili fær stundir at »fabrikera«. Signar Dam 18. mai fer hesin maður — sum roknar seg og sinar til harrafólkið — knappliga at tala um solidaritet og grætur rossatår um ar beidaran å rækjuvirkinum å Oyri, sum ikki fekk lastina hjå Faroe Prawns et at arbeiða, tí skipið snikti Pr» Nr. 58 — 23. mai 1987 Oll minnast vit ófrávíkiligu stødu javnaðarmanna undan og eftir seinasta logtingsval og hi USSU henda loypti oði í mangan fólkafloksmannin Tá søgdu javnaðarfólk nevniliga, at tey als einki vildu hava við fólkaflokkin at gera, soleingi flokk- urin læt seg leiða av Ola Breckmann, og so leingi hesin slapp at hóvreiggja sær sum honum lysti. Nú er so aftur farið at stunda móti logtingsvali og undan tí eisini fólkatingsvali. Vit kunnu tí nú við góðum rætti spyrja, hvussu landið liggur! Er Óli Breckmann farin at týggja sær ødrvisi, ella hevur fólkaflokkurin tikið sær um reiggj og hevur vent teirri ómenniskjansligu og ódemokrat- isku liniu Breckmanns bakið? Í báðum hesum forum er svarið nei. Tvortur- ímóti hevur stavnamaðurin hert sjúkliga stríð sítt móti einstaklingum, bólkum, felagsskapum 0.ø., sum standa fyri aðrari politiskari áskoðan enn hann og fólkaflokkurin. Og um somu tíð hevur fólkaflokkurin mest sum tagt og latið Óla Breckmann gera tað skitna arbeiðið fyri flokkin, sum jú úteftir skal vísa eitt sokallað »pent« andlit. (Niðurlagið er jú: — Tað er ikki fólkaflokkurin — tað er bara Óli). Tað er tí ein sannroynd — framvegis — at javnadarfølk vilja einki hava við fólkaflokkin at gera og fara heldur ongantíð at góðtaka at sam- starva við ein flokk, ið letur seg tola av Óla Breck- mann. Júst tí kemur hesin flokkurin framhaldandi at sita úti í myrkrinum — uttan nakað politiskt vald. Hetta eru ikki tóm orð. Dagblaðið er okkara skrivliga kelda. Hetta málgagn fólkafloksins hevur hesa seinastu tíðina hert persónligu álopini á einstaklingar, serstakliga jaunaðarfólk, og í hesum sambandi hava vit heitt á Atla Dam, formann javnaðarfloksins, um at koma við eini viðmerking. og legmanni kallar hann Faroe Prawns. Hetta er nógv við síðuna av, tí legmaður eigur ikki eina krónu í skipinum, og Signar er ein vanligur partaeigari av mongum, og teir eru mangir, sum eiga munandi meira av parta- peningi í skipinum enn Signar Dam. Sum kunn- ugt eiga tveir fiskimenn meginpartin av skipinum. Segan er annars segd, sum var tað avgjørt, at lastin skuldi leggjast upp á Oyri, og sum um allar rækjulastir verða lagdar upp har. Hetta er ikki so; h eldur er tað vanligt, at skipini leggja veiðuna upp í Hirtshals ella aðrari út- lendskari havn. Landað verður, har prísurin er tað hevur reiðarin skyldu til, tí skipið skal bestur seld svenskum keypara, áðrenn verkfallið byrjaði aftaná at tingast hevði verið við hann og aðrar keyparar í tvær vikur. Svenski keyparin rind- aði 1,2 mill. kr. meir fyri tey 424 tonsini enn Oyrar- virkið beyð og einar 800.000 kr. meira enn besta tilboðið úr Dan- mark. Lastin gav nevniliga 6,9 mill. kr., meðan hon í Feroyum hevði givið knappar 5,6 mill. kr. Meir virðið er altso meira enn 21% Her liggur orsekin, men tað erkymlar ikki Óla Breckmann, tí her var ein tjansur fyri at seta Signar Dam í ringt ljós, tí Óli veit sum er, at Signar virðir honum ikki sigur Atli Dam, sum heldur seg svar, x mol voas at nekta Ola i ir — Tey gerast fleiri og fleiri, sum yppa øksl, tå id Óli goyr, flenna honum upp í andlitið ella meta hann ta rukku, hann ger seg sjálvan til, sigur Atli Dam Vilhelm Johannesen Sama dag sigur Oli Breck- mann, at Vilhelm Johannesen hevur gingið skít í fleiri mánaðir Eitt lítið spurnartekin er skoytt uppí, men Oli veit frá fleiri »injuriudémum«, at hetta spurnartekin betir einki um. Hesa grovheit missir Óli sjálvandi mest við sjálvur, so lítið er at siga um hana, men tá Óli tekur sær rætt til at tveita hetta eftir Vil- helmi Johannesen vegna 400 Globalmenn (talið veksur alsamt), so er hetta ein frekleiki uttan líka, tí flestu Globalmenn mugu vera vreiðir aðrar vegir og mótvegis eðrum enn Vil- helmi Johannesen, tí tað er so ikki hann, sum hevur leitt teir út í eitt legið eginpeningaævintýr, tverturímóti hevur Vil- helm eins og restin av samgonguni og landsstýr- inum arbeitt dúgliga fyri at finna útvegir fyri at varðveita skipini, men Globalmenn — ella reið- ararnir í gamla Global- felagnum — sluppu at royna ta loysn, teir sjálvir ynsktu. Royndin heppnað- ist ikki. Hetta, og hví hon misheppnaðist, kann hann koma aftur til seinni, sigur Atli Dam. Annars skuldi ikki nýtst Óla Breckmann, sum ongantíð hevur verið skít av brenniv ini, men 1 ára vis hevur gingið »uppspeed adur« Í sinninum uttan at hava etið, drukkið ella sniffað »speed« at fingið at vita frá nøkrum Globalmanni, um Vilhelm hevur verið skít ella ikki. Oli man sjálvur duga at døma um, nær fólk eru skít, og hesar mánaðirnar, hann talar um, hevur hann hvønn dag saman við 6 eðrum fólkafloksmonnum sitið aftan fyri Vilhelm í legtinginum dagin langan. Ongin teirra hevur sæð Vilhelm skít hesar mánað- irnar, sigur Atli Dam. Ronnie Midjord 20. mai fær maðurin á Suðuroyar Sjúkrahúsi toyggið, tí meg rakar hann jú ikki, sigur Atli Dam, hartil virði eg Óla alt ov lítið, men umtalan av Ronnie Midjord — hesin 8. flokks tápulingurin — sum bert hevði eina kvalifikatión, nevniliga, at hann er sagd- ur at útvega Atla 70 at- kveður. Umreðan av Ronnie er so jagstrandi, niður- verdugandi og hatsk, at fólk, sum ikki kenna Óla, etast við. Her skal rakast tað, ið fyri er, tað skal trumlast niður, knúsast og tileinkisgerast, júst sum andaligu frændur Óla altíð hava gjert. Men tey gerast fleiri og fleiri, sum yppa eksl, tá ið Óli goyr, flenna honum upp í andlitið ella meta hann ta rukku, hann ger seg sjálvan til. Hetta esir hann sjálv- andi, og tí skrivar hann »desperatari« og »desperatari«. Hvat starvssetan við- víkur hevði enn eydnast mær at atkveða sakliga forsvarligt og formliga beint den tíð“, eg ongantíð enn eri farin út um »innstillingarnar«, sigur Atli Og i hesum føri kann eingin ivi sáðast um sak ligheitina Ronnie Midjord var inn- stillaður nr. Í av sjúkra- hússtýrinum — eisini av andsteðuumboðunum i stýrinum fyri Suðuroyar Sjúkrahús Bergur Stórhamar nr. 2 og Bogi Mortensen nr. 3, b umsjónar- val — —— A 8