týsdagur 26. mai 1987síða 2

Síða 2 Vinna einki uttan stríð Tað krevur breiðan rygg í hesum degum at vera verkfalsfólk í verkfalli Blødini eru á tremur við alskyns álopum. — Tað er ein sonn her- ferð, ið serliga Dagblaðið og Dimma fera móti fak- feløgunum í verkfalli og mær persónliga, sigur Ingeborg Vinther, for- kvinna í Feroya Arbeið- arafelag. Líkt og ólíkt skriva blødini, um fakfelagsliga forleika, um viðurskiftini hjá Ingeborg Vinther til Javnaðarflokkin, um vant- andi ábyrgdarkenslu o.s.v Alt leggur Ingeborg Vinther ikki at at gera við merkingar til, men sumt vil hon ikki lat Hverki eg Arbeiðarafelag ella i SIta a sær Feroya nakað annað av hinum fakfelog- unum í verkfalli hava lagt upp til, at samgongan skal rúka, soleiðis sum Dag- blaðið skrivar. Tað hevur SU heitir á verkafeløgini: eingin okkara tosað um, tí tað hevur einki við málið at gera. Sjálv vóni eg ikki, at samgongan rýkur, og fólkaflokkurin kemur til ræðið, tí so verður hvaðna verri statt í landinum. Hvat eg annars vóni, kennir Dagblaðið einki til, sigur Ingeborg Vinther. — Dagblaðið og Dimma- lætting blíva við at júka, at verkfallið er ólógligt. Sjálvsagt er verkfallið lóg- ligt, tí eingin sáttmáli er. Øll ábyrgd verður tveitt yvir á fakfelegini einsa- møll Arbeidsgevararnir vrakadu eisini seinasta semingsuppskotið, og tí hava vit bæði verkfall og verkbann Arbeiðsgevararnir ætlaðu verkfal! Dimmalætting og blaðið = hava seinastu dagarnar roynt at roknað út, hvussu nógv verkfallið Dag kúga SU — Soøsialistiskt Ungmannafelag — tekur heilt og fult undir við verkafeløgun- um í verkfalli og heitir á tey um at standa saman. Hetta framgongur av yvirlýs- ing, sum felagið gjørdi á aðalfundinum. Fundarsamtyktin er soljóðandi: >SU harmast illvilj- an hjá Arbeiðsgevara- felagnum at vera við at loysa ósemjuna á ar- beiðsmarknaðinum. Heilt frá byrjan av hava arbeiðsgevararnir roynt at fáa samráð- ingarnar inn á eitt síðu- spor, sum eftirlønar- grunnurin í hesum feri er, ti verkafeløgini als ikki ynskja henda grunn við í samráðing- unum. Eitt av teimum rætt. indum, ið feroyski ar- beiðarin hevur vunnið, er rætturin til sjálvur at avgera, hvat hann vil nýta len sína til. Henda sjálvsagda rætt royna arbeiðsgev- ararnir at taka aftur. SU heitir á verka- felegini í verkfalli um at standa saman og ikki lata seg kúga. Standið saman — og latið tykkum ikki Eyðolv Dimon, Abyrgdina og tær avleiðingar, ið standast og kunnu standast av hesum verkfalli, eigur Feroya Arbeiðsgevara- felag einsamalt«. Á aðalfundinum varð ell nevndin afturvald. Í henni sita: Eyðolvur Dimon, formaður, Elin Lindenskov, kassa- meistari, Eirikur Lindenskov, skrivari, Gudmund Joensen og Hallstein Sigurðsson, nevndarlimir. Sum eykalimir vórðu vald Katrina Joensen og Regin Joensen. kostar arbeiðsfólkunum. Dimma fekk roknistykkið til 60 mill. kr. Dagblaðið, at tað tekur fýra ár at vinna pengarnar fyri pro- sentið inn aftur. Hevuðrokningina hjá teimum báðum blødunum gevur Ingeborg Vinther ikki nógv fyri. Fyri tað fyrsta vóru ikki 16 ar- beiðsdagar farnir, tå Dimma fór at rokna upp í 60 mill, men bara 10 dagar. — Og so skulu vit minn- ast til, at øll flakavirkini vóru tóm, tá verkfallið byrjaði. Arbeiðsgev- ararnir løgdu sjálvir upp til verkfall og temdu flakavirkini fyri fisk. So tey, sum arbeiða á flaka- virkjunum, høvdu kortini ikki havt nakra inntøku alla ta fyrstu vikuna. — Vit hava alla tidina sæð, at arbeiðsgevararnir vildu hava hesa steðuna. Teir hava sjálvir ábyrgd- ina av, at samfelagsvirði fara fyri skeytið. Nr. 59 — 26. mai 1987 — Hetta stríðið snýr seg ikki um nekur oyru. Fyri okkum er tað eitt prinsipp, at vit ikki kunnu góðtaka, at lenin skal niður, tá almenna eftirløn- arskipanin kemur. Vit kunnu heldur ikki binda okkum inn í næsta sátt- málaskeið, soleiðis sum seinasta semingsuppskot var orðað, sigur Ingeborg Vinther. Hon heldur tað ikki vera nakað at koma við, hvussu nógv verkfallið kostar. Verkfall kosta altíð, og ar- beiðararnir hava ongantíð vunnið nakað uttan stríð. Vilja sjálv ráða yvir lønini — Dagblaðið roynir at geva fólki ta fatan, at tað hevur umsorgan fyri ar- beiðsfólkunum í verkfalli. Hevdu teir umsorgan, máttu teir heldur talað fyri, at arbeiðsfólkini fáa prosentið upp á lenina. Arbeiðsgevararnir vilja ráða yvir einum prosenti av lenini. Tað svarar til, at arbeiðsfólkini sleppa at ráða yvir einum prosenti inni á flakavirkjunum. Hvat mundu arbeiðsgev- ararnir sagt til tað. — Vit halda fast við, at vit vilja hava alla lenina útgoldna, og at ar- beiðsfólkini sjálv skulu ráða yvir lenini. Annars verður tað sum fyrr í tíðini, tá arbeiðsgevarar- nir og reiðararnir umsótu Her eru formenninir í teimum fimm fakfelogu- num, sum eru í verkfalli. Frá vinstru: Gudrun Kristiansen, forkvinna í Fjallbrúður, Niklas Jo- hannesen, formaður í Klaksvíkar Arbeiðs- mannafelag, Harriet Nybo, forkvinna í Havnar Arbeiðskvinnufelag, Hergerð Joensen, for- kvinna í Klaksvíkar Arbeiðskvinnufelag og Ingeborg Vinther, for kvinna í Foroya Arbeiðarafelag Húsið hjá Kollafjarðar Ar beiðsmannafelag er mið- stoðin fyri vaktarhald- inum í Kollafjarðardali. Á myndini eru Mads í Homrum, neundarlimur, og Salomon Jacobsen, for- maður, sum hava vitjan av Ingeborg Vinther, for- kvinnu í Føroya Arbeið- arafelag lønirnar og kundu fylgja við, hvussu fólkið brúkti sina løn. Tað vilja vit ikki hava aftur, sigur Ingeborg Vinther. randi Ein beiskur Tað eru bara nekur heilt fá flakavirki, sum fakfeleg, arbeið- arar og kommunur ikki hava sett pengar í. Summastaðni eigur fólkið meirilutan. Men tað er lítil uggi. — Sjálvt á teimum virkjunum, har fólkið eigur nógvar pengar í, sita stjórarnir og hjálpa arbeiðsgevar- unum í hesum døg- um. Tað er beiskt hjá teimum, sum eiga í virkjunum, sigur Ingeborg Vinther.