hósdagur 28. mai 1987síða 10
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
|
I
|
]
| Síða 10 1 i tidindabladid Nr. 60 — 28. mai 1987
Her hittast
ung og gomul
Ein tysmorgun å Kon-
dittarinum i Havn. Ikki
heilt vanligur, tí tað
merkist, at skúlarnir eru
stongdir: eingir skúla-
næmingar.
Kanska í minna lagi av
fólki, men annars er alt,
sum tað plagar at vera.
Við eitt vindeyga sita
nakrir og tosa um leyst og
fast. Blødini eru frammi,
veðrið og verkfallið. Lær-
arar eru ímillum, sum
hava frí, og teir tosa eisini
um ársroyndina, sum
stendur fyri durum, og
sum er nervað av verk-
fallinum.
Onnur sita einsamøll við
einum kaffikoppi og lesa
bleðini. Onkur hevur verið
til handils og er komin inn
Kondittaríið i Havn missir ikki arbeiðs fólk
at fáa ein munn. Nakrar
skúlagentur, sum hava frí,
sita og roksa og roykja og
drekka sodavatn.
Klokkan er úti við
tíggju. Borðið við tað inn-
asta vindeygað er reser-
verað, soleiðis sum tað er
hvenn morgun hesa tíð-
ina. Kopparnir standa
klárir. Fimm eru teir, sum
hvenn einasta fyrrapart
hittast við sama borð á
Kondittarínum. Men
henda dagin er teir bara
tveir, hinir eru antin
burturstaddir ella hava
forfall frá morgunfund-
inum á Kondittarínum.
Tær stødast
Umframt eina, sum ar-
beidir i køkinum, og eina,
Arbeiðið hjá Merry og
hinum á Kondittarínum er
allan dagin at borðreiða og
taka av aftur borðinum
Myndir: Kalmar
Orð: Randi
Hjørleif Kúrberg og Petur
Sigurd Rasmussen hava í
áravís verið fastir gestir á
Kondittarínum
sum vaskar, eru tær fýra,
sum servera. Tvær arbeiða
í senni. Tvær frá átta til
try, hinar frá trý til sjey.
Kondittaríið er annars
opið frá níggju til seks.
Tær hava allar fýra ar-
beitt leingi á Konditta-
rínum, millum 10 og 20 ár.
Hví? Tí her er so gott
at vera. Arbeiðið er sjálv-
stødugt, vit gera, sum vit
vilja, og aldri er eitt evugt
orð okkara millum. siga
Hanna og Merry
Nógv vitja
Tær lata eisini væl at
teimum, sum koma inn á
Kondittaríið. Fleiri teirra
kenna tær so væl, at tað er
sum ein familja. Tað er
ikki nakar åvisur sam-
felagsbólkur, sum er á
Kondittarínum. Har koma
oll. Líka frá barnagarðs-
aldri og til eldri fólk. Fleiri
alda fram við at vitja
Kondittaríið ár eftir ár, og
fleiri av teimum vaksnu
siga seg hava lagt ein
stóran part av lumma-
pengunum eftir seg á Kon-
dittarínum.
Eini 40-50 fólk vitja
eisini Kondittaríið í
degurðatímanum. Tá ber
til at fáa frikadellur og
eplasalat, ella eisini ein
bita aftur við einum
drekkamunni.
Arbeiðið hjá teimum er
javnt allan dagin. Har er
so at siga altíð fólk. Beint
eftir arbeiðstíð eru tey
kanska fleiri, tí vanligt er
at metast á Konditta-
rínum. Um summarið, tá
alt ferðafólkið vitjar, kann
onkuntíð vera eitt sindur
trongligt, men strævið
vilja Hanna og Merry ikki
kalla arbeiðið. Teimum
dámar fólkini og fólk-
unum dámar Kondittaríið